Carson McCullers

(Lula Carson Smith)

Pisarka amerykańska. Zajmowała się w swych utworach duchową izolacją społecznych wyrzutków na południu USA. Nazwisko miała po mężu, urodziła się jako Lula Carson Smith. Pochodziła z dość zamożnej rod... Pisarka amerykańska. Zajmowała się w swych utworach duchową izolacją społecznych wyrzutków na południu USA.

Nazwisko miała po mężu, urodziła się jako Lula Carson Smith. Pochodziła z dość zamożnej rodziny (ojciec był zegarmistrzem i jubilerem). Jako siedemnastolatka pojechała do Nowego Jorku, gdzie miała uczyć się w szkole muzycznej, ale wybrała kursy pisania i karierę literacką.

W 1935 roku przeniosła się do Północnej Karoliny. Wkrótce powstały jej trzy najbardziej znane utwory: powieści "The Heart Is a Lonely Hunter" (1940, "Serce to samotny myśliwy", wydanie polskie 1964) i "Reflections in a Golden Eye" (1941) oraz nowela "The Ballad of the Sad Cafe". Obie powieści sfilmowano (odpowiednio 1968 i 1967 rok).

Z mężem (od 1937 roku) rozstała się po paru latach z powodu obustronnych zdrad homoseksualnych. Po kolejnych kilku latach wzięli znów ślub, po dalszych ośmiu on popełnił samobójstwo.

W 1940 roku McCullers przeniosła się ponownie do Nowego Jorku, gdzie obracała się w kręgach elity artystycznej. Po wojnie mieszkała głównie w Paryżu. Kolejny znany jej utwór to powieść "The Member of the Wedding" (1946).

Pisarka cierpiała na kilka chorób - reumatyczną, apopleksję, alkoholową. W wieku 31 lat miała już całkowicie sparaliżowaną lewą stronę ciała. Zmarła po krwotoku mózgowym.

źródło opisu: wikipedia

źródło zdjęcia: wikipedia

pokaż więcej
Czytelnicy autora
8
767
1454
Tylu naszych czytelników chce przeczytać książki tego autora.
Tyle osób przeczytało książkę tego autora.
Tyle książek tego autora znajduje się w naszej bazie.

Fani autora (20)

Czytelnicy (767)

Cytaty tego autora (7)

z tych wielkich ideałów pająki przędą swe najobrzydliwsze sieci
Miłość jej do niego była tak wielka, że ściskała go, aż osłabły jej ramiona. (...) Wydawało jej się, że cokolwiek dla niego zrobi, to będzie zawsze mało.
Miała uczucie, jakby twarz jej rozpadła się na kawałki, a ona nie mogła złożyć jej z powrotem. (...) <> - to była jej jedyna myśl, ale nie wiedziała, czego chce naprawdę.
zgłoś błąd zgłoś błąd