Moja Jugosławia

Okładka książki Moja Jugosławia
Goran Vojnović Wydawnictwo: Wydawnictwo Akademickie SEDNO literatura piękna
244 str. 4 godz. 4 min.
Kategoria:
literatura piękna
Tytuł oryginału:
Jugoslavija, moja dežela
Wydawnictwo:
Wydawnictwo Akademickie SEDNO
Data wydania:
2019-01-01
Data 1. wyd. pol.:
2019-01-01
Liczba stron:
244
Czas czytania
4 godz. 4 min.
Język:
polski
ISBN:
9788379630820
Tłumacz:
Joanna Pomorska
Tagi:
Jugosławia literatura słoweńska
Inne
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Reklama
Reklama

Książki autora

Okładka książki HERITO nr 42-43 / 2021 Lucian Boia, Andrzej Czyżewski, László Földényi, Drago Jančar, Kapka Kassabova, Andrij Lubka, Beata K. Nykiel, Redakcja kwartalnika HERITO, Kristina Sabaliauskaitė, Jarek Szubrycht, Robert Traba, Goran Vojnović, Wojciech Wilczyk, Aleksandra Wojtaszek
Ocena 7,0
HERITO nr 42-4... Lucian Boia, Andrze...

Podobne książki

Reklama

Oceny

Średnia ocen
7,6 / 10
95 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
91
29

Na półkach:

Wojna kiereszuje nie tylko jej uczestników, ale całe pokolenia. Te wojenne i kolejne. Ludzi, którzy tylko przypadkiem znaleźli się gdzieś na marginesie tej wojny, tak jak Vladan Borojević - 11-letni syn serbskiego oficera jugosłowiańskiej armii i Słowenki. Bohater "Mojej Jugosławii" po blisko 20 latach od wybuchu wojny w Jugosławii rusza tropem swojego zaginionego/zmarłego ojca - poszukiwanego zbrodniarza wojennego. Poszukiwania są przyczynkiem do znalezienia własnej tożsamości, rozliczenia i zrozumienia przeszłości, analizy skomplikowanych relacji w bałkańskim kotle. To też wreszcie opowieść o porażająco głębokiej samotności.
Książka mocna i przejmująca. Napisana w sposób bardzo przystępny, momentami wręcz niemal infantylny, aby po chwili zaskoczyć przenikliwością, dającymi do myślenia obrazami ludzkich postaw, sądów, zaniechań...
Zdecydowanie warto przeczytać, a przy okazji zgłębić przyczyny tragicznego konfliktu, który w centrum Europy rozegrał się pod koniec XX wieku. To tak niedawno, a mam wrażenie, że niewielu z nas dziś o nim pamięta.

Wojna kiereszuje nie tylko jej uczestników, ale całe pokolenia. Te wojenne i kolejne. Ludzi, którzy tylko przypadkiem znaleźli się gdzieś na marginesie tej wojny, tak jak Vladan Borojević - 11-letni syn serbskiego oficera jugosłowiańskiej armii i Słowenki. Bohater "Mojej Jugosławii" po blisko 20 latach od wybuchu wojny w Jugosławii rusza tropem swojego zaginionego/zmarłego...

więcej Pokaż mimo to

avatar
658
532

Na półkach:

