Czuły punkt. Teatr, naziści i zbrodnia

Okładka książki Czuły punkt. Teatr, naziści i zbrodnia
Elisabeth Åsbrink Wydawnictwo: Wielka Litera reportaż
384 str. 6 godz. 24 min.
Kategoria:
reportaż
Tytuł oryginału:
Smärtpunkten: Lars Norén, pjäsen Sju tre och morden i Malexander
Wydawnictwo:
Wielka Litera
Data wydania:
2021-04-29
Data 1. wyd. pol.:
2014-01-21
Liczba stron:
384
Czas czytania
6 godz. 24 min.
Język:
polski
ISBN:
9788380326033
Tłumacz:
Irena Kowadło-Przedmojska
Tagi:
Szwecja naziści nazizm przestępcy aktor teatr aktorzy policja napad bank szok sztuka
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Poczekaj, szukamy dla Ciebie najlepszych ofert

Pozostałe księgarnie

Informacja

Reklama
Reklama

Książki autora

Podobne książki

Reklama

Oceny

Średnia ocen
6,9 / 10
88 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
143
142

Na półkach:

Fascynują mnie od dawna kraje skandynawskie z socjologicznego punktu widzenia. Co jest z nimi nie tak? Namiętny liberalizm, który reprezentują i który ością w gardle im staje, przez który dzieją się u nich rzeczy niesłychane, niema zgoda na zbrodnie jednostek.

Fascynują mnie od dawna kraje skandynawskie z socjologicznego punktu widzenia. Co jest z nimi nie tak? Namiętny liberalizm, który reprezentują i który ością w gardle im staje, przez który dzieją się u nich rzeczy niesłychane, niema zgoda na zbrodnie jednostek.

Pokaż mimo to

1
avatar
35
35

Na półkach:

Bardzo ciekawy reportaż unikający prostych, banalnych odpowiedzi, stawiający intrygujące pytania. Autorce udało się wyjść poza schematy poprawności politycznej, tak irytujace u wielu skandynawskich autorów. Polecam

Bardzo ciekawy reportaż unikający prostych, banalnych odpowiedzi, stawiający intrygujące pytania. Autorce udało się wyjść poza schematy poprawności politycznej, tak irytujace u wielu skandynawskich autorów. Polecam

Pokaż mimo to

2
avatar
151
68

Na półkach: ,

Ciekawa historia ukazująca splot różnych motywacji, kończący się tragedią. Dla mnie wywołuje głównie refleksje o granicach tego, co może być tematem spektaklu teatralnego. Pewnie wszystko! Ale czy każdy i moze w nim zagrać? Mam wrażenie, że nie wszystko można podać bez żadnego komentarza, słowa wstępnego, zastrzeżenia.

Oprócz tego, mam wrażenie nierównej narracji - pierwsza połowa książki wydawała mi się dość nudne napisana.

Ciekawa historia ukazująca splot różnych motywacji, kończący się tragedią. Dla mnie wywołuje głównie refleksje o granicach tego, co może być tematem spektaklu teatralnego. Pewnie wszystko! Ale czy każdy i moze w nim zagrać? Mam wrażenie, że nie wszystko można podać bez żadnego komentarza, słowa wstępnego, zastrzeżenia.

Oprócz tego, mam wrażenie nierównej narracji -...

więcej Pokaż mimo to

3
Reklama
avatar
224
218

Na półkach:

Jak na reportaż to jest dość ciekawa pozycja. Resocjalizacja opisana w tej książce tylko pozornie jest prawdziwa raczej jest to pogłębiającą się demoralizacją. Książkę warto przeczytać, jest to w każdym razie coś innego niż w większości przypadków pozostałych na rynku reportaży, gdyż temat jest niecodzienny. Myślę, że w obecnych czasach, gdyby się coś takiego zdarzyło w Polsce to od razu byłoby zamiecione pod dywan i raczej ciężko by było wydać o tym książkę no chyba, że za parę lat.

Jak na reportaż to jest dość ciekawa pozycja. Resocjalizacja opisana w tej książce tylko pozornie jest prawdziwa raczej jest to pogłębiającą się demoralizacją. Książkę warto przeczytać, jest to w każdym razie coś innego niż w większości przypadków pozostałych na rynku reportaży, gdyż temat jest niecodzienny. Myślę, że w obecnych czasach, gdyby się coś takiego zdarzyło w...

