Najważniejszym elementem wymiany nie są ceny, ale zaspokojenie potrzeb obu stronom transakcji".

Człowiek, wraz z jego potrzebami oraz kontrolą środków potrzebnych do ich zaspokojenia, jest punktem, w którym kończy się i zaczyna ludzkie życie gospodarcze".

Czynnikiem determinującym wartość dobra nie jest zatem ani ilość pracy czy dóbr koniecznych do jego wytworzenia, ani ilość tych zasobów koniecznych do jego odtworzenia, ale raczej skala wagi potrzeb, o których wiemy, że zaspokaja je dane dobro. Ta zasada określania wartość jest uniwersalna i w żadnej ludzkiej działalności gospodarczej nie znajdziemy od niej wyjątków.

Pieniądz nie jest wynalazkiem państwa. Nie jest wynikiem aktu prawnego. Sankcja władzy politycznej nie jest nawet potrzebna do jego istnienia. Pewne towary stały się pieniędzmi w sposób całkowicie naturalny w wyniku niezależnych od władzy państwowej powiązań gospodarczych.

W końcu celem gospodarki nie jest fizyczne powiększanie ilości dóbr, ale możliwie najpełniejsze zaspokojenie potrzeb człowieka".

Monopolista zachowałby się nieodpowiednio, gdyby zamiast osiągnąć większy zysk poprzez zmniejszenie ilości sprzedaży, wprowadził do sprzedaży ilość większą".