Wśród swoich

Okładka książki Wśród swoich
Amos Oz Wydawnictwo: Rebis Seria: Mistrzowie Literatury literatura piękna
152 str. 2 godz. 32 min.
Kategoria:
literatura piękna
Seria:
Mistrzowie Literatury
Tytuł oryginału:
Bein Chawerim (בין חברים)
Wydawnictwo:
Rebis
Data wydania:
2013-03-05
Data 1. wyd. pol.:
2013-03-05
Data 1. wydania:
2014-06-05
Liczba stron:
152
Czas czytania
2 godz. 32 min.
Język:
polski
ISBN:
9788375109009
Tłumacz:
Leszek Kwiatkowski
Tagi:
literatura izraelska literatura hebrajska Izrael Żydzi opowiadania Mistrzowie Literatury
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Reklama
Reklama

Książki autora

Podobne książki

Reklama
Tania Książka
bestsellery TaniaKsiazka.pl

Oficjalne recenzje i

U nas w kibucu



1018 51 118

Oceny

Średnia ocen
7,5 / 10
263 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
910
200

Na półkach: , , ,

Z właściwym sobie mistrzostwem autor wnika w psychikę swoich bohaterow. Są oni mieszkancami kibucu, miejsca gdzie wychowal się Amos Oz. Ta skromna objętościowo książka (liczy 150 stron) zawiera 8 opowiadań poswięconych wybranym mieszkańcom, a akcja dzieje się w latach 50-tych ubiegłego wieku. Jak zwykle piękny styl i język, a problemy związane z osamotnieniem, lękiem, marzeniami i niespełnionymi nadziejami przedstawione są w sposób subtelny i realistyczny. Uwielbiam ten sposób prowadzenia narracji, daje do myślenia.

Z właściwym sobie mistrzostwem autor wnika w psychikę swoich bohaterow. Są oni mieszkancami kibucu, miejsca gdzie wychowal się Amos Oz. Ta skromna objętościowo książka (liczy 150 stron) zawiera 8 opowiadań poswięconych wybranym mieszkańcom, a akcja dzieje się w latach 50-tych ubiegłego wieku. Jak zwykle piękny styl i język, a problemy związane z osamotnieniem, lękiem,...

więcej Pokaż mimo to

avatar
1350
570

Na półkach: , , , , , , , ,

Moja relacja z Amosem Ozem to relacja skomplikowana. Po raz pierwszy spotkaliśmy się w mikropowieści (noweli?) pt. <i>Pantera w piwnicy</i> i… nie zaiskrzyło. Za to <i>Opowieść o miłości i mroku</i> okazała się prawdziwą bombą, która z miejsca zyskała tytuł jednej z najlepszych książek mojego życia. Od tego czasu minęło grubo ponad półtora roku, a ja nie zdecydowałam się, by sięgnąć po kolejną powieść autora. Z bardzo prozaicznego powodu: bałam się. Ale równocześnie świadoma byłam, że moment powtórnego <i>tête-à-tête</i> (i nie popisuję się tutaj wyłącznie moją nędzną francuszczyzną, bo sformułowanie to świetnie pasuje do intymnej prozy Oza) musi w końcu nadejść. Ostatecznie zdecydowałam się na zbiór ośmiu króciutkich opowiadań <i>Wśród swoich</i>, który zaintrygował mnie już podczas lektury <i>Opowieści…</i>.

Ciąg dalszy na:
https://miedzysklejonymikartkami.blogspot.com/2019/03/384-wsrod-swoich.html

Moja relacja z Amosem Ozem to relacja skomplikowana. Po raz pierwszy spotkaliśmy się w mikropowieści (noweli?) pt. <i>Pantera w piwnicy</i> i… nie zaiskrzyło. Za to <i>Opowieść o miłości i mroku</i> okazała się prawdziwą bombą, która z miejsca zyskała tytuł jednej z najlepszych książek mojego życia. Od tego czasu minęło grubo ponad półtora roku, a ja nie zdecydowałam się,...

