Hiszpańskie oczy

Okładka książki Hiszpańskie oczy
Maria Nurowska Wydawnictwo: W.A.B. literatura piękna
336 str. 5 godz. 36 min.
Kategoria:
literatura piękna
Wydawnictwo:
W.A.B.
Data wydania:
2010-03-01
Data 1. wyd. pol.:
2010-03-01
Liczba stron:
336
Czas czytania
5 godz. 36 min.
Język:
polski
ISBN:
9788374147392
Tagi:
hiszpańskie oczy gwałt kobieta córka matka anoreksja gułag bulimia
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Poczekaj, szukamy dla Ciebie najlepszych ofert

Pozostałe księgarnie

Informacja

Reklama
Reklama

Książki autora

Podobne książki

Reklama

Oceny

Średnia ocen
6,8 / 10
317 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
1918
136

Na półkach:

Bardzo ciekawe studium relacji niby matki z córką. Dla mnie tak naprawdę to ich wzajemna relacja była wynikiem doświadczeń życiowych matki, która miała trudni i szybki skok z okresu podlotka, w okres odpowiedzialności dorosłego człowieka, a zwłaszcza odpowiedzialności jako rodzic za dziecko. Nie doznając miłości i bezpieczeństwa, sama też ich nie potrafiła dać. Jej dojrzałość i miłość macierzyńska przychodzą za późno, wyrządzając po drodze wiele szkód, do których tak ciężko jest się przyznać przed samym sobą.

Bardzo ciekawe studium relacji niby matki z córką. Dla mnie tak naprawdę to ich wzajemna relacja była wynikiem doświadczeń życiowych matki, która miała trudni i szybki skok z okresu podlotka, w okres odpowiedzialności dorosłego człowieka, a zwłaszcza odpowiedzialności jako rodzic za dziecko. Nie doznając miłości i bezpieczeństwa, sama też ich nie potrafiła dać. Jej...

więcej Pokaż mimo to

8
avatar
467
92

Na półkach: , ,

Książka niestety kompletnie do mnie nie trafiła, strasznie ciężko mi się ją czytało..

Książka niestety kompletnie do mnie nie trafiła, strasznie ciężko mi się ją czytało..

Pokaż mimo to

0
avatar
697
121

Na półkach: , , , ,

Dramat naszej bohaterki Anny Bołtuć, kobiety o pięknych rysach twarzy, aktorki-amatorki, która jako piętnastolatka została zesłana na Syberię za udział w Powstaniu Warszawskim. Jej trudny los odbija się na życiu jej córki Ewy, a nawet wnuka.
Obie kobiety cierpią, potrzebują pomocy psychologa by uwolnić się od choroby, od przeszłości i również od siebie nawzajem.
Autorka, którą czytałam po raz pierwszy, pisze w bardzo ciekawym stylu. Co chwilę zmieniała płaszczyznę czasową co było związane z natłokiem myśli i wspomnień Anny oraz jej życiem bieżącym. Wymagało to dużego skupienia ale także bardzo mi odpowiadało. Przejmująca lektura.

Dramat naszej bohaterki Anny Bołtuć, kobiety o pięknych rysach twarzy, aktorki-amatorki, która jako piętnastolatka została zesłana na Syberię za udział w Powstaniu Warszawskim. Jej trudny los odbija się na życiu jej córki Ewy, a nawet wnuka.
Obie kobiety cierpią, potrzebują pomocy psychologa by uwolnić się od choroby, od przeszłości i również od siebie nawzajem.
Autorka,...

więcej Pokaż mimo to

78
Reklama
avatar
464
422

Na półkach:

"Hiszpańskie oczy” to powieść niezwykle emocjonująca i przejmująca, a nawet wstrząsająca, gdyż oparta jest na prawdziwych wydarzeniach. To historia kobiety, która jako piętnastoletnia dziewczyna walczyła w Powstaniu Warszawskim i za swój udział w walce o ojczyznę została wysłana na wiele lat do łagru w Związku Radzieckim. Wprawdzie udało jej się przeżyć w tych drastycznych warunkach, jednak piętno odcisnęły na niej już na zawsze. Tym bardziej, że do kraju wróciła z córką, która została poczęta w bardzo okrutnych okolicznościach.

Powieść opowiada o wyjątkowo trudnych i naznaczonych przeszłością relacjach matki i córki. Właściwie są do siebie o wiele bardziej podobne niż by im się wydawało, mimo to nie potrafią nawiązać między sobą normalnej – zdrowej więzi. Może jest to już po prostu niemożliwe, gdyż za dużo złego się wydarzyło? Co gorsza wydaje się, że „fatum” wiszące nad tą rodziną będzie dotykać kolejnego pokolenia, ponieważ wnuk głównej bohaterki – Anny – również wychowuje się w nietypowych warunkach, z którymi czasem nie potrafi sobie poradzić.

