rozwińzwiń

Maria Fiodorowna. Pamiętnik carycy

Okładka książki Maria Fiodorowna. Pamiętnik carycy Christopher W. Gortner
Okładka książki Maria Fiodorowna. Pamiętnik carycy
Christopher W. Gortner Wydawnictwo: HarperCollins Polska literatura piękna
608 str. 10 godz. 8 min.
Kategoria:
literatura piękna
Tytuł oryginału:
The Romanov Empress. A Novel of Tsarina Maria Feodorovna
Wydawnictwo:
HarperCollins Polska
Data wydania:
2019-03-20
Data 1. wyd. pol.:
2019-03-20
Data 1. wydania:
2018-07-10
Liczba stron:
608
Czas czytania
10 godz. 8 min.
Język:
polski
ISBN:
9788327637734
Tłumacz:
Hanna Hessenmuler
Tagi:
Romanowowie
Średnia ocen

7,9 7,9 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Ładowanie Szukamy ofert...

Patronaty LC

Książki autora

Mogą Cię zainteresować

Oceny

Średnia ocen
7,9 / 10
162 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
588
588

Na półkach:

„Pamiętnik carycy” to historia życia księżniczki duńskiej Dagmary (po przejściu na prawosławie: Marii Fidorowny),która dość nieoczekiwanie dla siebie samej i własnej rodziny zostaje narzeczoną rosyjskiego następcy tronu, a potem jedną z najbogatszych kobiet świata, bo samą carycą, małżonką cara Aleksandra III. Małżeństwo zawarte bardziej z rozsądku niż miłości (choć bez sprzeciwu którejkolwiek ze stron) okazuje się nad wyraz udane i szczęśliwe, a młoda i wesoła kobieta doskonale odnajduje się w arystokratycznym towarzystwie Petersburga. Pomimo surowego wychowania i dzieciństwa spędzonego w skromnych warunkach bez najmniejszego problemu przyzwyczaja się do nadzwyczajnego luksusu i przepychu, w jakim żyli Romanowowie, skupia się na utrzymywaniu bogatych kontaktów towarzyskich z europejskimi dworami panującymi, bryluje pośród koronowanych głów, wreszcie zajmuje się wychowaniem dzieci i sprawami rodziny. Stanowi idealne tło dla swojego małżonka, dla którego jest podporą i unikając wtrącania się do polityki, co najwyżej stara się nieco łagodzić despotyczne zapędy swojego męża. Jednak dobra passa rodu zdaje się kończyć wraz ze śmiercią Aleksandra III i rządy jego syna, Mikołaja II, ukochanego syna carycy zdają się pasmem porażek. Pomimo doskonałego wykształcenia młody monarcha nie posiada ani umiejętności, by zręcznie lawirować pomiędzy niuansami światowej polityki, nie potrafi sobie zjednać sympatii własnych poddanych, podejmuje szereg błędnych decyzji, a na końcu z uporem maniaka (i być może pod wpływem swojej żony) upiera się przy pozostaniu władcą absolutnym. I choć Maria Fiodorowna nie popiera strategii syna, a jej niechęć do synowej nie stanowi dla nikogo tajemnicy, to niewiele może zrobić, jak tylko obserwować z boku nadciągającą katastrofę.

Wydaje mi się, że pan Gortner dość wiernie opisał dzieje tej pięknej i niepospolitej kobiety, choć trochę szkoda, że ostatnie lata jej życia poznajemy tylko z króciutkiego zakończenia. Podejrzewam, że po latach życia w niewyobrażalnym bogactwie musiało jej być bardzo trudno przywyknąć ponownie do bardzo skromnego życia, a możliwego tylko i wyłącznie dzięki wsparciu bogatszych krewnych.

Książka o Marii Fiodorownie to opowieść o świecie, który przeminął bezpowrotnie, o dynastii, która nie wyczuła konieczności zmian i przystosowania się do nowych warunków, o monarchii, która upadła w kilka tygodni właściwie tylko dlatego, że nikt nie chciał jej bronić.

Całość bardzo dobrze napisana, relacje rodzinne pomiędzy poszczególnymi rodami panującymi w Europie na przełomie XIX/XX wieku zostały dobrze wyjaśnione, a opisy bogactw i przepychu, w jakim dosłownie pławiła się rosyjska arystokracja zapierają dech w piersiach.