więcej Pokaż mimo to

avatar
1819
1405

Na półkach: ,

Na książkę „Wśród swoich” składa się osiem opowiadań, których autorem jest izraelski pisarz Amos Oz. Akcja toczy się w kibucu pod koniec lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku. Każda opowieść poświęcona jest innemu mieszkańcowi tej wspólnoty. Wydawałoby się, że w kibucu życie jest proste i łatwe. Wszyscy są równi. Mają wyznaczone obowiązki. Troszczą się o siebie nawzajem. Wszystko jest wspólne. Nie tylko majątek, ale i dzieci. Spędzają z rodzicami tylko kilka godzin popołudniowych. W zasadzie mieszkają w dziedzińcu. Tam śpią, jedzą, bawią się i uczą.
Mimo to mieszkańcy kibucu mają jak wszyscy ludzie problemy. Społeczność tej wspólnoty nie pozostawia nikogo samemu sobie. Wspierają się nawzajem. Pomagają sobie. Jednak nie pozwalają nikomu samemu decydować o sobie. To społeczność kibucu decyduje o pracy, edukacji czy możliwości wyjazdu nawet do rodziny.
„Wśród swoich” to książka z wyższej półki. Napisana po mistrzowsku. Każde z opowiadań dotyka problemu jednego mieszkańca kibucu. Nie rozwiązuje go jednak. Tym samym zmusza czytelnika do refleksji, zastanowienia, podjęcia decyzji w imieniu konkretnej osoby. Każda z tych opowieści jest przejmująca i nostalgiczna. Czytając ma się wrażenie obcowania z arcydziełem literackim. Właściwie ośmioma miniaturowymi arcydziełami. Warto zasiąść do tej uczy jaką jest
„Wśród swoich”. GORĄCO POLECAM!

Na książkę „Wśród swoich” składa się osiem opowiadań, których autorem jest izraelski pisarz Amos Oz. Akcja toczy się w kibucu pod koniec lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku. Każda opowieść poświęcona jest innemu mieszkańcowi tej wspólnoty. Wydawałoby się, że w kibucu życie jest proste i łatwe. Wszyscy są równi. Mają wyznaczone obowiązki. Troszczą się o siebie nawzajem....

więcej Pokaż mimo to

Reklama
avatar
360
353

Na półkach: ,

Ależ się zbierałam do tej książki... I wreszcie. I co za wspaniałe zaskoczenie. Nie byłam świadoma,że to opowiadania, bo pewnie nadal by czekała. Ale to była uczta. Bo wszystkich bohaterów łączy ten sam kibuc..więc uznam to za luźno związaną powieść;) Życie małej społeczności. Gdzie każdy zna każdego, a miłość zdarza się równie często jak litość albo tęsknota..

Ależ się zbierałam do tej książki... I wreszcie. I co za wspaniałe zaskoczenie. Nie byłam świadoma,że to opowiadania, bo pewnie nadal by czekała. Ale to była uczta. Bo wszystkich bohaterów łączy ten sam kibuc..więc uznam to za luźno związaną powieść;) Życie małej społeczności. Gdzie każdy zna każdego, a miłość zdarza się równie często jak litość albo tęsknota..

Pokaż mimo to

avatar
71
7

Na półkach:

Wybitny zbiór opowiadań. Subtelnie o sprawach najważniejszych - Amos Oz jest w tym geniuszem.

Wybitny zbiór opowiadań. Subtelnie o sprawach najważniejszych - Amos Oz jest w tym geniuszem.

Pokaż mimo to

avatar
118
50

Na półkach: , ,

Opis książki (,,szczegółowe informacje") satysfakcjonuje mnie tym razem, niewiele mam do dodania.

Może tylko wyjaśnię na czym te ,,przeplatające się opowieści" polegają - otóż ,,Wśród swoich" jest jak serial, w którym każdy z ośmiu odcinków (tak na prawdę straciłam rachubę, więc wierzę wydawcy na słowo, że opowiadań jest osiem) opowiada o innej osobie (osobach) z tego samego kibuca. A więc w kolejnych ,,odcinkach" znajdują się czasem kontynuację historii z poprzednich ,,odcinków" (jedynie jako wzmianki w tle; jeśli ktoś, tak jak ja, ma problem z zapamiętywaniem obcojęzycznych imion, to polecam się jednak skupić).

