Zicocu 
zicocu.wordpress.com
"Cóż chcecie, tak się złożyło. I zresztą wiecie, że książek nie czyta się dokładnie. Ja tak czytałem, jak wszyscy..."
status: Oficjalny recenzent, dodał: 26 książek, ostatnio widziany 59 minut temu

Oficjalne recenzje

12-10-2018
Oficjalna recenzja

„Ciała Sienkiewicza. Studia o płci i przemocy” to książka przeznaczona przede wszystkim dla tych, których lektura fascynuje nie tylko jako forma spędzania czasu, lecz także jako zjawisko intelektualne. Nie oznacza to jednak, że jest ona hermetyczna – nikt, kto pasjonuje się literaturą, nie będzie pracą Ryszarda Koziołka rozczarowany.

04-10-2018
Oficjalna recenzja

„Do fanatyków. Trzy refleksje” to krótki, przyzwoity zbiór. Oz nie jest mistrzem eseistyki, ale potrafi się posługiwać piórem, a w każdym tekście wyraźnie czuć, że jest bardzo zaangażowany w opisywane problemy. Szczególnie polecam tę książkę miłośnikom twórczości Izraelczyka – pomaga ona uporządkować sobie polityczne, społeczne i historyczne tło jego prozy.

26-09-2018
Oficjalna recenzja

Choć miłośnicy gatunkowej segregacji z radością umieściliby „Wyniosłe wieże” na półce oznaczonej hasłem „książka historyczna”, która to kategoria u wielu czytelników wywołuje gęsią skórkę, a naprawdę niewielu kojarzy się z przyjemnością, to co do jednego nie ma wątpliwości: dzieło Wrighta jest diablo ciekawe. I to nie tylko ze względu na ukazane w niej fakty, ale także na sposób ich prezentowania.

17-09-2018
Oficjalna recenzja

A co z matką? Tutaj wątpliwości pojawia się więcej. Z jednej strony: świetny pomysł na pokazanie jej zarówno jako ofiary, jak i pośredniego sprawcy rodzinnych problemów. Magriel szarga nie tylko wspomnianą już relację ojciec – syn, ale śmiało rozprawia się także z figurą matki-pocieszycielki, na której dziecko może polegać w każdej sytuacji.

14-09-2018
Oficjalna recenzja

Powieść zaczyna się jak rasowy dreszczowiec: ginie dziewczynka. Zrozpaczeni rodzice wraz z policją rozpoczynają poszukiwania, a mieszkańcy wsi, gdzie cała rodzina spędzała wakacje, przyłączają się do nich bezzwłocznie z podszytym współczuciem entuzjazmem. I tutaj pierwsze zaskoczenie: po początkowym trzęsieniu ziemi, wbrew klasycznej zasadzie Alfreda Hitchcocka, nic więcej się nie dzieje.

27-08-2018
Oficjalna recenzja

Należy jednak, moi drodzy Państwo, pamiętać o tym, iż „błyskotliwy” nie równa się genialnemu: to przede wszystkim ów błysk. Powieść Chabona czyta się bardzo przyjemnie, a przy tym z pewnością nie jest ona tylko pustą rozrywką, ale nie stanowi też arcydzieła – bliżej jej do literatury środka niż literatury artystycznej.

22-08-2018
Oficjalna recenzja

Nie jest to, oczywiście, nic nowego (w najlepszym razie – reinterpretacja, nieco mniej klasyczna niż ta Dukaja, Conradowego „Jądra ciemności”). I tak też można podsumować całych „Innych ludzi”. To ciekawa, doskonale napisana powieść, którą czyta się z przyjemnością. Nie doprowadzi jednak do rewolucji, ani społecznej, ani nawet kulturalnej, ba, nie będzie zaskoczeniem dla orientujących się czy to w twórczości Masłowskiej, czy to współczesnej literaturze miejskiej w ogóle.

17-08-2018
Oficjalna recenzja

Nie sposób nie docenić w dziele Pamuka niesamowicie bogatego tła. Akcja powieści toczy się w Turcji lat 70. XX wieku, a bohaterowie bez przerwy skaczą ze świata zwykłych obywateli do raju kształconej w Europie, bogatej burżuazji. Turek, jak zwykle, opisuje swoją ojczyznę jako miejsce tragikomicznego zdarzenia Wschodu z Zachodem, a drugi plan pełen jest bohaterów próbujących odnaleźć się w skomplikowanej i zwariowanej rzeczywistości, w której najpierw hołubi się tradycję, żeby moment później wykrzykiwać peany na część nowoczesności.

16-08-2018
Oficjalna recenzja

Blurb obiecuje, że dostaniemy autora, jakiego nigdy dotąd nie czytaliśmy – cóż, ciśnie mi się na usta pewne angielskie określenie, którym takie stwierdzenia zwięźle (choć mało elegancko) się kwituje, ale zachowam kulturę i powiem tylko: nieprawda. To ten sam rozleniwiony, nieprzejmujący się konwenansami gawędziarz zdolny bez końca maskować swoje metafizyczne nerwice i egzystencjalne lęki przy użyciu potoczystej frazy i pozornej lekkości wyrażanej w kolejnych żartach i anegdotach.

02-08-2018
Oficjalna recenzja

Szczególnie dobrze wypadają sceny na chwilę przed oraz bezpośrednio po zamachu, a opis ostatnich godzin życia Kinga zasługuje na specjalną nagrodę – to naprawdę mistrzowskie fragmenty, w których Molinie udaje się odrzeć Kinga z aury świętości, która go otacza, i uzmysłowić czytelnikowi, że zarówno ofiara, jak i sprawca zamachu byli ludźmi.

Moja biblioteczka
1633 14 1328
Porównaj książki w Waszych biblioteczkach.
Sprawdź oceny wspólnych książek.
Tyle książek ma ten użytkownik w swojej biblioteczce.
Tyle opinii dodał ten użytkownik.
Tyle plusów otrzymał ten użytkownik za swoje wypowiedzi.
Znajomi (32)

Ulubieni autorzy (7)
Lista ulubionych autorów
zgłoś błąd zgłoś błąd