Bardzo istotnym motywem książki jest też stosunek władzy PRL oraz „wyzwolicieli” po 2 Wojnie Światowej do bohaterów walczących o Polskę. Przetrwanie w gułagu to jedno, ale niestety ci, którzy przeżyli nie zostali powitani w ojczyźnie z otwartymi rękami. Pół biedy jeśli mogli wyjść w końcu z więzienia, jednak dobrze wiadomo, że nie wszystkim było to dane...

Dużym atutem powieści jest portret psychologiczny głównej bohaterki. Maria Nurowska bardzo szczegółowo skupiła się na opisaniu kobiecej psychiki uwzględniając cały szereg znaczących wydarzeń, które na nią wpłynęły. Pierwsza młodzieńcza jednak niespełniona miłość, która trwała przez lata; zbiorowy gwałt; instynkt macierzyński, który dał o sobie znać dopiero po pojawieniu się wnuka; odkrywanie własnej seksualności i kobiecości mimo tak trudnego wkroczenia w dorosłe życie. Anna jest tragiczną bohaterką, czy zdąży osiągnąć wewnętrzny spokój i pogodzić się ze swoim losem?

Jest to chyba najtrudniejsza i najbardziej wymagająca książka Marii Nurowskiej jaką przeczytałam do tej pory, chociaż autorka bardzo często podejmuje kontrowersyjne i nieprzeciętne tematy. Mimo to, tę historię czyta się po prostu doskonale i fabuła pochłania bez reszty. Bezapelacyjnie warto sięgnąć po „Hiszpańskie oczy”, gdyż jest to bardzo dobra literatura, która nie pozostawia czytelnika obojętnym.

"Hiszpańskie oczy” to powieść niezwykle emocjonująca i przejmująca, a nawet wstrząsająca, gdyż oparta jest na prawdziwych wydarzeniach. To historia kobiety, która jako piętnastoletnia dziewczyna walczyła w Powstaniu Warszawskim i za swój udział w walce o ojczyznę została wysłana na wiele lat do łagru w Związku Radzieckim. Wprawdzie udało jej się przeżyć w tych drastycznych...

więcej Pokaż mimo to

16
avatar
1614
1453

Na półkach: , ,

Mimo iż książka porusza ważne tematy takie jak trudne relacje matka-córka, poczucie samotności, zagubienia, smutek, bolesna przeszłość nie, odnalazłam się w tej powieści. Trochę się pogubiłam - nie wiem czy to za sprawą tego, że książka nie została podzielona na rozdziały, czy tego, że wątków było zbyt wiele. Nie jestem pewna. Trochę za dużo tego a jednocześnie książka jest oparta na faktach (chociaż miejscami trudno w to uwierzyć). Niemniej nie porwała mnie ta książka.

Mimo iż książka porusza ważne tematy takie jak trudne relacje matka-córka, poczucie samotności, zagubienia, smutek, bolesna przeszłość nie, odnalazłam się w tej powieści. Trochę się pogubiłam - nie wiem czy to za sprawą tego, że książka nie została podzielona na rozdziały, czy tego, że wątków było zbyt wiele. Nie jestem pewna. Trochę za dużo tego a jednocześnie książka jest...

więcej Pokaż mimo to

14
avatar
625
89

Na półkach: , , , ,

Wartościowa, choć trudna książka.
Trudna, bo to bardzo intymna opowieść o teraźniejszym i przeszłym życiu głównej bohaterki.
I nie chodzi o intymność dotyczącą cielesności czy seksualności, bo to, jak mi się wydaje, nie stanowi już tabu, panuje wręcz tendencja do obnażania się, chwalenia się tą sferą życia.
Intymność w tej książce to prawdziwe negatywne myśli i emocje, przyznanie do braku miłości rodzicielskiej, wręcz obojętność – czyli to, co uznawane jest za niewłaściwe, do czego trudno się przyznać, nawet przed samym sobą.

Wartościowa, choć trudna książka.
Trudna, bo to bardzo intymna opowieść o teraźniejszym i przeszłym życiu głównej bohaterki.
I nie chodzi o intymność dotyczącą cielesności czy seksualności, bo to, jak mi się wydaje, nie stanowi już tabu, panuje wręcz tendencja do obnażania się, chwalenia się tą sferą życia.
Intymność w tej książce to prawdziwe negatywne myśli i emocje,...

więcej Pokaż mimo to

21
avatar
33
23

Na półkach: ,

Wzruszająca ,bardzo ciekawa ,ale ciężka w przekazie,opisuje losy kobiet w międzywojennej zawierusze.Trudna chwilami,ale dla wytrwałych polecam.

Wzruszająca ,bardzo ciekawa ,ale ciężka w przekazie,opisuje losy kobiet w międzywojennej zawierusze.Trudna chwilami,ale dla wytrwałych polecam.

