Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
maszynistaGrot 
"Nie widział nic, nie słyszał nic - upajał się tylko pędem..." Stefan Grabiński <Maszynista Grot>
mężczyzna, status: Czytelnik, dodał: 10 książek i 597 cytatów, ostatnio widziany 6 godzin temu
Teraz czytam
  • Spór o sierżanta Griszę
    czytelników: 1 | opinie: 0 | ocena: 0 (0 głosów)

Pokaż biblioteczkę
Aktywności
2017-06-21 21:10:21
Dodał książkę na półkę: Teraz czytam
Autor:
 
2017-06-21 21:08:11
Dodał książkę na półkę: Przeczytane

Zbiór wierszy, nierzadko mrocznych, a jednocześnie przepełnionych paradoksem, ironią, oraz poczuciem humoru.

Np.

„Witamy pastora ! To miejsce dla pana!
Chociaż z ogonem i końskim kopytem,
Ja waszą wielebność witam z zachwytem!”

Heine porusza w swoich utworach tematykę śmierci, miłości i religii. Nastrojowo czuć klimat Edgara Allana Poe. Nie brakuje też mocnych, dosadnych fragmentów...
Zbiór wierszy, nierzadko mrocznych, a jednocześnie przepełnionych paradoksem, ironią, oraz poczuciem humoru.

Np.

„Witamy pastora ! To miejsce dla pana!
Chociaż z ogonem i końskim kopytem,
Ja waszą wielebność witam z zachwytem!”

Heine porusza w swoich utworach tematykę śmierci, miłości i religii. Nastrojowo czuć klimat Edgara Allana Poe. Nie brakuje też mocnych, dosadnych fragmentów („Nie będę ja się kłaniać żadnej ku*wie, z tych co bezwstydnie hańbę swą obnoszą”).

pokaż więcej

 
2017-06-20 21:14:45
Dodał książkę na półkę: Przeczytane

Komedia polityczna, gdzie tłem stanowi Polska w okresie rozbiorów. Niemcewicz przedstawił w niej konflikt stronnictw, gdzie jedno optuje za utrzymaniem obecnego porządku, a drugie jest reformatorskie, patriotyczne.

Drugim ważnym tematem jest miłość młodych, pomimo sprzeciwu rodziców. Czyli coś jakby „Romeo i Julia”. Tylko, że oczywiście dużo mniejszego kalibru i komedia, więc bez tragicznego...
Komedia polityczna, gdzie tłem stanowi Polska w okresie rozbiorów. Niemcewicz przedstawił w niej konflikt stronnictw, gdzie jedno optuje za utrzymaniem obecnego porządku, a drugie jest reformatorskie, patriotyczne.

Drugim ważnym tematem jest miłość młodych, pomimo sprzeciwu rodziców. Czyli coś jakby „Romeo i Julia”. Tylko, że oczywiście dużo mniejszego kalibru i komedia, więc bez tragicznego finału jak w dziele Szekspira.

W utworze znajdą się trafnie powiedzonka, np. „Szczęśliwy, kto na piękność swą tylko narzeka”, co jest kolejną zbieżnością z Szekspirem, którego twórczość przesycona jest genialnymi bon motami.

Generalnie trzeba pochwalić wydanie Biblioteki Narodowej za obszerny wstęp oraz objaśnienia, które pomagają w zrozumieniu utworu, który sam sobie jakiś wielkim arcydziełem raczej się nie wydaje. Całość dopełniona jest na końcu krótkimi bajkami Niemcewicza, które również mają polityczne korzenie.

pokaż więcej

 
2017-06-19 18:24:11
Dodał książkę na półkę: Chcę przeczytać
 
2017-06-19 18:23:25
Dodał do serwisu książkę: Na giełdzie Forsyte'ów
 
2017-06-19 18:17:04
Dodał książkę na półkę: Chcę przeczytać
 
2017-06-19 18:15:37
Dodał do serwisu książkę: Saga rodu Forsyte'ów [TOM I, II, III]
 
2017-06-19 17:55:04
Dodał do serwisu książkę: Spór o sierżanta Griszę
Autor:
 
2017-06-19 17:42:40
Dodał książkę na półkę: Chcę przeczytać
 
2017-06-19 07:00:49
Dodał książkę na półkę: Przeczytane
Autor:
Seria: Klasyka grozy

Wybitna powieść zawierająca uniwersalne wartości. Książka jest apologią piękna, kultu młodości, ukazująca wyższość estetyki nad etyką. Zdaniem Wilde’a to co piękne wcale nie musi być jednocześnie dobre.

