- Czy twoja szklanka jest do połowy pusta, czy do połowy
pełna? - zapytał kret.
- Chyba jestem wdzięczny, że w ogóle ją mam - odpowiedział
chłopiec.

- Jaka jest najodważniejsza rzecz, jaką kiedykolwiek powiedziałeś? -spytał chłopiec.

- Pomóż mi - odparł koń.

- Prosząc o pomoc, wcale się nie poddajesz.
Przeciwnie, pokazujesz, że nie chcesz się poddać.

Wyobraź sobie, dokąd byśmy zaszli, gdybyśmy się tak nie bali.

- Kim chciałbyś być, kiedy dorośniesz? - Kimś dobrym – odparł
chłopiec.

- Masz jeszcze dla mnie jakąś inną radę? - zapytał chłopiec.
- Nie mierz swojej wartości tym, jak jesteś traktowany - odpowiedział koń.

Czy to nie dziwne? Widzimy tylko to, co jest poza nami, a prawie wszystko dzieje się w nas.

-Jak myślisz, co jest największą stratą czasu?
- Porównywanie się z innymi - padła odpowiedź kreta.

Czasami. . . – zaczął koń.
- Czasami co? – zapytał chłopiec.
– Czasami najwięcej odwagi i hartu ducha wymaga wstanie i robienie dalej tego, co się robiło – orzekł koń.

Często najtrudniej jest
wybaczyć samemu sobie .

- Każdy się trochę boi - zauważył koń.
- Ale razem boimy się mniej.

- Zawsze pamiętaj, że twoja obecność dużo znaczy, że jesteś ważny i kochany, i że dajesz temu światu coś, czego nie daje nikt inny.

- A więc wiecie o mnie wszystko? - odezwał się chłopiec.
- Tak - potwierdził koń.
- I nadal mnie kochacie?
- Kochamy cię tym bardziej.

- Łzy płyną nie bez powodu i świadczą o twojej sile, nie słabości.

Stare krety, które znam, przeważnie żałują, że słuchały tego, co podpowiadał im strach, zamiast realizować swoje marzenia.

- Przed nami długa droga - powiedział chłopiec i westchnął.
- Ale popatrz, jak daleko już dotarliśmy - zwrócił mu uwagę koń.

Najwspanialszym przejawem wolności jest to, że sami decydujemy o tym, jak się zachowywać.

- Czasem wydaje mi się, że wierzycie we mnie mocniej niż ja w samego siebie - wyznał chłopiec.
- W końcu uwierzysz - zapewnił go koń.

- Jakie jest twoje największe odkrycie? - zapytał kret.
- Że wystarczy, abym był, jaki jestem - odrzekł chłopiec.

Czasami słyszysz tylko o nienawiści, ale na świecie jest więcej miłości niż możesz sobie wyobrazić.

- Miałem dla ciebie pyszne ciasto - oznajmił kret.
- Naprawdę?
- Tak.
- Gdzie ono jest? - spytał chłopiec.
- Zjadłem je.
- Och.
- Ale zdobyłem drugie.
- Naprawdę? I co się z nim stało?
- To samo co z poprzednim.

Jeśli początkowo ci się nie wiedzie, zjedz kawałek ciasta.

- Nie ma nic lepszego od dobroci - oznajmił koń. -
Kryje się za wszystkim.

- Życie jest trudne, ale są tacy, którzy cię kochają.

Dobroć okazywana samemu sobie to największa dobroć (...).

Kiedy myślisz o każdym, kogo kochasz... - powiedział lis - mam nadzieję, że myślisz też o sobie.

- Właśnie zrozumiałem, po co tu jesteśmy - szepnął chłopiec.
- Z powodu ciasta? - podsunął kret.
- Żeby kochać - wyjaśnił chłopiec.
- I być kochanym - dodał koń.

Jest tyle piękna, o które możemy się troszczyć.

- Upadasz...ale ja cię łapię.

Czy to nie dziwne, że widzimy tylko to, co jest poza nami, a prawie wszystko dzieje się w nas?