Ciężko jest zaklinać rzeczywistość, ale czasami to jedyna metoda, by nie skamienieć...

Z cierpieniem jest jak z alkoholizmem (...). Nie da się zawrócić w pół drogi, chyba że na siłę i na chwilę. Trzeba je przeżyć do końca, uderzyć w dno, wyrzucić z siebie wszystkie łzy i nadzieje. A potem wyjść na dwór, wykąpać się w zimnym jeziorze i zacząć wszystko od nowa.

(...) grzechem jest narzekanie na swój tylko trochę niesoskonały los w obliczu prawdziwych tragedii.

Dlaczego świat jest tak urządzony, że mężatki żałują wizyty przed ołtarzem, a panny o niczym innym nie marzą?

Dlaczego zawsze, kiedy zaczynam się otwierać, drugo strona zamyka sklepik?