Na tym polega tajemnica życia? Nie dane nam osiągnąć tego, ku czemu usilnie zmierzamy, ale gdy godzimy się i porzucamy naszą przeszłość, nie wiadomo skąd spada na nas rozwiązanie.

Pozornie mamy wszystko, ale czegoś ciągle nam brakuje. Nikt nie posiadł wszystkiego, czego pragnie. Wszyscy jesteśmy samotni.

Czasem sformułowała jakąś ciekawą myśl, ale wydawało się, że jest mechaniczną lalką z wbudowanym aparatem ludzkiej mowy albo niezwykłym, nieludzkim stworzeniem. Nie było do niej żadnego klucza. Pod żadnym względem nie przypominała innych kobiet, które powinny mieć w sobie coś cielesnego. Od narodzin była wyzbyta z wszelkiej pasji. Może właśnie dlatego, że myślał o Masako w taki sposób, Mataichi odczuwał ulgę wyjeżdżając z Tokio. Zostawiał w tyle tego manekina. Żegnaj nieludzka czarodziejko! Żegnaj!

Chciał śmiać się z nią, chociaż przytłaczała go smutna samotność, ale coś go powstrzymywało. Obawa, że gdyby tak się stało, jej czar natychmiast by go pokonał i zadeptał, a postanowienie, którego tak uparcie się trzymał przepadło.