Grupa dyskusyjna Konkursy LubimyCzytać.pl

2276
Dyskusji
1092226
Czytelników
Kategoria
Należysz

[Zakończony] Niech żyje nam 200 lat!- wygraj książkę "Ludzie na drzewach".

LubimyCzytać
utworzył 17.10.2017 o 15:57

Amerykański lekarz na wyprawie w niezbadane rejony Pacyfiku dokonuje odkrycia, które odmieni jego życie i cały świat nauki. Niepokojąca, trzymająca w napięciu i tragiczna w wymowie opowieść o zderzeniu odmiennych kultur, stawiająca pytania o granicę między dobrem i złem, altruizmem i egoizmem. Przejmujący debiut Yanagihary jest też próbą rozstrzygnięcia odwiecznego dylematu: czy wielkie umysły mają prawo do życia poza moralnymi normami?

 
Jednym z wątków książki jest długowieczność. Wyobraźcie sobie, że możecie skorzystać z przedłużenia swojej ziemskiej egzystencji o sto lat pod jednym warunkiem – musicie w zamian pozbyć się jednej z Waszych najcenniejszych umiejętności. Czy zgodzilibyście się na taki układ? Jeśli tak, co byście oddali, by cieszyć się życiem w kolejnym stuleciu? Jeśli nie – uzasadnijcie swoją odpowiedź.  


Czekamy na teksty o długości nieprzekraczającej 1500 znaków ze spacjami.   



Nagrody

Autorzy pięciu najciekawszych tekstów otrzymają egzemplarz książki.


Ludzie na drzewach - Jacek Skowroński
Ludzie na drzewach

Autor : Hanya Yanagihara

"Małe życie" stało się światową sensacją literacką. Debiutancka powieść Hanyi Yanagihary zachwyca nie mniej. Amerykański lekarz na wyprawie w niezbadane rejony Pacyfiku dokonuje odkrycia, które odmieni jego życie i cały świat nauki. Niepokojąca, trzymająca w napięciu i tragiczna w wymowie opowieść o zderzeniu odmiennych kultur, stawiająca pytania o granicę między dobrem i złem, altruizmem i egoizmem. Przejmujący debiut Yanagihary jest też próbą rozstrzygnięcia odwiecznego dylematu: czy wielkie umysły mają prawo do życia poza moralnymi normami?

Regulamin
  • Konkurs trwa od 17 października do 24 października włącznie. W konkursie mogą wziąć udział jedynie osoby posiadające adres korespondencyjny w Polsce.
  • Odpowiedzi muszą być napisane samodzielnie. Kopiowanie części lub fragmentów tekstów, recenzji innych osób jest zabronione. Teksty nie mogą przekraczać 1500 znaków ze spacjami.
  • Każdy użytkownik może zgłosić tylko jedną pracę.
  • Zwycięzców wybiera administracja serwisu lubimyczytać.pl. Decyzja jest nieodwołalna.
  • Dane adresowe zostaną wykorzystane przez serwis lubimyczytać.pl i Wydawnictwo W.A.B.
  • Adres zwycięzcy powinien zostać nadesłany do dwóch tygodniu od daty ogłoszenia wyników konkursu. Po tym terminie administracja lubimyczytać.pl dopuszcza wybór kolejnego laureata lub nieprzyznanie nagrody.

Lista wypowiedzi [75]

Sortuj:
127
0
18.10.2017 00:59

Nie zachęciłaby mnie opcja długoletniego życia. Nie chodzi tutaj o umiejętność jaką musiałabym oddać za takie życie, ale o to, że dożycie takiego wieku nie dawałoby mi żadnej przyjemności. Musiałabym obserwować jak moja rodzina i znajomi się starzeją, a potem umierają. Nie chciałabym cierpieć, widząc to wszystko, a potem jeszcze zostać samemu na świecie, widzieć jak to...

