witcherrie 
Pochłania wszystkie książki, każdego gatunku, byleby wciągały, jednak jak kupować w prezencie to fantastykę i młodzieżówki. Uwielbia Święta, Halloween, wakacje i obozy harcerskie. Kocha jeść, czytać, przeglądać internety i spać. Jedyne filmy jakie akceptuje to adaptacje powieści, musicale i produkcje Disney'a. Wyjątkiem od reguły są Star Wars.
18 lat, kobieta, chata w Rohanie i piramida w Meereen, status: Czytelniczka, dodała: 6 książek i 43 cytaty, ostatnio widziana 6 dni temu
Teraz czytam
  • Krótka historia siedmiu zabójstw
    Krótka historia siedmiu zabójstw
    Autor:
    Nagroda Bookera 2015! Mocny jamajski głos na literackiej mapie świata. Rozkołysana muzyką reggae historia zamachu na Boba Marleya. Ta książka jest jak remake filmu Nierówna walka, w reżyserii Quenti...
    czytelników: 1528 | opinie: 70 | ocena: 6,71 (262 głosy)

Pokaż biblioteczkę
Aktywności (z ostatnich 3 miesięcy)
2019-01-13 14:10:04
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, 2019
Autor:

Tessa oraz Nick Russo. Z boku wyglądają na perfekcyjne małżeństwo, on jest znakomitym chirurgiem dziecięcym, a ona całkowicie oddała się wychowywaniu swoich dzieci. Tessa jest przyzwyczajona do tego, że mąż nie ma dla niej mnóstwo czasu. Kiedy jego pacjentem staje się Charlie Anderson, Nicka coraz częściej nie ma w domu. I w końcu Tessa postanawia zajrzeć w SMS-y męża.
„Siedem lat później" to...
Tessa oraz Nick Russo. Z boku wyglądają na perfekcyjne małżeństwo, on jest znakomitym chirurgiem dziecięcym, a ona całkowicie oddała się wychowywaniu swoich dzieci. Tessa jest przyzwyczajona do tego, że mąż nie ma dla niej mnóstwo czasu. Kiedy jego pacjentem staje się Charlie Anderson, Nicka coraz częściej nie ma w domu. I w końcu Tessa postanawia zajrzeć w SMS-y męża.
„Siedem lat później" to typowa powieść obyczajowa. Emily Giffin prezentuje problemy, które mogą spotkać każdego - pojawienie się drobnych kłopotów w związku, które nierozwiązane mogą przerodzić się w zdradę jednego z małżonków; poszukiwanie siebie samej w nawale codziennych obowiązków; weryfikowanie znajomości.
Autorka sprawnie podtrzymuje czytelnika w napięciu i choć na koniec okazuje się, że powieść nie jest nadzwyczajna, to czyta się ją przyjemnie.
Polecam

pokaż więcej

 
2019-01-04 15:00:18
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, 2019, Świetne okładki

„Ósme życie dla Brillki" to duża powieść, opisująca losy gruzińskiej rodziny Jaszich na przestrzeni XX wieku. Choć na początku poczułam się zdezorientowana prologiem, to potem autorka umiejętnie prowadzi nas poprzez lata życia kolejnych bohaterów.
Największą sympatię poczułam do Kitty. Dziewczyna od zawsze była pełna życia i trudne doświadczenia nie pozwoliły całkowicie wyssać z niej tę...
„Ósme życie dla Brillki" to duża powieść, opisująca losy gruzińskiej rodziny Jaszich na przestrzeni XX wieku. Choć na początku poczułam się zdezorientowana prologiem, to potem autorka umiejętnie prowadzi nas poprzez lata życia kolejnych bohaterów.
Największą sympatię poczułam do Kitty. Dziewczyna od zawsze była pełna życia i trudne doświadczenia nie pozwoliły całkowicie wyssać z niej tę radość. Odmiennym typem bohaterki jest Stazja Jaszi - niezwykle żałuje porzucenia swoich marzeń i z czasem odrobinę izoluje się od rodziny i do reszty obojętnieje.
To jest właśnie duży plus utworu Nino Haratischwili. Bohaterowie w większości mają bardzo bogatą osobowość, która nie wynika tylko z wyobraźni autorki i nam tak napisała, więc oni tacy mają być i już. Wszystko co robią, co mówią wskazuje na ich cechy, które każdy czytelnik może odbierać inaczej.
Cieszę się również, że dzięki tej książce miałam okazję lepiej zapoznać się z burzliwą historią tamtych regionów w XX wieku. Nie jest to łatwa historia, ale autorka dała z siebie naprawdę wszystko i to budzi mój szacunek.
Polecam

pokaż więcej

 
2018-12-27 21:40:36
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, 2018, 50 ważnych lektur, Lektury szkolne, Posiadam

