Pierogi_i_Pączki 
44 lat, mężczyzna, status: Czytelnik, dodał: 12 książek i 1 cytat, ostatnio widziany 10 godzin temu
Teraz czytam
  • 20.000 mil podmorskiej żeglugi
    20.000 mil podmorskiej żeglugi
    Autor:
    Przedstawiamy Państwu reprint pięknego wydania „20.000 mil podmorskiej żeglugi”. Jest to chyba najbardziej znana czytelnikom książka Juliusza Verne’a, choć jest ona częścią trylogii. Kapitan Nemo ra...
    czytelników: 5830 | opinie: 132 | ocena: 7,19 (2839 głosów) | inne wydania: 29
  • 20000 mil podmorskiej żeglugi
    20000 mil podmorskiej żeglugi
    Autor:
    Jedna z najpopularniejszych powieści Juliusza Verne'a, w której wprowadzona do kultury została kultowa już postać enigmatycznego Kapitana Nemo. Tajemnicza bestia morska atakuje brytyjskie okręty. Na p...
    czytelników: 5299 | opinie: 122 | ocena: 7,19 (2626 głosów)
  • Anna Karenina
    Anna Karenina
    Autor:
    Anna Karenina wiedzie dostatnie, stabilne i nieco nudne życie u boku dużo starszego męża. Piękna młoda kobieta spełnia się jako matka, ale nie stroni też od przyjęć, jest uwielbiana na petersburskich...
    czytelników: 26267 | opinie: 593 | ocena: 7,71 (9979 głosów) | inne wydania: 37
  • Dzieci Arbatu t. I
    Dzieci Arbatu t. I
    Autor:
    "Dzieci Arbatu" to najgłośniejsze bodaj dzieło literackie okresu radzieckiej "pieriestrojki". Powieść, złożona w wydawnictwie w 1966 roku, ponad dwadzieścia lat czekała na publikac...
    czytelników: 2063 | opinie: 53 | ocena: 7,63 (1106 głosów) | inne wydania: 1
  • Jakie piękne samobójstwo
    Jakie piękne samobójstwo
    Autor:
    Dlaczego Polacy walczyli o swoje zniewolenie? Wielka klęska może być początkiem wielkiego sukcesu. Wielki sukces może poprowadzić wprost do wielkiej klęski. Rafał A. Ziemkiewicz otwiera nowy rozdzia...
    czytelników: 1716 | opinie: 112 | ocena: 7,54 (746 głosów)

Pokaż biblioteczkę
Aktywności (z ostatnich 3 miesięcy)
2018-08-15 21:51:37
Dodał książkę na półkę: Chcę przeczytać
 
2018-08-10 15:47:44
Ma nowego znajomego: 19Kinga_70
 
2018-08-04 21:59:41
Dodał książkę na półkę: Chcę przeczytać
Autor:
 
2018-08-04 21:51:26
Dodał książkę na półkę: Przeczytane
Autor:
Seria: Artefakty

Arcydzieło fantastyki.

 
2018-08-04 21:08:07
Dodał książkę na półkę: Chcę przeczytać
 
2018-08-02 23:20:37
Dodał książkę na półkę: Chcę przeczytać
 
2018-08-02 23:05:35
Dodał książkę na półkę: Przeczytane, Rosja, historia, literatura

Julia Łatynina to rosyjska pisarka i dziennikarka, słynna w kręgach liberalnej opozycji rosyjskiej, pisząca w „Nowej Gazecie” i prowadząca własną audycję w „Echu Moskwy”. Jakiś czas temu przebywająca na dobrowolnej emigracji. Zajmuje się różnorodną tematyką – sprawami międzynarodowymi, historią starożytności, ale przede wszystkim korupcją, gospodarką Rosji, oligarchią i ogólnie strukturą... Julia Łatynina to rosyjska pisarka i dziennikarka, słynna w kręgach liberalnej opozycji rosyjskiej, pisząca w „Nowej Gazecie” i prowadząca własną audycję w „Echu Moskwy”. Jakiś czas temu przebywająca na dobrowolnej emigracji. Zajmuje się różnorodną tematyką – sprawami międzynarodowymi, historią starożytności, ale przede wszystkim korupcją, gospodarką Rosji, oligarchią i ogólnie strukturą ekonomiczną Rosji. Jak się okazuje, napisała również ponad dwadzieścia powieści poukładanych w kilka cyklów.

