- Piel rabatkę, baranie, to koi nerwy.

- Jaka urocza miejscowość – skomentował Czarnoksiężnik, gdy mijali spowity mgłą cmentarz. – Aż dziwne, że ktokolwiek chce tu wypoczywać.

- Idź sam – Były wojskowy odwrócił się do niego plecami. - Biorę chorobowe.
- Przecież nie jesteś chory.
– Jestem chory na nieuleczalny perfekcjonizm – oznajmił Darkins. – Dobranoc.

-Czarnoksiężniku. Kiedy pojawił się u nas cień-posłaniec, Czaruś oszalał.
- To nic nowego. – Właściciel smoka nie był zdziwiony. – W jego głupkowatej wesołości zawsze było szaleństwo.

- To wręcz nie na miejscu - dobiegł go chłodny głos z ogrodu - mówić o czymś tak przyziemnym jak żarcie, kiedy ja cierpię.