zaczytanywksiazkach 
zaczytanywksiazkach.wordpress.com
Blogger, recenzent, osoba, która wiecznie nie ma na nic czasu.
19 lat, mężczyzna, status: Czytelnik, dodał: 11 książek i 3 cytaty, ostatnio widziany 1 dzień temu
Teraz czytam

Pokaż biblioteczkę
Aktywności (z ostatnich 3 miesięcy)
2019-01-20 16:49:16
Dodał książkę na półkę: Teraz czytam
Cykl: Komisarz Wallander (tom 2)
 
2019-01-20 13:12:59
Dodał książkę na półkę: Przeczytane, 2019 rok, Posiadam

„Mężczyzna w białych butach” to książka, którą trudno jednoznacznie zaklasyfikować. Ma ona cechy reportażu i powieści kryminalnej. Za stronę kryminalną odpowiada dziennikarz, pisarz i wykładowca Michał Larek, a za tę reportażową Waldemar Ciszak, były prokurator Wydziału Śledczego Prokuratury Wojewódzkiej w Poznaniu.

Głównym bohaterem książki jest Tadeusz Kwaśniak – seryjny morderca mający na...
„Mężczyzna w białych butach” to książka, którą trudno jednoznacznie zaklasyfikować. Ma ona cechy reportażu i powieści kryminalnej. Za stronę kryminalną odpowiada dziennikarz, pisarz i wykładowca Michał Larek, a za tę reportażową Waldemar Ciszak, były prokurator Wydziału Śledczego Prokuratury Wojewódzkiej w Poznaniu.

Głównym bohaterem książki jest Tadeusz Kwaśniak – seryjny morderca mający na sumieniu co najmniej pięcioro dzieci. Utwór nie tylko pokazuje metodę działania mordercy, lecz także tworzy jego portret psychologiczny.

„Mężczyzna w białych butach” został naprawdę rzetelnie napisany. Autorzy bazowali na aktach sprawy, rozmawiali z policjantami, którzy zajmowali się szukaniem sprawcy, a później jego przesłuchaniem. Ponadto dotarli do artykułów „Żuka” czy „Expressu Poznańskiego”.

Książka ma dość specyficzną budowę, która na początku trochę mi przeszkadzała. Mianowicie utwór składa się z krótszych bądź dłuższych fragmentów nagle urywanych przez trzy gwiazdki. Podejrzewam, że miało to napędzić akcję i zbudować atmosferę grozy. Choć w sumie sama postać Tadeusza Kwaśniaka już tę atmosferę buduje. Mamy też oczywiście lakoniczność w opisywaniu rzeczywistości.

„Mężczyzna w białych butach” jest utworem bardzo przerażającym. Przede wszystkim dlatego, że występują w nim rzeczywiście istniejący ludzie. Więc ich dramaty są szczególnie bolesne. Poza tym morderstwa dzieci zawsze przerażają.

Muszę zwrócić uwagę na techniczną stronę książki. Otóż redaktorzy i korektorzy nie do końca przyłożyli się do swojej pracy, bowiem wewnątrz utworu znaleźć można sporo literówek. Wprawdzie jakoś szczególnie nie przeszkadzają one w czytaniu, jednakże bardziej uważne osoby mogę one irytować.

Mamy wiele spojrzeń na jedno zagadnienie – perspektywę sprawcy, policjantów, rodzin ofiar czy mediów.

Jeśli powiedziałbym (a w sumie napisał), że czytanie „Mężczyzny w białych butach” sprawiło mi przyjemność, zostałbym uznany za psychopatę. To na pewno dobrze napisana powieść, po którą warto sięgnąć. Szczególnie osoby zainteresowane sylwetkami seryjnych morderców powinny bliżej przyjrzeć się temu tytułowi.

