Zapach szminki

Okładka książki Zapach szminki
Zofia Kucówna Wydawnictwo: Zysk i S-ka biografia, autobiografia, pamiętnik
288 str. 4 godz. 48 min.
Kategoria:
biografia, autobiografia, pamiętnik
Wydawnictwo:
Zysk i S-ka
Data wydania:
2010-07-01
Data 1. wyd. pol.:
2010-07-01
Liczba stron:
288
Czas czytania
4 godz. 48 min.
Język:
polski
ISBN:
978-83-7506-479-7
Tagi:
teatr życie scena
Średnia ocen

                8,0 8,0 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.

Patronaty LC

Książki autora

Okładka książki Korzenie miasta. Warszawa 1945–1978 Roman Dziewoński, Zbigniew Jerzyna, Zofia Kucówna, Marek Nowakowski, Agnieszka Osiecka, Agnieszka Rybak, Danuta Szmit-Zawierucha
Ocena 7,0
Korzenie miast... Roman Dziewoński, Z...
Okładka książki Kobiety, które igrały z PRL-em Nina Andrycz, Katarzyna Bielas, Anna Bikont, Krystyna Cierniak-Morgenstern, Roman Daszczyński, Barbara Hoff, Martyna Jakubowicz, Włodzimierz Kalicki, Beata Kęczkowska, Zofia Kucówna, Stanisława Ryster, Anna Seniuk, Urszula Sipińska, Izabela Skrybant-Dziewiątkowska, Grzegorz Sroczyński, Jacek Szczerba, Mariusz Szczygieł, Violetta Szostak, Teresa Torańska, Zofia Turowska, Mariusz Urbanek, Dariusz Zaborek
Ocena 6,8
Kobiety, które... Nina Andrycz, Katar...

Mogą Ciebie zainteresować

Oceny

Średnia ocen
8,0 / 10
3 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
535
535

Na półkach: , , , , , , ,

Pięknie pisze Zofia Kucówna o teatrze. Wszak zna temat od podszewki. Ale to nie wszystko. Zofia Kucówna ma dar opowiadania. Pisze niezwykle plastycznie, barwnie, czuć smaki, widać kolory, czuć zapachy. Ogromnie lubię Jej książki, nie tylko tę. A co zawsze mnie ogromnie ujmuje podczas lektury "Zapachu szminki"(czytałam kilka razy) to to, że Zofia Kucówna pisze nie tylko o aktorach, ona oddaje także hołd garderobianym, inspicjentom, scenografom, oświetleniowcom. Czyli tym, których nie widać, a bez których przedstawienie by nie zaistniało.
Piękna książka!

Pięknie pisze Zofia Kucówna o teatrze. Wszak zna temat od podszewki. Ale to nie wszystko. Zofia Kucówna ma dar opowiadania. Pisze niezwykle plastycznie, barwnie, czuć smaki, widać kolory, czuć zapachy. Ogromnie lubię Jej książki, nie tylko tę. A co zawsze mnie ogromnie ujmuje podczas lektury "Zapachu szminki"(czytałam kilka razy) to to, że Zofia Kucówna pisze nie tylko o...

więcej Pokaż mimo to

avatar
157
123

Na półkach:

Zapach szminki" jest opowieścią o teatralnym życiu Zofii Kucówny, a także o wybitnych ludziach teatru, zarówno tych sławnych: Adamie Hanuszkiewiczu, Danielu Olbrychskim, Tadeuszu Janczarze, Andrzeju Nardellim, jak i tych pozostających w cieniu kurtyny.

Zapach szminki" jest opowieścią o teatralnym życiu Zofii Kucówny, a także o wybitnych ludziach teatru, zarówno tych sławnych: Adamie Hanuszkiewiczu, Danielu Olbrychskim, Tadeuszu Janczarze, Andrzeju Nardellim, jak i tych pozostających w cieniu kurtyny.

Pokaż mimo to

avatar
358
200

Na półkach: ,

Książka ciepła, serdeczna, magiczna, wzruszająca, wskrzeszająca pamięć o ludziach, aktorach, spektaklach, zdarzeniach teatralnych, które minęły tak niedawno, a powinny pozostać w pamięci, nas ludzi współczesnych pani Zofii. Wielkie dzięki i wielki szacunek za tę piekną opowieść.

