cytaty z książki "Lato Helikonii"
katalog cytatów
Jeśli zbyt wiele z siebie poświęcimy religii, to staniemy się jej niewolnikami.
Lata życia przekonały kapitana, że jego bliźni stają się coraz wstrętniejsi, coraz bardziej krwiożerczy, coraz mniej litościwi. Być może to sprawka pogody
Na łożu anatom zażywał rozkoszy z małżonką.
To nie ja ci mówię, tylko religia. Nie spodziewaj się po mnie, że zmienię niezmienialne.
The past is locked up in language, if one knows how to look.
Dziewczynka pływała i nurkowała tuż przy królowej i popisując się w wodzie co chwila szeroko rozkładała przed nią nogi, jak gdyby pragnęła pokazać, że jest w pełni dorosła tam, gdzie to się najbardziej liczy.
Pustką wszechświat szafował nad podziw hojnie. Za to strasznie skąpił życia organicznego.
Bataliksa wisiała nisko nad wodą, srebrząc szlak po horyzont. Pobliskie jednostki jawiły się jako granatowe sylwetki, same kontury i maszty, niby bezlistny las. Tuż obok krzepki chłopak przepływał portowy basen w wiosłowej łodzi. Pod słońce wszystkie szczegóły tak się zacierały, że człowiek wraz z łodzią tworzyli jedną ciemną sylwetkę, w której wioślarz i wiosła poruszali się w przeciwne strony. Pomału, pociągnięcie za pociągnięciem, wioślarz wyrywał łódź ze ślepej jasności. Wiosła uderzały, grzbiet ciągnął, aż jasność pękła (by zaraz się scalić ponownie) i wioślarz przedarł się do słupów mola.
Przeszłość cumuje w języku, jeśli się wie, jak ją wypatrzyć.