Ołowiany świt

Super książka pełna akcji i dobrego klimatu zony. Szkoda że tak późno ja przeczytałem, biorę się za drugi tom.

Super książka pełna akcji i dobrego klimatu zony. Szkoda że tak późno ja przeczytałem, biorę się za drugi tom.

Pokaż mimo to

Przyzwoicie napisana książka z uniwersum S.T.A.L.K.E.R. Zresztą pierwszy tom z polskiej wersji tego cyklu. W porównaniu do Strugackich, to jest to wtórne, ale Gołkowski oferuje zdecydowanie więcej niż tylko proste strzelanie do popromiennych mutantów. Narracja poprowadzona jest sprawnie i klimatycznie. Dobra rozrywka.

Przyzwoicie napisana książka z uniwersum S.T.A.L.K.E.R. Zresztą pierwszy tom z polskiej wersji tego cyklu. W porównaniu do Strugackich, to jest to wtórne, ale Gołkowski oferuje zdecydowanie więcej niż tylko proste strzelanie do popromiennych mutantów. Narracja poprowadzona jest sprawnie i klimatycznie. Dobra rozrywka.

Pokaż mimo to

👍Forma opowiadań łączących się w jedną historię: każdy rozdział to jedna wyprawa głównego bohatera do Zony. Dzięki takiemu podziałowi mamy i rozdziały związane bezpośrednio z główną historią - odkrywaniem tajemniczych laboratoriów, jak i rozdziały bardziej poświęcone głównemu bohaterowi czy samemu funkcjonowaniu Zony czy stalkerów - osób które zdobywają różne artefakty w skażonej radioaktywnej i pełnej mutantów Zonie⠀
👍Główny wątek odkrywania eksperymentów jest fajnie wprowadzony : bohater niejako przypadkiem odkrywa tajemniczą mapę i zdjęcia i decyduje się odkryć co to znaczy, nie ma jakiegoś odgórnego musu misji czy ratowania świata i jest to miła odmiana od dużej ilości literatury YA którą ostatnio czytałam ⠀
⠀
Jest też trochę minusów ⠀
👎Nie każdemu spodoba się język; mnie zwyczajnie drażnił spolszczony zapis słów angielskich i rosyjskich. Brak też przypisów z tłumaczeniami⠀
👎Odwoływanie się do świata stalkerów bez wyjaśnień - jako pierwszy tom wydany w serii Fabryczna zona wymaga już pewnej znajomości tego uniwersum. Trzeba czasami być zdeterminowanym i jak ja uzupełniać braki w Internecie. Osoby które decydują czy czytać książkę dalej po pierwszym rozdziale mogą zagubione w tym świecie zrezygnować ⠀
⠀
Werdykt: Ciekawa pozycja dla tych co lubią klimaty postapo ; jako wprowadzenie może zniechęcić, szczególnie osoby nie mające zbyt dużej wiedzy w zakresie militariów i świata gry S. T. A. L. K. E. R⠀
Ja zamierzam kontynuować swoją przygodę z fabryczną zoną, ale chętnie sięgnę po innych autorów.

👍Forma opowiadań łączących się w jedną historię: każdy rozdział to jedna wyprawa głównego bohatera do Zony. Dzięki takiemu podziałowi mamy i rozdziały związane bezpośrednio z główną historią - odkrywaniem tajemniczych laboratoriów, jak i rozdziały bardziej poświęcone głównemu bohaterowi czy samemu funkcjonowaniu Zony czy stalkerów - osób które zdobywają różne artefakty w...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

Nie była zła, ale za bardzo nie zachęca do sięgnięcia po kolejne części

Nie była zła, ale za bardzo nie zachęca do sięgnięcia po kolejne części

Pokaż mimo to

Niestety nie mogę powiedzieć o tej książce nic dobrego. Książkę zmęczyłem. Styl pisania Pana Golkowskiego też nie przypadł mi do gustu. Forma tekstu nie pozwalala na płynne czytanie. Po całej lekturze tak na prawdę wpadły mi w pamięć max 3-4 opowiadania. Każde z nich jest tak jakby inna historią, przez co główny wątek nie trzymał się kupy ( No właśnie co było głównym wątkiem? Wydaje się że bohater kluczył bez celu po Zonie ) . Chyba będzie to moje ostatnie spotkanie z tym autorem.