„Polowanie na jelenia” powstało w 1999 roku, jeszcze przed Putinem, pod koniec tak zwanych strasznych lat dziewiećdziesiątych, czyli okresu złodziejskiej prywatyzacji, wojen gangów, otwartej korupcji i wszechobecnej biedy i pogardy dla szarego człowieka. Julia Łatynina oddaje charakterystykę tych lat w bardzo bezpośredni sposób, wprost opowiadając o tym jak przejmowano wielkie fabryki, kupowano gubernatorów, mordowano konkurentów gospodarczych czy też zawłaszczano całe oddziały milicji, prokuratury itp. Łatynina do tego bardzo kompetentnie pokazuje mechanizmy przejęć, zawłaszczania publicznych środków, wykorzystywania cypryjskich i innych spółek do prania tych środków. Ta kompetencja jest do dzisiaj widoczna w jej analizach obecnej Rosji.

Styl Łatyniny jest naprawdę świetny, to ciekawa mieszanka najlepszych wzorców zachodnich (Chandler, Grisham), ale napisana w dowcipny, typowo rosyjski sposób.

Najciekawsze jednak jest przesłanie książki. Łatynina kreuje postać cynicznego oligarchy, który doszedł do miliardów w typowy sposób. Jednak oligarcha ten jest inny, gdyż ma w sobie, głęboko ukryty, sentyment do swojego kraju i pewne poczucie odpowiedzialności za swoje miasto i fabrykę. Okrada firmę, nie płaci podatków, ale robi to po to, żeby firmy tej nie okradł ktoś inny, jeszcze bardziej drapieżny. Dzięki temu jest w stanie zachować firmę i miasto w dobrobycie, zapewnić pracownikom i ich rodzinom byt, a nawet to, że w mieście będą odśnieżane drogi, a gangi narkotykowe są pogonione. Taki łotr, który ma ludzkie uczucia i w ostateczności zostawia pewien kwant dobra po sobie.

Wygląda na to, że Łatynina pod koniec strasznych dziewięćdziesiątych wpadła na pomysł, że skoro mamy już złodziejskich oligarchów, to może zainspirować ich do takiej postawy, czyli pewnego podzielenia się bogactwem, czy też wzięcia pod protekorat miast, gmin czy też regionów. Takie średniowiecze w postkomunistycznej Rosji. Byłaby to, może nie idealna, ale alternatywa dla kompletnej pogardy dla zwykłego człowieka.

Jak się skończyło, wiemy teraz bardzo dobrze. Zakończenie powieści pokazuje, że Łatynina nie miała wielu złudzeń już wtedy, ale chciała przedstawić pewną ofertę uwłaszczającej się klasie.

pokaż więcej

 
2018-07-31 10:31:23
Dodał książkę na półkę: Teraz czytam
 
2018-07-10 03:07:35
Dodał do serwisu książkę: Polowanie na jelenia
 
2018-07-08 13:28:03
Dodał książkę na półkę: Przeczytane

„Nad Zbruczem” zaczyna się powrotem młodego panicza do rodzinnego majątku w austriackim zaborze. Przypomina to troszeczkę powrót pana Tadeusza, ale tutaj mamy wyraźnie zarysowany kontrast – o ile Tadeusz wraca stęskniony do ukochanego domu, o tyle Konstanty wraca z wielkiego świata na zacofane zadupie, którego nie cierpi, na czele z własnym, do kości konserwatywnym ojcem. Odcina się od korzeni... „Nad Zbruczem” zaczyna się powrotem młodego panicza do rodzinnego majątku w austriackim zaborze. Przypomina to troszeczkę powrót pana Tadeusza, ale tutaj mamy wyraźnie zarysowany kontrast – o ile Tadeusz wraca stęskniony do ukochanego domu, o tyle Konstanty wraca z wielkiego świata na zacofane zadupie, którego nie cierpi, na czele z własnym, do kości konserwatywnym ojcem. Odcina się od korzeni i wraca do ukochanego Wiednia.