Znakomita pozycja nie tylko dla miłośników historii.

„Pamiętnik carycy” to historia życia księżniczki duńskiej Dagmary (po przejściu na prawosławie: Marii Fidorowny),która dość nieoczekiwanie dla siebie samej i własnej rodziny zostaje narzeczoną rosyjskiego następcy tronu, a potem jedną z najbogatszych kobiet świata, bo samą carycą, małżonką cara Aleksandra III. Małżeństwo zawarte bardziej z rozsądku niż miłości (choć bez...

więcej Pokaż mimo to

avatar
1465
1457

Na półkach:

Minnie bardzo chciała, aby jej małżeństwo nie było tylko przymusem, aby kochała i była kochana. Udało jej się, wychodzi za carewicza Mikołaja, a jej przyszłość ma być wspaniała. Niestety los postanawia inaczej, jej ukochany umiera, a przed śmiercią prosi ją, aby poślubiła Aleksandra, jego młodszego brata. Chociaż wcale nie ma na to ochoty, czuje się zobowiązana, aby to zrobić. Jej bajkowe życie się kończy, a przyszłość, jaką dla niej szykuje los, nie będzie tą, o której marzyła.
Wiele lat później, kiedy ponownie zostaje wdową, a na tronie ma zasiąść jej syn, przez Marią Fiodorowną kolejne zmiany. Nie zgadza się ona z tym, że ma być tylko wdową odsuniętą od władzy, a także z tym, jak wolno idą reformy w Rosji. Co z tym zrobi? Jak wyglądało życie Marii Fiodorownej? Co takiego dokonała?

Maria Fiodorowna była matką ostatniego cara Rosji, kobietą, która pokochała ten kraj i naprawdę dużo dla niej znaczył. Moim zdaniem jest postacią ciekawą, wartą bliższego poznania. Dzięki książce poznajemy ją, kiedy jest nastolatką, śledzimy to, jak dorasta, jak przeżywa wzloty i upadki. Przeżywamy z nią miłość, śmierć ukochanego i to wszystko, co dzieje się, kiedy wychodzi za mąż na Aleksandra. Poznajemy ją naprawdę dobrze, a wraz z nią to, co działo się wtedy w Rosji.

Książka napisana jest ciekawie, a to sprawiło, że czytało się ją dość szybko. Nie jest to cienka pozycja, ma ponad 600 stron, a przeczytałam ją w cztery dni, co uważam za dość dobry czas. Mnie podczas czytania towarzyszyły różne emocje.

„Maria Fiodorowna. Pamiętnik carycy” to książka, którą mnie się podobała i uważam, że warto po nią sięgnąć. Polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blog - https://anka8661.blogspot.com/2023/07/mariafiodorownapamietnikicarycywydawnictwoharpercollinspolska.html

Minnie bardzo chciała, aby jej małżeństwo nie było tylko przymusem, aby kochała i była kochana. Udało jej się, wychodzi za carewicza Mikołaja, a jej przyszłość ma być wspaniała. Niestety los postanawia inaczej, jej ukochany umiera, a przed śmiercią prosi ją, aby poślubiła Aleksandra, jego młodszego brata. Chociaż wcale nie ma na to ochoty, czuje się zobowiązana, aby to...

więcej Pokaż mimo to

avatar
1095
1090

Na półkach: ,

C.W. Gortner ukończył studia literatury ze specjalizacją literatura historyczna w New Collage w Kalifornii. Cieszy się międzynarodowym uznaniem, jest autorem powieści m.in. „Przysięga królowej”, „Wyznania Katarzyny Medycejskiej” , „Księżniczka Watykanu„, „Mademoiselle Chanel” oraz poniższej.

Matka ostatniego cara Rosji, Maria Fiodorowna, powszechnie szanowana i światła władczyni była świadkiem wydarzeń, które wstrząsnęły światem i na zawsze zmieniły bieg historii. Maria Zofia Fryderyka Dagmara, duńska księżniczka, została wydana za rosyjskiego następcę tronu, późniejszego Aleksandra III. Po śmierci męża nie mogła pogodzić się ze statusem odsuniętej od władzy wdowy. Uważała, że syn Mikołaj II, nie dość energicznie dąży do reform, które przekształciłyby Rosję w nowoczesne państwo. Była w wiecznym konflikcie z synową Aleksandrą, która znalazła się pod całkowitym wpływem demonicznego Rasputina.

