Labirynt duchów
8,3 / 10
- Tytuł oryginału:
- El Laberinto de los Espíritus
- Data wydania:
- 2017-10-11
- Data 1. wyd. pol.:
- 2017-01-01
- Liczba stron:
- 896
- Język:
- polski
- ISBN:
- 9788328707757
- Tłumacz:
- Katarzyna Okrasko, Carlos Marrodán Casas
- Wydawnictwo:
- Muza
- Tagi:
- Barcelona dyktatura Hiszpania lata 50. XX w. literatura hiszpańska niebezpieczeństwo powieść hiszpańska przyjaźń rodzina szantaż tajemnica
- Tytuł oryginału:
- El Laberinto de los Espíritus
- Cykl:
- Cmentarz Zapomnianych Książek (tom 4)
- Kategoria:
- literatura piękna
- Data wydania:
- 2017-10-11
- Liczba stron:
- 896
- Język:
- polski
- ISBN:
- 9788328707757
- Tłumacz:
- Katarzyna Okrasko, Carlos Marrodán Casas
- Tagi:
- Barcelona dyktatura Hiszpania lata 50. XX w. literatura hiszpańska niebezpieczeństwo powieść hiszpańska przyjaźń rodzina szantaż tajemnica
- Inne
Nowa powieść autora światowego bestsellera „Cień wiatru”, długo wyczekiwana przez ponad 35 milionów fanów.
Barcelona, lata pięćdziesiąte ubiegłego stulecia, mroczne dni reżimu generała Franco. Alicja Gris jest piękną, inteligentną i pozbawioną skrupułów agentką. Pewnego dnia otrzymuje zlecenie z najwyższych sfer władzy. Sprawa jest ściśle tajna i dotyczy tajemniczego zniknięcia ministra kultury Mauricia Vallsa. Wydaje się, że może mieć to związek z przeszłością, kiedy Valls był dyrektorem budzącego grozę więzienia Montjuic. Alicja, wraz z przydzielonym do tego dochodzenia, kapitanem policji ma kilka dni na odnalezienie ministra. W trakcie poszukiwań w jej ręce trafia należący do Vallsa siódmy tom serii „Labirynt duchów”. Książka ta doprowadzi Alicję do ukrytej w samym sercu Barcelony księgarni Sempere & Synowie. Czar tego miejsca sprawia, że jak przez mgłę powracają do niej obrazy z dzieciństwa. To, co odkryje, będzie śmiertelnym zagrożeniem dla niej i dla wszystkich, których kocha.
Zafón ostatecznie zamyka swoją tetralogię o „Cmentarzu Zapomnianych Książek”. Po mistrzowsku rozsupłuje wszystkie splątane wątki wielopiętrowej intrygi i prowadzi czytelnika do emocjonującego finału.
„Labirynt duchów” to jednocześnie hołd dla świata książek, sztuki snucia opowieści i magicznych powiązań między literaturą a życiem.
Porównaj ceny
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Poczekaj, szukamy dla Ciebie najlepszych ofert
Polecane księgarnie
Pozostałe księgarnie
Informacja
Książki autora
Podobne książki
Oficjalne recenzje
W labiryncie słów
Czy wiatr może mieć cień, anioł prowadzić grę, a niebo przetrzymywać więźnia? Okazuje się, że tak. Podobnie, jak w poprzednich częściach Cmentarza Zapomnianych Książek, tytuł stanowi swego rodzaju grę słów; metaforę, którą należy odczytywać zarówno dosłownie, jak i w przenośni. I w podobny sposób można chyba opisać całość twórczości Zafóna - realizm splata się tu ze zjawiskami niewyjaśnionymi, jednocześnie łapiąc czytelnika w labirynt iluzji, w którym wszystko jest możliwe.
Muszę przyznać, że moje oczekiwania względem finału Cmentarza były ogromne. Po arcydziele, którego mianem śmiało mogę określić „Cień wiatru”, trzymającej w napięciu, momentami psychodelicznej „Grze Anioła” i smutnym, tajemniczym „Więźniu Nieba”, pragnęłam prawdziwego giganta - odpowiedzi na mnożące się pytania, zamknięcia splatających się od kilkunastu lat wątków, a także nowych, intrygujących sytuacji i bohaterów. Trzeba przyznać, że otrzymałam to wszystko, a może jeszcze więcej.
