Całe życie mówiono mi zewsząd, że żeby czuć się wartościowym, trzeba być KIMŚ. To w domyśle oznaczało, że życie to bezustanne pompowanie wysokiego mniemania o sobie samym i wiary we własne możliwości. Ale zrozumiałem, że nie muszę być kimś. Wystarczy mi po prostu bycie sobą. Ze swoimi słabościami, niedoskonałościami, wadami i zaletami, ze słabszymi i lepszymi stronami. Nie muszę być ważny. Nie muszę być wielki. Nie muszę się wszystkim podobać. Nie muszę dostawać od ludzi aprobaty.

Jeśli chcesz pokochać siebie samego takim, jakim jesteś, musisz pokochać innych takimi, jakimi są.

Odpowiedzią na poczucie frustracji z tego powodu, że świat nie jest idealny, nie jest zmiana świata, lecz wyzbycie się oczekiwania, że wszystko będzie idealne.