Na cmentarzu Wrexham spoczywa około 1600 Polaków. Są to głównie żołnierze PSZ i ich rodziny, w początkowych latach emigracji pacjenci trzech szpitali wojskowych: Penley, Whitchurch i Llanapana. Są tu groby wielu zasłużonych Polaków, m.in. Jana Piłsudskiego – brata Marszałka, gen. Waleriana Czumy, ostatniego dowódcy obrony Warszawy w 1939 r., Bronisława Skalaka, działacza PPS we Lwowie od roku 1944 członka Rady Narodowej RP w Londynie, zm. 1949 w wieku 57 lat. Pomnik powstał staraniem miejscowego Stowarzyszenia Polskich Kombatantów, według projektu arch. T. Lesisza, ufundowany przez społeczęństwo polskie z pomocą miejskich władz Wrexham. Napis na tryptyku w języku polskim, angielskim i walijskim, głosi: Pamięci żółnierzy PSZ i ich rodzin, którym nie dane było dojść do wolnej Polski, a którzy spoczęli tu i na innych cmentarzach Walii. 1989.

Dnia 15 lipca 1940 roku Jerzy książę Kentu wraz z księżną Kentu Maryną dokonali otwarcia Ogniska Polskiego przy 55 Princes Gate, London SW7. Wśród gości byli: lord Halifax, minister spraw zagranicznych w rządzie Chamberlaina, kardynał Hinsley, prezydent RP Władysław Raczkiewicz, premier gen. Władysław Sikorski. (...) Przez długie lata Klub Ogniska Polskiego (Polish Hearth) był pulsującym centrum życia kulturalnego, społecznego i towarzyskiego emigracji niepodległościowej. Ognisko było miejscem regularnych spotkań z generałem Władysławem Andersem. Teatr Ogniska gościł najwybitniejszych aktorów, śpiewaków. Hemar, Ref-Ref byli niemal gospodarzami tej sceny. W 50 lat później, 5 lutego 1992 roku, książę Kentu odsłonił tablicę upamiętniającą rocznicę otwarcia Ogniska Polskiego, przez swego ojca, dla członków Polskich Sił Zbrojnych w czasie wojny.

W kwietniu 1971 r. ZHP poza granicami Kraju zakupiło farmę w pobliżu wioski Fenton w Lincolnshire. Zakupiono duży barak, który zaadaptowano na jadalnię, oraz dwa baraki mieszkalne z przeznaczeniem na sypialnie. Stanica może pomieścić wygodnie 100 osób. Duża stodoła przerobiona została na piękną salę ze sceną, a mniejsza – na kuchnię i magazyny. Wybudowana została też sala konferencyjna. (...) Stanica posiada dom mieszkalny dla opiekuna stanicy, pokoje z kuchnią dla bezinteresownych pracowników i kancelarię. Stanica używana jest przez młodzież harcerską na kolonie zuchowe, zjazdy, odprawy i kursy, przez młodzież szkolną, na zjazdy organizacji społecznych oraz przez młodzież harcerską i szkolną z Polski, przez skautowe jednostki angielskie, kluby karawanowe i kilka razy w roku na zabawy taneczne.

Polski Informator 2001–2002 (siódme wydanie) objętości 200 stron jest już na półkach księgarskich w nowej szacie zewnętrznej – prostszy, bardziej nowoczesny wygląd. (...) Pierwsze wydanie ukazało się w roku 1989. Od tego czasu regularnie wychodzi co dwa lata, w nakładzie 15 tysięcy egzemplarzy. Wydawcą jest Biuro Informacji Zjednoczenia Polskiego w Wielkiej Brytanii. (...) Polski Informator jest pewnego rodzaju ambasadorem życia polskiego uchodźstwa żółnierskiego, ich działalności, osiągnieć gospodarczych, społecznych, kulturalnych i religijnych na ziemi brytyjskiej oraz ich współpracy z Brytyjczykami i z Polską. Firmom i instytucjom, które przyczyniły się do ponownego wydania Informatora składam serdeczne podziękowanie.

Penley – A history of the Polish Hospital (1946–1999).
Historia Polskiego Szpitala, który powstał w 1941 roku w Buzułuku – ZSRR i z Armią Gen. Andersa przeszedł przez Iran, Irak, Palestnę i przez Egipt, Italię i kampanię włoską, by w 1946 roku znaleźć się w walijskiej wiosce Penley. O tej oazie polskości wspominają z sentymentem dawni pracownicy, podkreślając niezwykłość placówki, która przetrwała ponad pół wieku i nadal istnieje.