„Labirynt duchów” to prawdziwa powieść-katedra: wielopoziomowa, misternie utkana z imponującej ilości intryg, a wreszcie wykończona z dbałością o najmniejsze szczegóły. Widać, że autor dobrze spędził ostatnie lata, w czasie których czytelnicy wyczekiwali kolejnej części. Po tak długiej rozłące znów możemy spotkać się z rodziną Sempere i Ferminem, powróciły też wątki Juliana Caraxa, Corella i Davida Martina. Już samo rozwiązanie zawiłości fabularnych związanych z głównymi bohaterami poprzednich tomów z pewnością wystarczyłoby na zapełnienie kilkunastostronicowej powieści. Tymczasem w „Labiryncie…” Zafón nie ogranicza się jedynie do odkrycia starych, pokrytych już kurzem sekretów. Wręcz przeciwnie - wprowadza kolejne, i to z jakim rozmachem! Trudno się więc dziwić rozmiarom jego najnowszej książki.
Finałowa część to prawdziwa cegiełka, napisana charakterystycznym dla autora stylem. Jego liryczna wręcz poza jest kwestią niezwykle subiektywną w odbiorze - niektórzy mogą na nią przewracać oczami, inni kochają całym sercem. Ja zdecydowanie należę do tej drugiej grupy, choć jednocześnie odniosłam wrażenie, że poetyckie wyżyny, na które wspinał się Zafon, momentami przysłaniały wartką akcję i fabularną płynność przenikających się wątków, za którą pokochałam „Cień Wiatru”. Na szczęście kwieciste wyrażenia jak zwykle przeplatane były brutalnością niektórych scen, potocznymi określeniami czy skrzącymi się od dowcipu, inteligentnymi dialogami.
Niewątpliwym plusem wszystkich książek Zafóna są bohaterowie. Jak zwykle pełnokrwiści i wielowymiarowi, starzy znajomi nie stracili nic ze swej głębi. Jednocześnie w “Labiryncie duchów” autor nareszcie wytrącił mi mój największy zarzut, którym posługiwałam się zawsze ilekroć podejmowałam temat wykreowanych przez niego postaci - a mianowicie, kiepsko napisane kobiety. Tak naprawdę poza Isabellą Sempere Zafónowi nie udało się do tej pory stworzyć żadnej, naprawdę ciekawej i wyrazistej heroiny, której głównym zajęciem byłoby coś innego niż wspieranie mężczyzny i towarzyszenie mu w jego poczynaniach. Teraz na kartach powieści pojawia się główna (sic!) bohaterka, Alicja Griss, którą nazwać można na nie wiele sposób, lecz na pewno nie da się określić jej mdłą, nudną czy mało istotną. To prawdziwa femme fatale, żywa kobieta-sukub, jakiej od dawna brakowało mi w prozie katalończyka. Jest agentką, niezwykle inteligentną, za którą ciągnie się mroczna przeszłość, odciskająca się piętnem na teraźniejszości. I chociaż towarzyszy jej równie dobrze wykreowany kapitan, nie ulega wątpliwości, że to właśnie ona gra w tym duecie pierwsze skrzypce.
Długo czekałam na finał Cmentarza Zapomnianych Książek i - jak już wspominałam - nie zawiodłam się na nim. To wspaniała lektura; momentami nieco zbyt rozciągnięta, częściej zaś satysfakcjonująca pod względem literackim i po prostu niesamowicie wciągająca. To również prawdziwy miszmasz gatunków, dlatego podobnie jak w poprzednich częściach granica między powieścią obyczajową, kryminałem, szczyptą romansu, suspensu a nawet fantastyki pozostaje rozmyta. Z resztą, jakakolwiek klasyfikacja byłaby dla Cmentarza i „Labiryntu…” krzywdząca. To przede wszystkim jednocześnie realistyczny i baśniowy, równie krwawy i brutalny co magiczny i poetycki hołd złożony książkom - i w taki właśnie sposób powinien zapisać się w pamięci czytelników.
Karolina Antczak
Popieram [ 87 ]
Link do recenzji
551
11
16
Oceny
8,3 / 10
0 / 10
Dyskusje
Wypożycz z biblioteki
Cytaty
Chrystus na hebanowym krzyżu spoglądał na nią znad wezgłowia, ale niebo w swym niewysłowionym okrucieństwie wciąż odmawiało jej łaski śmierc...