I to chyba tyle - opowiadania rzeczywiście pokazują emocje i myśli i samotność i niedopasowanie jednostek cechujących się dużą indywidualnością do socjalistycznych społeczności kibucowych, wszystko bardzo w stylu Amosa Oza - a więc bardzo ładnie.

Opis książki (,,szczegółowe informacje") satysfakcjonuje mnie tym razem, niewiele mam do dodania.

Może tylko wyjaśnię na czym te ,,przeplatające się opowieści" polegają - otóż ,,Wśród swoich" jest jak serial, w którym każdy z ośmiu odcinków (tak na prawdę straciłam rachubę, więc wierzę wydawcy na słowo, że opowiadań jest osiem) opowiada o innej osobie (osobach) z tego...

więcej Pokaż mimo to

avatar
1404
65

Na półkach: ,

Książka po prostu piękna, w najczystszym tego słowa znaczeniu. Porusza emocje, budzi wspomnienia a czasami chwyta za gardło. Napisana prostym językiem, bez udziwnień, mówi o tym co najtrudniejsze- o sensie życia, wartościach, miłości, rodzinie i śmierci. Prosty zabieg łączenia kolejnych opowiadań postaciami bohaterów, powoduje iż poznajemy pozornie proste życie mieszkańców kibucu z różnej perspektywy a jednocześnie mamy wrażenie, że to nie zbiór opowiadań ale niemalże powieść. Do przeczytania, do zadumy, do zachwycenia się.

Książka po prostu piękna, w najczystszym tego słowa znaczeniu. Porusza emocje, budzi wspomnienia a czasami chwyta za gardło. Napisana prostym językiem, bez udziwnień, mówi o tym co najtrudniejsze- o sensie życia, wartościach, miłości, rodzinie i śmierci. Prosty zabieg łączenia kolejnych opowiadań postaciami bohaterów, powoduje iż poznajemy pozornie proste życie mieszkańców...

więcej Pokaż mimo to

avatar
494
201

Na półkach:

Bardzo dobry zbiór opowiadań.

Bardzo dobry zbiór opowiadań.

Pokaż mimo to

avatar
1250
176

Na półkach: ,

Amos Oz " Wśród swoich ". To niewielki zbiór opowiadań o mieszkańcach kibucu Jikhat. Każde opowiadanie dotyczy jednego bohatera, ale akcja dzieje się w tym samym miejscu, więc te same postacie przewijają się w poszczególnych opowiadaniach, przyjaźnią się, razem pracują czy są po prostu sąsiadami .
To bardzo refleksyjne opowieści. Pierwszą moją myślą po zakończeniu czytania było słowo -spokój. Spokój to klimat jaki tu dominuje i to coś co łączy bohaterów.
Te krótkie opowiadania są proste, przejrzyste i takie niedokończone. To fragmenty z ludzkich historii, ma się wrażenie jakby autor, który przecież zna życie w kibucu, spacerował jego uliczkami i opowiadał o swoich sąsiadach i ich codziennych sprawach. Jeden ma problem z córką, ktos inny został porzucony, jeszcze inny całymi dniami opowiada o kataklizmach. Autor opisuje po prostu człowieka, z jego wadami, zaletami, rozterkami. Człowieka, który ma marzenia, próbuje żyć we wspólnocie kibucu albo się z niej uwolnić. Mimo różnic kulturowych i specyficznych warunków jakie stwarza taka wspólnota są to wycinki z życia ludzi takich jak wszyscy.
To bardzo ładne opowiadania. Smutne, ale takim smutkiem, który jest piękny.Ich prostota przejawia się także w stylu w jakim są napisane, a jednocześnie są to opowiadania tak subtelne, tak delikatnie dotykające człowieka. W jakiś trudny do wyjaśnienia sposób Amos Oz zostawia mnie po kilkudziesięciu stronach, zwykłych zdawać by się mogło historii z uczuciem ogromnej zadumy, skłania do refleksji,a przede wszystkim pozwala się cieszyć z przeczytania dobrej literatury.

