Zdaję sobie sprawę, że już nigdy nie zobaczę świata realnego i rzeczywistego, dokładnie jak widzą to pozostali. Wiem tyle, że zrodziła się we mnie odmiana choroby paranoidalnej, bo gdyby nie to, pewno nic bym nie napisał. Więc z jednej strony ją kocham, a z drugiej nienawidzę, bo bardzo utrudnia moje życie.

Chęć posiadania czegoś nietypowego bądź zakazanego i bycia pod działaniem materiału bardziej złożonego lub bliżej zwanego, nieco zakazanego, nieco urojonego, własnymi siłami wytworzonego.

Pokochaj swą własną chorobę, zwaną schizofrenią, otwórz swe serce na świat, nie wstydź się tego, co Cię boli, i wyjdź między ludzi, a być może oni przyjmą Cię z otwartymi rękoma.

Nikt też nie może określać i dawać sądów odnośnie mej osobowości i tego, co na mnie wpływa. Jedni mówili, że to siła diabelska, za to inni głosili, że to siła Boża.