„Portret Doriana Graya” przedstawia moralny upadek tytułowego bohatera, który zaprzedaje dusze diabłu w dążeniu do utrzymania pięknego młodego ciała. Jednak jest tu także drugie zaprzedanie....
Wybitna powieść zawierająca uniwersalne wartości. Książka jest apologią piękna, kultu młodości, ukazująca wyższość estetyki nad etyką. Zdaniem Wilde’a to co piękne wcale nie musi być jednocześnie dobre.

„Portret Doriana Graya” przedstawia moralny upadek tytułowego bohatera, który zaprzedaje dusze diabłu w dążeniu do utrzymania pięknego młodego ciała. Jednak jest tu także drugie zaprzedanie. Malarz Bazyli oczarowany pięknością swojego modela to właśnie Dorianowi zaprzedaje swą duszę.

Powieść zawiera krytykę moralności angielskiej arystokracji. Można też ją odczytywać jako ważną przestrogę przed bezwzględnym hedonizmem, dążeniem do własnego szczęścia kosztem innych ludzi.

Oscar Wilde jest mistrzem paradoksu, niemalże na każdej stronie znajdziemy ciekawe powiedzenia, bon moty, godne zacytowania np. „Modlitwa człowieka do Boga sprawiedliwego nie powinna brzmieć <I odpuść nam nasze winy> ,lecz <Karz nas za nasze przewinienia>”. Takich trafiających w sedno cytatów można znaleźć dziesiątki...

Kluczowy jest wątek homoseksualny. Symbolizuje go nieszczęsna dziewczyna Graya, którą zachwyca się gdy w teatrze jest przebrana za chłopca, natomiast jak gra szekspirowską Julię to czuję do niej odrazę.

Godny zauważenia jest też wątek kryminalny. Zwraca uwagę precyzja i doskonałość w zacieraniu zabójstwa Bazylego, które nie zostaje wykryte(wątek zbrodni doskonałej).

Ogólne filozoficzne dialogi na temat sztuki, piękna, miłości wybornie kontrastują z momentami niezwykle mroczną atmosferą powieści.

Plusem wydania z vespera są nastrojowe, przedwojenne ilustracje oraz wyrafinowany literacko, wybornie oddający ducha epoki przekład Marii Feldmanowej z 1905 roku.

pokaż więcej

 
2017-06-17 14:29:54
Dodał książkę na półkę: Przeczytane
Autor:

Psychologiczny opis rodzącej się miłości w młodym osiłku, zdającym sobie sprawę z braku osobistej ogłady i usilnie pracującym nad własną przemianą w intelektualistę – dżentelmena. Mamy tu kontrast bohaterów miłosnych. On - prosty, silny robotnik, kierujący się instynktem i żądzami, bez wykształcenia, ale znający życie od praktycznej strony. Ona – delikatna, wykształcona, z wyższych sfer... Psychologiczny opis rodzącej się miłości w młodym osiłku, zdającym sobie sprawę z braku osobistej ogłady i usilnie pracującym nad własną przemianą w intelektualistę – dżentelmena. Mamy tu kontrast bohaterów miłosnych. On - prosty, silny robotnik, kierujący się instynktem i żądzami, bez wykształcenia, ale znający życie od praktycznej strony. Ona – delikatna, wykształcona, z wyższych sfer społecznych, lecz pod wpływem rodziców, niesamodzielna, bez praktycznego rozeznania w świecie.

W powieści jest wyśmienicie ukazany pewien cyniczny eksperyment rodziców, polegający na dozwalaniu niedoświadczonej uczuciowo dwudziestokilkuletniej córce tymczasowej znajomości z nieakceptowanym chłopakiem, po to tylko, aby rozbudzić w niej „kobiecość”, a potem przerwać związek...

„Martin Eden” to także przejmujący opis ciężkiej, nużącej pracy fizycznej, wyzysk robotników, krytyka ustroju kapitalistycznego (co nie znaczy, że jednocześnie utwór jest laurką socjalizmu).

Nie zabraknie w powieści wybornych przemyśleń, np. „właściwością jednak umysłów ograniczonych jest przypisywanie ciasnoty duchowej wyłącznie innym osobom”.

