Tyberiusz. Cesarstwo nad przepaścią

Okładka książki Tyberiusz. Cesarstwo nad przepaścią Michał Kubicz Patronat LC
Okładka książki Tyberiusz. Cesarstwo nad przepaścią
Michał Kubicz Wydawnictwo: Książnica Seria: Wyrwane z kart historii powieść historyczna
448 str. 7 godz. 28 min.
Kategoria:
powieść historyczna
Seria:
Wyrwane z kart historii
Wydawnictwo:
Książnica
Data wydania:
2017-09-27
Data 1. wyd. pol.:
2017-09-27
Liczba stron:
448
Czas czytania
7 godz. 28 min.
Język:
polski
ISBN:
9788324582600
Tagi:
antyk cesarstwo rzymskie intryga literatura polska niebezpieczeństwo polityka powieść historyczna przygoda starożytny Rzym walka o przetrwanie walka o władzę
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Poczekaj, szukamy dla Ciebie najlepszych ofert

Pozostałe księgarnie

Informacja

Reklama
Reklama

Książki autora

Podobne książki

Reklama

Oficjalne recenzje i

Bardzo pogmatwany życiorys


Link do recenzji

64 8 63

Oceny

Średnia ocen
7,7 / 10
105 ocen
Twoja ocena
0 / 10

Opinia

avatar
4502
897

Na półkach: , ,

14 rok naszej ery. Cesarz Oktawian August umiera, oddając tron w cesarstwie rzymskim swojemu pasierbowi Tyberiuszowi. Nowy władca pragnie utrzymać koronę, ale w rzeczywistości czuje głównie przytłoczenie i gorycz świadomości, że całe jego życie zostało podporządkowane obecnej chwili. Jednocześnie wyborowi sprzeciwia się druga gałąź rodu Augusta reprezentowana przez Antonię, córkę Marka Antoniusza i Oktawii, która dochowuje wierności pamięci matki i nienawidzi wszystkich potomków jej szwagierki Liwii. Szybko jednak głóne stery w królestwie zaczyna sprawować ktoś inny, a mianowicie Sejan, żołnierz będący ulubieńcem Tyberiusza. Władza nad wojskiem przestaje mu wystarczać i manipulując cesarzem, powoli zdobywa dla siebie coraz więcej wpływów i dąży do zniszczenia rodziny królewskiej.

Kiedy zaczęłam czytać ,,Tyberiusza", spodziewałam się całkiem innej historii, wyobrażałam sobie raczej dzieje jego młodości i dwóch małżeństw. Tutaj natomiast poznajemy tego cesarza na krótko przed jego koronacją, w dojrzałym wieku, gdy przeżycia już go przytłoczyły. Co więcej, wcale nie jest on kluczową i najistotniejszą postacią, fabuła skupia się w równym, jeśli nie większym stopniu, na Sejanie i Antonii. Nie znaczy to jednak, że poczułam się rozczarowana. Mam wrażenie, że ,,Tyberiusz" jest jedną z tych pozycji, które można polecać osobom niechcącym czytać fabularyzowanych opowieści o prawdziwych ludziach, ponieważ obawiają się zbyt dużej ilości fikcji i wymyślonych dram i romansów. Tutaj tego nie ma. Wprawdzie Kubicz zmienił kilka faktów, ale wyjaśnia to w posłowiu i nie wpływają one znacząco na przebieg zdarzeń. Występuje tu spora ilość seksu (bo to w końcu starożytny Rzym) i romansów, ale pełnią one bardziej rolę ukazania mentalności epoki i ,,waluty" między intrygującymi bohaterami, są też potwierdzone historycznie. Kubicz zdecydowanie skupia się na prawdziwych wydarzeniach oraz polityce, jej meandrach i różnego rodzaju układach w Rzymie.

I robi to w znakomity sposób. ,,Tyberiusz" ma klimat Rzymu, tych znanych nam doskonale z innych źródeł intryg, starań o ,,boskość" czy nawiązań do mitologii, a jednocześnie jest historią bardzo uniwersalną. Czytając o sposobach zdobywania poparcia przez Sejana czy drobnych układzikach wśród artystokratów i ich kalkulacjach, z kim warto żyć w zgodzie, miałam wrażenie, że to samo można odnieść do obecnych polityków. Nie jest to świat, w którym chciałoby się żyć, przepełniony okrucieństwem, brutalnością i dbaniem tylko o własny interes, gdzie nawet staruszkowie nie umierają śmiercią naturalną, bo wrogowie z trucizną i sztyletem czają się wszędzie. Wszystko to rozgrywa się wokół ludzi spokrewnionych z Augustem, potomków jego żony Liwii i siostry Oktawii, rodu nazywanego Rodziną (zawsze z dużej). Ci ludzie knują przeciwko sobie i są podzieleni na dwa obozy, ale wiedzą, że na swój sposób są jednością i potrafią zdobyć się na lojalność wobec siebie, jednocześnie będąc całkowicie bezdusznymi dla ludzi ,,spoza", przez co sam autor porównał ich do rodzin mafijnych. I mimo że akcja dzieje się w konkretnych latach, to Kubicz zastosował też wiele retrospekcji, wyjaśniających zachowanie samego Tyberiusza, ale też źródło konfliktów, zahaczając o dzieje Oktawiana Augusta i Marka Antoniusza oraz Liwii i Oktawii. Co ciekawe, Oktawia, którą z innych tekstów znam jako ideał żony i matki, niewinną, ofiarną kobietkę, przeciwieństwo nowoczesnej i wyuzdanej Kleopatry, tutaj okazuje się intrygantką dorównującą bratu i bratowej, dążącą po trupach do celu, jakim jest osadzenie swojego syna na tronie. Mam wrażenie, że w tym wszystkim ,,Tyberiusz" jest powieścią dość inkluzywną - nie tak typowo męskocentryczną jak chociażby ,,Bramy Aten", ale też nie tak mocno skupioną na kwestiach kobiecych czy feministycznych jak powieści Philippy Gregory czy Michelle Moran. Jednocześnie nie jest to powieść dla każdego ze względu na wszechobecną brutalność, opisy tortur oraz sceny erotyczne czy wzmianki o przemocy seksualnej. Widać jednak, że nie zostały one wprowadzone dla sensacji czy podniecenia czytelników, ale ukazania specyficznej atmosfery tej epoki.

