Powrót z gwiazd

Jeden z tytułów, z których Lem był w późniejszych latach niezadowolony. Tytuł zawiera parę drobnych błędów (bardziej dla spostrzegliwych) jednak Lem porusza tutaj wiele ważnych problemów przyszłości (które nas jeszcze dotyczą), jak brak strachu przed śmiercią, starzeniem się, pracą ;). Idealnie to kontrastuje z bohaterem książki, który nie potrafi zbytnio się odnaleźć we "wspaniałym nowym świecie", w którym postęp technologiczny i naukowy poszedł tak do przodu, że utracono... romantyzm i zew przygody. Lekko i miło się czyta, gorąco polecam.

Jeden z tytułów, z których Lem był w późniejszych latach niezadowolony. Tytuł zawiera parę drobnych błędów (bardziej dla spostrzegliwych) jednak Lem porusza tutaj wiele ważnych problemów przyszłości (które nas jeszcze dotyczą), jak brak strachu przed śmiercią, starzeniem się, pracą ;). Idealnie to kontrastuje z bohaterem książki, który nie potrafi zbytnio się odnaleźć we...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

Przerażające że niektórzy tutaj uważają świat opisany w Powrocie za utopijny. Jest on właśnie DYS-topią, i to obrzydliwszą od 1984, bo niesprecyzowany aparat władzy nie musi nawet posługiwać się tajną policją i tradycyjnym instrumentarium totalitaryzmu, żeby pozbawić ludzi wolności. Oni właściwie sami się jej pozbawiają, przehandlowując ją na bezpieczeństwo i otępiałą egzystencję, której treść stanowi bezmyślna konsumpcja wrażeń. Tezą Lema, której oczywiście wprost on nie wypowiada, jest to, że kastrując się z możliwości podejmowania ryzyka, pozbawiamy się człowieczeństwa. Bo byle bydlę może być "szczęśliwe", jeśli ma pełny żłób, ale człowiek realizuje się w czymś innym, w przekraczaniu własnych granic, w wolności.

Celem życia nie jest przeżycie, na miłość. Może powinniśmy włączyć Powrót do kanonu lektur, żeby tego ludzi nauczyć.

Przerażające że niektórzy tutaj uważają świat opisany w Powrocie za utopijny. Jest on właśnie DYS-topią, i to obrzydliwszą od 1984, bo niesprecyzowany aparat władzy nie musi nawet posługiwać się tajną policją i tradycyjnym instrumentarium totalitaryzmu, żeby pozbawić ludzi wolności. Oni właściwie sami się jej pozbawiają, przehandlowując ją na bezpieczeństwo i otępiałą...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

Kolejna już książka (bodajże 10),którą przeczytałem z ogromną przyjemnością i którą to pozycję śmiało postawić można wśród największych dzieł S.Lema takich jak: "Solaris" (moja ulubiona,pośród książek Lema) i "Niezwyciężony",którego darzę równie wielką estymą.Po raz pierwszy usłyszałem o Lemie ponad 40 lat temu i dopiero teraz w setną rocznicę urodzin tego wielkiego pisarza ,filozofa i wizjonera,zdecydowałem się ostatecznie rozprawić z jego twórczością.Początkowo planowałem przeczytać dwie,może trzy z jego książek-te najbardziej cenione i znane,lecz w miarę czytania apetyt mój ciągle wzrastał,aż doszedłem do "Powrotu z gwiazd",książeczki niezbyt obszernej objętościowo,lecz niezwykle pojemnej w swym przekazie moralnym,poruszającej wiele aspektów natury socjologicznej ,opisującej procesy i relacje międzyludzkie,oraz wpływ tych procesów na życie człowieka .W książce tej mamy opisany zabieg tzw."Betryzacji", któremu ludzie poddawani są zaraz po narodzeniu,zabieg mający na celu wyeliminowanie agresywnych instynktów u człowieka a nawet u zwierząt,pozornie samo szczęście,ale czy na pewno ?. W moim odczuciu wszystko było by doskonale ale tylko w przypadku,pozbycia się agresji przez człowieka na drodze ,świadomego wyboru, podyktowanego przesłankami moralnymi,płynącymi z wnętrza ludzkiego jestestwa a nie przy pomocy zabiegów farmakologicznych ,niosących za sobą skutki uboczne w postaci zmiękczenia i spłycenia a wręcz wyjałowienia osobowości ludzkiej,to tak jakby człowieka,czy zwierzę ,nafaszerować dużą ilością środków uspokajających,niby cel osiągnięty,obiekt spokojny i nieagresywny,ale czy aby na pewno to ten sam obiekt i czy tędy droga?. Poza tym wątkiem,który jak widać poruszył moje szare komórki,jest jeszcze jeden ,a mianowicie: odbiór świata po 127 latach nieobecności w tymże świecie,tak jak w przypadku głównego bohatera astronauty Hala Bregga,który to za sprawą zjawiska "dylatacji czasu" (przewidzianego w szczególnej teorii względności Alberta Einsteina,zjawiska polegającego na różnicy w upływie czasu dla dwóch różnych układów odniesienia),wraca na ziemię,gdzie upłynęło 127 lat,a w jego przypadku tylko 10 i zastaje tenże świat zupełnie odmienny,od tego który znał,świat,w który wszystko,lub niemal wszystko stanęło na głowie,świat,którego trzeba się uczyć od nowa,poznając mechanizmy i nowe zasady,na których funkcjonuje.Osobiście nie wyobrażam sobie abym mógł siebie odnaleźć w świecie przyszłości,w którym wszystko jest zupełnie nowe,inne,nie koniecznie lepsze od tego,które znam. Jak poradzi sobie z tym nasz bohater Hal Bregg?. Polecam,bo mamy tu do czynienia z literaturą najwyższych lotów,niezbyt ciężką ,niezbyt zawiłą ale mądrą,mądrością uniwersalną i ponadczasową,której to mądrości -małą cząstką, jest każda istota żywa ,od bakterii po człowieka. Polecam