więcej Pokaż mimo to

16
avatar
1133
914

Na półkach: ,

Wszyscy ci, którzy przeczytali "Człowieka z laserem" muszą przeczytać "Czuły punkt".
Mroczny klimat znany ze skandynawskich kryminałów jest obecny na kartach niniejszego reportażu. Historia jest również kryminalna, więc czytelnicy kryminałów mogą sięgnąć po nią z czystym sumieniem. Dalej jest już tylko ciekawiej. Mamy tu obraz systemu penitencjarnego w Szwecji. Obóz radykalnych i zdeklarowanych nazistów oraz postacie, które najlepiej można scharakteryzować jako "pięknoduchów".
Reportaż jest pisany bardzo drobiazgowo. Autorka stara się przedstawić i naświetlić każdy szczegół opowiadanej historii. Próbuje za wszelką cenę odpowiedzieć co poszło nie tak oraz czy można było uniknąć śmierci policjantów. Wszystko to przypomina opisy katastrof lotniczych, gdzie ludzkie zaniedbania prowadzą do fatalnego końca. Nie jest łatwo się otrząsnąć po przeczytaniu tej książki. Zaletą Elisabeth Åsbrink jest jej umiejętność pisarska, której styl pracy pozwala wynieść tę historię poza ramy Szwecji.

Wszyscy ci, którzy przeczytali "Człowieka z laserem" muszą przeczytać "Czuły punkt".
Mroczny klimat znany ze skandynawskich kryminałów jest obecny na kartach niniejszego reportażu. Historia jest również kryminalna, więc czytelnicy kryminałów mogą sięgnąć po nią z czystym sumieniem. Dalej jest już tylko ciekawiej. Mamy tu obraz systemu penitencjarnego w Szwecji. Obóz...

więcej Pokaż mimo to

3
avatar
654
278

Na półkach: ,

Nazizm w Szwecji. Ciekawe zasady resocjalizacji przestępców.

Nazizm w Szwecji. Ciekawe zasady resocjalizacji przestępców.

Pokaż mimo to

3
avatar
416
203

Na półkach: ,

Na początku chciałam podziękować LC za docenienie mojego opowiadania w konkursie i podarowanie mi egzemplarza "CZUŁEGO PUNKTU".

"CZUŁY PUNKT" to reportaż, czyli niezbyt przeze mnie lubiana forma literatury. Niewiele jest takich książek, przez które zdołałam się przebić w całości. "CZUŁY PUNKT" to jednak reportaż inny niż wszystkie. Czyta się go jak najlepszą powieść psychologiczno - kryminalną. Mnogość dat i nazwisk wcale nie przytłacza i nie maskuje istoty nieprawdopodobnej historii.
Kiedy będąc mniej - więcej w połowie książki obejrzałam w grafice google zdjęcia bohaterów reportażu, nie do końca mogłam uwierzyć, że ci ludzie naprawdę istnieją. To było niesamowite uczucie, a całą moja przygoda z "CZUŁYM PUNKTEM" była zdecydowanie najlepszą i najciekawszą, najbardziej wciągającą w historii mojego doświadczenia z reportażem.
Bez zawahania daję książce ocenę 10/10, bo nie dość, że jest najlepszym reportażem, jaki czytałam, to wcale nie ulega moim ulubionym powieściom fabularnym.

"Bóg i Auschwitz nie mogą istnieć równocześnie. To niemożliwe. Ja doświadczyłem Auschwitz." Jean Samuel

"Pochodzę z narodu, który dał światu dziesięcioro przykazań. Sądzę, że nadszedł czas, by dodać jeszcze trzy: Nie będziesz przestępcą. Nie będziesz ofiarą. Nie będziesz stał z boku." Yehuda Bauer, historyk.

Na początku chciałam podziękować LC za docenienie mojego opowiadania w konkursie i podarowanie mi egzemplarza "CZUŁEGO PUNKTU".

"CZUŁY PUNKT" to reportaż, czyli niezbyt przeze mnie lubiana forma literatury. Niewiele jest takich książek, przez które zdołałam się przebić w całości. "CZUŁY PUNKT" to jednak reportaż inny niż wszystkie. Czyta się go jak najlepszą powieść...

więcej Pokaż mimo to

5
avatar
297
207

Na półkach: , , , ,

Nie ściska za serce jak poprzednio wydana w Polsce książka tej Autorki, ale pod względem kunsztu wcale nie jest gorsza.

Nigdy nie streszczam w swych opiniach książek, więc proszę tego nie traktować jako zdradzania fabuły. Zdarzyła się straszliwa zbrodnia - w 1999 r. w szwedzkim Malexander zamordowano dwóch policjantów. Sprawców złapano, osądzono, wyroki wydano. Z punktu widzenia prawidłowego funkcjonowania systemu prawnego państwa wszystko jest w porządku - co mogliśmy zrobić, to zrobiliśmy. Ale Elisabeth Asbrink w swym dziennikarskim śledztwie pokazuje, że to tylko wierzchołek góry lodowej. Prawda okazuje się zdecydowanie bardziej skomplikowana i wymaga znacznie większego poświęcenia czasu.

