Wyznania i anatemy

Okładka książki Wyznania i anatemy
Emil Cioran Wydawnictwo: Aletheia filozofia, etyka
238 str. 3 godz. 58 min.
Kategoria:
filozofia, etyka
Tytuł oryginału:
Aveux et Anathèmes
Wydawnictwo:
Aletheia
Data wydania:
2018-08-30
Data 1. wyd. pol.:
2006-02-01
Liczba stron:
238
Czas czytania
3 godz. 58 min.
Język:
polski
ISBN:
9788365680372
Tłumacz:
Krzysztof Jarosz
Tagi:
samotność smutek melancholia rozpacz cierpienie
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu
Średnia ocen
6,8 6,8 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Poczekaj, szukamy dla Ciebie najlepszych ofert

Pozostałe księgarnie

Informacja

Reklama
Reklama

Książki autora

Podobne książki

Reklama

Oceny

Średnia ocen
6,8 / 10
85 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
620
318

Na półkach:

Zbiór ważnych słów. Całe mnóstwo sobie zapisałam, aby móc kiedyś do nich wrócić. Cioran miał w sobie niezwykły talent do obserwacji, z pewnością dekadencki, odrobinę zadziorny, kokieteryjny w swoim lamencie wobec rzeczywistości. Niemniej jednak, muszę mu oddać, że w większości kwestii mamy dość podobne poglądy. Stąd lektura wydała mi się być wyjątkowo ciekawa, choć również intensywna i ciężka w odbiorze.

Zbiór ważnych słów. Całe mnóstwo sobie zapisałam, aby móc kiedyś do nich wrócić. Cioran miał w sobie niezwykły talent do obserwacji, z pewnością dekadencki, odrobinę zadziorny, kokieteryjny w swoim lamencie wobec rzeczywistości. Niemniej jednak, muszę mu oddać, że w większości kwestii mamy dość podobne poglądy. Stąd lektura wydała mi się być wyjątkowo ciekawa, choć również...

więcej Pokaż mimo to

4
avatar
554
51

Na półkach: , ,

Tę książkę mi ukradziono. Co prawda za moją niechętną zgodą, ale jednak. I nie dziwię się wcale, że tak się stało. Bardziej dziwiło mnie to, k t o tego dokonał - sprawczynią kradzieży była cierpiąca na depresję, niemniej ogromnie prosta fanka Dody i Ich Troje, współlokatorka ze szpitalnego pokoju. Do dziś pamiętam, jak leżąc na korytarzu psychiatryka w pasach bezpieczeństwa z wypiekami na twarzy pochłaniała Ciorana.

Niedawno wróciłam do tej książki w wydaniu bibliotecznym i 3/4 spośród przeczytanych 2/3 zawartości musiałam przepisać. A że przy okazji przepisywania nieodzownie się zapamiętuje, poszczególne myśli dla mnie ożyły - zaczęły rozmawiać ze sobą nawzajem. I tak przyszła mi do głowy metamyśl o Cioranie, autorze m.in. poniższej afirmacji kobiecości:

"Kobiety od mężczyzn wolę dlatego, że mają nad nimi jedną przewagę: są bardziej niezrównoważone, a więc bardziej skomplikowane, bardziej przenikliwe i cyniczne, nie licząc owej tajemniczej wyższości, jaką daje im tysiącletnie zniewolenie".

- czyżby wyciągnięcie konsekwencji z własnego stwierdzenia:

"Najskuteczniejsza metoda zyskania wiernych przyjaciół to gratulować im porażek."?

Tę książkę mi ukradziono. Co prawda za moją niechętną zgodą, ale jednak. I nie dziwię się wcale, że tak się stało. Bardziej dziwiło mnie to, k t o tego dokonał - sprawczynią kradzieży była cierpiąca na depresję, niemniej ogromnie prosta fanka Dody i Ich Troje, współlokatorka ze szpitalnego pokoju. Do dziś pamiętam, jak leżąc na korytarzu psychiatryka w pasach...

więcej Pokaż mimo to

11
avatar
136
135

Na półkach:

Jak to zbiór aforyzmów - jedne są lepsze, drugie nieco gorsze. Często zresztą ze sobą sprzeczne, lecz taka jest istota tego typu zbiorów.

Co do samej filozofii Ciorana, to nie wiem czy zbiór aforyzmów jest najlepszym do niej wstępem. Aforyzmy są zawsze wieloznaczne, ich celem jest skłonienie do przemyśleń. Ciężko z nich wyciągnąć ogólną myśl przewodnią (tym bardziej, że jego filozofia to dość pokrętny optymistyczny pesymizm, uzasadniający wolę życia wolnością w zakresie wyboru śmierci tj. swobodną możliwością popełnienia samobójstwa w każdej chwili).