Zapraszam też na mój fanpage: https://www.facebook.com/zaczytanywksiazkach/.

pokaż więcej

 
2019-01-17 21:54:23
Dodał książkę na półkę: Teraz czytam
Książka jest przypisana do serii/cyklu "Kryminał polski". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
 
2019-01-17 20:30:40
Dodał książkę na półkę: Przeczytane, Posiadam
 
2019-01-03 23:46:52
Dodał książkę na półkę: Przeczytane, 2019 rok, Posiadam
Cykl: Joanna Chyłka (tom 4)

Niedawno znów spotkałem się z Chyłką oraz Zordonem i chciałbym wam trochę opowiedzieć o tym spotkaniu.

Cóż, "Immunitet" to dobra kontynuacja serii, choć mam pewne zastrzeżenia. Jednakże widać dużą różnicę, patrząc na "Rewizję", w której przerost wątków obyczajowych nad tymi thrillerowymi zabił tę książkę.

W tej części Chyłka zostaje obrońcą sędzi Trybunału Konstytucyjnego, którego oskarżono...
Niedawno znów spotkałem się z Chyłką oraz Zordonem i chciałbym wam trochę opowiedzieć o tym spotkaniu.

Cóż, "Immunitet" to dobra kontynuacja serii, choć mam pewne zastrzeżenia. Jednakże widać dużą różnicę, patrząc na "Rewizję", w której przerost wątków obyczajowych nad tymi thrillerowymi zabił tę książkę.

W tej części Chyłka zostaje obrońcą sędzi Trybunału Konstytucyjnego, którego oskarżono o zabójstwo pewnego człowieka. Czy rzeczywiście to zrobił? Czy może któryś polityczny przeciwnik chce go zniszczyć? Jedno jest pewne - Chyłka i Oryński dojdą do prawdy.

Mamy tutaj typowy mrozowy styl: lekki i prosty język oraz trzymającą w napięciu i pełną zwrotów akcję oraz wciągającą intrygę. Autor umiejętnie myli tropy, przez co czytelnik nie prześcignie głównych bohaterów w rozwiązaniu sprawy.

Z tomu na tom Remigiusz Mróz coraz więcej mówi nam na temat relacji Joanny Chyłki i Kordiana Oryńskiego. O ile na początku serii mieli dość zdystansowany stosunek do siebie i wyraźnie było widać granicę między nimi, o tyle teraz pozwalają sobie na więcej, łączy ich cieplejsza relacja. Wynika to zapewne stąd, że dużo razem już przeszli. Na szczęście oboje mają swoje sekrety, dzięki czemu można spodziewać się, że w kolejnym tomie autor znów uchyli rąbka tajemnicy.

Czuję lekkie rozczarowanie tym, że autor bazuje na tym samym schemacie: głośna sprawa którą tylko Chyłka może rozwiązać, oskarżony, który nie do końca chce współpracować z pracownikami kancelarii, znów rozwiązanie przychodzi dość nagle, bo okazuje się, że pewien bohater wpada na coś przełomowego i rozwiązuje sprawę. Ech... Choć z drugiej strony cieszę się, że w końcu Kordian miał więcej do powiedzenia.

W "Immunitecie" mamy dwie drogi którymi podąża autor. Z jednej strony skupia się na sprawie sędzi i serwuje wiele ciekawych informacji na jego temat. Z drugiej natomiast skupia się na Chyłce i jej dość mrocznej i poruszającej przeszłości. Te dwa główne wątki (oczywiście wątków w książce jest więcej) razem zmierzają w stronę finału. Przy czym jeden kończy się w zaskakujący sposób, ale nie powiem który.

Recenzja jest też na moim fp: http://bit.ly/2VtTF1B.

pokaż więcej

 
2018-12-27 17:28:43
Dodał książkę na półkę: Przeczytane, Posiadam

„Gdzie jest prezydent” to bardzo dobrze napisana powieść sensacyjna, od której nie można się oderwać.

