chabrowaczytelniczka 
21 lat, kobieta, Bełchatów, status: Czytelniczka, dodała: 7 książek i 4 cytaty, ostatnio widziana 22 godziny temu
Teraz czytam
  • Błękit
    Błękit
    Autor:
    Autorka bestsellerowej Historii pszczół – sprzedanej w Polsce w nakładzie 65 tysięcy egzemplarzy – powraca z niezwykłą powieścią o... wodzie. Przyszłość bez niej jest bardziej przerażająca niż świat b...
    czytelników: 685 | opinie: 55 | ocena: 6,9 (138 głosów)
  • Pół życia
    Pół życia
    Autor:
    Jessica nie może przestać myśleć o Jakobie. Dlaczego zniknął? Nie daje jej to spokoju, nie pozwala cieszyć się życiem. Mijają lata, Jessica zawiera nowe przyjaźnie, buduje nowe związki. Ale nie może z...
    czytelników: 64 | opinie: 2 | ocena: 6,8 (10 głosów)
  • Randka z homo sapiens
    Randka z homo sapiens
    Autor:
    Randka z homo sapiens – tabletka szczęścia i antidotum na jesień Są trzy rzeczy, które musicie wiedzieć o Janie Morris: 1. Nie jest w stanie prowadzić normalnej konwersacji bez zasypywania rozmówcy...
    czytelników: 375 | opinie: 32 | ocena: 7,06 (160 głosów) | inne wydania: 1

Pokaż biblioteczkę
Aktywności (z ostatnich 3 miesięcy)
2018-08-13 22:30:00
Dodała książkę na półkę: Teraz czytam
Autor:
 
2018-08-12 22:40:10
Dodała książkę na półkę: Teraz czytam
Autor:
Cykl: Kwartet klimatyczny (tom 2)
 
2018-08-12 22:39:37
Ma nowego znajomego: wrotka
 
2018-08-12 22:30:12
Dodała książkę na półkę: Teraz czytam
 
2018-08-12 22:29:46
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, PRZECZYTANE W 2018

moje-ukochane-czytadelka.blogspot.com
Poezja. Jeden z gatunków, który przez wiele lat był traktowany przez zwykłego, przeciętnego czytelnika po macoszemu, a za sprawą współczesnych tekstów przeżywa ogromny wzrost zainteresowania. Dlaczego to dla nas tak trudny gatunek? Czy lekcje języka polskiego w niektórych szkołach skutecznie zabiły w nas umiejętność samodzielnego interpretowania wierszy?...
moje-ukochane-czytadelka.blogspot.com
Poezja. Jeden z gatunków, który przez wiele lat był traktowany przez zwykłego, przeciętnego czytelnika po macoszemu, a za sprawą współczesnych tekstów przeżywa ogromny wzrost zainteresowania. Dlaczego to dla nas tak trudny gatunek? Czy lekcje języka polskiego w niektórych szkołach skutecznie zabiły w nas umiejętność samodzielnego interpretowania wierszy? Ze mną z pewnością tak było. Szymborska, ks. Twardowski, te postacie broniły się same i szczerze je polubiłam. Reszta poezji to tylko bezsensowne karty pracy i uzupełnianie zgodnie z kluczem. Dlatego bez wahania sięgnęłam po ten tomik i przez ostatni czas zaznajamiałam się z tekstami Sabriny Benaim.

Jak to w każdym tomiku, zbiorze różnych tekstów bywa znajdują się tutaj lepsze i gorsze utwory. A może po prostu poziom jest taki sam, ale jedne trafiają do mojego serca bardziej, inne znacznie mniej. Zachwyciły mnie przede wszystkim utwory, z których wyłania się bardzo wyrazisty obraz depresji. Autorka jest w nich tak przejmująca i szczera, że aż chwyta za serce, a gardło ściskają łzy wzruszenia. Pisze bardzo prosto, dosadnie, ale specyficznie i nowocześnie. Stosuje różnorodne formy wyrażenia swoich myśli. Podczas czytania czujemy się jakbyśmy byli w głowie osoby chorej na depresję. Myślę, że warto poznawać co czują inne osoby i szukać sposobu na ich zrozumienie i okazanie wsparcia. Z tego tomiku wyłania się ogromna samotność, niezrozumienie i potrzeba bliskości. W naszych nowoczesnych czasach choroby kardiologiczne czy nowotworowe są poruszające, ale jednak zrozumiałe dla społeczeństwa. Depresja, jakakolwiek choroba psychiczna, która przecież także została wywołana jakąś nieprawidłowością w działaniu organizmu jest stygmatyzowana. Budzi przerażenie. Osoba chora zostaje ze swoim problemem sama, co z całą pewnością nie pozwala w powrocie do zdrowia. Dlatego warto chociaż bliżej przyjrzeć się powyższemu tomikowi i spróbować postawić się na miejscu drugiej osoby.