Zachwyty Konstantego nad europejską nowoczesnością mistrzowsko ukazują żenującą płytkość dzisiejszych liderów postępu. Helak pokazuje do czego może dojść żądny uznania karierowicz na salonach Europy i jak ta Europa obchodzi się z takim materiałem. To jedna z najmocniejszych stron powieści, wraz z celną karykaturą pacyfizmu i ekologizmu.

Ale Helak pokazuje też alternatywę dla indywidualnej kariery w obcej kulturowo metropolii – kultywację własnych korzeni, harmonię z Bogiem, ziemią, ludem i inwentarzem (z końmi na czele). Ewolucja Konstantego z salonowego fircyka w potężnego duchem nestora to filar „Nad Zbruczem”.

Cała książka podszyta jest gorącą, ale nie przesłodzoną, miłością do Boga, polskości i utraconych elit. Fragmenty czyta się ze ściśniętym gardłem, ale ogólnie książka nie jest sentymentalna, rozliczeniowa ani dewocyjnie uduchowiona. To raczej zdecydowane wezwanie do działania, każdy na swoim polu, ale we wpólnej sprawie i według niezawodnych kompasów religii i tradycji.

Ponieważ pochodzę z mazowieckiego chłopstwa, to kresowe ziemiaństwo mnie nigdy specjalnie nie pociągało. Do tego za młodu nasiąkłem komunistyczną propagandą nienawiści do przebrzydłych wielkich posiadaczy ziemskich. Mimo to „Nad Zbruczem” uderzyło w tyle czułych strun, że wiem, że nigdy nie zapomnę tej książki.

pokaż więcej

 
2018-06-30 22:53:31
Dodał książkę na półkę: Przeczytane
Cykl: Philip Marlowe (tom 1)

Chandler był współtwórcą współczesnego kryminału noir z przemożnym wpływem na obecną kulturę masową. Mamy tutaj postać cynicznego prywatnego detektywa, który obraca się w brudnym świecie przestępców, kierując się własnym nieokreślonym kodeksem honorowym. Proza Chandlera jest przepełniona cynicznymi i paradoksalnymi porównaniami, opisami zewnętrznego wyglądu ludzi i miejsc, natomiast w małym... Chandler był współtwórcą współczesnego kryminału noir z przemożnym wpływem na obecną kulturę masową. Mamy tutaj postać cynicznego prywatnego detektywa, który obraca się w brudnym świecie przestępców, kierując się własnym nieokreślonym kodeksem honorowym. Proza Chandlera jest przepełniona cynicznymi i paradoksalnymi porównaniami, opisami zewnętrznego wyglądu ludzi i miejsc, natomiast w małym stopniu opisuje przeżycia wewnętrzne bohatera. Dialogi są bardzo żywe i charakterystyczne, ale też bardzo wystylizowane, co sprawia przyjemność czytelnikowi, ale też czasami nuży.

Fabuła książki jest dość zawiła i nie ma co jej tutaj przytaczać. Dość powiedzieć, że detektyw Marlowe to twardziel, zapewne po przejściach, który ma do rozwiązania z pozoru błachą sprawę z szantażem w tle, która prowadzi go głębiej i głębiej w mroki. Do tego piękne kobiety. Dodatkowy plusik, to możliwośc poznania realiów Kaliforni z lat 30-tych.

