Przeczytawszy streszczenie zamieszczone na stronie jednej z księgarni internetowych, spodziewałam się dużo więcej po tej książce. Zamówiłam, zaczęłam czytać i rozczarowałam się. Tytuł i streszczenie sugerują, że sposób odżywiania świetnego kucharza (zdobywcy dwóch gwiazdek Michelin), to rewolucja w odchudzaniu, tym czasem jego "dieta szczęścia" to kolejna dieta niskowęglowodanowa, połączenie "filozofii" Dukana i Atkinsa, mówiąc szczerze nic nowego. Zamieszczone w książce przepisy nie tyle są skomplikowane, co na polskim gruncie trudno będzie je zastosować, ale znalazłam tu dania warte posmakowania i spędzenia w kuchni trochę czasu. Autor zamieścił przepisy na zupy, sałatki, dania obiadowe i na lekkie kolacje, z których niektóre wydały mi się naprawdę ciekawe. Jeśli ktoś lubi próbować nowych połączeń smakowych lub jest fanem kuchni brytyjskiej, w tej książce znajdzie coś dla siebie.

Przeczytawszy streszczenie zamieszczone na stronie jednej z księgarni internetowych, spodziewałam się dużo więcej po tej książce. Zamówiłam, zaczęłam czytać i rozczarowałam się. Tytuł i streszczenie sugerują, że sposób odżywiania świetnego kucharza (zdobywcy dwóch gwiazdek Michelin), to rewolucja w odchudzaniu, tym czasem jego "dieta szczęścia" to kolejna dieta...

Zdobywca dwóch gwiazdek Michelina celowo rezygnuje w swojej diecie z jedzenia niektórych produktów? Każdy kto jest w stanie choćby wyobrazić sobie pracę szefa kuchni prestiżowej restauracji, domyśla się jak ciężkie to zadanie. No tak, ale 190 kilogramów na karku to chyba jeszcze większy ciężar do udźwignięcia. I jak przekonuje Tom Kerridge koniec końców wcale tak trudno zmienić nawyki nie jest.

Więcej -> http://www.dziennikwschodni.pl/co-gdzie-kiedy/recenzje-ksiazek/tom-kerridge-dieta-szczescia,n,1000206866.html

Zdobywca dwóch gwiazdek Michelina celowo rezygnuje w swojej diecie z jedzenia niektórych produktów? Każdy kto jest w stanie choćby wyobrazić sobie pracę szefa kuchni prestiżowej restauracji, domyśla się jak ciężkie to zadanie. No tak, ale 190 kilogramów na karku to chyba jeszcze większy ciężar do udźwignięcia. I jak przekonuje Tom Kerridge koniec końców wcale tak trudno...