Niestety nie mogę powiedzieć o tej książce nic dobrego. Książkę zmęczyłem. Styl pisania Pana Golkowskiego też nie przypadł mi do gustu. Forma tekstu nie pozwalala na płynne czytanie. Po całej lekturze tak na prawdę wpadły mi w pamięć max 3-4 opowiadania. Każde z nich jest tak jakby inna historią, przez co główny wątek nie trzymał się kupy ( No właśnie co było głównym...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

Myślałam, że przeczytam dobrą książkę postapo w klimatach ulubionej gry z lat młodości. Niestety w większości dostałam tanią podróbę gry z dodatkiem nijakiej kopii Toma Clancy'ego. A szkoda, bo kilka osób książkę mi polecało - widać tytuł nie dla mnie.

Myślałam, że przeczytam dobrą książkę postapo w klimatach ulubionej gry z lat młodości. Niestety w większości dostałam tanią podróbę gry z dodatkiem nijakiej kopii Toma Clancy'ego. A szkoda, bo kilka osób książkę mi polecało - widać tytuł nie dla mnie.

Pokaż mimo to

Na początku byłem zafascynowany czymś co dzieję się w jednym z moich ulubionych światów. Klimat Czarnobyla, Prypeć, wybuch elektrowni są tematami, które fascynują mnie od lat, dlatego też z chęcią sięgnąłem po ten tytuł. Mój pierwszy niesmak pojawił się, gdy większość tekstu była pisana w formie pierwszej osoby w sposób podobny do: "Widzę wroga. Klękam. Ładuje pistolet. Wychylam się. Strzelam. Wróg nie pada, zbliża się. Ładuję raz jeszcze" i tak w kółko i w kółko. Czasami łapałem się na tym, że niestety przez ten zabieg gubiłem zainteresowanie oraz wątek po czym musiałem wracać stronę, dwie, aby nadrobić tekst, którego nie byłem świadom. Autor zna się na militariach to pewne. Znajdziemy dużo opisów broni oraz pojazdów. Przed sięgnięciem trzeba wziąć pod uwagę, że jeżeli nie miało się styczności z grą S.T.A.L.K.E.R to dużo rzeczy wydawać się będzie niezrozumiałych. Autor nie wprowadza w świat Stalkera, a raczej kieruję swoją twórczość do fanów serii tudzież ludzi, którzy spędzili chociażby kilka godzin z grą i wiedzą czym są anomalie występujące w tym świecie jak i artefakty stanowiące sens wypraw do Zony. Główny bohater jest postacią niezbyt interesującą. Gdy spotyka innych ludzi, wtedy wychodzi z niego przerysowana "epickość" rodem z Amerykańskiego kina akcji lat '90. Wracając do zabiegu "Wstałem. Poszedłem. Wysikałem się itd itd...", staram się zrozumieć dlaczego autor postąpił w ten sposób. Przecież główny bohater jest samotnikiem. Myślicie, że przez to będzie więcej miejsca na monologi? Ooo nie... Nie dowiemy się również co sądzi na różne tematy. Postać jest płaska. Wątek miłosny też uaktywnia w nim wyżej wymienioną epickość, co trochę zraża do jego osoby. Gdyby było mniej opisów typu "Wstałem, klęknąłem, pierdnąłem" to książka była by o niebo lepsza. Co zaś spodobało mi się to rozmowy. Łamany Rosyjki mieszany z Polskim miło wprowadzał w świat. Koniec, również był interesujący i trzymający w napięciu (gdyby tylko poprzednie walki były w ten sposób pisane opowiadanie byłoby idealne). Nie skreślam autora po jednym tytule i z nadzieją będę podchodzić do drugiego tomu. Czy polecam? Ciężko powiedzieć... 50/50, że podejdzie (i mówię tutaj tylko do ludzi grających wcześniej w grę). Dla kogoś kto nie miał wcześniej z tym światem styczności, może odnieść wrażenie, że traci czas. Trzymam kciuki za drugi tom do którego siądę po niedługiej przerwie.

