Czy można być w połowie?
Zarówno etyka, jak i jej dużo młodsza siostra etykieta razem stanowią o normach zachowań w danym środowisku czy w danej organizacji – na gruncie prywatnym i zawodowym. Wydaje się niemożliwe w dłuższym okresie czasu, by można było zastosować niejako podwójną tożsamość; by ten sam człowiek posługiwał się innymi standardami w pracy, a innymi już po: w pracy oszukiwał, ale po pracy wspierał biedne dzieci z sąsiedztwa lub płacił za pracę nienależycie, ale był hojnym mecenasem sztuki, bo w którymś momencie zacznie przenosić swoje zachowania i normy z pracy do domu lub odwrotnie. Nie jest też możliwe, by człowiek był w połowie humanitarnym: rano troszczył się o podwładnych, a po południu zaniedbywał rodzinę lub odwrotnie.

Jak się widzi, co się chce, to się ma, co się widzi.