więcej

824
196
18.10.2017 08:34

Takie układy nie dla mnie. Przede wszystkim jestem osobą mocną podejrzliwą i czuję tutaj drugie dno. Całe szczęście znam historię Twardowskiego i wiem co wynikło z jego układu oraz paktowania. Z drugiej strony to 100 lat kusi. W końcu może dorobiłabym się swojego pierwszego miliona. Tylko co za to oddać? Najcenniejszą umiejętnością (nie tyko moją) jest chyba zdolność...

więcej

691
49
18.10.2017 10:48

Dlaczego nie? To niezwykła szansa, by stać się świadkiem niewyobrażalnego postępu technologicznego albo całkowitej apokalipsy. I nie miałabym nawet wrażenia, że cokolwiek tracę: przyjrzałabym się tylko bliżej drobnemu maczkowi o warunkach starzenia i stanie zdrowia. Niczego nie tracę, bo umiejętności mają to do siebie, że są nabyte - i mogę zawsze poświęcić im czas, w który...

więcej

28
3
18.10.2017 11:15

Idę na taki układ z ochotą.Pozbywam się wszystkich moich umiejętności, w tym tej największej-gotowania.Przecież będę miała koleje 100 lat, aby posiąść je z powrotem, a gdyby się okazało, że w następnym stuleciu będą one zupełnie nieprzydatne, przede mną 100 długich lat, by posiąść nowe.


2922
35
18.10.2017 11:35

Jestem świetną kucharką, moje pierogi są sławne. Moi znajomi kojarzą mnie z dobrym jedzeniem. Oczywiście, że oddałabym tę umiejętność, mogłabym przez kolejne lata żywić się w fast foodach, ale miałabym kolejne 100 lat żeby widzieć jak zmienił się świat, poznawanie miejsc, które zawsze chciała odwiedzić, czytanie książek, oglądanie filmów. Mogłabym obejrzeć 50 część filmu...

więcej

1541
442
18.10.2017 12:50

Co to za życie bez bliskich? Jeżeli miałabym życ długo bez nich, to nie chcę. Wolę to co mam teraz.


90
0
18.10.2017 14:42

Moją najcenniejszą umiejętnością jest programowanie - to lubię robić, robię to dobrze i dzięki temu żyję. Chciałabym przedłużyć swoje życie o 100 lat, a w zamian za to oddać moje programistyczne umiejętności. Przecież, jeżeli przestanę robić to dobrze, to przestanę to tak uwielbiać... A w życiu poradziłabym sobie jakoś inaczej... Zawsze zastanawiałam się, jak potoczyłoby...

więcej

223
5
18.10.2017 15:10

Najpierw upewniłabym się, że te sto lat przeżyję będąc zdrowa i w pełni sprawna. Inaczej bym w to nie weszła.
A co mogłabym oddać? Moją najcenniejszą umiejętnością jest umiejętność skutecznego mówienia - posługiwania się językiem polskim w sposób, który w pełni potrafi oddać moje uczucia, potrzeby, charakter sytuacji, wagę problemu. Umiem zawsze dogadać się z ludźmi i...

więcej

475
9
18.10.2017 16:44

Kocham chodzić, skakać i biegać, dużą radość sprawia mi stawianie kolejnych kroków lub skakanie, nawet bez powodu, ot tak, na ulicy w środku miasta. Z jednej strony perspektywa oddania tej umiejętności nie wydaje się taka straszna-przecież mnóstwo ludzi jeździ na wózkach i doskonale daje sobie w życiu radę, a sto lat życia może być tego warte. Przez te lata mogłabym odbyć...

więcej

0
0
18.10.2017 17:28

Mam cenną umiejętność - znam się na ludziach. Wiem, kiedy znajomość może się udać. Nie brak mi przeczucia, że poznany człowiek, to nic dobrego, zło samo w sobie. Jeślibym mogła żyć sto lat dłużej i dalej nie mieć żadnych złudzeń, to chętnie oddam tę umiejętność, bo wole się sparzyć, niż poznam sedno.


Reklama
zgłoś błąd