[...]
— Cała ta elektryczność — gderała z obawą. — Możesz sobie mówić co chcesz, Charles, ale niektórym ludziom elektryczność naprawdę szkodzi. Przed burzą zawsze miewam okropne bóle głowy. Wiem coś o tym.
Triumfująco kiwnęła głową.

[...]
Charles przeżywał jeden z najbardziej gorzkich momentów w życiu. Wierzono w jego kłamstwa. A teraz, gdy mówił prawdę, spotyka się z nieufnością. Cóż za ironia losu!.

[...]
Wydała stłumiony okrzyk, który zamarł jej na ustach. W przyćmionym świetle uchylonych drzwi dostrzegła znajomą postać z kasztanową brodą i bokobrodami, ubraną w staromodny wiktoriański żakiet. Patrick przyszedł po nią!.