Stany Zjednoczone są bardzo zagrożone, a prezydent staje przed trudnymi decyzjami. W ciągu kilku chwil może zniknąć wszystko – Internet, pieniądze, dostęp do wody czy prądu. Generalnie państwo cofnie się co najmniej kilkaset lat wstecz. Od jednej osoby zależy nie tylko przyszłość USA, lecz...
„Gdzie jest prezydent” to bardzo dobrze napisana powieść sensacyjna, od której nie można się oderwać.

Stany Zjednoczone są bardzo zagrożone, a prezydent staje przed trudnymi decyzjami. W ciągu kilku chwil może zniknąć wszystko – Internet, pieniądze, dostęp do wody czy prądu. Generalnie państwo cofnie się co najmniej kilkaset lat wstecz. Od jednej osoby zależy nie tylko przyszłość USA, lecz także tak naprawdę całego świata. Czy prezydentowi uda się powstrzymać zagrożenie?

To idealny przykład typowej sensacji – akcja gna do przodu, co jakiś czas jest zwrot akcji, są dramatyczne momenty mające za zadanie rozbudzić ciekawość czytelnika, ale też podnieść emocje. Bohaterzy nie zostali jakoś szczególnie rozbudowani pod względem psychologicznym, ale w tego typu literaturze jest to na porządku dziennym. Autorzy nie przynudzają też bardzo obszernymi opisami, ponieważ to także jest zbędne. Liczy się tylko akcja! Oczywiście wszystko zostało napisane lekkim i prostym językiem, aby czytało się jeszcze szybciej.

Przeszkadzało mi wyidealizowanie prezydenta USA. Oto on, wielki przywódca, staje w obronie narodu, ryzykując własnym życiem. Podejmuje nierozsądne i niebezpieczne decyzje, z opresji wychodząc tak naprawdę bez szwanku.

Na minus jest także zakończenie, które jest tak naprawdę długaśnym i nudnym przemówieniem napisanym patetycznym stylem. Widać, że wtedy Bill Clinton doszedł do głosu i dał popis swoich politycznych umiejętności.

„Gdzie jest prezydent” to utwór oparty na klasycznym schemacie dobro kontra zło. Tak naprawdę od samego początku wiadomo kto zwycięży.

Ta książka to nie jest nic oryginalnego, bo ataki wirusami czy intrygi polityczne w popkulturze, a uściślając, w literaturze były od dawien dawna. W moim odczuciu to czysty skok na pieniądze, bo Patterson to poczytny i bardzo płodny (płodniejszy nawet od Remigiusza Mroza) pisarz, a Bill Clinton to znany raczej wszystkim polityk.

Powieść przypomina trochę amerykańską kinematografię – pościgi, wybuchy, zagrożenie, które trudno powstrzymać, bohaterska postać, sporo trupów i smutniejsze momenty.

Utwór spełnił swoje zadanie – dostarczył mi rozrywki w okresie świątecznym. Idealnie nada się na podróż czy wieczór po stresującym dniu. Nie jest to jednak wymagająca literatura. Tak tylko uprzedzam.

A jeśli nie będzie chciało wam się czytać całej książki, zajrzyjcie do rozdziału 128, ponieważ w przemówieniu prezydenta zostaje wyjaśnione wszystko, co się działo. Nie powiem, zdziwiło mnie, że taki rozdział się pojawił, bo książka nie jest trudna do zrozumienia, więc nie trzeba jej wyjaśniać.

pokaż więcej

 
2018-11-17 00:03:45
Dodał książkę na półkę: Przeczytane, Posiadam
 
2018-11-05 11:05:45
Dodał książkę na półkę: Przeczytane, Posiadam
Cykl: Lipowo (tom 1)

„Motylek” to kryminał, w którym wątki obyczajowe są tak samo rozwinięte jak te kryminalne. Dzięki wielowątkowości powieść czyta się z zapartym tchem, ponieważ dużo się dzieje. Autorka posłużyła się prostym i lekkim językiem. Akcja zwykle biegnie spokojnie, lecz momentami przyśpiesza.

