O czym marzą psyborgi

Słyszałem o tym tytule i szczerze mówiąc spodziewałem się więcej. Dopiero spojrzenie na datę napisania tej krótkiej powieści wyjaśniło mi, dlaczego było o niej głośno, mimo iż nie jest to porywająca lektura. Poziom literacki jest niestety mizerny, podobnie jak sama fabuła. Opisywane zdarzenia są wielce naiwne, a główny bohater zachowuje się bardzo nieracjonalnie. Można wręcz stwierdzić, że "O czym marzą psyborgi" to tylko skrót powieści, gdyż całość jest bardzo uproszczona. Pomimo tego, ze względu na datę powstania nie mogę ocenić niżej jak "dobra".

Słyszałem o tym tytule i szczerze mówiąc spodziewałem się więcej. Dopiero spojrzenie na datę napisania tej krótkiej powieści wyjaśniło mi, dlaczego było o niej głośno, mimo iż nie jest to porywająca lektura. Poziom literacki jest niestety mizerny, podobnie jak sama fabuła. Opisywane zdarzenia są wielce naiwne, a główny bohater zachowuje się bardzo nieracjonalnie. Można...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

bardzo dobra przygodowa fantastyka połączenie space opery początek z fantasy gdzieś tak 2/3 książki

bardzo dobra przygodowa fantastyka połączenie space opery początek z fantasy gdzieś tak 2/3 książki

Pokaż mimo to

Bardzo dziwna powieść. Szczerze to odnoszę wrażenie, że jednak Setni został zrobiony w bambuko... W każdym razie powieść napisana jest w sposób lekki bardzo dowcipny a wręcz niefrasobliwy i tak jakby zupełnie mi nie pasuje do powagi przedstawionego tematu, jednak oczywiście zdaję sobie sprawę, że to jest opowieść bohatera, nonszalanckiego kapitana floty i oficera więc może taki styl świetnie oddaje postać temat wydawał mi się jednak na tyle poważny a opowiedziany w formie bajki, że ciężko się przejąć tak naprawdę tym co niesie ze sobą przekaz. Jednak trzeba przyznać, że powieść jest lekka i przyjemna napisana w formie opowiadania aczkolwiek jak dla mnie jakby niedokończona.

Bardzo dziwna powieść. Szczerze to odnoszę wrażenie, że jednak Setni został zrobiony w bambuko... W każdym razie powieść napisana jest w sposób lekki bardzo dowcipny a wręcz niefrasobliwy i tak jakby zupełnie mi nie pasuje do powagi przedstawionego tematu, jednak oczywiście zdaję sobie sprawę, że to jest opowieść bohatera, nonszalanckiego kapitana floty i oficera więc może...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

Mimo, iż zapowiadało się klasycznie (odkrycie nowej planety i cywilizacji, bla bla), nie jest to standardowe sci-fi.
Nagła zmiana akcji bardzo mnie zaskoczyła, pozytywnie oczywiście.
Potem niestety coś się zaczęło psuć, czułam się znudzona, zniechęcona. Miałam wrażenie, że wszystkiego jest za dużo... A na zakończenie książka znów zrobiła mi miłą niespodziankę, wszystko się przyjemnie i zgrabnie wyjaśniło.

Aha, no i już wiem, kim są psyborgi i o czym marzą.

Mimo, iż zapowiadało się klasycznie (odkrycie nowej planety i cywilizacji, bla bla), nie jest to standardowe sci-fi.
Nagła zmiana akcji bardzo mnie zaskoczyła, pozytywnie oczywiście.
Potem niestety coś się zaczęło psuć, czułam się znudzona, zniechęcona. Miałam wrażenie, że wszystkiego jest za dużo... A na zakończenie książka znów zrobiła mi miłą niespodziankę, wszystko się...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

Klasyka w mojej małej biblioteczce. Bardzo mi się podobała, kiedy ją czytałem bardzo dawno temu. Fajnie napisana przygodówka w klimatach fantasy, i ... coś więcej. Wspominam z nostalgią :-)

Klasyka w mojej małej biblioteczce. Bardzo mi się podobała, kiedy ją czytałem bardzo dawno temu. Fajnie napisana przygodówka w klimatach fantasy, i ... coś więcej. Wspominam z nostalgią :-)

Pokaż mimo to

Trudno jest mi ocenić tą książkę. Ciekawy pomysł na opowiadanie niepotrzebnie został rozwleczony do rozmiarów minipowieści. Prawie cała powieść stanowi doskonały przykład złej fantastyki, w której bohater ma moc i nią wymachuje. Wciąż napotyka na swej drodze przeszkody, które pokonuje bez jakiegoś większego wysiłku, choć niezmiennie ku swemu zdziwieniu, początkowo uważa je bowiem za prawdziwe wyzwania. Nonszalancja z jaką to robi jest obrzydliwa:

"- To Elfy, koniec z nami - oznajmił Huon.
Tym razem skłonny byłem się z nim zgodzić. Istoty te rzucały regularne błyski mogące po dłuższej chwili wprowadzić atakowanego w stan głębokiej hipnozy. Musiałem skorzystać z całej swojej woli i treningu, żeby dać sobie z tym radę i dużo nie brakowało, żebym uległ. Huon natomiast nie miał żadnych szans. Stał z otwartymi ustami sztywny jak kamień.
Mocnym ciosem z anty-g unieruchomiłem te miłe stwory i ciągnąc jego wierzchowca za uzdę wydostaliśmy się obaj ponownie na równinę."

Książkę ratuje ostatnie 7 stron, kiedy wreszcie bohater zajmuje się rozmową, zamiast wymachiwaniem mocą. Dowiedziałem się o czym marzą psyborgi a są to marzenia całkiem niebanalne i coraz bardziej aktualne.

Trudno jest mi ocenić tą książkę. Ciekawy pomysł na opowiadanie niepotrzebnie został rozwleczony do rozmiarów minipowieści. Prawie cała powieść stanowi doskonały przykład złej fantastyki, w której bohater ma moc i nią wymachuje. Wciąż napotyka na swej drodze przeszkody, które pokonuje bez jakiegoś większego wysiłku, choć niezmiennie ku swemu zdziwieniu, początkowo uważa je...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

Zapamiętam na długo refleksje i przemyślenia towarzyszące lekturze.

Zapamiętam na długo refleksje i przemyślenia towarzyszące lekturze.

Pokaż mimo to

Znajomość technologii otwiera przed nami wiele zamkniętych drzwi. Ta książka bardzo wyraźnie pokazuje, jak śmieszny dla przedstawiciela cywilizacji na wysokim stopniu technicznego rozwoju jest ktoś, kto nawet toster uznałby za czary. Jednak ten prosty człowiek wcale nie musi obawiać się tego, co czyha na tych "lepszych".

Znajomość technologii otwiera przed nami wiele zamkniętych drzwi. Ta książka bardzo wyraźnie pokazuje, jak śmieszny dla przedstawiciela cywilizacji na wysokim stopniu technicznego rozwoju jest ktoś, kto nawet toster uznałby za czary. Jednak ten prosty człowiek wcale nie musi obawiać się tego, co czyha na tych "lepszych".

Pokaż mimo to

prymitywne, ale wciąga

prymitywne, ale wciąga

Pokaż mimo to