Miłka Kołakowska 
mozaikaliteracka.pl
Literatura jest pięknem, które odkrywam każdego dnia. Mozaika Literacka powstała, abym mogła tym pięknem podzielić się z innymi, a jednocześnie tworzy pamiętnik luźnych refleksji o książce. Do każdej publikacji podchodzę z dużym optymizmem i szukam w niej tego, co najlepsze.
31 lat, kobieta, Warszawa, status: bibliotekarka, dodała: 31 książek i 20 cytatów, ostatnio widziana 4 dni temu
Teraz czytam
  • Dziedzice ziemi
    Dziedzice ziemi
    Autor:
    10 lat po sukcesie "Katedry w Barcelonie" Falcones wraca do świata, który tak dobrze zna. Barcelona, XIV wiek. Llor Hugo, osierocony dwunastolatek, którego Arnau Estanyol zdecydował się wzi...
    czytelników: 1068 | opinie: 45 | ocena: 7,79 (226 głosów)
  • Kobiety nieidealne. Iza
    Kobiety nieidealne. Iza
    Autorzy:
    Iza lubi mieć wszystko pod kontrolą. Ma nienaganną figurę, jeszcze lepsze CV, a gdy potrzebuje pomocy mężczyzny, po prostu za nią płaci. Gdy na jaw wychodzi pewna rodzinna tajemnica, okazuje się, że n...
    czytelników: 73 | opinie: 0 | ocena: 8 (1 głos)
  • Kobiety nieidealne. Magda
    Kobiety nieidealne. Magda
    Autorzy:
    Kobiety nieidealne to cykl zrodzony ze szczerej przyjaźni dwóch świetnych pisarek. I to się czuje w każdym zdaniu! To nie jest polska Bridget Jones ani polski Seks w wielkim mieście. To jest nasze, po...
    czytelników: 269 | opinie: 23 | ocena: 7,3 (46 głosów)
  • Między prawami. Prochem i cieniem
    Między prawami. Prochem i cieniem
    Autor:
    Czy były oficer został gangsterem? Mimo że Alan Berg zakończył pracę w CBŚP, nie czeka go zasłużony wypoczynek i odcięcie się od wojny między policją a mafią narkotykową. Nowa praca w biurze ochrony...
    czytelników: 27 | opinie: 5 | ocena: 7 (6 głosów)
  • Pięść, Skowyt oraz Głodujące Psy
    Pięść, Skowyt oraz Głodujące Psy
    Autor:
    „Pięść, Skowyt oraz Głodujące Psy” to zbiór nagradzanych i publikowanych w pismach literackich wierszy oraz innych starannie wybranych z ponad dwustu, które autor napisał przez ostatnie dwa lata. Jest...
    czytelników: 15 | opinie: 8 | ocena: 7,56 (9 głosów)

Pokaż biblioteczkę
Aktywności (z ostatnich 3 miesięcy)
2018-09-24 18:31:29
Ma nowego znajomego: Patrycja Kunicka
 
2018-09-24 18:31:29
Ma nowego znajomego: persefona
 
2018-09-14 21:46:29
Dodała książkę na półkę: Teraz czytam
Cykl: Kobiety nieidealne (tom 2)
 
2018-09-14 21:45:19
Ma nowego znajomego: przestrzenie_tekstu
 
2018-09-14 21:45:19
Ma nowego znajomego: Annam
 
2018-09-13 14:31:29
Ma nowego znajomego: Skarletka
 
2018-09-10 21:25:54
Została fanką autora: Adrian Bednarek
 
2018-09-10 21:01:55
Dodała książkę na półkę: Teraz czytam
Cykl: Kuba Sobański (tom 2)
 
2018-09-04 21:09:29
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, 2018, Egzemplarz recenzencki
Cykl: Prokurator (tom 3)

Miłka Kołakowska | www.mozaikaliteracka.pl
___

Ta kobieta pojawiła się nagle i sprawiła, że polski rynek literacki dosłownie zatrząsł się w posadach. Chociaż nadal nie wiadomo, kim w rzeczywistości jest Paulina Świst, to nie ma wątpliwości, iż autorka ta perfekcyjnie wgryzła się w zapotrzebowania polskich czytelników. Swoje umiejętności pokazał już prokurator Zimnicki, zaprezentował je także...
Miłka Kołakowska | www.mozaikaliteracka.pl
___

Ta kobieta pojawiła się nagle i sprawiła, że polski rynek literacki dosłownie zatrząsł się w posadach. Chociaż nadal nie wiadomo, kim w rzeczywistości jest Paulina Świst, to nie ma wątpliwości, iż autorka ta perfekcyjnie wgryzła się w zapotrzebowania polskich czytelników. Swoje umiejętności pokazał już prokurator Zimnicki, zaprezentował je także komisarz Wyrwa, teraz przyszedł czas na tego, który z literą prawą lubi mieć często na bakier. Czy Podejrzany ma potencjał na kolejnego zdeterminowanego samca?