Przy pierwszych stronach książka mi się podobała, ale nie umiałam polubić bohaterów i uznałam, że to w porządku. W końcu czytam o znanych zbrodniarzach i intrygantach. Jednak z czasem stało się coś ciekawego - zaczęłam dostrzegać dobre strony i motywacje postaci, wpływ kulturowy i zastanawiać się, czy oni wszyscy naprawdę są całkowicie źli. Trudno wybaczyć im niektóre postępki, ale zauważa się, że w tym świecie nikt nie ma możliwości pozostać niewinnym, widać to szczególnie na przykładzie drugoplanowej postaci Agrypiny Młodszej, przyszłej matki Nerona, znanej z wielu zbrodni, która tutaj na razie jest niewinną nastolatką o dobrym sercu. I chociaż na początku wydawało mi się, że to będzie ten typ historii, gdzie bohaterowie schodzą na dalszy plan na korzyść polityki i świata, tak z każdą kolejną stroną byłam coraz bardziej zachwycona ich kreacjami. Bardzo dobrze ukazani zostali głównie ,,rozgrywający", czyli Tyberiusz i Sejan. Reprezentują oni dwie różne siły. Tyberiusz jest już doświadczonym mężczyzną, zniechęconym życiem i władzą, ciągle rozpamiętującym utraconą miłość do pierwszej żony Wipsanii oraz nieszczęśliwe małżeństwo ze swoją przybraną siostrą Julią. Nie jest złym sadystą, jest słabym starcem, ale mającym jeszcze resztki dumy i siły. Z kolei Sejan to człowiek bardzo dominujący, charyzmatyczny i umiejący osiągać swoje cele. Okazuje się jednocześnie ohydnym sadystą, którego okrucieństwa i seksoholizm wzbudzają zadziwienie nawet w starożytnym Rzymie. Bardzo wyraziście wypada Antonia, dumna staruszka, nestorka rodu walcząca o wpływy swoich potomków i pamięć matki Oktawii. A także jej syn Klaudiusz, w Rodzinie pogardzany z powodu niepełnosprawności, z czasem okazuje ogromną mądrość, rozwagę i zmysł polityczny. Zdecydowanie był moim ulubieńcem, przez co mam ogromną ochotę przeczytać powieść Gravesa o nim. Nie brakuje tu także postaci kobiecych, takich jak Julia Liwilla i Apiskata darzące Sejana niewolniczym wręcz przywiązaniem oraz ich niejakie przeciwieństwa - Agrypina Starsza, oddana żona walcząca o swój honor i wierność małżeńską, oraz jej córka Agrypina Młodsza.

Jestem wielbicielką powieści historycznych i uważam, że ,,Tyberiusz . Cesarstwo we krwi" dorównuje tu najlepszym zagranicznym tytułom. Polecam gorąco fanom takich klimatów, a sama na pewno będę szukać innych książek Michała Kubicza.


,,(…) płomień nienawiści i zazdrości raz rozniecony nie zagasł dopóty, dopóki do cna nie wypalił serc, które trawił(…)"

14 rok naszej ery. Cesarz Oktawian August umiera, oddając tron w cesarstwie rzymskim swojemu pasierbowi Tyberiuszowi. Nowy władca pragnie utrzymać koronę, ale w rzeczywistości czuje głównie przytłoczenie i gorycz świadomości, że całe jego życie zostało podporządkowane obecnej chwili. Jednocześnie wyborowi sprzeciwia się druga gałąź rodu Augusta reprezentowana przez Antonię,...

więcej Pokaż mimo to

45
Reklama

Cytaty

Więcej
Michał Kubicz Tyberiusz. Cesarstwo nad przepaścią Zobacz więcej
Michał Kubicz Tyberiusz. Cesarstwo nad przepaścią Zobacz więcej
Michał Kubicz Tyberiusz. Cesarstwo nad przepaścią Zobacz więcej
Więcej
Reklama
zgłoś błąd