Barwna, porywająca opowieść o imperium, które drży w posadach. Portret arystokracji i pałacowych intryg, ale też opis pół bitewnych i kraju pogrążonego w krwawej bratobójczej walce. Historia widziana oczami kobiety, która pokochała Rosję i musiała bezradnie patrzeć na tragiczny koniec starego świata.
Niezwykle wciągająca historia, która nie pozwala oderwać od siebie wzroku. Każda strona przybliża nam obraz świata, jaki widziała Maria Fiodorowna. Faktyczne wydarzenia z przeplatającymi się przemyśleniami carycy i dialogami bohaterów, stanowią gruntownie stworzony zarys tamtych czasów. Poznajemy mentalność różnych grup społecznych i dowiadujemy się, jak systematycznie carska Rosja chyliła się ku upadkowi. Oprócz problemów państwowych ciekawą kwestią są zawirowania rodzinne, konflikty z poszczególnymi monarchami na polu prywatnym, walka kobiet o uznanie w dynastii i jak to się dzieje, że wszyscy władcy są tak naprawdę ze sobą połączeni pewnymi więzami krwi. Interesujące jest to, że kobiety stające się żonami władców lub wysoko postawionych ludzi, z czasem całkowicie potrafią poświęcić się dla kraju, do którego przybyły, tak jak właśnie caryca Maria, lecz są też te, które do końca trwają przy swoim pierwotnym państwie, jak Maria - żona Włodzimierza, brata cara Aleksandra III.

Uważam, że książka jest warta przeczytania, nawet dla osób niezainteresowanych historią, ponieważ opisuje prywatną stronę życia władców w Europie w XIX i XX wieku.
A.L.
Szkolny Klub Recenzenta

C.W. Gortner ukończył studia literatury ze specjalizacją literatura historyczna w New Collage w Kalifornii. Cieszy się międzynarodowym uznaniem, jest autorem powieści m.in. „Przysięga królowej”, „Wyznania Katarzyny Medycejskiej” , „Księżniczka Watykanu„, „Mademoiselle Chanel” oraz poniższej.

Matka ostatniego cara Rosji, Maria Fiodorowna, powszechnie szanowana i światła...

więcej Pokaż mimo to

avatar
120
109

Na półkach:

Po Spowiedzi carycy Katarzyny II nadszedł czas na kolejny tytuł poświęcony rosyjskiej władczyni, czyli Marii Fiodorownej. Jest to jeden z lepszych sposobów łączenia wątków historycznych i zapoznawania się z życiorysem znanych osób, więc bez chwili wahania sięgnęłam po pamiętnik carycy.

Wszystko zaczyna się, gdy młoda Maria Zofia Fryderyka Dagmara, a dla ludzi po prostu Minnie, zostaje wydana za następcę rosyjskiego tronu - carewicza Mikołaja. Przyrzekła sobie przed laty, że wyjdzie za mąż z miłości, a nie z obowiązku i uśmiecha się do niej szczęście, bo Nixa jest mężczyzną, który był w stanie je poruszyć. Pewna uśmiechu losu, nie spodziewa się, że karty mogą się tak szybko odwrócić. Przez nieszczęśliwy wypadek mężczyzna umiera, a przed śmiercią prosi ukochaną, żeby ta wyszła za mąż za jego młodszego brata - Aleksandra. Pełna żalu i poczucia obowiązku wyrusza do Rosji by przypieczętować los, którego za wszelką cenę chciała uniknąć.

Mogłoby wydawać się, że książki dotyczące znanych władczyń będą mocno opierały się na polityce i być może faktycznie w niektórych przypadkach tak jest, jednak nie w tym. Historia carycy skupia się na codziennym życiu w zupełnie nowym kraju, rodzinnych problemach, życiowych dramatach, ale też przyjemnościach. Nie brak tu plotek, intryg i balów.
Tempo akcji jest stonowane. Dzieje się na tyle dużo, żeby nas nie zanudzić, a jednocześnie mamy wiele momentów w których możemy doceniać otoczenie, ludzi i lepiej wczuć się w kulturę kraju.

