Pisanie i ćwiczenia to rzeczy, które pozwalają mi nie zwariować, rzeczy, które utrzymują mnie przy powierzchni, dają poczucie, że jestem potrzebny. Przede wszystkim samemu sobie.

Wtedy po raz pierwszy wydało mi się, że żyję czyimś życiem. I od tej pory będę widział czyjeś sny. I zajmę czyjeś miejsce, żeby zostać bohaterem, żeby zostać tchórzem. Albo umrzeć.