Bardzo trudno jest znieść stratę dziecka, lecz świadomość, że ta bolesna śmierć - to umieranie - trwa w niekończącej się cyfrowej pętli w Internecie, musi się składać na straszliwą egzystencję.

Kiedy rozumiemy, w jaki sposób wydarzyła się dana zbrodnia, i potrafimy zidentyfikować prowadzące do niej motywy, szansa na zapobieżenie ponownemu jej popełnieniu jest o wiele większa.

Poprzedniego dnia padało i czerwona ziemia jest gdzieniegdzie błotnista. Kiedy mężczyźni upadają, są wbijani w nią kopniakami głębiej, a ich krew miesza się z błotem. Kiedy na ich szyjach lądują opony jak ogromne naszyjniki, a zapach benzyny staje się tak silny, że niektórzy ludzie z tłumu zakrywają sobie nosy, resztę dnia ogarnia szaleństwo.

Równie ważne, co samo miejsce zbrodni, są opisy zbrodni. Motywacja narratora - sprawcy, ofiary, czy świadka - może rzucić znaczne światło na to, co się naprawdę wydarzyło.

Wtedy pękła tama i w tamtej sali wykładowej Wyższej Szkoły Policyjnej w Lagos Emeka Nwamadi, dyrektor zarządzający trzeciego co do wielkości nigeryjskiego banku, zaczerpnął spazmatycznie tchu, zadrżał i w końcu zapłakał.

...twoja pokuta się dopełni".
Słowa opata brzmią mi w głowie przez całą drogę taksówką do kampusu. To co ja robiłem przez te wszystkie lata? Ile trzeba bicia, wymuszonego samobiczowania z taką siłą, że blizny nigdy nie znikną? Kto decyduje, kiedy dopełnia się pokuta?