Swoją przygodę z powieścią Stefana Żeromskiego zaczęłam od Narodowego Czytania 2018. Wtedy „Przedwiośnie” wydało mi się rozwlekłe i nudne. Oto przykład, że nie należy oceniać książki po okładce, a tym bardziej po wyrwanych z kontekstu fragmentach.
„Rodowód” elegancko wprowadza nas na karty powieści, ale „Szklane domy” to naprawdę nudna część. Ciężkie losy Cezarego – sieroty w Baku, potem...
Swoją przygodę z powieścią Stefana Żeromskiego zaczęłam od Narodowego Czytania 2018. Wtedy „Przedwiośnie” wydało mi się rozwlekłe i nudne. Oto przykład, że nie należy oceniać książki po okładce, a tym bardziej po wyrwanych z kontekstu fragmentach.
„Rodowód” elegancko wprowadza nas na karty powieści, ale „Szklane domy” to naprawdę nudna część. Ciężkie losy Cezarego – sieroty w Baku, potem niespodziewane spotkanie z ojcem i utopijne szklane domy sprawiły, że już umieściłam w „Przedwiośnie” w gronie najgorszych lektur. Wtem pojawia się „Nawłoć” i wywraca opinię o książce do góry nogami! Romanse, zawiłości, życie na dworze, nawet otrucie – no, trzeba przyznać, że pan Żeromski w tej części zaszalał. Losy Baryki w Nawłoci należą do najciekawszych wątków romansowych w lekturach szkolnych. „Wiatr od wschodu” trochę ostudził moje zainteresowanie książką, jednak przedstawienie tak brutalnych tez o nowo narodzonej Polsce zmusza do zastanowienia się, jak to w tych latach 20. w młodej Polsce było.
Podsumowując, „Przedwiośnie” na początku ciągnie się jak flaki z olejem. Jednak jeśli fani i fanki wątków miłosnych dotrą do „Nawłoci” to na pewno zmienią swoje zdanie o twórczości Żeromskiego. Potem przeboleją mniej gorący „Wiatr od wschodu” i skończą „Przedwiośnie” z przekonaniem, że było całkiem nieźle.
Polecam

pokaż więcej

 
2018-12-21 16:36:38
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, 2018, NaZawszeIdealne

Sięgając po „Chiny bez makijażu" spodziewałam się, że znacznie rozszerzę swoją nikłą wiedzę o tym kraju. Nie pomyliłam się.
Marcin Jacoby porusza w swojej książce najróżniejsze tematy dot. Państwa Środka. Zaczynamy od charakterystyki każdej z prowincji, następnie poznajemy tradycje chińskie i jak one są kultywowane teraz.
Dzięki tej książce dowiedziałam się, że Europę i Chiny różni praktycznie...
Sięgając po „Chiny bez makijażu" spodziewałam się, że znacznie rozszerzę swoją nikłą wiedzę o tym kraju. Nie pomyliłam się.
Marcin Jacoby porusza w swojej książce najróżniejsze tematy dot. Państwa Środka. Zaczynamy od charakterystyki każdej z prowincji, następnie poznajemy tradycje chińskie i jak one są kultywowane teraz.
Dzięki tej książce dowiedziałam się, że Europę i Chiny różni praktycznie wszystko, jednak nadal są one tajemnicze i kuszące. „Chiny bez makijażu" to bardzo profesjonalna prezentacja Państwa Środka, która zachęciła mnie do dalszego zgłębiania wiedzy o tym kraju.
Polecam gorąco

pokaż więcej

 
2018-12-02 21:11:48
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, 2018, Lektury szkolne

Nie polubiłam „Jądra ciemności". Powieść jest okropnie rozwleczona, fabułę dałoby się zamknąć na kilku stronach, ale autor postanowił wprowadzić nas w jakiś tam klimacik, co okupione jest totalnym znudzeniem czytelnika.
Nie polecam

 
2018-11-01 14:19:55
Dodała książkę na półkę: Teraz czytam
Autor:
 
2018-11-01 14:19:11
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, 2018
Cykl: Troja (tom 1)