Poniżej kilka myśli, które najbardziej zapamiętałem:

"Po tylu latach, u schyłku życia, widzę ją ponownie. „Dlaczego plączesz?" -zapytałem ją na wstępie. „Nie płaczę” -odparła mi. W istocie nie płakała, uśmiechała się do mnie, ale jako że wiek zniekształcił jej rysy, radość nie mogła już odnaleźć drogi do jej twarzy, z której można by wyczytać: „Ktokolwiek nie umrze młodo, wcześniej czy później to odpokutuje”.

„Bóg nie stworzył niczego, co byłoby dla niego bardziej obrzydliwe, niż ten świat, toteż znienawidził go tak bardzo, że od dnia, gdy go stworzył, ani raz na niego nie spojrzał”. Nie wiem, kim był muzułmański mistyk, który to napisał, imię tego przyjaciela pozostanie dla mnie na zawsze nieznane."

"Można sobie wszystko wyobrazić i wszystko przewidzieć z wyjątkiem tego, jak nisko można upaść."

"W miarę jak słabnie pamięć, zapominamy o pochwałach, jakich nam nie szczędzono, a zaczynamy sobie przypominać nagany, których nam udzielano. To sprawiedliwe, rzadko bowiem zasługiwaliśmy na pierwsze, drugie zaś rzucają pewne światło na to, czego o sobie nie wiedzieliśmy."

"W przyjaźni godne uwagi jest to, że prawie w tym samym stopniu, co miłość, stanowi niewyczerpane źródło rozczarowań i wściekłości, a przez to płodnych zaskoczeń, których wyrzekać się byłoby rzeczą nieroztropną."

"Kobiety od mężczyzn wolę dlatego, że mają nad nimi jedną przewagę: są bardziej niezrównoważone, a więc bardziej skomplikowane, bardziej przenikliwe i cyniczne, nie licząc owej tajemniczej wyższości, jaką daje im tysiącletnie zniewolenie"

"Pochłaniać biografię za biografią, żeby lepiej się przekonać o bezsensowności każdego przedsięwzięcia, każdego losu."

"Ostryga, aby zbudować swoją muszlę, musi przepuścić przez swe ciało pięćdziesiąt tysięcy razy więcej wody morskiej, niż wynosi jej ciężar. ... Że też wybrałem taki dziwaczny przykład cierpliwości!"

"W dzieciństwie imponowała mi jedna postać: wieśniaka, który dowiedziawszy się, że odziedziczył spadek, chodził od karczmy do karczmy, a za nim kroczył „grajek”. Przepyszny letni dzień: cała wieś pracowała na polu; tylko on jeden w towarzystwie swojego skrzypka przemierzał opustoszałe ulice, nucąc jakiś romans. Po upływie dwóch lat był równie biedny jak przedtem. Gdy teraz rozmyślam o nim, w dalszym ciągu wierzę, że naprawdę był kimś, że z wszystkich mieszkańców wioski on jeden miał w sobie wystarczającą klasę, żeby się stoczyć."

"Mniej lub bardziej jesteśmy skłonni uznać, że ktoś nienawidzi tego, co robimy. Jednak bardziej boli nas, gdy wzgardzi poleconą mu przez nas książką, co rani nas jak podstępny cios. Zatem ktoś poddaje w wątpliwość nasz gust, a nawet nasz sąd."

"Wielką, jedyną oryginalnością miłości jest uczynienie szczęścia nieodróżnialnym od nieszczęścia."

"Możemy kochać byle kogo, z wyjątkiem nam podobnych, dlatego właśnie, że są do nas podobni."

Jak to zbiór aforyzmów - jedne są lepsze, drugie nieco gorsze. Często zresztą ze sobą sprzeczne, lecz taka jest istota tego typu zbiorów.

