modli 
status: Czytelnik, dodał: 38 książek, ostatnio widziany 6 dni temu
Aktywności (z ostatnich 3 miesięcy)
2018-07-08 09:37:28
Dodał książkę na półkę: Przeczytane
Cykl: Jurassic Park (tom 1)

Rewelacyjna powieść, która swoimi pomysłami obdzielała filmową markę „Jurassic Park” od jej początków, aż do obrazu „Jurassic World”. Autor przeprowadził odpowiednią kwerendę i dzieli się z czytelnikami stosowną ilością technopaplaniny, by uwiarygodnić świat przedstawiony, jednak nigdy nie popada w przesadę, a informacje przekazuje w żywych dialogach, przez które bardzo szybko się płynie.... Rewelacyjna powieść, która swoimi pomysłami obdzielała filmową markę „Jurassic Park” od jej początków, aż do obrazu „Jurassic World”. Autor przeprowadził odpowiednią kwerendę i dzieli się z czytelnikami stosowną ilością technopaplaniny, by uwiarygodnić świat przedstawiony, jednak nigdy nie popada w przesadę, a informacje przekazuje w żywych dialogach, przez które bardzo szybko się płynie. Zaskoczeniem było dla mnie jednak to, jak bardzo bezpretensjonalna i kolorowa jest książka w porównaniu z pierwszą filmową adaptacją. Po stronach co rusz skaczą najróżniejsze gatunki dinozaurów, a uparty T–rex zachowuje się niemal jak kreskówkowy villain. W wielu miejscach powieść przypominała mi raczej tętniący niemal dziecięcym entuzjazmem „Jurassic World” niż pierwsze, mroczniejsze i bardziej stonowane odsłony cyklu filmowego.

pokaż więcej

 
2018-07-07 10:54:19
Dodał książkę na półkę: Przeczytane
Autor:

Joe Hill stworzył własną, pod wieloma względami lepszą, wersję monumentalnego dzieła swego ojca – „To”. „Nos4a2” zapoznało mnie z ciekawszymi postaciami, którym zdecydowanie łatwiej mi było kibicować (myślę tu zwłaszcza o głównej bohaterce – Vic), przedstawiło mi nietuzinkowego, intrygującego złoczyńcę, a jednocześnie oszczędziło mi dziwnych, pojawiających się znikąd rytuałów i magicznych... Joe Hill stworzył własną, pod wieloma względami lepszą, wersję monumentalnego dzieła swego ojca – „To”. „Nos4a2” zapoznało mnie z ciekawszymi postaciami, którym zdecydowanie łatwiej mi było kibicować (myślę tu zwłaszcza o głównej bohaterce – Vic), przedstawiło mi nietuzinkowego, intrygującego złoczyńcę, a jednocześnie oszczędziło mi dziwnych, pojawiających się znikąd rytuałów i magicznych orgii – książka jest dużo bardziej przemyślana i nie znajdziemy tu śladów improwizacji, które zrujnowały drugą połowę dzieła Kinga. Powieść Hilla nie jest również tak przeciągnięta jak niekończące się „To”.
Polecam:
– fanom filmowego „To”;
– osobom, które, jak ja, bardzo chciały polubić książkowe „To”, ale pewne zgrzyty w powieści to uniemożliwiły.

pokaż więcej

 
2018-06-13 14:30:58
Dodał książkę na półkę: Przeczytane

„Jednak przy całym swoim barwnym świecie i dynamicznej akcji, „Challengerowie” to przede wszystkim opowieść obyczajowa, która przedstawia czytelnikom grupę intrygujących postaci i skupia się na relacjach między nimi. Przewodnie tematy tej historii to znaczenie i wartość przyjaźni oraz rodziny (...).”

POLECAM:
- osobom, które lubią opowieści skupiające się na relacjach między postaciami;
-...
„Jednak przy całym swoim barwnym świecie i dynamicznej akcji, „Challengerowie” to przede wszystkim opowieść obyczajowa, która przedstawia czytelnikom grupę intrygujących postaci i skupia się na relacjach między nimi. Przewodnie tematy tej historii to znaczenie i wartość przyjaźni oraz rodziny (...).”