Autorka wykonała niewiarygodnie tytaniczną pracę nad tą książką, nieraz angażując własne trudne doświadczenia. Przy tej ilości materiałów dotyczącej sztuki "Siedem trzy", tych ponad 380 stron książki wydaje się śmiesznie małą liczbą. Niemniej należy podkreślić, że jest świetnie skomponowana - analizując krok po kroku cały projekt, charaktery bohaterów, ówczesne komentarze, dochodzimy do kulminacyjnego punktu. Nie ma żadnych niedomówień, a jeśli wydaje się, że są, to jest to po prostu miejsce na własny osąd. Rzadko można spotkać tak fantastycznie napisaną książkę. Zasługą tego bez wątpienia jest bogate doświadczenie Asbrink w pracy redaktora telewizyjnego czy dziennikarza prasowego. Nieraz miałem wrażenie, jakbym nie czytał książki, tylko oglądał film dokumentalny. Na przemian komentarz narratorki (lektora) z wypowiedziami bohaterów, retrospekcje, próba odtworzenia niektórych wydarzeń - można by wymieniać jeszcze kilka podobieństw.

Książka robi ogromne wrażenie. Skupiam się głównie na jej formie, ale to przede wszystkim treść powinna być tym, co zadecyduje o decyzji jej przeczytania. Nie zauważyłem - jak w poprzednich "czarnych" reportażach o Skandynawii - (aż) takiej patologicznej Szwecji. Może dlatego, że miałem to szczęście rozmawiać z niektórymi Autorami tych książek i nakierowali mnie na inny sposób myślenia? Pozostawię to jako niedomówienie, ale istotnym jest fakt, że ujrzałem po raz kolejny obraz państwa uczącego się na własnych błędach i mające duży kredyt zaufania do swoich obywateli, nawet mimo jego wielu niedoskonałości.

Czuły punkt jest dla mnie symbolem właśnie tych błędów i niedoskonałości. Jest on ku przestrodze - nie prowokuj go, a unikniesz kłopotów.

Nie ściska za serce jak poprzednio wydana w Polsce książka tej Autorki, ale pod względem kunsztu wcale nie jest gorsza.

Nigdy nie streszczam w swych opiniach książek, więc proszę tego nie traktować jako zdradzania fabuły. Zdarzyła się straszliwa zbrodnia - w 1999 r. w szwedzkim Malexander zamordowano dwóch policjantów. Sprawców złapano, osądzono, wyroki wydano. Z punktu...

więcej Pokaż mimo to

14
avatar
3
3

Na półkach:

Niełatwo przychodzi mi pisać o książce Elisabeth Åsbrink. Opiera się ona wtłoczeniu w jakiekolwiek – choćby i najogólniejsze, nienacechowane negatywnie – schematy. To rzecz bardzo kompleksowa. Autorka poświęca wprawdzie książkę jednej „sprawie”, detaliczność opisu jest jednak imponująca (momentami wręcz przytłaczająca).

Wyobrażam to sobie tak – urodzona w 1965 roku pisarka i dziennikarka Åsbrink gromadzi materiały do pracy nad „Czułym punktem”. Gdy wszystko jest już gotowe, próbuje zebrać to w jednym miejscu, dajmy na to – na biurku z blatem o niemałej powierzchni. Prędko okazuje się jednak, że zebrany materiał nie mieści się, piętrzy się przed autorką – rozsypane wycinki gazet, niesforne dokumenty, wyżyny teczek i książkowe Kebnekaise. Do tego kasety z nagraniami – utrwalone na taśmach obrazy i dźwięki lub tylko te drugie. Wizualizuję sobie ten (być może nieistniejący nigdy) bujny las rzeczy i współodczuwam trudność, która towarzyszyła reporterce podczas pisania. Warto dodać, iż z całą sprawą związana jest również emocjonalnie, co podkreśla już na pierwszych stronicach.

„Cała sprawa”, jak ogólnikowo wskazuję, zostaje wyłożona na początku. Lars Norén – szwedzki dramatopisarz – nosi się z zamiarem napisania sztuki dotykającej problemu opieki penitencjarnej. Tekst powstaje podczas częstych spotkań literata z grupką osadzonych w więzieniu o zaostrzonym rygorze. Sztuka wydaje się obiecująca, budzi znaczne zainteresowanie mediów. Jej tytuł – „Siedem trzy” – odnosi się do paragrafu dotyczącego traktowania osadzonych z wyrokiem dłuższym niż cztery lata.

