- I tak właśnie wygląda życie? Człowiek jest skazany na wieczne niepowodzenia i na ból? Dlaczego nie można tak po prostu zatrzymać chwili?
- Ponieważ właśnie na tym polega urok życia. Rozwijamy się, ciągle idziemy dalej. Dlatego ludzie przychodzą i odchodzą. Zycie jest krótkie i należy je w pełni wykorzystać. Każdy dzień może okazać się twoim ostatnim, więc nie można tracić ani chwili. Czasami każdy potrzebuje zamknąć się w swoim pokoju i się wypłakać. Nikt nie jest z żelaza. Jednak zawsze należy się podnosić i iść dalej. Żyć dalej. I być szczęśliwym.

Coś się kończy, by coś innego mogło się zacząć.

Strach jest normalnym elementem życia. Ale nie powinien on być przeszkodą, ale popychać do przodu. Powinien mobilizować do podejmowania walki z samym sobą. Strach powstaje w głowie. Nie trzeba więc szukać go nigdzie daleko. Niestety najtrudniej jest dostrzec to, co jest najbliżej. Ale gdy już nam się to uda, wystarczy wyciągnąć rękę i pokonać przeszkodę.