Indywiduum, które postanawia płynąć pod prąd, doświadcza śmierci jako pierwszej spośród wszystkich alternatyw, ten bowiem, kto oponuje nurtowi życia, staje się jego przeciwnikiem, przeto utożsamia się ze śmiercią. To z kolei pokazuje, jak istotne jest doświadczenie śmierci jako warunek przeciwstawienia się zbiorowemu nurtowi życia i odkrywania indywidualności.

Śmierć niepodobna odłożyć na później i zarezerwować na starość. Jest jak najbardziej prawdopodobne, że kiedy się zestarzejemy, nie będziemy już w stanie przeżyć śmierci, wówczas będzie ona li tylko zdarzeniem zewnętrznym. Albo też doświadczymy jej wcześniej, przez co śmierć organiczna straci swój oścień.