Kolejna już książka (bodajże 10),którą przeczytałem z ogromną przyjemnością i którą to pozycję śmiało postawić można wśród największych dzieł S.Lema takich jak: "Solaris" (moja ulubiona,pośród książek Lema) i "Niezwyciężony",którego darzę równie wielką estymą.Po raz pierwszy usłyszałem o Lemie ponad 40 lat temu i dopiero teraz w setną rocznicę urodzin tego wielkiego pisarza...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

Historia o tym, jak człowiek ze skłonnością do podejmowania ryzyka trafia do utopijnego społeczeństwa z którego ryzyko wyrugowano. Utopii, nie antyutopii czy dystopii, nie ma tu wąskiej grupy trzymającej władzę czy tajnej policji. Wszyscy na serio są (umiarkowanie) szczęśliwi, choć dziwnie to wygląda patrząc oczami przybysza i chyba też czytelnika, wychowanego w kulcie odkrywców, którzy niejednokrotnie zginęli próbując.

Autor najpierw trochę nas podpuszcza, wykładając bezsensowność i bezcelowość kosmicznych podróży, żeby potem zastanowić się, czy może jednak nie lepiej...

Gwiazdka mniej za kryminalne odcienie wątku miłosnego.

Historia o tym, jak człowiek ze skłonnością do podejmowania ryzyka trafia do utopijnego społeczeństwa z którego ryzyko wyrugowano. Utopii, nie antyutopii czy dystopii, nie ma tu wąskiej grupy trzymającej władzę czy tajnej policji. Wszyscy na serio są (umiarkowanie) szczęśliwi, choć dziwnie to wygląda patrząc oczami przybysza i chyba też czytelnika, wychowanego w kulcie...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

Oczywiście nie mam zamiaru negować iż Lem miał naprawdę tęgą głowę, kumał czaczę jak mało kto, miał niezłe pomysły, niektóre sceny są naprawdę fantastyczne plastyczne i wymowne, ale mimo wszystko proza w całości z tego jakaś nader zakalcowata mu zbyt często wychodziła. Ta powieść jest tego właśnie przykładem. Przeczytałem ja daaaawno temu i teraz chciałem to nieco zweryfikować. No i nie. Niby momentami smakowite bardzo ale w całości mało strawne.

Oczywiście nie mam zamiaru negować iż Lem miał naprawdę tęgą głowę, kumał czaczę jak mało kto, miał niezłe pomysły, niektóre sceny są naprawdę fantastyczne plastyczne i wymowne, ale mimo wszystko proza w całości z tego jakaś nader zakalcowata mu zbyt często wychodziła. Ta powieść jest tego właśnie przykładem. Przeczytałem ja daaaawno temu i teraz chciałem to nieco...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

Powieść niestety nie wytrzymała próby czasu. Pomysł z betryzacją ściągnięty trochę od Huxleya, ale kudy mu tam do "Brave New World". Dodałem jedną gwiazdkę z szacunku dla autora i za "wymyślenie" czytnika i audiobooka.

