Miecze cesarza

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Fatalne. Grafomania głupia, naiwna. Szczerze odradzam.

Fatalne. Grafomania głupia, naiwna. Szczerze odradzam.

Książkę z początku (pierwsze 100 stron) trudno jest czytać, głównie ze względu na częstą zmianę pov postaci. Nie zdążymy się wkręcić w jeden wątek a już zmieniamy postać i miejsce akcji. Potem książka się rozkręca i rzadziej przeskakuje od osoby do osoby. Sama fabuła ciekawa, bardzo rozwinięty i skomplikowany świat ( tzn. Posiada przeszłość, przyszłość i teraźniejszość, inne rasy i magię działającą na w miarę logicznych zasadach. Świat nie jest płaski, jednowymiarowy)nie ma nielogicznych ciągów zdarzeń, choć pojawiają się czasem nie logiczne decyzje bohaterów. Zwroty akcji niektóre oczywiste inne takie że do tej pory zbieram szczękę z podłogi. Książka zdecydowanie warta uwagi jeśli lubicie stary typ fantastyki przygodowej a nie nowoczesne romantasy.

Książkę z początku (pierwsze 100 stron) trudno jest czytać, głównie ze względu na częstą zmianę pov postaci. Nie zdążymy się wkręcić w jeden wątek a już zmieniamy postać i miejsce akcji. Potem książka się rozkręca i rzadziej przeskakuje od osoby do osoby. Sama fabuła ciekawa, bardzo rozwinięty i skomplikowany świat ( tzn. Posiada przeszłość, przyszłość i teraźniejszość,...

Ogólnie trafiłem zupełnie przypadkiem na tą
pozycję, sceptycznie podchodziłem od samego początku, ale... Okazała się mocnym kawałkiem fantasy! Polecam całą serię!

Ogólnie trafiłem zupełnie przypadkiem na tą
pozycję, sceptycznie podchodziłem od samego początku, ale... Okazała się mocnym kawałkiem fantasy! Polecam całą serię!

dobra fantastyka , dobrze przemyślana koncepcja królewskich braci, których przygotowano do życia w trudnych - i odmiennych- warunkach. Ale te mini dramaciki w kilku kluczowych momentach, kiedy bohaterowie snuli czarne scenariusze kazały mi się zastanawiać, czy czasem autorka nie chce dobitnie pokazać czytelnikowi, że ten to oto bohater za bystry nie jest i nie nadaje się na przywódcę .

dobra fantastyka , dobrze przemyślana koncepcja królewskich braci, których przygotowano do życia w trudnych - i odmiennych- warunkach. Ale te mini dramaciki w kilku kluczowych momentach, kiedy bohaterowie snuli czarne scenariusze kazały mi się zastanawiać, czy czasem autorka nie chce dobitnie pokazać czytelnikowi, że ten to oto bohater za bystry nie jest i nie nadaje się...

Ta książka trafiła w czas, kiedy wpadłam w taki trochę reading slump / czas kiedy nie chciało mi się czytać. Minęły z dwa tygodnie i mam teraz ochotę poczytać, ale nie to. Zupełnie mnie nie przyciąga ta książka, więc porzucam. Nie było nawet z nią coś nie tak, po prostu nie wciągnęła mnie.

Ta książka trafiła w czas, kiedy wpadłam w taki trochę reading slump / czas kiedy nie chciało mi się czytać. Minęły z dwa tygodnie i mam teraz ochotę poczytać, ale nie to. Zupełnie mnie nie przyciąga ta książka, więc porzucam. Nie było nawet z nią coś nie tak, po prostu nie wciągnęła mnie.

Bardzo dobra pozycja ze świata fantazy. Osierocone dzieciaki muszą walczyć o swoje ze znacznie bardziej doświadczonymi przeciwnikami. Czy im się uda...

Bardzo dobra pozycja ze świata fantazy. Osierocone dzieciaki muszą walczyć o swoje ze znacznie bardziej doświadczonymi przeciwnikami. Czy im się uda...

