Obywatele! Reakcyjne i ugodowe rządy Rady Regencyjnej zostały przez lud polski obalone. Z polecenia stronnictw ludowych i socjalistycznych b. Królestwa i Galicji, ogłaszamy się za „Tymczasowy Rząd Ludowy Republiki Polskiej”. Ujmując w swe ręce pełnię władzy do chwili zwołania Sejmu ustawodawczego, Komendantem naczelnym wszystkich wojsk polskich mianujemy zastępcę J. Piłsudskiego, pułkownika Edwarda Rydza-Śmigłego.
Tymczasowy Rząd Ludowy Republiki Polskiej.
Lublin–Kraków, dnia 7 listopada 1918 roku.
–
Polskie Biuro Korespondencyjne ogłosiło następujący komunikat: W odezwie, wydanej przez tymczasowy rząd ludowy republiki polskiej w Lublinie, wymieniono moje nazwisko. Celem uniknięcia nieporozumienia, oświadczam, że podpis mój umieszczono bez mojej wiedzy i że w skład tego rządu nie wchodzę.
Wincenty Witos
[Nadzwyczajny numer „Naprzodu” z 9 listopada 1918].

Armia Czerwona ożywiona uczuciem braterstwa robotniczego pomoże wam. Współdziałajmy więc jej wszystkimi siłami. Państwa kapitalistyczne nie targną się na Polskę robotniczą, gdyż na to nie pozwolą robotnicy Anglii, Francji, Niemiec. Wielkie hasło staje się ciałem: Proletariusze wszystkich krajów, łączcie się! Czyńcie nowy ład u nas w Polsce! Uwalniajcie z więzień więźniów politycznych, waszych braci i wodzów w walce rewolucyjnej. Wypędzajcie obszarników i fabrykantów, bierzcie w wasz zarząd i ochraniajcie pilnie dobra narodowe – fabryki, folwarki i lasy. Uzbrajajcie się spiesznie dla obrony zdobytej wolności. Twórzcie wszędzie miejscowe komitety rewolucyjne. Niech żyje wyzwolona Polska robotnicza, Polska socjalistyczna!
Tymczasowy Komitet Rewolucyjny Polski
Przewodniczący: Julian Marchlewski
Członkowie: Feliks Dzierżyński, Feliks Kon, Edward Próchniak, Józef Unszlicht.

Art 3. W miastach zagranicznych, w których Wolne Miasto Gdańsk będzie miało poważne interesy ekonomiczne, jeden lub kilku obywateli Wolnego Miasta Gdańska, oddanych przez Wolne Miasto do dyspozycji Rządu Polskiego, wejdzie w skład polskich konsulatów. Urzędnicy ci będą zależni od Rządu Polskiego i będą pod kierunkiem i władzą konsula polskiego zajęci sprawami dotyczącymi specjalnie interesów obywateli Wolnego Miasta Gdańska.(...)
Art. 8. Prawo wywieszania bandery handlowej Gdańska będzie przysługiwało jedynie statkom, które są własnością wyłącznie obywateli Wolnego Miasta, zaliczając do nich spółki i stowarzyszenia, zarejestrowane w Wolnym Mieście, w których interesy obywateli Wolnego Miasta przeważają. (...)
Sporządzono w Paryzu dnia dziewiątego listopada tysiąc dziewięćset dwudziestego roku w jednym egzemplarzu, który zostanie złożony w archiwach Rządu Rzeczypospolitej Francuskiej i którego odpisy uwierzytelnione będą wręczone Polsce i Wolnemu Miastu Gdańskowi.