POLECAM:
- osobom, które lubią opowieści skupiające się na relacjach między postaciami;
- fanom współczesnych telewizyjnych adaptacji prozy Arthura Conan Doyle’a;
- osobom, którym nie przeszkadzają bądź które lubią komiksowe przejaskrawienia

PEŁNA OPINIA:
Ekscentryczny profesor George Challenger i jego świta zadebiutowali w 1912 roku, w klasyku autorstwa Arthura Conan Doyle’a „Zaginiony świat”, w którym to grupka śmiałków wyrusza na podbój tajemniczego płaskowyżu, na którym, według pewnych przesłanek, zachowały się ponoć flora oraz fauna z czasów prehistorycznych. Sam pomysł odciętego od reszty świata rejonu, po którym buszują dinozaury okazał się na tyle atrakcyjny, że pożarł pieczołowicie tworzone przez Doyle’a postaci ludzkie i to właśnie z wielkimi gadami, a nie z ciętym profesorem i jego przyjaciółmi, kojarzony jest dziś „Zaginiony świat”.
Niewiele też osób wie, że Doyle stworzył kilka sequeli dla swojej opowieści: powieści „Trujące pasmo” oraz „The Land of Mist” rozwijają i pogłębiają relacje profesora Challengera z jego rodziną oraz znajomymi, natomiast humorystyczne opowiadania „The Disintegration Machine” oraz „Eksperyment profesora Challengera („When the World Screamed”) eksplorują szalone przygody bohatera w świecie nauki.
Trzy powieści i dwa opowiadania wypadają blado w konfrontacji z bogatym kanonem Sherlocka Holmesa - Doyle rozpoczął serię o Challengerze w dość późnym okresie swojej twórczości, kiedy, będąc już znużonym swoją serią o detektywie z Baker Street, nie miał ochoty brnąć w kolejny długi cykl i choć czuć, że świetnie się bawił przy tworzeniu kolejnych przygód Challengera, wracał do swojej nowej kreacji nieregularnie, traktując ją raczej jako odskocznię.
A szkoda, bowiem sam profesor Challenger to postać barwa, skrupulatnie zbudowana jako przeciwieństwo Sherlocka Holmesa. Choć obie postaci dzielą charakterystyczną dla wielu kreacji Doyle’a arogancję, to Challengera, w przeciwieństwie do wiodącego raczej samotniczy tryb życia detektywa, obdarzył autor barwną gromadką przyjaciół oraz rodziną, co pozwoliło postawić tego bohatera w sytuacjach do tej pory dla geniuszy tworzonych przez tego pisarza bezprecedensowych. Część potencjału tkwiącego w grupie postaci przedstawionych w „Zaginionym świecie” zdążył Doyle w swojej krótkiej serii zrealizować.

Powieść „Challengerowie: Następcy homo sapiens” wyławia rodzinę Challengerów z niebytu, od razu umieszcza na niespokojnych wodach dwudziestego pierwszego wieku i, opowiadając ich historię na nowo, konfrontuje tę zapomnianą markę ze standardami współczesnej popkultury; dlatego też czytelnik nie musi znać oryginalnych historii Doyle’a, by cieszyć się nową reinkarnacją postaci.
Miller zrywa z dziedzictwem „Zaginionego świata”, które cieniem przysłoniło kolejne odsłony cyklu i dalsze losy postaci, dlatego historia z tajemniczym płaskowyżem wylatuje za okno, a bohaterowie dostają zupełnie nową historię, tylko miejscami nawiązującą do kanonu.
Okładka nie kłamie i swoje pięć minut dostają również słynne prehistoryczne gady, jednak tym razem są one obleczone w cały bagaż popkultury, który zdążył narosnąć od czasu, kiedy Doyle tworzył swoje pełne energii i przygody historie. Tym sposobem dinozaury pojawiają się tutaj w nieco zmodyfikowanych formach nawiązujących do popularnych dziś motywów, takich jak zombie czy japońskie Kaiju.
Świat, który zamieszkują bohaterowie powieści, tętni literackim życiem i na kartach książki można odnaleźć liczne nawiązania do przeróżnych dzieł kultury, począwszy od „Draculi” po „Godzillę”. Zabieg podobny do tego z „Ligii Niezwykłych Dżentelmenów” Alana Moore’a, choć tutaj nawiązania nie przedostają się na pierwszy plan, a ich rozpoznanie nie jest potrzebne, aby śledzić akcję powieści.
Jednak przy całym swoim barwnym świecie i dynamicznej akcji, „Challengerowie” to przede wszystkim opowieść obyczajowa, która przedstawia czytelnikom grupę intrygujących postaci i skupia się na relacjach między nimi. Przewodnie tematy tej historii to znaczenie i wartość przyjaźni oraz rodziny,a także mechanizmy, jakimi się one rządzą.

pokaż więcej

 
Moja biblioteczka
261 92 3087
Porównaj książki w Waszych biblioteczkach.
Sprawdź oceny wspólnych książek.
Tyle książek ma ten użytkownik w swojej biblioteczce.
Tyle opinii dodał ten użytkownik.
Tyle plusów otrzymał ten użytkownik za swoje wypowiedzi.
Znajomi (331)

zgłoś błąd zgłoś błąd