Książka ciepła, serdeczna, magiczna, wzruszająca, wskrzeszająca pamięć o ludziach, aktorach, spektaklach, zdarzeniach teatralnych, które minęły tak niedawno, a powinny pozostać w pamięci, nas ludzi współczesnych pani Zofii. Wielkie dzięki i wielki szacunek za tę piekną opowieść.

Pokaż mimo to

avatar
353
218

Na półkach:

Teatr to sztuka dla odważnych. Grając filmie pracuje się miesiąc może dwa, potem premiera i można zaszyć się pod kołdrą w razie niepochlebnych recenzji. Scena to inna bajka. Pochlebne recenzje czy nie, oklaski czy wrzaski... Wychodzić, co wieczór trzeba. „Sztuka teatru jest najbardziej ulotną sztuką, i najbardziej pańską ze wszystkich sztuk. Rzuca niedbałym gestem swe bogactwa, nie dbając o ich przetrwanie. Może dobrze, że tak jest. Konfrontacje z czasem bywają nieraz bardzo bolesne i wytrzymują je tylko nieliczni.”*
„Zapach szminki” unosi się w niebieskiej walizeczce, której zawartość jest jak stemple w paszporcie. Przynosi wspomnienia, cofa w czasie....
Czytając tą książkę myślami przenosiłam się do teatralne garderoby, w której siedziałam na stołeczku gdzieś w kącie i obserwowałam. Zofia Kucówna podzieliła się ze mną największymi tajnikami swojej pracy, niekiedy życia prywatnego. Swoimi opowieściami sprawiła, że czułam w nozdrzach zakulisowy kurz. Przedstawiła mi swoich współpracowników, gwiazdy wielkiej estrady. Rozczulające było „zobaczenie” Daniela Olbrychskiego jako ucznia klasy podstawowej, przynoszącego w dowodzie uznania tabliczkę czekolady. Pani Zofia to aktorka z wielką pokorą przede wszystkim wobec własnej osoby. Zna swoją wielkość, jednocześnie wiedząc, że na nic to bez ludzi, którzy dbają o peruki, stroje, scenografie i masę innych rzeczy. W tej książce składa im hołd najpiękniejszy z możliwych, mówiąc o nich z podziwem i czułością. Fantastyczne jest to, że nie ma lepszych i gorszych ze względu na status i pracę. Każdy dla niej jest równie ważny.
Wspomnienia obfitują w anegdoty o tych bardziej i mniej znanych. W zabawny sposób potrafi opisać swoich towarzyszy i ich rady jak np. spotkanie z Zofią Lindorffówną. Kiedy to owa Zofia omal zawału nie dostała widząc autorkę z kosztem z zakupami. Przecież to aktorce teatru nie przystoi!
Zdradza smaczki życia dawnej Warszawy, dochowując przy tym tajemnicy, tam gdzie jest potrzebna.
Ta książka to wielki pstryczek w nos wszystkim „aktoreczkom” pokroju Edyty „ gram intuicyjnie” Herbuś. Pokazuje niesamowicie ciężką pracę aktorki, która nieraz kończy się załamaniem psychicznym. Czy żałuje? Nie.. Nie można żałować czegoś, czego się szczerze i bezgranicznie kocha. Tą miłość widać w każdym słowie.
Pani Zofia wspomina też o epizodach w telewizji, jednak to teatr jest punktem jeden.
„Wierzę w wyjątkowość tej sztuki. W jej wyższość nad wszystkimi innymi. Tylko w teatrze żywy człowiek obcuje z innym żywym człowiekiem. Teatr jest miejscem wymiany energii między człowiekiem a człowiekiem. Jest miejscem żywego dialogu. Dialogu o nim samym i jego tragediach, radościach, miłości, nienawiściach. Zbrodniach i zasługach. O cudzie życia i wielkiej jego tajemnicy. W teatrze mówi się wprost i mówi się metaforą. Mówi się wszelkimi sposobami. Przestrzega się i zachęca, rozgrzesza i poświęca. Teatr jest lustrem, w którym każdy człowiek może się przejrzeć, potwierdzić, wyśmiać, odprawić pokutę. I ten – po tej stronie rampy, i ten – po drugiej jego stronie.”**
Oprócz podzielenia się tymi historiami i przemyśleniami wielkie podziękowania należą się pani Zofii za udostępnienie fotografii z prywatnego archiwum. Jest to fenomenalne uzupełnienie, które pozwala czytelnikowi na wczucie się. Opowieści stają się wręcz namacalne. Zofia Kucówna staje się nie tylko człowiekiem, ale przede wszystkim aktorką z krwi i kości. Można zaobserwować jak się zmieniała wraz ze swymi rolami. Zmiany nie obejmowały tylko strojów czy fryzur, ale przede wszystkim mimikę, gesty. Niestety modulacji głosu, której poświęcała tyle godzin nie jest do uchwycenia.
Mam nadzieję, że studenci pani Zofii, wśród, których byli Daria Widawska i Łukasz Garlicki będą czerpać z jej wiedzy i dorobku przez całe życie. Naprawdę warto.
Jeśli kochacie teatr po przeczytaniu tej książki będziecie kochać go jeszcze bardziej. Jeśli zaś od niego stroniliście, po odłożeniu lektury na półkę pobiegniecie do najbliższego teatru i kupicie miejsca w 1 rzędzie.
Opowieści o strojach, makijażach, pasji, sukcesach, porażkach. Zapisane na kartach z miłością, pokorą i magią. Zdecydowanie książka jest magiczna. Nie da jej się zakwalifikować do konkretnej szufladki.
Ja jestem oczarowana.
Polecam ogromnie.