Goran Vojnović w „Mojej Jugosławii” udowadnia, że o wojnie, a zwłaszcza jej skutkach, nie napisano jeszcze wszystkiego. Polacy mają swoją wojenną traumę, która w literaturze została wyeksploatowana na wiele sposobów. Nie mamy jednak takich doświadczeń, które pozwoliłyby spojrzeć na kształtowanie się tożsamości młodego pokolenia tuż po zakończeniu wojny. Pokolenia, które musi zmierzyć się nie tylko z męstwem swoich przodków, ale również ich okrucieństwami.
Bohaterem i narratorem książki jest Vladan Borojević, który w momencie rozpoczęcia wojny ma około dziesięciu lat, a jego ojciec, Serb, oficer armii, całkowicie oddany swojej misji zawodowej, znika z jego życia. Po latach spędzonych z matką, Słowenką, w wielu miejscach, otoczony przedstawicielami wielu narodowości, Bośniaków i Albańczyków, dowiaduje się, że ojciec nie żyje. Już jako dorosły człowiek trafia jednak na jego ślad. Okazuje się, że mężczyzna ukrywa się pod zmienionym nazwiskiem, gdyż jest oskarżony o zbrodnie wojenne. Vladan rozpoczyna jego poszukiwania, chce go jeszcze raz zobaczyć, a jednocześnie zrozumieć, co się stało z nim i całą jego rodziną. Dlaczego wszyscy jej członkowie zerwali ze sobą kontakty i każdy żyje swoim życiem.
Wojna w Jugosławii podzieliła kraj i podzieliła rodziny. To ciągle trudne do zrozumienia, jak ludzie żyjący zgodnie obok siebie, pewnego dnia wstają i idą podpalać domy sąsiadów i ich mordować, bo są innej narodowości. Vladan jest jednak przykładem innego zjawiska – całkowitego oderwania od korzeni, samotności spowodowanej brakiem przynależności i tożsamości. Narrator opowiada o swoich losach, konflikcie z matką i jej nową rodziną, braku zainteresowania dziadkami, wreszcie stosunku do ojca, którego pamięta jako ważny element swojego szczęśliwego dzieciństwa. Tymczasem okazuje się zbrodniarzem wojennym, który morduje niewinnych i bezbronnych ludzi. Kiedy dochodzi do konfrontacji syna z ojcem, ten drugi okazuje się jednak przede wszystkim rodzicem, a nie mordercą. Mimo wszystko Vladan nie może zaakceptować jego wersji wydarzeń, jego tłumaczeń.
„Moja Jugosławia” jest trudną książką. Bierze się to nie tylko z ładunku emocjonalnego, jaki towarzyszy bohaterom, ale ze stylu i formy wybranej przez autora. Wydarzenia w książce nie są chronologiczne, trzeba więc poświęcić dużo uwagi, aby nie zgubić sensu prezentowanych zdarzeń. Do tego dochodzi skomplikowany bohater, którego wewnętrzny świat jest niepoukładany i niezrozumiały nawet dla niego samego. Musi odnaleźć prawdę o sobie i o wydarzeniach historycznych w czasie, kiedy wciąż bardzo o nią trudno. Dramat wojenny jest tematem zbyt świeżym, by można było ocenić go prawidłowo i bez emocji.
Jest to też książka, która pokazuje fragment historii dotyczącej terenów bardzo nam bliskich. Opisuje, jak wojna rezonuje długo po jej zakończeniu, jak głęboko sięga jej niszczycielski wpływ. Skłania do zainteresowania się tym, co działo się na Półwyspie Bałkańskim w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. Warto podjąć trud zaznajomienia się z tą powieścią. Nie będziecie się przy niej dobrze bawili, ale otworzy wam oczy.

Goran Vojnović w „Mojej Jugosławii” udowadnia, że o wojnie, a zwłaszcza jej skutkach, nie napisano jeszcze wszystkiego. Polacy mają swoją wojenną traumę, która w literaturze została wyeksploatowana na wiele sposobów. Nie mamy jednak takich doświadczeń, które pozwoliłyby spojrzeć na kształtowanie się tożsamości młodego pokolenia tuż po zakończeniu wojny. Pokolenia, które...

więcej Pokaż mimo to

avatar
95
31

Na półkach:

Książka dotyka spraw tragicznych, mrocznych, najtrudniejszych...Nie jest jednak ciężka i trudna w czytaniu. Na pewno jednak, nie pozostawia obojętnym na poruszane tam problemy. Skłania do refleksji, analizy, a w moim przypadku również pogłębienia wiedzy historycznej. Choć napisana przystępnie i dość lekko, porusza do żywego...Długo jeszcze po zakończeniu czytania targały mną emocje i tysiące myśli nie dawały spokoju.

Książka dotyka spraw tragicznych, mrocznych, najtrudniejszych...Nie jest jednak ciężka i trudna w czytaniu. Na pewno jednak, nie pozostawia obojętnym na poruszane tam problemy. Skłania do refleksji, analizy, a w moim przypadku również pogłębienia wiedzy historycznej. Choć napisana przystępnie i dość lekko, porusza do żywego...Długo jeszcze po zakończeniu czytania targały...

więcej Pokaż mimo to

Reklama
avatar
30
19

Na półkach:

Świetna książka o utraconych bezpowrotnie przez bezsensowną wojnę więziach o skutkach wojny które trwają wiele lat po. Wszystko powiedziane przez chłopaka w wieku 11 lat jak to się zaczęło i okołu 28 jak z tym sobie nie radzi w niezwykle wciągający sposób.

Świetna książka o utraconych bezpowrotnie przez bezsensowną wojnę więziach o skutkach wojny które trwają wiele lat po. Wszystko powiedziane przez chłopaka w wieku 11 lat jak to się zaczęło i okołu 28 jak z tym sobie nie radzi w niezwykle wciągający sposób.