Postać Minnie jest tutaj jak najbardziej na plus, choć trudno spojrzeć na nią obiektywnie, gdy doświadczamy głównie jej punktu widzenia. Natomiast mało tutaj samych przemyśleń kobiety, nie mamy możliwości zajrzeć w jej wnętrze. Dzięki temu może i jest bliższa czytelnikowi, jednak nadal nie sposób się z nią utożsamić.
Sama oprawa otoczenia wydaje się być bardziej szara, brudna i nie tak bogata jak w przypadku historii Sisi, jednak ma swój urok.

Polecam dla fanów historii z lekkim przymrużeniem oka. Pozycję czyta się szybko i dość przyjemnie.

Po Spowiedzi carycy Katarzyny II nadszedł czas na kolejny tytuł poświęcony rosyjskiej władczyni, czyli Marii Fiodorownej. Jest to jeden z lepszych sposobów łączenia wątków historycznych i zapoznawania się z życiorysem znanych osób, więc bez chwili wahania sięgnęłam po pamiętnik carycy.

Wszystko zaczyna się, gdy młoda Maria Zofia Fryderyka Dagmara, a dla ludzi po prostu...

więcej Pokaż mimo to

avatar
1886
1367

Na półkach:

Dynastia Romanowów przez 300 lat rządziła Rosją. Kres jej panowania położyli bolszewicy, którzy w 1918 roku rozstrzelali cara i jego rodzinę. Maria Fiodorowna była matką zamordowanego Mikołaja II. Historię o niej opowiada Christopher Gortner.

Minnie, bo tak ją nazywano, przypominała mi trochę Katarzynę Aragońską, jeśli chodzi o małżeńskie losy. Jej narzeczony, którego pokochała, umarł, a ona poślubiła jego brata. Ona i jej mąż mieli odmienne charaktery, ale udało im się stworzyć w miarę udany związek. Po śmierci męża nie potrafiła pogodzić się ze swoją rolą carycy wdowy i nie była w najlepszych stosunkach z synową Aleksandrą Fiodorowną. Los chciał, że przeżyła nie tylko ją, ale i swojego syna oraz wnuki. Zresztą nie tylko Mikołaja przyszło jej pożegnać...

Nie jestem co prawda wielką fanką Romanowów, ale nie żałuję, że sięgnęłam po tę książkę. Wiem, że już o tym wspominałam przy okazji innych powieści Gortnera, ale jest on dla mnie niekwestionowanym mistrzem pióra, jeśli chodzi o powieści pisane z perspektywy kobiet. Potrafi przenieść mnie do innego świata i pozwala mi lepiej poznać bohaterki, które przywraca do życia w swoich książkach. I choć znałam historię rodu Romanowów, wiedziałam, czego mam się spodziewać, to i tak niektóre sceny sprawiały, że miałam łzy w oczach.

To kawał dobrej powieści historycznej. Polecam, jeśli lubicie powieści historyczne. Bohaterowie są dopracowani, wzbudzają emocje. Czasem miałam ochotę ich przytulić, a czasem wręcz przeciwnie - trzepnąć w potylicę na opamiętanie. Duży nacisk jest położony na psychologię postaci. Reszta, jak na przykład kwestie polityczne, jest na drugim planie, ale nie powiem, żeby jakoś mi to przeszkadzało. Warstwa historyczna też jest dopracowana, więc nie martwcie się, jeśli niewiele wiecie o historii Rosji, autor dołożył starań, by czytelnicy wiedzieli, co w danym momencie działo się w kraju.

Dynastia Romanowów przez 300 lat rządziła Rosją. Kres jej panowania położyli bolszewicy, którzy w 1918 roku rozstrzelali cara i jego rodzinę. Maria Fiodorowna była matką zamordowanego Mikołaja II. Historię o niej opowiada Christopher Gortner.

Minnie, bo tak ją nazywano, przypominała mi trochę Katarzynę Aragońską, jeśli chodzi o małżeńskie losy. Jej narzeczony, którego...

więcej Pokaż mimo to

avatar
134
8

Na półkach: , ,

Wspaniała biografia niezwykłej kobiety Marii Fiodorowny, matki ostatniego cara Rosji Mokołaja II. Jestem pod wrażeniem. To moja druga książka autorstwa C.W. Gortnera i coraz bardziej zachwycam się piórem tego pisarza. Czyta się lekko, z ogromnym zainteresowaniem. Widać wielką fascynację autora rodziną Romanowów i rzetelne przygotowanie. Poznajemy życie carskiej rodziny od świetności do tragicznego upadku, na tle jakże burzliwych dziejów Rosji i Europy. Z jednej strony ich potęgę, przepych, niewyobrażalne wprost bogactwo. Z drugiej poznajemy ich od tej ludzkiej strony, ich słabości, miłość i śmierć, chwile radości i smutku. Autor zabiera nas na salony rosyjskiej arystokracji i królewskie dwory. Poznajemy koligacje rodzinne, ploteczki i intrygi. Świat rosyjskich elit chylący się ku upadkowi.