Próg tej powieści przekracza się na własną odpowiedzialność, w jej fabularnych ścianach nie ma bowiem miejsca na szlachetne przekazy i wielce patetyczne sentencje. Podejrzany nie ma czytelnika kształcić lub nawracać na dobre tory, ma raczej zgoła inne zadanie, którym jest wprowadzenie odbiorcy w świat pozbawiony jakichkolwiek zahamowań, nierzadko pruderyjny i obcesowy, a przy tym wyraźnie intrygujący, niebezpieczny i przede wszystkim mocno efektowny. Paulina Świst daje szansę przeżyć coś wyjątkowego – pozwala czytelnikowi przekroczyć te granice, które w realnym życiu często trzymane się w ryzach sucho zdefiniowanej przyzwoitości.

Hasła na okładce jasno głoszą, że odbiorca ma przed sobą nadzwyczaj pikantną zawartość. Ostry seks, ostry język i ostra jazda to mocne słowa, ale trzeba przyznać, że tak odważny sposób promowania to nie tylko dobry chwyt marketingowy, ale też zwięzła i nadzwyczaj trafna zapowiedź tego, co można znaleźć wewnątrz lektury. Zamiast pięknie wykaligrafowanego języka i poetycko brzmiących zdań, odbiorca otrzymuje niemal szyderczy armagedon słowny, który we współpracy z wartkim humorem sytuacyjnym, okazuje się najbardziej nośnym elementem powieści. Równie zadziorna zdaje się być akcja sensacyjna, która niejednokrotnie zmusza bohaterów do działania poza utartymi krawędziami bezpieczeństwa. Czytelnik z pewnością nie nudzi się podczas tak zarysowanego seansu, nie powinien też narzekać na ubogość scen erotycznych, ich esencja zachowuje bowiem podobne natężenie do poprzednich tomów. Warto mieć jedynie na uwadze, że autorka tym razem każe na te epizody dłużej czekać i znacząco temperuje ich ogólny przydział, a to w efekcie jednym czytelnikom przyniesie nieco ulgi, drugim natomiast stanowczo naruszy zakres cierpliwości.

Charakterny anons na okładce odpowiednio komponuje się z fabułą, ale trzeba jasno przyznać, że ekspansja tej książki nie byłaby tak intensywna, gdyby nie bojowo stworzone kreacje. Mówi się, że apetyt rośnie w miarę jedzenia i właśnie takie wrażenie można odnieść podczas budowania relacji z głównym bohaterem. Daniel Wyrwa to bez wątpienia postać z twardym charakterem, w jego życiorysie trudno szukać wzorowego zachowania, w zamian można obejrzeć cały szereg nakrapianych bezprawiem scen, które z jednej strony swym rozmachem niszczą społeczną reputację mężczyzny, z drugiej natomiast wyraźnie ekscytują, wywołując niejednokrotnie ciarki na plecach zaskoczonego czytelnika. Tym człowiekiem rządzą spontaniczne męskie decyzje, które wplecione w świat nielegalnych interesów, okazują się literackim strzałem w dziesiątkę. Co ważne, autorka wprowadza do tej części nowy element – retrospekcje, które pozwalają poznać poszczególnych bohaterów znacznie głębiej i obszerniej, niż miało to miejsce w poprzednich tomach.

Paulina Świst doskonale wie, co robi! Skrajnie opryskliwe i zauważalnie cyniczne teksty, umykająca wszelkim standardom akcja fabularna i wreszcie soczyste kreacje bohaterów, do których odbiorca przekonuje się w zastraszająco szybkim tempie. Podejrzany to niewątpliwie jedna z tych lektur, przy której ostra zabawa bierze górę nad miałką sztywnością życia. Polecam szczególnie na samotne wieczory!

pokaż więcej

 
2018-08-22 06:14:52
Dodała książkę na półkę: Teraz czytam
Cykl: Kobiety nieidealne (tom 1)
 
2018-08-03 18:51:28
Dodała książkę na półkę: Teraz czytam
Autor:
 
2018-08-03 18:47:41
Autor:

Miłka Kołakowska | www.mozaikaliteracka.pl
___

Służby bezpieczeństwa z założenia nie mają łatwo. Ochrona życia i zdrowia ludzi, dbanie o ład i porządek w miejscach publicznych, a także skuteczne ściganie najgroźniejszych przestępców – tak ważne zadania z pewnością wymagają sprawnego zarządzania, ale czasami zdarza się, że szef czasowo opuszcza policyjny pokład i zostawia podopiecznych na...
Miłka Kołakowska | www.mozaikaliteracka.pl
___

Służby bezpieczeństwa z założenia nie mają łatwo. Ochrona życia i zdrowia ludzi, dbanie o ład i porządek w miejscach publicznych, a także skuteczne ściganie najgroźniejszych przestępców – tak ważne zadania z pewnością wymagają sprawnego zarządzania, ale czasami zdarza się, że szef czasowo opuszcza policyjny pokład i zostawia podopiecznych na pastwę szumnego obywatelskiego obowiązku. Właśnie taki numer wykręca swoim bohaterom Tomasz Mróz w powieści Dziecięce zabawy, lecz stworzeni jego piórem policjanci naprawdę dwoją się i troją, aby wyjść z podstawionej opresji z wysoko podniesioną głową.