Amos Oz " Wśród swoich ". To niewielki zbiór opowiadań o mieszkańcach kibucu Jikhat. Każde opowiadanie dotyczy jednego bohatera, ale akcja dzieje się w tym samym miejscu, więc te same postacie przewijają się w poszczególnych opowiadaniach, przyjaźnią się, razem pracują czy są po prostu sąsiadami .
To bardzo refleksyjne opowieści. Pierwszą moją myślą po zakończeniu czytania...

więcej Pokaż mimo to

avatar
1634
330

Na półkach: , ,

„człowiek jest tylko człowiekiem, a i to – rzadko który”

„Nie wolno mówić drugiemu, co mu wolno, a czego nie wolno. Wszyscy urodziliśmy się wolni, ale własnymi rękami nakładamy na siebie nawzajem rozmaite więzy.”

Niezwykle subtelne, pełne życzliwości pochylenie się nad ludzką niedoskonałością, życiowymi wyborami, pragnieniami, powinnościami… Osiem krótkich opowiadań o życiu w kibucu Jikhat oprócz pytań o to, co jest w życiu ważne, nad czym można przejść do porządku a o co warto walczyć, łączą postaci bohaterów kibucowej wspólnoty.

Autor dorastał w kibucu. Po odbyciu służby wojskowej i ukończeniu studiów, wrócił tam i pracował jako rolnik i nauczyciel. Opuścił kibuc w wieku 47 lat.

Kibuc to marzenie o utopijnym porządku społecznym wprowadzone w życie. Odrzucenie religii przodków, ich tradycji i wartości. Równość wszystkich członków wspólnoty, praca dla ogólnego dobra, wspólność rzeczy, majątku oraz losów ludzkich, o których decyduje wspólnota. Idealiści, którzy zakładali kibuce i pokolenie pierwszych mieszkańców z oddaniem, wiarą i poświęceniem realizowali cele wspólnoty. Z czasem pojawiały się wątpliwości, rysy na tym idealistycznym porządku. Wydaje się, że ich częstość i waga były wprost proporcjonalne do czasu funkcjonowania danego kibucu. Jako jedne z pierwszych sporów ideologicznych zazwyczaj pojawiały się spory o miejsce dzieci we wspólnocie: „czy dzieci należą do całej społeczności kibucu czy do swoich rodziców?” i w związku z tym „kto ma spać nocami w baraku z niemowlętami: dyżurni spośród rodziców czy spośród wszystkich członków kibucu?”

Kibucowe życie bohaterów „Wśród swoich”:

„(…) chodziła do ostatniej klasy w kibucowej szkole. Pod wieczór przychodziła do niego (swojego ojca) ze swojego pokoju w zakładzie edukacyjnym, gdzie mieszkała z trzema innymi dziewczynami.”

„za kilka miesięcy Edna wraz ze wszystkimi kolegami z klasy miała pójść do wojska”

„Mosze Jaszar, szesnastoletni chłopak (…) zwrócił się na długiej przerwie do wychowawcy i poprosił o pozwolenie na to, żeby po lekcjach i po pracy mógł pojechać w odwiedziny do ojca (od lat chorego i leżącego w szpitalu). (…) Miał zamiar (…) nazajutrz (…) wrócić do kibucu pierwszym autobusem, jeszcze przed lekcjami. (…)
- Te wyjazdy do rodziny oddalają cię od nas. Przecież jesteś już prawie jednym z nas.”

„Lekcje zaczynały się o siódmej rano i trwały do trzynastej. O trzynastej jedliśmy obiad w szkolnej stołówce i szliśmy się przebrać do pracy, po czym od czternastej do szesnastej każdego dnia rozchodziliśmy się do różnych sekcji gospodarstwa. Mosze pracował w kurniku.”

„Do dwunastego roku życia dziewczynki i chłopcy kapią się pod prysznicem razem.”

„Komisja wychowania przedszkolnego poinstruowała Leę, jego matkę, żeby postępować z chłopcem stanowczo i odzwyczaić go od pieszczot.”

„(…) przychodził codziennie o szesnastej, żeby zabrać synka (…) z dziecińca (…) i spacerowali razem między oborami i kurnikami. (…) Po spacerze przyprowadzał chłopca do mieszkania (…). Juwal bał się godziny wpół do ósmej wieczorem, kiedy to musiał iść z ojcem do dziecińca i rozstać się z nim na całą noc.”