Wspaniała biografia niezwykłej kobiety Marii Fiodorowny, matki ostatniego cara Rosji Mokołaja II. Jestem pod wrażeniem. To moja druga książka autorstwa C.W. Gortnera i coraz bardziej zachwycam się piórem tego pisarza. Czyta się lekko, z ogromnym zainteresowaniem. Widać wielką fascynację autora rodziną Romanowów i rzetelne przygotowanie. Poznajemy życie carskiej rodziny od...

więcej Pokaż mimo to

avatar
146
109

Na półkach: , ,

http://neavecreations.com/recenzja-34/

Kim jest Maria Fiodorowna? Duńska księżniczka Dagmara, zwana Minnie, którą poznajemy na początkowych kartach powieści jest młodą, trzpiotowatą i trochę zbuntowaną piętnastolatką. Pochodzi ze zubożałego rodu książąt duńskich, który w związku z bezpłodnością króla duńskiego, staje się rodem królewskim. Śledzimy życie Minnie idąc z nią krok po kroku od dnia kiedy pomaga siostrze, księżnej Alix, przygotować się do zamążpójścia. Po perypetiach, które ją spotykają sama również w końcu zostaje małżonką, i to nie byle kogo – carewicza Aleksandra. Przeżywamy wraz z nią trudne początki małżeństwa, które nie miało się odbyć i pewnie gdyby nie wypadek starszego brata – carewicza Nixy wyglądałoby to inaczej. Minnie ma w sobie to coś co sprawia, że choć los rzucił ją tysiące kilometrów od rodzinnego domu w Danii do odległej i nieznanej Rosji, ona ma w sobie siłę by ułożyć swój los tak by było dobrze, by czerpać radość z tego co ma i co daje jej każdy dzień.
Nie dziwi mnie, że Maria Fiodorowna w swoich czasach cieszyła się ogromnym szacunkiem, nie tylko w czasie panowania cara Aleksandra III, jej męża, ale już jako małżonka carewicza (następcy tronu). Pierwsze porażki, które przynosi jej życie wydarzają się po przedwczesnej śmierci Saszy, jej męża, i przejęcia rządów przez Mikołaja II. Drobne niesnaski z wybranką serca Nikiego, przybierają na sile po zaślubinach młodych, a Minnie na każdym kroku widzi jak zły był to wybór nie tylko dla syna ale i całej Rosji. Można by pomyśleć, że ot zazdrosna matka czepia się synowej. Jednak patrząc z perspektywy i losów carstwa rosyjskiego końca XIX i początków XX wieku widać jasno, że wybory i decyzje podejmowane przez Nikiego, a być może bezpośrednio przez jego małżonkę Aleksandrę, wpływały na losy Rosji i carstwa. Zaś podejście carycy Aleksandry w sposób, powiedzmy kolokwialnie, „olewczy” do obowiązków jakie spoczywają na carycy, tylko zaszkodził wizerunkowi cara i carycy. Maria nie kryje się również ze swoją ogromną niechęcią do Niemców, których pod koniec obwinia o wszystko co najgorsze co ją spotkało. Ale po prawdzie, nawet w świetle końca I Wojny Światowej to kajzer wyciąga pomocną dłoń, gdy jej rodzina jest prześladowana po zamordowaniu cara Mikołaja II (jej syna). Oczywiście Maria pomoc odrzuca, ale gdzie w sercu kryje się żal do drugiej ojczyzny Rosji, która na koniec opuściła nie tylko ją, ale cały carski ród Romanowów. Po tej wojnie nic już nie było takie samo. Patrząc jednak na wydarzenia oczami Marii Fiodorowny mamy wrażenie, że carska rodzina sama się o to prosiła, od kiedy Mikołaj II przejął rządy, po śmierci ojca.
Koncept Christophera Gortnera by pisać o losach postaci historycznych w formie powieści jest fantastyczny. Dzięki temu możemy poznać fakty historyczne przedstawione w przystępnej formie. Oczywiście ja, nie mogłam się oprzeć by przy okazji nie poczytać trochę więcej o samej Marii, jej mężu carze Aleksandrze, ich synu carze Mikołaju i innych osobach pojawiających się w książce. Jeśli lubicie historię tylko troszkę i nie lubicie czytać książek historycznych, myślę, że to coś dla Was. Powieść historyczna, napisana z punktu widzenia głównej bohaterki – Marii Fiodorowny, przy zachowaniu wszystkich okoliczności historycznych, jednak w takiej formie, że czasem mamy wrażenie, że siedliśmy z dobrą powieścią, a nie pamiętnikiem opartym na faktach. Z chęcią sięgnę po kolejne tytuły Gortnera, bo wiem, że się nie zawiodę. Bardzo mnie intrygują tytuły o Coco Chanel i Marlenie Dietrich.