Pokaż mimo to

avatar
372
171

Na półkach: , ,

Goran Vojnović „Moja Jugosławia”

„Moja Jugosławia” w minionym roku została uhonorowana Angelusem, więc moja chęć przeczytania tej książki rosła z każdym miesiącem coraz bardziej. Udało się to dopiero w tym roku, ale bezsprzecznie to jedna z książek, której szybko nie zapomnę. Bagaż emocjonalny ujęty przez Vojnovica jest tak potężny, iż jedyne czego żałuję to fakt, że lektura „Mojej Jugosławii” już za mną. Tak, to była dobra książka i na pewno warto ją mieć w domowej biblioteczce.

Historia Vladana, który mierzy się z szokującą prawdą – jego ojciec wcale nie zginął, jak był przez lata przekonany, ale ukrywa się gdyż ciążą na nim oskarżenia wojenne. Szok i trauma dorastającego mężczyzny, zostaje zestawiona z jego wspomnieniami z dzieciństwa. Informacja o istnieniu ojca staje się istnym katalizatorem – oto bowiem Vladan, postanawia przemierzyć Bałkany, by go odnaleźć. Sens odnalezienia części swoich korzeni czytelnik ma jasno przedstawione – bowiem to rozmowy z dalszymi krewnymi kreują młodemu bohaterowi obraz człowieka – swojego ojca, którego nie zdążył dobrze poznać, i za którym mimo wszystko tęsknił. Główny bohater staje się niejako symbolem swojego pokolenia – tych, którzy muszą nieść brzemię grzechów swoich ojców i nie mogą pogodzić się z tym co było. Namalowany przez Vojnovica obraz znikającej Jugosławii jest tak subiektywny, urzeka prostotą i wiernym oddaniem emocji tłumionych przez każdą osobę. Bo postać Vladana to może być każda osoba tamtego pokolenia. Wymowność tej refleksji nasuwa się im dłużej czytałam „Moją Jugosławię”, a co za tym idzie ukazuje tak potrzebną uniwersalność.

To była kolejna literacka podróż, zapadająca w pamięć i mam nadzieję, iż literatury gatunkowo podobnej do dzieła Vojnovia, uda mi się znaleźć jeszcze wielokrotnie, bo takie historie bez wątpienia są potrzebne czytelnikom.

Polecam. 9/10

Goran Vojnović „Moja Jugosławia”

„Moja Jugosławia” w minionym roku została uhonorowana Angelusem, więc moja chęć przeczytania tej książki rosła z każdym miesiącem coraz bardziej. Udało się to dopiero w tym roku, ale bezsprzecznie to jedna z książek, której szybko nie zapomnę. Bagaż emocjonalny ujęty przez Vojnovica jest tak potężny, iż jedyne czego żałuję to fakt, że...

więcej Pokaż mimo to

avatar
739
523

Na półkach:

U Vojnovica podoba mi się przede wszystkim to, ze jest powieściopisarzem. Nie zapatrzonym w swą mądrośc eseistą, nie reportażystą, nie dziennikarzem piszącym "książkę", tylko, cholera, rzeczywiście pisarzem, który pisze powieści. I dostajemy tu przemyślenia bohatera/narratora, które wcale przez to swojej siły nie tracą (raczej zyskują). Jest to powieść o tragicznych na swój sposób losach rozpadającej się bałkańskiej rodziny, w których bez trudu da się odczytać metaforę rozpadającej się Jugosławii. Dobra rzecz.

U Vojnovica podoba mi się przede wszystkim to, ze jest powieściopisarzem. Nie zapatrzonym w swą mądrośc eseistą, nie reportażystą, nie dziennikarzem piszącym "książkę", tylko, cholera, rzeczywiście pisarzem, który pisze powieści. I dostajemy tu przemyślenia bohatera/narratora, które wcale przez to swojej siły nie tracą (raczej zyskują). Jest to powieść o tragicznych na...

więcej Pokaż mimo to

avatar
106
50

Na półkach:

Sam pomysl na ksiazke: poszukiwanie ojca i wlasnej tozsamosci z barwna Jugoslawia w tle ma ogromy potencjal, ktory moim zdaniem nie zostal wykorzystany. Ta opowiesc niesie ze soba ogromny ladunek emocjonalny - ciezar, bol, rozczarowanie. Spodziwalam sie wiecej akcji, dostalam emocje i egzystencjonalne rozkminy, ktore po paru rozdzialach mnie zmeczyly. Uwazam, ze ksiazka jest nierowna, niedopracowana... Momentami genialna, zaraz potem - rozczarowujaca. Byc moze celowo zostala tak poprowadzona, ale zabraklo mi w niej rownowagi miedzy swiatem zewnetrznym, a wewnetrznym, ktory zdecydowanie zdominowal te historie.