Polski autor nie pozwala się nudzić i celowo buduje akcję w taki sposób, aby czytelnik na każdym kroku czuł nie tylko jej lekkość, ale też żywe zainteresowanie toczącymi się na jej łamach wydarzeniami. W rolę głównego bohatera zaangażowany zostaje komisarz Przytuła, mężczyzna o – jak sam pan policjant wspomina – „oponiastej” budowie ciała, który na czas nieobecności komendanta, stara się dzielnie trzymać pieczę nad działaniami zespołu śledczego. Przytuła ma być z założenia postacią komiczną i trzeba przyznać, że jego częściowo groteskowa kreacja dobrze komponuje się z żartobliwym charakterem całej fabuły. Dobrotliwy komisarz wyraźnie chce dbać o reputację przydzielonego mu zespołu, ale jednocześnie wciąż wpada w sidła nieplanowanych gagów sytuacyjnych, które regularnie wytrącają go z pozornie utorowanych myśli. Bohater ten, prawdopodobnie dzięki swej egzystencjalnej niedoskonałości, okazuje się nie tylko barwny, wyrazisty i autentyczny, ale też niebywale uroczy.

Bardzo dobre wrażenie pozostawia również kontakt z zaproponowaną intrygą kryminalną, której bieg sukcesywnie podąża trudnymi we wstępnej identyfikacji szlakami. Kolejne fabularne morderstwa, tak intensywnie nasuwające myśl o paskudnej zbrodni sprzed lat, autor uzbraja nie tylko w porządne tło społeczne, ale też w niecodzienne atrakcje, jak chociażby zjawiska nadprzyrodzone lub klątwy, których obecność na łamach fabuły regularnie wprawia w osłupienie. Tym razem zagadka wymaga nie tylko czujnego nosa oraz sprawnej analizy, ale także szerokiej wyobraźni i wyjątkowo kreatywnego myślenia. Jak widać, nie jest to sztampowo uporządkowane i w pełni merytoryczne śledztwo, a raczej nagminne zbiegi okoliczności, które odziane w mocno groteskowy klimat, zmieniają pozornie przewidywalny bieg wydarzeń w nieco szalone i bez dwóch zdań spontaniczne przedstawienie. Strzałem w dziesiątkę okazuje się także wszechobecny humor sytuacyjny – można wręcz uznać, że w połączeniu z wieloaspektową intrygą kryminalną oraz zauważalnie pociesznym bohaterem, stanowi największy atut powieści.

Równie pozytywne wrażenie przynosi fakt, że zamiast skupić się wyłącznie na tajemniczym śledztwie, autor przeznacza znaczący fragment przestrzeni fabularnej na opis ważnego obszaru społecznego, jakim jest popularne w ostatnich latach zjawisko mobbingu. Temat ten, chociaż nie jest zaprezentowany – jak można się pierwotnie spodziewać – za pomocą ofiarnej kreacji jednego z bohaterów, okazuje się epizodem niezwykle istotnym. Ten wątek przedstawiony jest w sposób nader osobliwy, gdyż autor nie doświadcza nim bohaterów wprost, w zamian przerabia powszechnie znane teorie i buduje z nich takie gagi sytuacyjne, które z jednej strony realnie bawią, z drugiej natomiast zasiewają ziarno dostrzegalnie merytorycznych rozważań.

Kolejny kryminał Tomasza Mroza i ponownie na ustach czytelnika gości autentyczny uśmiech. Dziecięce zabawy to niezwykle lekka i bezsprzecznie satyryczna powieść kryminalna, przy której najpierw podziwia się sprytnie wpleciony w nią humor sytuacyjny, a następnie wpada w sidła naprawdę rzeczowych refleksji. Książkę polecam przede wszystkim tym, którzy literacko lubią igrać z kryminalnym ogniem.

pokaż więcej

 
2018-07-27 17:11:07
Ma nowego znajomego: Mmm
 
Moja biblioteczka
740 262 10860
Porównaj książki w Waszych biblioteczkach.
Sprawdź oceny wspólnych książek.
Tyle książek ma ten użytkownik w swojej biblioteczce.
Tyle opinii dodał ten użytkownik.
Tyle plusów otrzymał ten użytkownik za swoje wypowiedzi.
Znajomi (372)

Ulubieni autorzy (44)
Lista ulubionych autorów
Ulubione cytaty (18)
lista cytatów
zgłoś błąd zgłoś błąd