Katarzyna Puzyńska wykorzystała dobrze wszystkim znany motyw małej społeczności, w której dochodzi do...
„Motylek” to kryminał, w którym wątki obyczajowe są tak samo rozwinięte jak te kryminalne. Dzięki wielowątkowości powieść czyta się z zapartym tchem, ponieważ dużo się dzieje. Autorka posłużyła się prostym i lekkim językiem. Akcja zwykle biegnie spokojnie, lecz momentami przyśpiesza.

Katarzyna Puzyńska wykorzystała dobrze wszystkim znany motyw małej społeczności, w której dochodzi do makabrycznych wydarzeń. Bardzo dobrze odwzorowany klimat sielskości, spokoju i braku pędu za karierą czy pieniędzmi został zakłócony przez wstrząsające zbrodnie wprowadzające automatycznie atmosferę zagrożenia.

Po lekturze rozumiem już porównania do Camilli Läckberg. Pod względem stylu, umiejscowienia akcji i poprowadzenia wątków obyczajowych książki są ze sobą podobne, jednakże pani Puzyńska napisała trochę mroczniejszy utwór, podczas lektury którego uczucie gęsiej skórki jest czymś normalnym.

Autorka umiejętnie myliła tropy i stworzyła gęstą, rozbudowaną sieć powiązań.

Bohaterowie zostali bardzo dobrze wykreowani. Mają swoje tajemnice, które zapewne zostały odkryte w kolejnych tomach. Postacie te mogłyby istnieć naprawdę. Dzięki rozbudowanym portretom psychologicznym są one żywe.

Irytowały mnie ciągłe powiedzenia Klementyny Kopp typu: „Stop. Czekaj!” i generalnie jej luźne podejście do wszystkiego. Poza tym tak naprawdę od początku można domyślić się, w którym kierunku zmierzy relacja Daniela i Weroniki. A, no i postać pani Marii również jest bardzo irytująca.

Autorka poruszyła trudne tematy takie jak: przemoc domowa czy zajście w ciążę w nastoletnim wieku.

Nie mogę się doczekać, aż sięgnę po kolejny tom.

pokaż więcej

 
2018-10-31 19:53:30
Dodał książkę na półkę: Przeczytane, Posiadam
Autor:

PLUSY:

– poruszenie trudnych i ważnych społecznie tematów (feminizm, alienacja osób chorych psychicznie);
– lekki i prosty język;
– bardzo dobrze ukazany wątek psychologiczny;
– ciekawa główna postać.

MINUSY:

– książka mniej więcej w połowie staje się monotematyczna i przynudza;
– autorka pokazała, że wina za to co dzieje się z Evie leży tak naprawdę po stronie całego społeczeństwa;
– dość...
PLUSY:

– poruszenie trudnych i ważnych społecznie tematów (feminizm, alienacja osób chorych psychicznie);
– lekki i prosty język;
– bardzo dobrze ukazany wątek psychologiczny;
– ciekawa główna postać.

MINUSY:

– książka mniej więcej w połowie staje się monotematyczna i przynudza;
– autorka pokazała, że wina za to co dzieje się z Evie leży tak naprawdę po stronie całego społeczeństwa;
– dość stereotypowe podzielenie bohaterów.

pokaż więcej

 
Moja biblioteczka
377 362 2929
Porównaj książki w Waszych biblioteczkach.
Sprawdź oceny wspólnych książek.
Tyle książek ma ten użytkownik w swojej biblioteczce.
Tyle opinii dodał ten użytkownik.
Tyle plusów otrzymał ten użytkownik za swoje wypowiedzi.
Znajomi (80)

Ulubieni autorzy (4)
Lista ulubionych autorów
Ulubione cytaty (20)
lista cytatów
zgłoś błąd zgłoś błąd