115 rocznica urodzin Ernesta Hemingwaya

LubimyCzytać
21.07.2014

Ernest Hemingway urodził się 21 lipca 1899 roku w Cicero (aktualnie Oak Park) w Illinois. Zanim w wieku 25 lat debiutował zbiorem opowiadań zatytułowanym W naszych czasach (pierwszy nakład liczył tylko 170 sztuk) miał za sobą udział w I wojnie światowej i pracę jako dziennikarz. Jego najbardziej rozpoznawane powieści to Słońce też wschodzi, Pożegnanie z bronią, Komu bije dzwon i Stary człowiek i morze, za którą w 1953 roku otrzymał nagrodę Pulitzera, a rok później literacką Nagrodę Nobla. Popełnił samobójstwo 2 lipca 1961.

Młody Hamingway wychowywany był na przedmieściach Chicago, ale wraz z rodzicami (Clarence i Grace) spędzał sporo czasu w północnym Michigan, gdzie nauczył się łowić ryby, polować i pokochał przebywanie na łonie natury.

W szkole średniej pisywał, głównie o sporcie, do szkolnej gazetki „Trapez i tabula”. Zaraz po ukończeniu szkoły podjął pracę jako dziennikarz w „Kansas City Star”, zdobywając doświadczenie, które miało olbrzymi wpływ na późniejszy styl jego prozy.

Pisarz miał kiedyś powiedzieć: W „Star” zmuszali nas do pisania prostych zdań oznajmujących. To się przydaje wszystkim. Praca w gazecie nie może przynieść szkody młodemu pisarzowi, może mu pomóc, jeśli będzie wiedział kiedy ją rzucić.

W 1918 roku Hemingway trafił do Europy ogarniętej Wielką Wojną i służył jako kierowca karetki na froncie włoskim. Za swoje zasługi został odznaczony Srebrną Gwiazdą. Po odniesieniu ran trafił do szpitala w Mediolanie. Tam poznał pielęgniarkę Agnes von Kurowsky, której szybko się oświadczył. Pomimo przyjęcia jego ręki, porzuciła go dla innego mężczyzny. Załamało go to, ale też dało podwaliny pod jego przyszłe prace m.in. "Bardzo krótkie opowiadania", czy słynniejsze "Pożegnanie z bronią".

W wieku 20 lat, wciąż lecząc rany i próbując otrząsnąć się z brutalności wojny, Hemingway powraca do Stanów, gdzie zaszywa się na krótki czas w północnym Michigan, zanim przyjmie pracę w „Toronto Star”. W Chicago poznaje Hadley Richardson, kobietę, która zostanie jego pierwszą żoną. Po ślubie przenoszą się do Paryża, skąd Hemingway pracuje jako korespondent dla „Star”

W Paryżu Hemingway szybko staje się częścią nieformalnej grupy skupionej wokół postaci Gertrudy Stein, tzw. straconego pokolenia. Dzięki swojej mentorce młody pisarz w krótkim czasie poznaje największych pisarzy i twórców tamtych czasów: Francisa Scotta Fitzgeralda, Ezrę Pounda, Pabla Picassa, czy Jamesa Joyce'a. W 1923 pisarzowi rodzi się pierwszy syn John Hadley Nicanor Hemingway.

#####

W 1925 roku Hemingway wraz żoną bierze udział w festiwalu św. Fermina w Pampelunie, który stanie się podstawą do napisania jego powieści" Słońce też wschodzi"  uznawanej za jego największe dzieło, pokazujące powojenne rozczarowanie tego straconego pokolenia. Wkrótce po ukazaniu się powieści Hemingwey i Hadley biorą rozwód, którego bezpośrednią przyczyną był romans pisarza z Pauliną Pfeiffer, z którą krótko za zakończeniu sprawy rozwodowej wziął ślub.

Kiedy Paulina zachodzi w ciążę para decyduje się na powrót do USA. Ich syn, Patryk Hemingway, przychodzi na świat w 1928 roku. W tym czasie Hemingway kończy pracę nad "Pożegnaniem z bronią", cementując swoją pozycję na literackim firmamencie.

W przerwach między pisaniem kolejnych powieści pisarz oddaje się szeroko rozumianej przygodzie: safari w Afryce, walki byków w Hiszpanii czy połowy dalekomorskie na Florydzie. W trakcie hiszpańskiej wojny cywilnej w 1937, z której był korespondentem wojennym, poznaje Martę Gellhorn – także korespondenta wojennego, zbiera też materiał do swojej kolejnej powieści "Komu bije dzwon", za którą będzie nominowany do Nagrody Pulitzera.

Jak było do przewidzenia, wkrótce po rozwodzie z Pauliną Pfeiffer Hemingway bierze ślub z Martą i osiedla się na Kubie, która stanie się jego zimową rezydencją.