Z powyższego tomiku wyłania się również obraz nieszczęśliwej, platonicznej miłości. Tutaj zupełnie nie mogłam odnaleźć cząstki siebie, ale myślę, że jeszcze kilka lat temu płakałabym podczas czytania. Wszystko zależy od odbiorcy i życiowego miejsca w jakim się znajduje.

Czy polecam? Każdy z was musi zastanowić się sam czy ma siłę zmierzyć się z wniknięciem do umysłu osoby chorej na depresję. Ktoś odnajdzie w niej cząstkę siebie, inny zupełnie jej nie poczuje. Ja z całą pewnością nie poprzestaję na tym jednym tomiku i sięgam po kolejne.

pokaż więcej

 
2018-08-12 22:29:17
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, PRZECZYTANE W 2018

moje-ukochane-czytadelka.blogspot.com
Drzewa fascynowały ludzi od zawsze. Przypisywano im boską moc, nadprzyrodzone zdolności. Czczono je i wykorzystywano praktycznie w każdej dziedzinie życia i gałęzi przemysłu. Przez to wiele z olbrzymich lasów zostało doszczętnie zniszczone, a jednocześnie nieodnowione przez obsadzanie gatunkami obcymi dla ekosystemu. Książka O drzewach, które wybrały Tatry...
moje-ukochane-czytadelka.blogspot.com
Drzewa fascynowały ludzi od zawsze. Przypisywano im boską moc, nadprzyrodzone zdolności. Czczono je i wykorzystywano praktycznie w każdej dziedzinie życia i gałęzi przemysłu. Przez to wiele z olbrzymich lasów zostało doszczętnie zniszczone, a jednocześnie nieodnowione przez obsadzanie gatunkami obcymi dla ekosystemu. Książka O drzewach, które wybrały Tatry to opowieść o gatunkach rodzimych dla Tatr. O drzewach, które przywędrowały w to miejsce po ustąpieniu lodowca. Często ich nie zauważamy. Stoją przy szlakach. Ciche, milczące i tak charakterystyczne dla danego miejsca, że mijamy je bez spojrzenia. Książka ta pokazuje, że warto się zatrzymać, podziwiać ich piękno i zastanowić się nad walką, którą toczą każdego dnia. Drzewa kojarzą nam się z długowiecznością, stagnacją. Mało kto zdaje sobie sprawę, że rośliny walczą ze sobą o pokarm i światło każdego dnia.

Sosna, świerk, brzoza. To tylko 3 z 15 przedstawionych w książce gatunków drzew. Każdemu z nich zostało poświęcone należne my miejsce, ponieważ każdy jest ważny i zajmuje w swoim środowisku określoną rolę. Odnajdziemy tu naprawdę ogrom informacji podanych w lekki, ciekawy i przystępny sposób. Tyle się teraz mówi o leśnych kąpielach, czerpaniu siły i spokoju z natury, a jednak w książkach tego typu jest zwykle mało informacji. Tutaj, wprost przeciwnie, odnalazłam wiele rzetelnych wiadomości i ciekawostek. Opowieść o każdym z drzew zaczyna się krótkim wstępem jak dany gatunek przywędrował do Tatr, jakie są jego życiowe strategie. Autorzy uzupełnili ją także o motyw drzew występujący w literaturze, religiach, wierzeniach. Nie sądziłam, że każda religia w jakiś sposób czciła lub czci drzewa. To tylko pokazuje jak ważne dla nas są.

Koniecznie muszę wspomnieć też o fakcie, że książkę tę czyta się jak najlepszy, trzymający w napięciu thriller. Naprawdę. Te wszystkie strategie przeżyciowe, ciągła walka o słońce, bo bez niego przecież nie ma fotosyntezy i życia zostały opisane w tak pasjonujący sposób, że czyta się ekspresowo i ogromnym zaciekawieniem. Mówię to nie tylko jako studentka biologii. Po prostu właśnie tak należy pisać o przyrodzie. Szkoda tylko, że premiera książki przeszła bez większego echa. Tyle teraz podobnych publikacji zagranicznych autorów, które są szeroko promowane, a nasze polskie perełki zanikają w natłoku.

Warto wspomnieć też o wydaniu. Przepiękne zdjęcia, okładka imitująca korą w czterech wariantach do wyboru i intrygująca obwoluta. Przyjemnie się ją czyta i przegląda.