Premierę (a może raczej premiery – w zakładzie karnym oraz „w normalnym świecie”) „Sju tre” poprzedza wielomiesięczna debata. Tyle że w tym przypadku koniec nie wieńczy dzieła. „Cała sprawa” jest brzemienna w skutki – podczas skoku na bank w miejscowości Malexander (południe prowincji Östergötland) zastrzeleni zostają dwaj policjanci. Trójka więźniów wiedzie jednak podwójny żywot – obok teatralnego frontu pojawia się i inny: nazistowski. W trakcie licznych przepustek, których liczby nikt zdaje się nie kontrolować (jeden z osadzonych – Tony – spędził w ten sposób blisko trzy miesiące na wolności!), nawiązują znajomości z członkami ruchu NRA, przymierzają się do drobnych i większych wykroczeń.

Åsbrink zręcznie radzi sobie z opisem poszczególnych etapów przedsięwzięcia. Idzie po nitce do kłębka i udaje jej się wytropić miejsce, w którym narodziła się idea powstania sztuki o tematyce okołowięziennej. Trafnie osadza wydarzenia w ówczesnej sytuacji społeczno-politycznej Szwecji oraz Europy. Umiejętnie wplata cytaty z dzieł pisarzy i myślicieli (wystarczy wspomnieć Bertila Malmberga czy Simone Weil). Autorka określa swą pracę mianem archeologii pamięci. To trudniejsze zajęcie od tej archeologii, która kojarzy nam się z wykopaliskami oraz sprzętem do grzebania w ziemi. Polega się w nim bowiem wyłącznie na wspomnieniach – z natury efemerycznych i niejednoznacznych – w dodatku liczących bez mała dziesięć lat. W „Czułym punkcie” znajdzie czytelnik również fragmenty samej sztuki – dotychczas niepublikowanej. Autorka śpieszy jednak z wyjaśnieniem – kładzie nacisk na fakt, iż „to tylko tekst”, podkreśla rolę gestów, głosu, niuansów, które dostrzec mogła wyłącznie publiczność jednego z dwudziestu trzech zagranych przedstawień.

„Czuły punkt” staje się również polem do snucia refleksji nad skutecznością systemu resocjalizacji oraz rolą teatru. Czy pokazywanie jakiegoś zjawiska na scenie może być tożsame z jego aprobatą? Jeśli tak – to w jakim stopniu? Czy naziści powinni mieć prawo do głoszenia swoich poglądów za pomocą teatru? Jak z owymi poglądami polemizować?

W 2009 roku „Czuły punkt” nominowano do liczącej się Nagrody Augusta w kategorii literatury faktu. Archeolożkę pamięci nagrodzono ostatecznie dwa lata później za „W Lesie Wiedeńskim wciąż szumią drzewa”.


[Recenzję opublikowałem wcześniej na blogu Skandynawistycznego Koła Naukowego UJ]

Wojciech T. Pawełczyk

Niełatwo przychodzi mi pisać o książce Elisabeth Åsbrink. Opiera się ona wtłoczeniu w jakiekolwiek – choćby i najogólniejsze, nienacechowane negatywnie – schematy. To rzecz bardzo kompleksowa. Autorka poświęca wprawdzie książkę jednej „sprawie”, detaliczność opisu jest jednak imponująca (momentami wręcz przytłaczająca).

Wyobrażam to sobie tak – urodzona w 1965 roku...

więcej Pokaż mimo to

8
avatar
83
78

Na półkach:

Zaiste obraz Szwecji wyłaniający się z książek reportażowych nie jest zbyt radosny. Raczej też nie służy promowaniu socjalistycznego rzekomo raju. Biedny jest bowiem kraj, w którym urzędnicy mają decydować co wystawiać w teatrach, jaka ma być treść sztuki by zbytnio nie wstrząsnęła obywatelem. Z drugiej zaś strony żaden z tych urzędników nie zauważył jak bohaterowie neonaziści wykorzystywali całe zamieszanie związane z wystawieniem sztuki dla swoich celów. to zestawienie powoduje, że książka jest naprawdę godna polecenia. P.s. Nie wiem kto to powiedział ale warto przypomnieć te słowa: Nienawidzę Twoich poglądów ale poświeciłbym swoje życie byś mógł je głosić. I tego się jednak trzymajmy.

Zaiste obraz Szwecji wyłaniający się z książek reportażowych nie jest zbyt radosny. Raczej też nie służy promowaniu socjalistycznego rzekomo raju. Biedny jest bowiem kraj, w którym urzędnicy mają decydować co wystawiać w teatrach, jaka ma być treść sztuki by zbytnio nie wstrząsnęła obywatelem. Z drugiej zaś strony żaden z tych urzędników nie zauważył jak bohaterowie...

więcej Pokaż mimo to

11

Cytaty

Więcej
Elisabeth Åsbrink Czuły punkt. Teatr, naziści i zbrodnia Zobacz więcej
Elisabeth Åsbrink Czuły punkt. Teatr, naziści i zbrodnia Zobacz więcej
Reklama
Więcej
Reklama
zgłoś błąd