daljit 
We wsi naszej nieziemskie bywają wieczory, Gdy zorza świat przemienia w sen o snach nietrwały, Wtedy w duszy się rodzą fioletowe zmory I wspomnienia o rzeczach, które nie istniały.
status: Czytelnik, dodał: 6 książek i 178 cytatów, ostatnio widziany 19 godzin temu
Aktywności (z ostatnich 3 miesięcy)
2018-09-28 19:21:55
Dodał książkę na półkę: Chcę przeczytać
 
2018-09-28 19:14:56
Dodał książkę na półkę: Przeczytane
 
2018-09-27 21:42:47
Dodał książkę na półkę: Chcę przeczytać
Cykl: Saga Endera (tom 1)
 
2018-09-25 14:50:41
Dodał cytat z książki: Dzienniki 1909-1917
Co ja zrobiłam, Boże! Myśl, że jeszcze mógłby tak wejść do pokoju, wtargnąć – gniewny, gorący, zawsze, o każdej chwili łaknący mnie jak oddechu. Nie wierzę, aby ta rzecz była możliwa, jego odejście. Rzecz, której sama chciałam, żądałam od niego. Co ja zrobiłam! Nie łączyło nas nic prócz miłości – i nikt nie może być mi tak daleki i wrogi jak on, gdy mnie już nie kocha. Nie powiem nic, nie zapytam, nie napiszę. Jak zawsze. Nic nie jest łatwiejsze, jak ode mnie odejść.
 
2018-09-25 14:49:36
Dodał cytat z książki: Dzienniki 1909-1917
Ale wojna nie jest czymś odmiennym od życia, jest to tylko skondensowanie, jakby przyspieszenie jego zła – lub może nawet zaledwie: unaocznienie. Myślę, że praca w kopalniach jak w grobach i w fabrykach jak w piekłach, że tępy smutek chłopów i rozsiane po ziemi szpitale i domy obłąkanych są czymś tego samego porządku, czymś pokrewnym. Wojna bierze w siebie to, co już przedtem jest gotowe: dzikość, nędzę, cierpienie i śmierć.
 
2018-09-25 14:48:06
Dodał cytat z książki: Dzienniki 1909-1917
Wczoraj, wbrew projektom, nagle zdecydowałam się pojechać do Warszawy, by widzieć go jeszcze przez dziesięć minut. Ale właściwie uciekłam przed obłędem, przed przerażeniem, że nie zobaczę go już, choć jeszcze mogę. Zapewne dobrze jest, że niczym nie dałam mu poznać tej męki, że byłam w chwili ostatniej serdeczna i żartobliwa. Nie przez dumę, tylko z obawy – – Nie wie o żadnej łzie, o żadnym przerażeniu. Nie wie, że jest mi potrzebny jak oddech. Rozumiem teraz kobiety, które czepiają się nóg, które za cenę jednego widzenia zniosą każde poniżenie. Jest to przerażający próg.
 
2018-09-25 14:46:58
Dodał cytat z książki: Dzienniki 1909-1917
Ze smutkiem twierdzę, że nierównie większą radością jest czytanie rzeczy wysokich, niż w ogóle tworzenie. Ma się do czynienia z tym, co jest od nas wyższe, dosięgłe tylko jako gotowy czyn cudzy. To, co tworzymy sami, jest tym tylko, co było w naszej mocy.
 
2018-09-25 14:45:46
Dodał cytat z książki: Dzienniki 1909-1917
Nie słucham postanowienia swego, aby sobie zapisać, że należy z największym staraniem unikać rozrywek, gdyż nie sprawiają już przyjemności. Nie chodzić do kawiarni ani między ludzi. Jest to najgorsza metoda wyrywania się smutkowi – patrzyć na cudze majowe uciechy. Trzeba jak najwięcej przesiadywać w domu – pośród abstrakcji – zwłaszcza gdy świeci słońce: smutek samotny jest nierównie bezpieczniejszy. Może nawet ogólna zasada: nie szukać radości między ludźmi, przeciwnie wręcz: chodzić między nich tylko wtedy, gdy ma się na to dosyć radości w sobie.
 
2018-09-25 14:44:17
Dodał książkę na półkę: Przeczytane
 
2018-09-25 12:32:15
Dodał książkę na półkę: Chcę przeczytać
 
2018-09-24 18:16:07
Dodał książkę na półkę: Chcę przeczytać
Autor:
 
2018-09-24 14:01:25
Dodał książkę na półkę: Chcę przeczytać
Autor:
 
2018-09-24 13:25:49
Dodał książkę na półkę: Chcę przeczytać
Cykl: Turnieje Boże (tom 1)
 
2018-09-24 00:37:19
Dodał książkę na półkę: Chcę przeczytać
 
Moja biblioteczka
331 0 0
Porównaj książki w Waszych biblioteczkach.
Sprawdź oceny wspólnych książek.
Tyle książek ma ten użytkownik w swojej biblioteczce.
Tyle opinii dodał ten użytkownik.
Tyle plusów otrzymał ten użytkownik za swoje wypowiedzi.
Znajomi (0)
Lista jest pusta
Ulubieni autorzy (27)
Lista ulubionych autorów
Ulubione cytaty (14)
lista cytatów
zgłoś błąd zgłoś błąd