Kiedy w 1941 roku USA angażują się w II wojnę światową Hemingway wyrusza na front jako korespondent i bierze udział w wielu kluczowych momentach m.in. w lądowaniu w Normandii. Pod koniec wojny poznaje Mary Welsh, również korespondenta wojennego, z która ożeni się, jak tylko uzyskuje rozwód z Martą Gellhorn.

W 1951 roku ukazuje się "Stary człowiek i morze", jego bodajże najpopularniejsza powieść, za którą w końcu otrzymuje Pulitzera, którego tak długo mu odmawiano. A w 1954 odbiera literacką Nagrodę Nobla.

Pisarz kontynuuje swoje wyprawy do Afryki, w wyniku których odnosi liczne poważne obrażenia, m.in. przeżywa kilka wypadków lotniczych. Niestety, zarówno ciało, jak i umysł pisarza zaczynają go zawodzić. Coraz więcej czasu spędza na Kubie, walcząc z depresją, niewydolnością wątroby oraz wysokim ciśnieniem. Tam też pisze swoje wspomnienia z rocznego pobytu w Paryżu, zatytułowane "Ruchome święto".
W końcu postanawia przenieść się do Idaho, by tam zakończyć swoje życie rankiem 2 lipca 1961.

Hemingway zostawił po sobie wybitną literaturę, a jego styl wywiera wpływ na pisarzy po dziś dzień. Jego osobowość i głód adrenaliny pociągają tak samo, jak talent pisarski. Sam pisarz stał się bohaterem kilku książek m.in. Krzesło Hemingwaya Michaela Palina, Służaca Hemingwaya Eriki Robuck, Madame Hemingway Pauli McLain czy Wszystkie żony Hemingwaya. Niezwykła opowieść Naomi Wood. 

Czy dzisiaj jeszcze czyta się jego powieści?

źródło: www.biography.com

Reklama

komentarze [10]

Sortuj:
Aby napisać wiadomość zaloguj się
PaulinaB 22.07.2014 10:57
Czytelnik

115 lat? Dobrze się trzyma, amerykańska służba zdrowia czyni cuda. Szkoda, że nic ostatnio nie napisał.

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam Zobacz ten post
Meszuge 22.07.2014 17:28
Czytelnik

Zwłaszcza jako alkoholik...

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam Zobacz ten post
Armand_Duval 29.07.2015 12:20
Czytelnik

Pozwolę sobie na okolicznościowego suchara: Co nowego u Ernesta Hemingway'a? Odp. nadal nie żyje ;)

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam Zobacz ten post
Aby napisać wiadomość zaloguj się
Rafał Brzask 22.07.2014 09:38
Czytelnik

Hemingway ma w sobie coś magicznego. Zawsze gdy zaczynam któreś z jego opowiadań, mam wrażenie jakbym przenosił się na wygodny hamak na plaży (nawet jeśli tekst nie jest zbyt sielankowy) a obok mnie siedzi pisarz i snuje swą opowieść. Ponadto proza E.H. jest dla mnie czymś wyjątkowym z jeszcze jednego powodu: zauważyłem, że jeśli człowiek choć trochę się...

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam Zobacz ten post więcej
allison 21.07.2014 20:48
Czytelniczka

Nietuzinkowy człowiek i wybitny pisarz oraz błyskotliwy reporter, na pewno jeden z najbardziej wyrazistych twórców XX wieku.
A jego książki wciąż są i będą czytane.

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam Zobacz ten post
mich 21.07.2014 17:14
Czytelnik

tam właśnie odwiedził go Bronisław Zieliński:

http://lubimyczytac.pl/ksiazka/115998/na-wzgorzach-idaho-opowiesc-o-bronisl...

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam Zobacz ten post
Kominek 21.07.2014 15:15
Bibliotekarz

Przez blisko dwa lata żyłem, mieszkałem i pracowałem w uroczym stanie Idaho, w kurorcie Sun Valley, który położony jest w sąsiedztwie cichego i urzekającego miasteczka Ketchum. To tu, jako nie całkiem już młody literat, osoba, która otaczała się również tam książkami, pisząc dużo i równie dużo czytając przez kolegów Polaków obdarzony ksywką Doktor Żywago (z czym wiąże się...

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam Zobacz ten post więcej
mich 21.07.2014 15:00
Czytelnik

Z okazji tej rocznicy przypomnę historię z życie Hemingway'a jak to kiedyś przy kieliszku założył się z kolegami - literatami, który z nich napisze najkrótszą pełną, dramatyczną opowieść. Hemingway napisał: "Na sprzedaż: Dziecięce buciki, nigdy nieużywane." i wygrał.

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam Zobacz ten post
konto usunięte
22.07.2014 03:18
Czytelnik

Użytkownik wypowiedzi usunął konto

Aby napisać wiadomość zaloguj się
LubimyCzytać 21.07.2014 14:43
Administrator

Zapraszamy do dyskusji.

Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam Zobacz ten post
zgłoś błąd