„Po kolacji rodzicom wolno było wejść i ułożyć swoje dzieci do snu. (…) Przez dziesięć minut wolno było rodzicom czytać im bajkę, albo śpiewać kołysanki, a następnie pożegnali się i wyszli, a Chemda (opiekunka nocna) zgasiła światła, pozostawiając tylko jedną zapaloną lampkę w kącie sali. Została jeszcze kilka minut, zabroniła dzieciom szeptów, kazała im zasnąć i spać, upominała je, powiedziała „dobranoc”, zostawiła światło w łazience, wyłączyła elektryczny piecyk i wyszła.”

„Kobiety powinny cieszyć się u nas pełną równością, ale równość jest im dana tylko pod warunkiem, że będą się zachowywać i wyglądać jak mężczyźni: nie wolno im robić makijażu, malować ust szminką, muszą wyrzec się wszelkich kobiecych zwyczajów.”

„Jestem przeciwny prywatnej inicjatywie i prywatnym funduszom w życiu kibucu. Jotam powinien poczekać cierpliwie na swoją kolej, a kiedy przyjdzie, wtedy komisja do spraw edukacji razem z nim postanowi, co będzie studiował, kiedy i gdzie. W stosownym czasie, jeśli wujek nadal zechce uczestniczyć w wydatkach (na studia Jotama), rozważymy to i zdecydujemy w głosowaniu. To jest nasz sposób postepowania. Takie są nasze reguły.”

„Zasadniczo każdy chłopak i każda dziewczyna musi przepracować w gospodarstwie co najmniej trzy lata po wojsku i dopiero wtedy można ewentualnie rozmawiać o szkoleniach i dalszej edukacji.”

„Prezenty od bogatych krewnych (spoza kibucu) godzą poważnie w zasadę równości.”

„Wypada, żeby młodzi ludzie wybierający się na studia uczyli się czegoś pożytecznego dla społeczności i gospodarstwa. Na co nam budowa maszyn? Mamy dwóch mechaników, którzy utrzymują warsztat i nie ma potrzeby dołączać do nich dyplomowanego profesora.”

„Nikt już nie kocha drugiego. W pierwszych dniach, kiedy powstał kibuc, wszyscy byliśmy rodziną. Owszem, wtedy też zdarzały się w naszej rodzinie różne pęknięcia, ale byliśmy sobie bliscy. Co wieczór siadaliśmy i śpiewaliśmy do póxna w nocy piesni pełne zapału albo nostalgii. A nocami chodziliśmy spać do tych samych namiotów i jeśli ktoś mówił przez sen, wszyscy to słyszeliśmy. A dzisiaj wszyscy mieszkają w osobnych mieszkaniach i jeden na drugiego tylko ostrzy pazury.”

„W dzisiejszym kibucu dopóki stoisz na własnych nogach, wszyscy tylko czekają, aż się przewrócisz, a jak się przewrócisz – wszyscy biegną, żeby cię podnieść.”

„Tutaj nie ma przywilejów dla nikogo. Z wyjątkiem tych uprzywilejowanych.”

„Seniorzy to w gruncie rzeczy ludzie wierzący, którzy porzucili jedną religię, a w jej miejsce przyjęli nową, pełną poczucia winy i grzechów, zakazów i surowych praw. W zasadzie nie przestali być ortodoksami, z tym że zamienili jedną ortodoksję na inną. Marks jest ich Talmudem, walne zgromadzenie synagogą.”

„człowiek jest tylko człowiekiem, a i to – rzadko który”

„Nie wolno mówić drugiemu, co mu wolno, a czego nie wolno. Wszyscy urodziliśmy się wolni, ale własnymi rękami nakładamy na siebie nawzajem rozmaite więzy.”

Niezwykle subtelne, pełne życzliwości pochylenie się nad ludzką niedoskonałością, życiowymi wyborami, pragnieniami, powinnościami… Osiem krótkich opowiadań o...

więcej Pokaż mimo to


Cytaty

Więcej
Amos Oz Wśród swoich Zobacz więcej
Amos Oz Wśród swoich Zobacz więcej
Reklama
Więcej
Reklama
zgłoś błąd