„Troja. Pan Srebrnego Łuku" Davida Gemmella to dobrze opowiedziana historia znanych nam bohaterów ze starożytności - Odyseusza, Priama czy Hektora, ale również innych. Mamy tutaj wszystko - od handlu morskiego i świątyni Minotaura, po zbiegłego egipskiego księcia i bitwy w pałacu w Troi. Razem tworzy to całkiem niezłą mieszankę i dawkę wiedzy o życiu starożytnych podsyconą elementami... „Troja. Pan Srebrnego Łuku" Davida Gemmella to dobrze opowiedziana historia znanych nam bohaterów ze starożytności - Odyseusza, Priama czy Hektora, ale również innych. Mamy tutaj wszystko - od handlu morskiego i świątyni Minotaura, po zbiegłego egipskiego księcia i bitwy w pałacu w Troi. Razem tworzy to całkiem niezłą mieszankę i dawkę wiedzy o życiu starożytnych podsyconą elementami fikcyjnymi.
Mimo, że książka pozostawia dobre wrażenie, to ani przez moment nie poczułam dużego podekscytowania, że muszę wiedzieć co się dalej wydarzy. Akcja toczyła się swoim rytmem, a ja spokojnie podążałam wraz z nią.
Polecam

pokaż więcej

 
2018-10-23 17:46:44
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, 2018
Cykl: Wierna Rzeka Harcerstwa (tom 2)

Autorka prowadzi nas przez życie Aleksandra Kamińskiego zaczynając od dzieciństwa na Ukrainie, poprzez niełatwe czasy dwudziestolecia międzywojennego i straszną II wojnę światową aż do trudnych lat komunizmu. Po przeczytaniu całości biografii, można śmiało stwierdzić, że twórca metodyki zuchowej nigdy nie miał sielskiego życia. Wcześnie osierocony przez ojca długo żył w biedzie, starając się... Autorka prowadzi nas przez życie Aleksandra Kamińskiego zaczynając od dzieciństwa na Ukrainie, poprzez niełatwe czasy dwudziestolecia międzywojennego i straszną II wojnę światową aż do trudnych lat komunizmu. Po przeczytaniu całości biografii, można śmiało stwierdzić, że twórca metodyki zuchowej nigdy nie miał sielskiego życia. Wcześnie osierocony przez ojca długo żył w biedzie, starając się zapewnić dobrobyt sobie i matce. Potem wyjechał do Warszawy. Podróże do Wilna i Paryża nie przeszkodziły mu w działalności harcerskiej. W czasie wojny intensywnie zaangażowany w działalność Szarych Szeregów, był redaktorem naczelnym „Biuletynu Informacyjnego”. Po wojnie zdruzgotany był karykaturą ZHP i usunął się w cień, ale nadal tworzył książki. Dzisiaj mnóstwo drużyn z całej Polski nosi jego imię, troszczy się o miejsca pamięci z nim związane. Aleksander Kamiński to osoba, która trwale wpisała się w historię Związku Harcerstwa Polskiego.
Niestety, „Kamyk na szańcu” w dużej mierze traktuje nie o samym Kamińskim, ale o wielu osobach z jego otoczenia. Owszem – ci ludzie mieli wpływ na jego życie, ale przy kolejnym przytoczeniu krótkiego życiorysu następnej osoby, gubi się sedno książki, czyli losy Aleksandra Kamińskiego. Ponadto zostało wspomnianych tylu ludzi, iż nie sposób zapamiętać każdego z nich. Trzeba jednak przyznać, że „Kamyk na szańcu” opisuje szczegółowo wydarzenia z czasów II wojny światowej np. kampanię wrześniową, powstanie w getcie warszawskim czy powstanie warszawskie. Autorka przytacza wtedy wspomnienia świadków tamtych wydarzeń, dzięki czemu te relacje mają bardzo dobitny charakter.
Uważam, że „Kamyk na szańcu” Barbary Wachowicz może być ciekawą pozycją dla osób, które chcą poszerzyć swoją wiedzę o początkach harcerstwa czy wydarzeniach II wojny światowej. Nie jest to jednak dobra biografia Aleksandra Kamińskiego, gdyż losów tylko i wyłącznie Kamyka jest niewiele.
Nie polecam

pokaż więcej

 
Moja biblioteczka
404 343 8165
Porównaj książki w Waszych biblioteczkach.
Sprawdź oceny wspólnych książek.
Tyle książek ma ten użytkownik w swojej biblioteczce.
Tyle opinii dodał ten użytkownik.
Tyle plusów otrzymał ten użytkownik za swoje wypowiedzi.
Znajomi (147)

Ulubieni autorzy (9)
Lista ulubionych autorów
Ulubione cytaty (483)
lista cytatów
zgłoś błąd zgłoś błąd