Kobiety są jak okręty - mówił drugi oficer, porucznik Hurny - po trzydziestce, nieprawdaż, wymagają makijażu, ale cieszą się jeszcze powodzeniem tam, gdzie, nieprawdaż, nie mają młodszej konkurencji. Za to nie robią niespodzianek i wiadomo czego trzymać się w postępowaniu z nimi.

(..) sercu ludzkiemu nie to drogie, co drogie, a to, co swoje.

Bo kocha się nie za coś, lecz nie wiadomo dlaczego...

Pomimo to lubiła obecność męża w salonie: był dekoracyjny.

Największą męczarnią jest nie wiedzieć, czego się chce i nie mieć odwagi przyjąć na siebie odpowiedzialności za to, co się zrobiło.

Proszę mi wybaczyć moją ciasnotę pojęć. Od tak niedawna zostałam ziemianką, że jezscze nie nauczyłam się pogardzać ani pieniędzmi, ani pracą, z których... korzystam.

Można by pomyśleć, że każdy starszy pan za młodu był masowym zdobywcą serc.

Dobre mniemanie o sobie, to połowa szczęścia, ale tak dobre, to już chyba szczęście całe i to z nawiązką.

Umiał dużo, uchodził nawet w niepobłażliwych dlań oczach żony za "oczytanego", a w okolicy za "encyklopedię spraw niepotrzebnych".