Na początku byłem zafascynowany czymś co dzieję się w jednym z moich ulubionych światów. Klimat Czarnobyla, Prypeć, wybuch elektrowni są tematami, które fascynują mnie od lat, dlatego też z chęcią sięgnąłem po ten tytuł. Mój pierwszy niesmak pojawił się, gdy większość tekstu była pisana w formie pierwszej osoby w sposób podobny do: "Widzę wroga. Klękam. Ładuje pistolet....

więcej

mniej

Pokaż mimo to

Zacząłem czytać przez pomyłkę, myślałem że to uniwersum metro... Lubie takie błędy bo książka wciąga i z nerwami się szuka następnych pozycji.
Zdecydowanie popieram opinie że to czytadło, ale większość literatury się do tego sprowadza i chyba właśnie o to chodzi.
Zapomina się o pracy, obowiązkach i idzie na spacer w zonie, bez konsekwencji że po powrocie wyrośnie druga ręka albo zaczniemy świecić w nocy.
Wszystko się trzyma kupy, powoli poznajemy świat, pokręconą fizykę, itd.
Lektura obowiązkowa dla osób chcących dorobić sobie na artefaktach, a pozostali powinni zapoznać się profilaktycznie bo zona kapryśna jest i może się rozszerzyć:)

Zacząłem czytać przez pomyłkę, myślałem że to uniwersum metro... Lubie takie błędy bo książka wciąga i z nerwami się szuka następnych pozycji.
Zdecydowanie popieram opinie że to czytadło, ale większość literatury się do tego sprowadza i chyba właśnie o to chodzi.
Zapomina się o pracy, obowiązkach i idzie na spacer w zonie, bez konsekwencji że po powrocie wyrośnie druga ręka...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

Głównym bohaterem powieści jest Miszka, człowiek o którym tak w sumie wiemy niewiele. W lekturze dużo się dzieje. Jest akcja, fajne postacie i świetna lokalizacja miejsca akcji. Ołowiany Świt to świetna pozycja dla kogoś, kto chce zacząć przygodę z serią STALKER. Całość wprowadza nas w piękno Czarnobylskiej Zony, która nie jest taka jak mówią nam w TV. O nie, jak już w Nią wejdziesz to już nigdy nie będziesz chciał jej zostawić.
Książkę czyta się szybko, jednym tchem. Przeżywamy wszystko razem z głównym bohaterem, każdy krok, każdy oddech. Świetna pozycja. Bardzo polecam!

Głównym bohaterem powieści jest Miszka, człowiek o którym tak w sumie wiemy niewiele. W lekturze dużo się dzieje. Jest akcja, fajne postacie i świetna lokalizacja miejsca akcji. Ołowiany Świt to świetna pozycja dla kogoś, kto chce zacząć przygodę z serią STALKER. Całość wprowadza nas w piękno Czarnobylskiej Zony, która nie jest taka jak mówią nam w TV. O nie, jak już w Nią...

więcej

mniej

Pokaż mimo to

Bardzo miłe zaskoczenie jak na książkę wzorującą się na grze znacznie lepsze niż wszystko blizzarda czy nawet metro.
W grę grałem raz a to i tak bardzo pomogło w odbiorze , troszkę za słabo wytłumaczone osobliwości zony.

Dla wielbicieli postapo lub gry stalker pozycja obowiązkowa.
Lekko i szybko się czyta .
Całość spójna i dynamiczna, duży ukłon w stronę autora .

Bardzo miłe zaskoczenie jak na książkę wzorującą się na grze znacznie lepsze niż wszystko blizzarda czy nawet metro.
W grę grałem raz a to i tak bardzo pomogło w odbiorze , troszkę za słabo wytłumaczone osobliwości zony.

Dla wielbicieli postapo lub gry stalker pozycja obowiązkowa.
Lekko i szybko się czyta .
Całość spójna i dynamiczna, duży ukłon w stronę autora .

Pokaż mimo to