Powieść niestety nie wytrzymała próby czasu. Pomysł z betryzacją ściągnięty trochę od Huxleya, ale kudy mu tam do "Brave New World". Dodałem jedną gwiazdkę z szacunku dla autora i za "wymyślenie" czytnika i audiobooka.

Pokaż mimo to

Może to się wyda dziwne, ale dla mnie to książka, która pyta: Czym jest człowieczeństwo? I… jaką wartość cenią ludzie najwyżej? Pyta, ale nie daje odpowiedzi (ale być może sugeruje - wtedy: CIĘŻKO być człowiekiem).
Najbardziej przejmująca scena: wizyta w fabryce robotów. Wstrząsająca.

Może to się wyda dziwne, ale dla mnie to książka, która pyta: Czym jest człowieczeństwo? I… jaką wartość cenią ludzie najwyżej? Pyta, ale nie daje odpowiedzi (ale być może sugeruje - wtedy: CIĘŻKO być człowiekiem).
Najbardziej przejmująca scena: wizyta w fabryce robotów. Wstrząsająca.

Pokaż mimo to

Ciężko mi ocenić tę książkę, ze względu na to, że to moje pierwsze sf w ręce. Zawsze byłam zniechęcona do tego gatunku, ale to czytało się całkiem przyjemnie. Jedyne co mnie przytoczyło, to nawet nie wyobrażenie Lema co do przyszłości samo w sobie, tylko raczej obszerność jego opisów. Poza tym, fabularnie bardzo przyjemnie rozegrane, chociaż były momenty, że się gubiłam w akcji i musiałam czytać ostatnie strony opisu jeszcze raz.

Ciężko mi ocenić tę książkę, ze względu na to, że to moje pierwsze sf w ręce. Zawsze byłam zniechęcona do tego gatunku, ale to czytało się całkiem przyjemnie. Jedyne co mnie przytoczyło, to nawet nie wyobrażenie Lema co do przyszłości samo w sobie, tylko raczej obszerność jego opisów. Poza tym, fabularnie bardzo przyjemnie rozegrane, chociaż były momenty, że się gubiłam w...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

Wiem, że autor zabrał mnie tą książką w jakąś podróż, czy do gwiazd, czy z gwiazd na Ziemię, a może w głąb siebie samego...tego nie wiem i muszę nad tym jeszcze trochę zastanowić.

Wiem też, że to w jaki sposób będziemy tą podróż odbierać zależy w dużej mierze od nas samych i tego jak do niej podejdziemy: czy na szybko, a może nie śpiesząc się, powoli, z refleksem.

Jeżeli pozwolicie sobie zrobić to w ten drugi sposób (jak ja) być może również zostaniecie obmyci pewną dawką fantastycznej melancholii, ale nie w sposób jaki robią to jak bałwany wzburzonej wody, które z hukiem uderzają o rafę podczas sztormu, tylko raczej delikatnie muśnięci falami rozmywającymi się rytmicznie i miarowo o piaszczysty brzeg.

A tym brzegiem będzie Wasz umysł, Wasza inteligencja, być może też serce i dusza. Jak już pisałem, to w jaki sposób historia Hala Bregga dotrze do Was, zależy w dużej mierze od Czytelnika.

Dodam tylko, że wizja przyszłości wg Lema wciąż wyprzedza nasze czasy zarówno od strony technicznej, jak i humanistycznej.

Wiem, że autor zabrał mnie tą książką w jakąś podróż, czy do gwiazd, czy z gwiazd na Ziemię, a może w głąb siebie samego...tego nie wiem i muszę nad tym jeszcze trochę zastanowić.

Wiem też, że to w jaki sposób będziemy tą podróż odbierać zależy w dużej mierze od nas samych i tego jak do niej podejdziemy: czy na szybko, a może nie śpiesząc się, powoli, z refleksem.

Jeżeli...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

Klasa sama w sobie. Z biegiem lat ta wizja przyszłości wcale się nie starzeje. Bardzo dobra pozycja Lema.

Klasa sama w sobie. Z biegiem lat ta wizja przyszłości wcale się nie starzeje. Bardzo dobra pozycja Lema.

Pokaż mimo to