Polecam, chociażby po to, żeby poznać jedno ze źródeł, z którego czerpią autorzy dzisiejszych kryminałów.

pokaż więcej

 
2018-06-24 20:26:27
Dodał książkę na półkę: Przeczytane

Pasjonująca książka o najsłynniejszym odkryciu archeologicznym ostatnich kilkudziesięci lat (badania opisane przez Schmidta prowadzone były od 1994 roku). Gobekli Tepe, w dzisiejszej Turcji, to bardzo rozbudowane miejsce świątynne z 10 tysiąclecia przd naszą erą. Na miejscu tym odkryto wiele miejsc, „komnat” z charakterystycznymi wysokimi blokami skalnymi zwieńczonymi prostokątami w kształcie... Pasjonująca książka o najsłynniejszym odkryciu archeologicznym ostatnich kilkudziesięci lat (badania opisane przez Schmidta prowadzone były od 1994 roku). Gobekli Tepe, w dzisiejszej Turcji, to bardzo rozbudowane miejsce świątynne z 10 tysiąclecia przd naszą erą. Na miejscu tym odkryto wiele miejsc, „komnat” z charakterystycznymi wysokimi blokami skalnymi zwieńczonymi prostokątami w kształcie daszka litery T. Miejsce to mogło być użytkowane nawet przez około 2 tysięcy lat zanim zostało zasypane, prawdopodobnie celowo.

Klaus Schmidt daje obszerny wstęp opisujący stan badań neolitu na Bliskim Wschodzie, ale w żadnym wypadku nie nudzi czytelnika. Szczerze mówiąc, czytając tę popularnonaukową książkę czasami można sie wczuć w Indiana Jonesa (chociaż profesor Schmidt ma znacznie większy szacunek do badanych przez siebie artefaktów). Opis Gobekli Tepe czyta się z wypiekami na policzkach bo na kolejnych stronach czekają większe i większe niespodzianki.

Zagadka Gobekli Tepe polega na tym, że we wczesnym neolicie nie było takich podstawowych technologii jak koło, garncarstwo, brąz czy żelazo. A więc praca którą wykonali ówcześni budowniczowie, była wręcz gigantyczna. Wystarczy przytoczyć, że bloki skalne mierzyły czasem po 4 metry i ważyły po kilkanaście, kilkadziesiąt ton, a było ich niemal 200. Do tego bloki te ozdobione są wypukłymi reliefami, które wymagały zdjęcia grubych warstw materiału z bloków skalnych.

Ponieważ przeznaczenie Gobekli Tepe było ewidentnie religijne, a nie praktyczne (mieszkaniowe, obronne itp), pytanie jest, co skłoniło łowieckie ludy do tak ogromnego, być może wielopokoleniowego, wysiłku. Schmidt mało poświęca miejsca takim spekulacjom, głównie skupia się na czystym opisie znalezisk. Dopiero pod koniec książki wdaje się w krótkie dywagacje i porównuje opinie innych badaczy na to w jaki sposów ludzkość przeszła od łowiectwa do rolnictwa. Według Schmidta Gobekli Tepe może dowodzić, że to religia właśnie stanowiła „potężny motor rozwoju w epoce neolitu na Bliskim Wschodzie”.

Polecam również ciekawy filmik „Kultura i cywilizacja” Krzysztofa Karonia z cyklu „Pojęcia Podstawowe” dostępny na youtubie.
https://youtu.be/gRtU3t7eJW0

pokaż więcej

 
2018-06-06 06:58:43
Dodał książkę na półkę: Chcę przeczytać
 
2018-06-05 10:53:20
Ma nowego znajomego: glodnawyobraznia
 
2018-06-04 18:22:37
Ma nowego znajomego: Nozomi
 
Moja biblioteczka
304 85 1072
Porównaj książki w Waszych biblioteczkach.
Sprawdź oceny wspólnych książek.
Tyle książek ma ten użytkownik w swojej biblioteczce.
Tyle opinii dodał ten użytkownik.
Tyle plusów otrzymał ten użytkownik za swoje wypowiedzi.
Znajomi (39)

Ulubieni autorzy (15)
Lista ulubionych autorów
Ulubione cytaty (5)
lista cytatów
zgłoś błąd zgłoś błąd