Genialne! Trafiłem na ten tytuł przypadkiem. Podczas rozmowy ze znajomym o najładniej napisanych książkach fantasy, rzucił tekst, że "Nieciosany tron" Staveleya wymiata w tej materii. Sam pewnie nigdy bym po ten cykl nie sięgnął, bo nie dość, że autor był mi kompletnie nieznany, to jeszcze tytuł pierwszego tomu zalatywał kiepskim fantasy klasy C. "Miecze cesarza" - phi. Ależ bym stracił cudowną przygodę! Kochani, nie stękać, nie marudzić, tylko czytać. Pięknie napisana, przemyślana i skonstruowana powieść. Niby zwykłe, do bólu przygodowe fantasy, a jednocześnie czuć od razu, że ma się do czynienia z czymś wyjątkowym. Potencjał ma ta książka ogromy i wiedząc, że to dopiero pierwszy tom, normalnie ryjofon mi sie śmieje, gdy patrzę z wypiekami na drugą część stojącą na mojej półce. Zalatuje mi ten tytuł starą szkołą fantasy. Dawno nie czytałem czegoś równie wciągającego, ale prostego zarazem i nie przekombinowanego. No nic, czas na mnie - spadam odwiedzić ponownie Cesarstwo Annuryjskie...

Genialne! Trafiłem na ten tytuł przypadkiem. Podczas rozmowy ze znajomym o najładniej napisanych książkach fantasy, rzucił tekst, że "Nieciosany tron" Staveleya wymiata w tej materii. Sam pewnie nigdy bym po ten cykl nie sięgnął, bo nie dość, że autor był mi kompletnie nieznany, to jeszcze tytuł pierwszego tomu zalatywał kiepskim fantasy klasy C. "Miecze cesarza" -...

Bardzo wciągające połączenie klimatu fantasy zachodniego z dalekowschodnim, świetnie ułożona fabuła przeplatająca wydarzenia z trzech odległych od siebie punktów na mapie świata, a do tego pojedynki, dynamiczne przygody oraz potęga panowania nad emocjami rodem z Shaolin. Pierwszy tom Kroniki Nieciosanego Tronu wciągnął mnie po szyję w historię rodziny Malkeen'ianów i na pewno będę chciał czytać ciąg dalszy.

Bardzo wciągające połączenie klimatu fantasy zachodniego z dalekowschodnim, świetnie ułożona fabuła przeplatająca wydarzenia z trzech odległych od siebie punktów na mapie świata, a do tego pojedynki, dynamiczne przygody oraz potęga panowania nad emocjami rodem z Shaolin. Pierwszy tom Kroniki Nieciosanego Tronu wciągnął mnie po szyję w historię rodziny Malkeen'ianów i na...

Dużo czasu i książek minęło, zanim zabrałem się za ten tytuł, głównie dlatego, że miałem jakieś swoje początkowe wyobrażenia i obawy po przeczytaniu opisu, jak ta książka może wyglądać, że będzie przesiąknięta polityką i jak się okazało całkowicie niesłusznie.
Historia kupiła mnie dość szybko, bo coś po ok. 50 stronach, co przy tytule, który ma w moim wydaniu ~550 stron, jest wynikiem całkiem dobrym, jeśli jest się przyzwyczajonym do przydługich wstępów przy tych grubszych tytułach.
Tam, gdzie ma być krwawo, jest. Gdzie ma padać ostrzejsze słownictwo, również ono pada, co nie oznacza, że co chwilę ktoś klnie czy leje się krew, jest to wszystko napisane ze "smakiem"
Po kolejny tom sięgam od razu.

Dużo czasu i książek minęło, zanim zabrałem się za ten tytuł, głównie dlatego, że miałem jakieś swoje początkowe wyobrażenia i obawy po przeczytaniu opisu, jak ta książka może wyglądać, że będzie przesiąknięta polityką i jak się okazało całkowicie niesłusznie.
Historia kupiła mnie dość szybko, bo coś po ok. 50 stronach, co przy tytule, który ma w moim wydaniu ~550 stron,...