Nie ciesz się, gdy cię chwalą, nie rozpaczaj, gdy cię ganią. Rób swoje, nie oczekując rezultatów. (332).

Zwierzęta wzbogacają nasze życie. Mogą bardzo korzystnie wpływać na ludzi. Ratują przed osamotnieniem, zagubieniem, umożliwiają przynoszące ulgę otwarcie. Psy, delfiny, konie sprawdzają się znakomicie w leczeniu rozmaitych psychicznych anomalii i w przywracaniu fizycznej sprawności. Bliski kontakt ze zwierzętami uspołecznia ludzkie dzieci, rozbudowuje uczuciowość, odpowiedzialność. Brutalność wobec [naszych zwierzęcych braci] oznacza brutalizację naszego postępowania także wobec ludzi. Kultura, którą cechuje współczucie dla zwierząt, jest kulturą wrażliwości także w innych dziedzinach. Kultura, świadoma pokrewieństwa ze zwierzętami, jest kulturą szacunku dla własnych korzeni..

Nad wszystko co w dzikiej przyrodzie
co żyje oddycha i śpiewa,
nad wszystko, co kocha i tęskni,
miłuje leśne drzewa...
...A gdy już usnę na wieki,
niech sen mi się przyśni królewski...
Niech kołysze di marzeń
szum Puszczy Białowieskiej...

Sukcesem końcowym będzie dla mnie, jeśli umierać będę nieco lepsza, niż się urodziłam. (332).

Czarny kruku, z której strony burza cię przygnała? Skąd ten pierścień złotolity? Skąd ta rączka biała?

Z przeciwległych brzegów Narewki zaczęły sobie grozić dwa byki. Czas jakiś trwał ogłuszający duet, po czym przybysz z drugiego brzegu sforsował z chlupotem rzeczkę i zaczął się turniej. Gęsty, mleczny opar przysłaniał zmagania. Majaczyły tylko sylwetki łań na pierwszym planie i słychać było gwałtowny szelest krzaków i turzyc, przeplatany trzaskami poroży i posapywaniem. W końcu zepchnięty nad wodę agresor wycofał się.

Puszcza Białowieska umiera.(...)Nad konającą pochyla się z troską konsylium leśników i uczonych. Znają chorobę : na imię jej "las". Gorzka to wiedza, że śmiertelnym zagrożeniem dla puszczy jest chluba człowieka - las zagospodarowany.(...) Bezwzględny las - zadbany, czysty, produkujący drewno i użytki uboczne - nienawidzi puszczy, pożera więc miejsce po miejscu dziką i wolną przyrodę.(...)
Żyje ona bowiem dopóty, dopóki wyrasta z prochów poprzednich pokoleń, a cykle narodzin i naturalnej śmierci trwają nieprzerwanie tysiące lat.

Potwierdziła się prawda, że realizacji ludzkiego ja nie musi towarzyszyć przemierzanie oceanów i kontynentów. W każdym skrawku ziemi, a może i w ziarenku piasku, zawarta jest tajemnica i wielkość świata. Może także w każdym z nas ?