Co do samej filozofii Ciorana, to nie wiem czy zbiór aforyzmów jest najlepszym do niej wstępem. Aforyzmy są zawsze wieloznaczne, ich celem jest skłonienie do przemyśleń. Ciężko z nich wyciągnąć ogólną myśl przewodnią (tym bardziej, że...

więcej Pokaż mimo to

3
Reklama
avatar
366
57

Na półkach:

Późny Cioran - mniej zaciekły i gwałtowny niż w swoich pierwszych tekstach, a bardziej zwięzły, celny i, nierzadko, autoironiczny. Aforyzmy z "Wyznań i anatem" w większości porażają swoją paradoksalnością. Znajdą się tu jednak również i takie, które ocierają się o banał. Tematy klasyczne - od Boga przez Bacha po rozczarowanie, pragnienie zniknięcia i cierpienie. Patrząc na twórczość Ciorana i na to, jak w kółko obraca się ona wokół tych samych obsesji, nie sposób nie zdumieć się tym, jak wiele można wysnuć tak podobnych, a jednocześnie tak odmiennych refleksji wokół stałych problemów.

Późny Cioran - mniej zaciekły i gwałtowny niż w swoich pierwszych tekstach, a bardziej zwięzły, celny i, nierzadko, autoironiczny. Aforyzmy z "Wyznań i anatem" w większości porażają swoją paradoksalnością. Znajdą się tu jednak również i takie, które ocierają się o banał. Tematy klasyczne - od Boga przez Bacha po rozczarowanie, pragnienie zniknięcia i cierpienie. Patrząc na...

więcej Pokaż mimo to

4
avatar
7483
221

Na półkach: ,

Albo jest to słabsza pozycja, albo Cioran to nie filozof dla mnie.

Wcześniej miałem do czynienia ze "Złym demiurgiem" i tamta pozycja nie była zła, lecz też nie zachwycająca. Podobały mi się niektóre koncepty, irytowały mnie poglądy filozofa na temat nudy.

"Wyznania i anatemy" to zbiór krótkich myśli-aforyzmów, podzielonych tematycznie na pięć części. Bardzo cienka książeczka. Pisana bardzo przystępnym językiem szybko staje się toporna. Mało, które aforyzmy są inteligentne, celne (wyjątkami są te o bezsenności). Większość z nich śmierdzi banałem i nieszczerością. Cóż, najlepszym elementem książki było Posłowie Piotra Mroza na temat filozofii Ciorana, a nie sama treść pozycji. To o czymś mówi.

Albo jest to słabsza pozycja, albo Cioran to nie filozof dla mnie.

Wcześniej miałem do czynienia ze "Złym demiurgiem" i tamta pozycja nie była zła, lecz też nie zachwycająca. Podobały mi się niektóre koncepty, irytowały mnie poglądy filozofa na temat nudy.

"Wyznania i anatemy" to zbiór krótkich myśli-aforyzmów, podzielonych tematycznie na pięć części. Bardzo cienka...

więcej Pokaż mimo to

4
avatar
391
73

Na półkach: ,

W sumie fajne takie aforyzmy, dla mnie trochę banalne bo sam często mam takie pesymistyczno-nihilistyczne myśli. No ale Cioran zręczniej operuje słowami niż ja.

W sumie fajne takie aforyzmy, dla mnie trochę banalne bo sam często mam takie pesymistyczno-nihilistyczne myśli. No ale Cioran zręczniej operuje słowami niż ja.

Pokaż mimo to

1
avatar
988
125

Na półkach: , ,

Póki nie przeczytałem całej książki, ceniłem za wątpliwości, którymi lubił się dzielić przy różnych okazjach. Jednak takie połączenie cynizmu i nihilizmu nie może prowadzić do żadnego pozytywnego programu. Kontestacja dla samej kontestacji to słaby poziom filozofowania. Jeżeli ktoś chciałby poznać pesymizm w jego znamienitej wersji, powinien przeczytać Schopenhauera. Cioran może być popularny, bo mówi prostym językiem o banalnych sprawach, przez co stawiam między nim a Paulo Coehlo - afirmacji życia jako takiego - znak równości.

Żeby pozostać uczciwym dodam, że jest kilkanaście w tej książce aforyzmów o wyszukanym smaku i celności niepospolitej.

Póki nie przeczytałem całej książki, ceniłem za wątpliwości, którymi lubił się dzielić przy różnych okazjach. Jednak takie połączenie cynizmu i nihilizmu nie może prowadzić do żadnego pozytywnego programu. Kontestacja dla samej kontestacji to słaby poziom filozofowania. Jeżeli ktoś chciałby poznać pesymizm w jego znamienitej wersji, powinien przeczytać Schopenhauera. Cioran...

więcej Pokaż mimo to

2

Cytaty

Więcej
Emil Cioran Wyznania i anatemy Zobacz więcej
Emil Cioran Wyznania i anatemy Zobacz więcej
Emil Cioran Wyznania i anatemy Zobacz więcej
Więcej
Reklama
zgłoś błąd