Wszyscy tęsknimy za kimś, z kim moglibyśmy wspólnie nieść szczególne brzemię bycia żywym.

Większość z nas jest mocno pokaleczona i obawia się, że jeżeli nie będziemy z całych sił ochraniać naszych blizn, to skaleczenia ujawnią się i obnażą nas, a to sprawia, iż zachowujemy się czujnie wobec innych.

Ale kochankowie są jak dzieci i przypuszczam, że kiedy czujesz, iż kochasz prawdziwie, to wierzysz, że znalazłeś boczne drzwi wiodące ku wieczności, i nie przyjdzie ci nawet do głowy, że mogą się one nie otworzyć przed tobą, kiedy będziesz wracał.

Nie ma lekarstwa na bycie żywym.

[...] artysta to ktoś, kto wie, że zawodzi w życiu, i robi coś dobrego, żeby ukoić sumienie.

To zabawne, że człowiek wyobraża sobie, iż kochać kogoś to dość, by sprawić, żeby druga osoba uwierzyła, że jest kochana. Miłość wymaga wiary - nie żeby istnieć, ale żeby działać. Bez wiary miłość jest chromająca i kaleka.

Miłość jest bolesna, czyż nie? Wymusza na człowieku zmiany.

Na mapie ludzkich wyborów są szosy i skróty, skrzyżowania dróg i wąskie ścieżki, a także wąskie zaułki. I przy tych wszystkich trasach można znaleźć siedziby wspaniałomyślności, cytadele i szopy, pałace i kryjówki. I są przy nich domy wstydu, do których się zakradamy, bo uważamy, że nic lepszego nam się nie należy.

Kiedy już raz doświadczyłeś pewnej bliskości, inne jej rodzaje już cię nie zaspakajają.

Szczęście jest domeną serca, ale jest zawieszane przez wiarę.

[...] serce poznaje, co jest co, za nim umysł zdąży pomyśleć "Nóż!".

Sądzę, że każda namiętność prowadzi do cierpienia. Pasja to cierpienie przez większość czasu.

I nic na świecie nie było dla mnie w tej chwili bardziej poruszające od tego, że jedno ludzkie serce potrafi otworzyć się przed drugim.

[...] bezpieczeństwo jest zawsze kwestią własnego wnętrza.

Nie czynimy szczęśliwym nikogo, kto nie uszczęśliwia nas.

Wiek, choroba i śmierć mogą w końcu zniszczyć nas fizycznie, ale tym, co niszy nam serca i umysły, są inni ludzie, którzy dostają się do naszego wnętrza.

Wierz mi, nie ma lepszej pory na czynienie trudnych rzeczy niż właśnie ta chwila, kiedy spostrzegasz, że są trudne.

Śmierć jest niezwykle zwyczajna. Przydarza się każdemu, chociaż ludzie zdają się o tym zapominać.Dlatego nie wolno nam tracić czasu.

[...] nie poznajesz prawdy natychmiast, kiedy się pojawia. Bardzo często objawia się jako coś obcego i dziwnego. Czasami zupełnie niepożądanego.

Bardzo rzadko seks jest naprawdę dobry, bo rzadko uprawiamy go z odpowiednią osobą.

Odkryłem, że muszę mówić na tyle głośno, żebym mógł się słyszeć, gdyż jestem jedynym człowiekiem, który mnie dobrze rozumie.

Problem z obecnymi czasami polega na tym, że uczepiono się tej głupiej idei, iż można uciec od cierpienia.

Serce potrafi oddzielić prawdę od fałszu szybciej, niż teoretyk zdąży powiedzieć "Nóż!".

[...] pewne bardzo ważne rozmowy nie mają nic wspólnego z wypowiadaniem słów.

[...] cierpimy, póki nas ktoś w końcu nie zrozumie. A głębsza prawda jest taka, że ludzki umysł potrafi pogodzić tę sprzeczność i wszystkie nasze niespełnione pragnienia chodzą w płaszczu utkanym ze strachu.

Lekarze są jak rodzice: nie powinni nikogo faworyzować. Ale lekarze i rodzice są przede wszystkim ludźmi i nie da się całkowicie zerwać z bardzo ludzkim przekonaniem, że niektórzy są ważniejsi.

Istnieje szczególny rodzaj ciszy, która towarzyszy wszelkim ostatecznym sprawom.

[...] tylko mądre dziecko zna swojego rodzica.