Sam pomysl na ksiazke: poszukiwanie ojca i wlasnej tozsamosci z barwna Jugoslawia w tle ma ogromy potencjal, ktory moim zdaniem nie zostal wykorzystany. Ta opowiesc niesie ze soba ogromny ladunek emocjonalny - ciezar, bol, rozczarowanie. Spodziwalam sie wiecej akcji, dostalam emocje i egzystencjonalne rozkminy, ktore po paru rozdzialach mnie zmeczyly. Uwazam, ze ksiazka...

więcej Pokaż mimo to

avatar
23
22

Na półkach: , ,

Bardzo dobry tytuł, z początku zaczynający się spokojnie, wręcz nudno, lecz wraz z końcem pozostawia wiele pytań odnośnie bohatera i tego, co dalej.

Bardzo dobry tytuł, z początku zaczynający się spokojnie, wręcz nudno, lecz wraz z końcem pozostawia wiele pytań odnośnie bohatera i tego, co dalej.

Pokaż mimo to

avatar
128
46

Na półkach: ,

Tak książka na pewno mnie nie usatysfakcjonowała. A szkoda, bo myślę, że zdecydowanie miała do tego predyspozycje. Osobiście wątek poszukiwania ojca, oskarżonego o zbrodnie wojenne uważam za bardzo ciekawy, ale paradoksalnie bardzo mało tego w tej książce znalazłam. Niby wszystko kręci się wokół tego, ale tak naprawdę bardziej można czuć się jak na psychoterapii głównego bohatera, niż na poszukiwaniach. Tu też warto zaznaczyć, że ja bardzo lubię czytać przede wszystkim o przeżyciach wewnętrznych postaci, ale w tym przypadku, nawet dla mnie, było tego zwyczajnie za dużo i za bardzo. Sytuacja mogłaby wyglądać inaczej, gdyby narrator zwyczajnie się nie powtarzał i nie ciągnął w kółko tego samego tematu. Dodatkowo w wielu przypadkach wydawał mi się mocno arogancki i chyba właśnie główny bohater najbardziej utrudniał mi lekturę - co wcale nie oznacza, że ogólnie postaci nie zostały dobrze wykreowane, bo według mnie autor oddał je w sposób bardzo ludzki. Ogólnie rzecz biorąc powieść raczej nie zapadnie mi w pamięć, chociaż doceniam nowoczesne przedstawienie państw dawnej Jugosławii.

Tak książka na pewno mnie nie usatysfakcjonowała. A szkoda, bo myślę, że zdecydowanie miała do tego predyspozycje. Osobiście wątek poszukiwania ojca, oskarżonego o zbrodnie wojenne uważam za bardzo ciekawy, ale paradoksalnie bardzo mało tego w tej książce znalazłam. Niby wszystko kręci się wokół tego, ale tak naprawdę bardziej można czuć się jak na psychoterapii głównego...

więcej Pokaż mimo to

avatar
21
18

Na półkach:

Książka moim zdaniem bardzo dobra. Trzymała mnie w napięciu praktycznie do ostatniej strony, nawet pomimo kilku fragmentów, w których autor trochę przesadził z ilością wewnętrznych przemyśleń głównego bohatera.

Historia Vladana i jego rodziny pozwoliła mi poznać bliżej problemy narodów byłej Jugosławii. Dzięki tej książce uświadomiłem sobie jaki wpływ na relacje rodzinne i przyjacielskie miała wojna z lat 90. XX wieku. Nigdy wcześniej nie patrzyłem na ten konflikt z tej perspektywy.

Przyznam szczerze, że tak wciągnąłem się w temat, że kolejna książka Vojnovicia czeka na półce na swoją kolej. Już nie mogę się doczekać!

Książka moim zdaniem bardzo dobra. Trzymała mnie w napięciu praktycznie do ostatniej strony, nawet pomimo kilku fragmentów, w których autor trochę przesadził z ilością wewnętrznych przemyśleń głównego bohatera.

Historia Vladana i jego rodziny pozwoliła mi poznać bliżej problemy narodów byłej Jugosławii. Dzięki tej książce uświadomiłem sobie jaki wpływ na relacje rodzinne...

więcej Pokaż mimo to


Cytaty

Więcej
Goran Vojnović Moja Jugosławia Zobacz więcej
Goran Vojnović Moja Jugosławia Zobacz więcej
Goran Vojnović Moja Jugosławia Zobacz więcej
Więcej
Reklama
zgłoś błąd