I teraz najważniejsze. Istotą powieści jest SAMOTNA WALKA CZŁOWIEKA Z PANUJĄCYM PORZĄDKIEM SPOŁECZNYM. Jacka Londona łączy z Henrikiem Ibsenem surowa krytyka moralności mieszczańskiej, choć nieco inaczej ukazana. London przedstawił cynizm burżuazji dla której liczy się forsa i sława , a w nosie mającej wartości humanitarne, człowieczeństwo. Wybornie jest to ukazane na życiorysie Edena, pogardzanego gdy był biedny. Natomiast w momencie zdobycia sławy i pieniędzy, ci sami ludzie, którzy nim pogardzali nagle zaczęli mu schlebiać, łasić się, pomimo, iż wewnątrz się nie zmienił, pozostał światopoglądowo tym samym człowiekiem co wcześniej.

Podsumowując, bezsprzecznie „Martin Eden” Londona to wybitna książka. Choć może z wyjątkiem końcówki, która mi się wydała prawdziwym arcydziełem. Wstrząsające zakończenie. Przez moment wczułem się w osobowość głównego bohatera i miałem ochotę skończyć z tym teatrem faryzeuszy, zrobić to samo co on. A co konkretnie, to już nie zdradzę, aby nie spojlerować. I tak już dość mocno odsłoniłem fabułę powieści w tej recenzji, ale było to niezbędne, aby nakreślić wybitność tej książki.

pokaż więcej

 
2017-06-14 12:12:09
Dodał książkę na półkę: Przeczytane

Dość tajemniczy utwór, gdyż nie wiadomo do końca kto jest autorem „Pieśni Osjana”. Macpherson jedynie zredagował te celtyckie mity w późniejszym czasie.

Całość to zbiór legendarnych opowiadań, sławiących dokonania słynnego wojownika. Nastrój jest wzniosły, w stylistyce średniowiecznych romansów rycerskich, charakteryzujący się wyrafinowaniem literackim np. „Dam córkę najpiękniejszą z...
Dość tajemniczy utwór, gdyż nie wiadomo do końca kto jest autorem „Pieśni Osjana”. Macpherson jedynie zredagował te celtyckie mity w późniejszym czasie.

Całość to zbiór legendarnych opowiadań, sławiących dokonania słynnego wojownika. Nastrój jest wzniosły, w stylistyce średniowiecznych romansów rycerskich, charakteryzujący się wyrafinowaniem literackim np. „Dam córkę najpiękniejszą z dziewic, jakie wzdychają śnieżnymi piersiami”. Czasami jednak to brzmi dość infantylnie, jak w przypadku gdy wojna została wypowiedziana jedynie z przyczyny odmówienia królowi pięknej dziewczyny z innego królestwa.

Zdarzają się wyśmienite przemyślenia: „Szczęśliwy, kto umiera za młodu, kiedy go otacza sława...”. Niestety takich intrygujących fragmentów jest zdecydowanie za mało jak na tak słynny poemat. Palców jednej ręki starczyłoby na ich wyliczenie.

Największym minusem zdaje się jednak nieprzejrzystość, nieskładność, niekompletność opowiadań. Na szczęście przed każdym rozdziałem jest jego streszczenie, dzięki któremu czytelnik orientuje się w fabule. Pisząc dosadnie - po prostu we wstępniakach jest nierzadko fabuła, której brakuje w główny tekście. A powinno być zupełnie odwrotnie.

pokaż więcej

 
2017-06-12 13:47:33
Dodał książkę na półkę: Przeczytane

Nie będę oceniał tego dzieła Krasińskiego, bo szczerze to mało z niego zrozumiałem... Dopiero przeczytanie streszczenia mnie objaśniło. W książce mamy problematykę polityczno - rewolucyjną, romantyczną i religijną. Można by tu wyróżnić elementy z "Fausta" Goethego, Szekspira, "Folwarku zwierzęcego" Orwella, "Szewców" Witkacego. To dość karkołomna mieszanka, tym bardziej iż zawiera nazwiska... Nie będę oceniał tego dzieła Krasińskiego, bo szczerze to mało z niego zrozumiałem... Dopiero przeczytanie streszczenia mnie objaśniło. W książce mamy problematykę polityczno - rewolucyjną, romantyczną i religijną. Można by tu wyróżnić elementy z "Fausta" Goethego, Szekspira, "Folwarku zwierzęcego" Orwella, "Szewców" Witkacego. To dość karkołomna mieszanka, tym bardziej iż zawiera nazwiska pisarzy żyjących także po Krasińskim, ale tak jakoś mi się skojarzyło. No i sam tytuł bezpośrednio nawiązuje do "Boskiej komedii" Dantego - tutaj nie można mieć wątpliwości.