Pokaż mimo to

3
avatar
428
32

Na półkach:

Za dużo grzybów w barszczu. Bardziej zaciekawiły mnie wątki poruszane w retrospekcji niż nudnawa analiza psychologiczna bohaterów.

Za dużo grzybów w barszczu. Bardziej zaciekawiły mnie wątki poruszane w retrospekcji niż nudnawa analiza psychologiczna bohaterów.

Pokaż mimo to

4
avatar
160
8

Na półkach: ,

I znowu książka, która wywędruje szybko z domu. Kiedyś - skończyłam czytać w 1/3 książki. Zakładką był cieniutki jak bibułka i pożółkły bilet autobusowy z dziurkowanego kasownika. Znowu nie mogę przyczepić się do pisarskiego warsztatu Nurowskiej. Ładna polszczyzna. Wartka w sumie akcja i psychologicznie jako konflikt matki z córką z uwagi na niedomówienie wiarygodna. Ale poza tym to co zwykle. Tło dla emocjonującego seksu w różnych konfiguracjach w sosie historycznym. Dla mnie potrawa podwójnie niestrawna. Na obwolucie Nurowska pisze "Z historią powstania Hiszpańskich oczu wiąże się moje niezwykłe przeżycie. Pod koniec lata 1988 roku spotkałam w parku kobietę, która mimo że nie była już młoda, miała jedną z piękniejszych twarzy, jakie widziałam. Nawiązałam z nią rozmowę. I nagle, nieoczekiwanie dla nas obu, zaczęła o sobie opowiadać. Jak się potem okazało, byłam jej pierwszą i jedyną słuchaczką, odkąd w 1953 roku wróciła z zesłania na Syberii. Trafiła tam jako piętnastoletnia dziewczyna za udział w Powstaniu Warszawskim. Nie wracała ze Związku Radzieckiego sama, przywiozła ze sobą córkę, owoc gwałtu, jakiego dokonano na niej w łagrze." Tylko że dalej pisze, że jej prawdziwa nieznajoma od historii to skromna bibliotekarka, a nie jak zwykle niezwykłej urody aktorka hołubiona przez władze - z kochankiem - lekarzem wysokim w hierarchii w szpitalu. I wolałabym przeczytać prawdziwe wspomnienia tejże bibliotekarki, a nie książkę w której mamy i Wołodię Wysockiego i Janka Wiśniewskiego martwego na drzwiach i autochtonów na Warmii i oczywiście powstanie i łagry i kochanek Rosjanin z Teatru na Tagance i ciotkę hrabinę, wdowę po oficerze w Anglii. Po przeczytaniu wspomnień Czapskiego "Na nieludzkiej ziemi" w ub. roku dałam jeszcze mniej gwiazdek niż dałabym bez przeczytania tychże. Poza tym książka dzieje się w końcówce lat 60 z apogeum w 70 roku, a pisana jest już według mnie z mentalnego punktu widzenia późnych lat 80. Absolutnie trudno mi uwierzyć zarówno w psychologa który wie w tamtych latach (60) jak podejść do bulimii. Jak i matki, która traktuje to jako coś oczywistego do leczenia. Końcówka lat 80 i lata 90 to dopiero zainteresowanie i wiedza na ten temat w Polsce. A dopiero końcówka lat 90 to profesjonalne podchodzenie do tematu. Dziewczyny młodsze ode mnie o ćwierć wieku! Czytajcie Nurowską, nie zabraniam ale czytajcie też Czapskiego. I nie traktujcie książek Nurowskiej jako historyczne. W tamtych - 90 latach to było dla mnie ważne bo przełamywało zakłamanie i dawało pewien obraz i dlatego nie powieszę psów na autorce.

I znowu książka, która wywędruje szybko z domu. Kiedyś - skończyłam czytać w 1/3 książki. Zakładką był cieniutki jak bibułka i pożółkły bilet autobusowy z dziurkowanego kasownika. Znowu nie mogę przyczepić się do pisarskiego warsztatu Nurowskiej. Ładna polszczyzna. Wartka w sumie akcja i psychologicznie jako konflikt matki z córką z uwagi na niedomówienie wiarygodna. Ale...

więcej Pokaż mimo to

3
avatar
536
161

Na półkach: ,

Wyjątkowa książka. Bardzo obrazowo pokazana powojenna Polska i relacje matka-córka.
Polecam!

Wyjątkowa książka. Bardzo obrazowo pokazana powojenna Polska i relacje matka-córka.
Polecam!

Pokaż mimo to

2

Cytaty

Więcej
Maria Nurowska Hiszpańskie oczy Zobacz więcej
Maria Nurowska Hiszpańskie oczy Zobacz więcej
Maria Nurowska Hiszpańskie oczy Zobacz więcej
Więcej
Reklama
zgłoś błąd