Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Fantasmagoria 
czterywiekipozniej.tumblr.com, czterywiekipozniej.soup.io, myanimelist.net/profile/Fantasmagoria
Mól książkowy. Indywidualistka. Fanka kultury japońskiej, mangi i anime. Mój ulubiony gatunek to fantastyka, chociaż czytam wszystko, co mi wpadnie w ręce.
21 lat, kobieta, Rzeszów, status: Czytelniczka, dodała: 1 ksiązkę i 47 cytatów, ostatnio widziana 19 godzin temu
Teraz czytam
  • Beksińscy. Portret podwójny
    Beksińscy. Portret podwójny
    Autor:
    To książka o miłości – o jej poszukiwaniu i nieumiejętności wyrażenia „Zdzisław Beksiński nigdy nie uderzy swojego syna. Zdzisław Beksiński nigdy nie przytuli swojego syna”. To nie jest książka o z...
    czytelników: 9022 | opinie: 536 | ocena: 8,42 (3569 głosów) | inne wydania: 1
  • Darth Bane: Dynastia Zła
    Darth Bane: Dynastia Zła
    Autor:
    Zgodnie ze stworzoną przez Dartha Bane'a Zasadą Dwóch uczeń musi pokonać swojego mistrza, udowadniając, że jest godny stanąć na czele zakonu Sithów. Dlaczego więc Zannah wciąż nie wyzywa go na pojedyn...
    czytelników: 1460 | opinie: 70 | ocena: 7,76 (928 głosów)

Pokaż biblioteczkę
Aktywności
2017-03-28 18:40:49
Dodała książkę na półkę: Chcę przeczytać
Cykl: Gone (tom 7)
 
2017-03-26 13:41:45
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, 2017
Autor:

Kontrowersyjna. Frustrująca. Cholernie dobrze napisana. Czytając, chyba czułam trochę za dużo emocji. Mimo wszystko zakończenie było pouczające. Ciężko uwierzyć, że to prawdziwa historia.

 
2017-03-18 22:50:40
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, 2017, Licencjat, Studia

Historia dwudziestodwuletniego Satou jest bliska mojemu sercu nie tylko dlatego, że stanowi temat mojej pracy licencjackiej - raczej na odwrót, piszę o niej, bo tak bardzo mnie porusza. Trafnie opisuje rzeczywistość, mówiąc głośno o problemach współczesnej Japonii, o bólu, izolacji i poszukiwaniu swojego miejsca w społeczeństwie, które niekoniecznie chce przyjąć do siebie wyrzutków, którzy... Historia dwudziestodwuletniego Satou jest bliska mojemu sercu nie tylko dlatego, że stanowi temat mojej pracy licencjackiej - raczej na odwrót, piszę o niej, bo tak bardzo mnie porusza. Trafnie opisuje rzeczywistość, mówiąc głośno o problemach współczesnej Japonii, o bólu, izolacji i poszukiwaniu swojego miejsca w społeczeństwie, które niekoniecznie chce przyjąć do siebie wyrzutków, którzy pragną powrócić, ale nie wiedzą jak. To opowieść o relacji pary ludzi, tak samo skrzywdzonych przez życie. O przyjaźni, która stanowić może sens istnienia. O bólu, niesamowitym bólu, ciężkim do przetrwania.
Wiarygodności całej historii dodaje fakt, że sam autor - tak jak jego bohater - żyje w wycofaniu ze społeczeństwa. Sprawa hikikomori stanowi w Japonii coraz poważniejszy problem, o którym - całe szczęście - zaczyna się mówić.
Historia momentami bawi, ale głównie porusza. I boli, szczególnie, jeżeli ktoś odnajduje w Satou chociaż część siebie.

pokaż więcej

 
2017-03-18 22:38:39
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, 2017

"Papugi..." to powieść, która - chociaż przesycona jest erotyzmem i zmysłowością, a może właśnie z tego powodu - jednocześnie stanowi znakomite studium ludzkich emocji. Schmitt jak zwykle rzuca czytelnika w historię pełną zawirowań, komplikacji, uczuć - takich jakie znamy z życia. Romans nie jest w żadnym wypadku banalny, to nie byłoby w jego stylu, o nie - każda z licznych postaci... "Papugi..." to powieść, która - chociaż przesycona jest erotyzmem i zmysłowością, a może właśnie z tego powodu - jednocześnie stanowi znakomite studium ludzkich emocji. Schmitt jak zwykle rzuca czytelnika w historię pełną zawirowań, komplikacji, uczuć - takich jakie znamy z życia. Romans nie jest w żadnym wypadku banalny, to nie byłoby w jego stylu, o nie - każda z licznych postaci zamieszkujących wokół placu d'Arezzo jest nakreślona z głębią, a także inaczej pojmuje miłość. Właśnie te często skrajnie odmienne spojrzenia na kwestie relacji między kochankami sprawiają, że lektura tej powieści jest tak porywająca. Każdy znajdzie tu jakieś zdanie, postać, myśl z którą jest w stanie się identyfikować - i moim zdaniem to piękne. Same papugi pełnią tu rolę zasadniczą, a wyjaśnienie ich zagadkowej obecności na kartach tej opowieści (którego nie chcę zdradzać, powiem tylko, że jest niezwykle trafnym porównaniem!) jest fantastyczne. W wielu momentach byłam poruszona, zdenerwowana, albo nawet szczęśliwa razem z bohaterami. Dodając do tego kunszt stylu pisarskiego, lektura tej powieści, choć jest długa, bynajmniej nie nuży. Zaryzykowałabym nawet stwierdzenie, że stanowi nesamowite doświadczenie, niepodobne do innych. Schmitta uwielbiam, w czym tylko się upewniam z każdą przeczytaną powieścią jego autorstwa. Nikt tak trafnie (i pięknie!) nie mówi o tym, co dzieje się w ludzkich sercach.

pokaż więcej

 
2017-03-03 18:14:15
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, 2017
 
Moja biblioteczka
524 163 985
Porównaj książki w Waszych biblioteczkach.
Sprawdź oceny wspólnych książek.
Tyle książek ma ten użytkownik w swojej biblioteczce.
Tyle opinii dodał ten użytkownik.
Tyle plusów otrzymał ten użytkownik za swoje wypowiedzi.
Znajomi (77)

Ulubieni autorzy (7)
Lista ulubionych autorów
Ulubione cytaty (165)
lista cytatów
zgłoś błąd zgłoś błąd