pokaż więcej

 
2017-06-11 17:19:53
Dodał książkę na półkę: Przeczytane

Główną problematyką powieści Gonczarowa jest ideowa bierność XIX – wiecznego ziemiaństwa rosyjskiego. Tytułowy bohater to dobroduszny, dobrze sytuowany trzydziestoletni kawaler, którego charakteryzuje jednak bierność, apatia, brak zdecydowania w kluczowych kwestiach. Dobrze charakteryzuje taką postawę fragment powieści, gdzie znajomy Obłomowa wprost mu wyrzuca; „Ty, zdaje się nawet żyć się... Główną problematyką powieści Gonczarowa jest ideowa bierność XIX – wiecznego ziemiaństwa rosyjskiego. Tytułowy bohater to dobroduszny, dobrze sytuowany trzydziestoletni kawaler, którego charakteryzuje jednak bierność, apatia, brak zdecydowania w kluczowych kwestiach. Dobrze charakteryzuje taką postawę fragment powieści, gdzie znajomy Obłomowa wprost mu wyrzuca; „Ty, zdaje się nawet żyć się lenisz?”. Na określenie takiej postawy życiowej powstał nawet termin wzięty od nazwiska głównego bohatera. Szerzej opisany w poniższym linku (Uwaga – może być potraktowany jako spojler);

http://portalwiedzy.onet.pl/93432,,,,oblomowszczyzna,haslo.html

Powieść Gonczarowa jest okraszona głęboką charakterystyką ludzkiej psychiki. W tym względzie bezsprzecznie autor ociera się o geniusz mistrzów tego gatunku, czyli Dostojewskiego i Tołstoja np. „Wybiegi ludzi dwulicowych – proponować ofiary zbyteczne lub takie, których złożyć nie sposób, po to żeby nie składać tych, które są potrzebne”.

Książka zawiera sporo ciekawych obserwacji stosunków międzyludzkich. Oprócz standardowych miłości i przyjaźni, szczególnie warto zwrócić uwagę na postać służącego Obłomowa, którego cechuje dwoistość – z jednej strony próżność, egoizm, ale jednocześnie także wierność wobec swego pana.

pokaż więcej

 
2017-06-05 20:57:43
Dodał książkę na półkę: Przeczytane

Opowieść o perypetiach miłosnych młodego, wrażliwego i honorowego kawalera oraz pewnej rozwiązłej, wygodnej oraz cynicznej, choć uczuciowej hultajki, szelmy, ladaco.

Niby prosta, niedługa powiastka, lecz przepojona romantyzmem, emfazą, cierpieniem, wzniosłością uczuć, gwałtownymi porywami emocjonalnymi, zwrotami akcji. To po prostu trzeba przeczytać, tak jak pisze we wstępie – tej książki...
Opowieść o perypetiach miłosnych młodego, wrażliwego i honorowego kawalera oraz pewnej rozwiązłej, wygodnej oraz cynicznej, choć uczuciowej hultajki, szelmy, ladaco.

Niby prosta, niedługa powiastka, lecz przepojona romantyzmem, emfazą, cierpieniem, wzniosłością uczuć, gwałtownymi porywami emocjonalnymi, zwrotami akcji. To po prostu trzeba przeczytać, tak jak pisze we wstępie – tej książki się raczej nie zapomina.

„Miłość, mimo, że zwodzi, daje same zadowolenia i rozkosze, gdy religia żąda smutku i umartwień”

„Ze wszystkich rozkoszy najsłodsze są te, które płyną z miłości”

Mimo, iż temat miłości jest mocno oklepany w literaturze, to uczciwie trzeba stwierdzić, że Prevost w oryginalny sposób się do niego odniósł. Przyznam, że rzadko w książkach spotkałem się z tak szaleńczą miłością jaką w sobie wytworzył główny bohater tej powieści. Można to śmiało porównać z „Cierpieniami młodego Wertera” oraz „Don Kichotem”.

pokaż więcej

 
Moja biblioteczka
445 385 4631
Porównaj książki w Waszych biblioteczkach.
Sprawdź oceny wspólnych książek.
Tyle książek ma ten użytkownik w swojej biblioteczce.
Tyle opinii dodał ten użytkownik.
Tyle plusów otrzymał ten użytkownik za swoje wypowiedzi.
Znajomi (45)

Ulubieni autorzy (28)
Lista ulubionych autorów
Ulubione cytaty (703)
lista cytatów
zgłoś błąd zgłoś błąd