http://neavecreations.com/recenzja-34/

Kim jest Maria Fiodorowna? Duńska księżniczka Dagmara, zwana Minnie, którą poznajemy na początkowych kartach powieści jest młodą, trzpiotowatą i trochę zbuntowaną piętnastolatką. Pochodzi ze zubożałego rodu książąt duńskich, który w związku z bezpłodnością króla duńskiego, staje się rodem królewskim. Śledzimy życie Minnie idąc z nią...

więcej Pokaż mimo to

avatar
117
94

Na półkach:

Pozwolę kolejny i pewnie nie ostatni raz zachwycić się piórem Gortnera. Tym razem autor przybliżył nam życie matki ostatniego cara Rosji - Aleksandry Duńskiej. Była kobietą z niezwykle ciekawą biografią, zatem nie dziwi wybór autora właśnie tej carycy jako bohaterki kolejnej powiesci. Serdecznie polecam

Pozwolę kolejny i pewnie nie ostatni raz zachwycić się piórem Gortnera. Tym razem autor przybliżył nam życie matki ostatniego cara Rosji - Aleksandry Duńskiej. Była kobietą z niezwykle ciekawą biografią, zatem nie dziwi wybór autora właśnie tej carycy jako bohaterki kolejnej powiesci. Serdecznie polecam

Pokaż mimo to

avatar
1561
188

Na półkach: , ,

Mimo iz nie przepadam za historią Rosji, ale że nie zawiodłam sie jeszcze na żadnej zbeletryzowanej biografii autora postanowiłam sięgnąć. Oczywiście polecam. Przeczytałam jednym tchem, z ogromnym zainteresowaniem.

Mimo iz nie przepadam za historią Rosji, ale że nie zawiodłam sie jeszcze na żadnej zbeletryzowanej biografii autora postanowiłam sięgnąć. Oczywiście polecam. Przeczytałam jednym tchem, z ogromnym zainteresowaniem.

Pokaż mimo to

avatar
438
408

Na półkach:

Losy Romanowów, zwłaszcza ostatnie lata panowania dynastii, to ciekawy materiał na książkę. Rodzina, Rosja, koligacje, życie oficjalne i rodzinne widziane oczami żony przedostatniego cara Rosji opisane przez pana Gortnera. Temat interesujący, ale wykonanie tylko poprawne. Ciągłe zachwyty nad posturą męża, które co jakiś czas pojawiają się w książce robią się coraz nudniejsze. Za dużo opisów, końcówka jakby rozwleczona.

Losy Romanowów, zwłaszcza ostatnie lata panowania dynastii, to ciekawy materiał na książkę. Rodzina, Rosja, koligacje, życie oficjalne i rodzinne widziane oczami żony przedostatniego cara Rosji opisane przez pana Gortnera. Temat interesujący, ale wykonanie tylko poprawne. Ciągłe zachwyty nad posturą męża, które co jakiś czas pojawiają się w książce robią się coraz...

więcej Pokaż mimo to

Książka na półkach

  • Chcę przeczytać
    251
  • Przeczytane
    182
  • Posiadam
    36
  • Ulubione
    12
  • 2019
    7
  • 2020
    5
  • Powieść historyczna
    4
  • Historyczne
    4
  • 2023
    3
  • Historia
    3

Cytaty

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Maria Fiodorowna. Pamiętnik carycy


Podobne książki

Przeczytaj także