Rozwiń
- Skąd pani wie to wszystko?
- Czytam książki. Niech pan kiedyś spróbuje, polecam.
Opowieść nie ma początku ani końca, ma tylko prowadzące do niej drzwi. Opowieść to niekończący się labirynt słów, obrazów i duchów przywołan...
Rozwiń
69 
Opinie [611]
kolejna pozycja z serii książek Zafona, jak zawsze intrygujaca i wciągająca. chyba najgorzej mi się czytało Gra Anioła ale nie jestem w stanie powiedzieć dalczego
Pokaż mimo toPowiedzieć, że cykl Cmentarza Zapomnianych Książek jest dobry to niedopowiedzenie, bo dawno nie czytałem nic tak fantastycznego. A ostatni tom to absolutne arcydzieło, spinające wszystkie wątki i kończące historię rodziny Sempere i pisarzy przeklętych. To książka, o której nie mogę zapomnieć jeszcze wiele godzin po jej ukończeniu. Ostatnie rozdziały, ich strony i słowa...
więcejJestem świeżo po lekturze "Labiryntu duchów" Carlosa Ruiza Zafona. Muszę przyznać, że oniemiałam z zachwytu i rozpaczy, bo wiem, że Zafon już nigdy więcej nie zaprowadzi mnie na Cmentarz Zapomnianych Książek. Jestem poruszona do głębi. Nie mogłam wymarzyć sobie lepszego dopełnienia, a jednocześnie finalizacji losów głównych bohaterów całej tetralogii. Ten cykl już na zawsze...
więcejDoskonałe uzupełnienie poprzednich części, wszystko do siebie pasuje i układa się w zgodną całość. Chociaż, można ją przeczytać jako samodzielną powieść. To jedna z tych książek, które wspomina się później całe życie.
Pokaż mimo toTajemnica, wyjaśnienie historii sprzed lat, miłość ukazana w niebanalny sposób. "Labirynt duchów" jest tym rodzajem książek, których się nie zapomina. Każdy odnajdzie tam cząstkę siebie i powierzy ją nie tylko tym stronicom, ale również wszystkim tomom historii o Cmentarzu Zapomnianych Książek.
Pokaż mimo toIdealne zwieńczenie całej serii.
Pokaż mimo toJestem pełna podziwu dla pióra Zafona i pod wrażeniem płynnego łączenia wątków z poprzednich części.
Myślę, że jeszcze nie raz sięgnę po te niesamowite historie.
Jedyny minus to postać Alicji, delikatnie mówiąc nie przypadła mi do gustu.
Niestety, ta pozycja to pożegnanie z Cmentarzem Zapomnianych Książek.
więcejWydaje się być najmniej magiczna z całego cyklu. Ciężko mi jednak sobie wyobrazić, żeby bez tej "przyziemności" udało się zamknąć wszystkie wątki poruszone we wcześniejszych częściach.
Jak zawsze u Zafóna - każdą z setek stron czyta się przyjemnie. I choć niby wszystko jest bardzo dobrze, brakuje mi...
Dałabym pewnie gwiazdkę więcej, ale strasznie irytowała mnie postać Alicji. Obowiązkowo trzeba przeczytać jeśli czytało się poprzednie części. Pierwsza jednak i tak najlepsza!
Pokaż mimo to„Labirynt duchów” od początku jawił mi się, jak gdyby Zafón bez pamięci pochłonął ocean inspiracji, w rezultacie tworząc olbrzymią i mało strawną (dla mnie) książkę.
więcejNieprzystępna, trudna emocjonalnie, inteligentna i cierpiąca Alicja Gris to całkiem nowa bohaterka, o której Fermin nigdy wcześniej nie wspomniał. Kobieta działała na mnie w ten sposób, że zamiast współczuć...
Książkę a raczej całą serię o Cmentarzu Zapomnianych Książek zaliczam do arcy wspaniałych. Czytało się długo ale nie z tego względu ze był nudno, tylu przygód nie spotkałam jeszcze w żadnej ksiązce. Dlatego wszystko trzeba było konsumować po woli i trawić na spokojnie. Szkoda że CR Zafon niczego juz nam nie napisze. Z tego powodu kończąc serię odczuwam smutek. Tak...
więcej