*"Zapach szminki" Zofia Kucówna, wyd. Zysk - S-ka, str. 6
** Tamże, str.51

Teatr to sztuka dla odważnych. Grając filmie pracuje się miesiąc może dwa, potem premiera i można zaszyć się pod kołdrą w razie niepochlebnych recenzji. Scena to inna bajka. Pochlebne recenzje czy nie, oklaski czy wrzaski... Wychodzić, co wieczór trzeba. „Sztuka teatru jest najbardziej ulotną sztuką, i najbardziej pańską ze wszystkich sztuk. Rzuca niedbałym gestem swe...

więcej Pokaż mimo to

avatar
1390
879

Na półkach: ,

Ciepła, mądra i wzruszająca książka. Polecam wszystkim!!!!

Ciepła, mądra i wzruszająca książka. Polecam wszystkim!!!!

Pokaż mimo to

avatar
786
235

Na półkach: , ,

Ksiazka Kucowny o zyciu teatralnym Warszawy, Krakowa, Polski powiatowej. Zbior krotkich opowiesci o kulisach, sukniach, publicznosci. Zycie wypelnione teatrem, teatr pelny zycia.

Ksiazka Kucowny o zyciu teatralnym Warszawy, Krakowa, Polski powiatowej. Zbior krotkich opowiesci o kulisach, sukniach, publicznosci. Zycie wypelnione teatrem, teatr pelny zycia.

Pokaż mimo to

avatar
304
229

Na półkach:


avatar
942
806

Na półkach: , ,

Opowieść Pani Zofii o teatrze, o kulisach ,o wielkich nazwiskach ,jak i o tych ,którzy wykonują swoją pracę po cichu: kostiumolodzy,scenarzyści,garderobiane , krawcowe.
Cudnie wejść w świat teatru choć na chwilę i poczuć jego magię :)

Opowieść Pani Zofii o teatrze, o kulisach ,o wielkich nazwiskach ,jak i o tych ,którzy wykonują swoją pracę po cichu: kostiumolodzy,scenarzyści,garderobiane , krawcowe.
Cudnie wejść w świat teatru choć na chwilę i poczuć jego magię :)

Pokaż mimo to

avatar
487
3

Na półkach: , , ,

Barwna opowieść o teatrze zza kulis. Pani Zofia pięknie pisze.

Barwna opowieść o teatrze zza kulis. Pani Zofia pięknie pisze.

Pokaż mimo to


Cytaty

Więcej
Zofia Kucówna Zapach szminki Zobacz więcej
Zofia Kucówna Zapach szminki Zobacz więcej
Zofia Kucówna Zapach szminki Zobacz więcej
Więcej
zgłoś błąd