Książka przyrodnicza o drzewach, którą czyta się jak intrygującą powieść sensacyjną? Tak, to jest możliwe. O drzewach, które wybrały Tatry to pasjonująca opowieść o drzewach, które mijamy na górskich szlakach.

pokaż więcej

 
2018-08-09 22:39:05
Ma nowego znajomego: GrzegorzIgnacy
 
2018-08-09 22:39:05
Ma nowego znajomego: Vampira69
 
2018-08-08 21:50:08
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, PRZECZYTANE W 2018
Autor:

moje-ukochane-czytadelka.blogspot.com
Lubicie książki z serii Kobiety to czytają? Ja ogromnie. Wiem, że nawet jeśli nie będzie to arcydzieło to z pewnością mi się spodoba, poruszy we mnie jakąś czułą strunę i wywoła mnóstwo refleksji. Po te historie sięgam po prostu w ciemno, a więc ogromnie ucieszyłam się z możliwości przeczytania powieści Życie bez ciebie.

Życie Zoe jest przemyślane w...
moje-ukochane-czytadelka.blogspot.com
Lubicie książki z serii Kobiety to czytają? Ja ogromnie. Wiem, że nawet jeśli nie będzie to arcydzieło to z pewnością mi się spodoba, poruszy we mnie jakąś czułą strunę i wywoła mnóstwo refleksji. Po te historie sięgam po prostu w ciemno, a więc ogromnie ucieszyłam się z możliwości przeczytania powieści Życie bez ciebie.

Życie Zoe jest przemyślane w każdym calu. Własna firma, przystojny mężczyzna, który ma właśnie zostać jej mężem. Nie pasuje tu tylko matka, która właśnie została aresztowana za zupełnie dziecinny wybryk. Dziewczyna straciła z nią kontakt już kilka lat temu i odbudowywanie relacji jest ogromnie trudne. Okazuje się, że Ginny zaczyna tracić pamięć. Stopniowo nie potrafi odnaleźć się w rzeczywistości, ale wraca wspomnieniami do przeszłości. Na światło dzienne wyjdą teraz dawno pogrzebane rodzinne historie i tajemnice.

Alzheimer. Mieliście kiedyś styczność z tą chorobą? Ja niestety tak. Przez kilka lat opiekowałam się babcią, która stopniowo przestawała poznawać swoich najbliższych. Książka Życie bez ciebie porusza ważny problem jakim jest utrata pamięci i demencja, ponieważ dotyka on mnóstwo osób. Historia ta pokazuje niezwykle ważną prawdę. Opieka jest uciążliwa, ale najgorszy w tym wszystkim jest fakt, że nie ma poprawy samopoczucia chorego, jest tylko gorzej. Najpierw jakieś drobne pomyłki, by na koniec zapomnieć jak włącza się telewizor czy gotuje herbatę. Jak zwykle w powieściach z tej serii nic nie jest jednoznaczne. Istnieją różne punkty widzenia, odmienne racje i czytelnik naprawdę musi zastanowić się i pogłówkować jakie stanowisko w sprawie zajmie. Tutaj nic nie jest czarno-białe i według mnie jest to największy plus. Książka nie moralizuje, nie mówi, że jeden punkt widzenia jest dobry, a drugi zły. Pomyślmy chociaż o domach opieki. Alzheimer zmienia życie całej rodziny i niektórzy rzeczywiście nie mogą pozwolić sobie na zapewnienie całodobowej pomocy. Czy wtedy oddanie chorego jest pozbyciem się problemu czy zapewnieniem mu jak najlepszego komfortu? Trudne pytanie i ile osób tyle opinii.


W Życiu bez ciebie odnalazłam też przepiękną opowieść o wspomnieniach. Magia jednej chwili na zawsze zapisana w naszym umyśle. Coś co zawsze przywołuje uśmiech na twarzy, a w sercu ciepło. Wspólny posiłek, wyjazd nad morze. Osoba chora na Alzheimera w pewnym momencie traci kontakt z rzeczywistością, a żyje wspomnieniami. Historia ta udowadnia, że naszym celem jest kolekcjonowanie takich drobnostek, pięknych chwil i tylko one dają nam w życiu siłę. Powieść Katie Marsh to także ukazanie trudnej miłości małżeńskiej i relacji matki z córką. Ojciec Zoe był żołnierzem. Nie przeszkadzały mu ciągłe przeprowadzki, nie umiał okazywać miłości, a jednocześnie wymagał żołnierskiego spokoju i porządku od żony i dzieci. To musiało odbić się na wzajemnych relacjach rodzinnych. Jedyne do czego chciałabym się doczepić to fakt, że bohaterowie mogliby zostać jeszcze porządniej wykreowani. Tak aby ich przeżycia wywołały większe emocje. Ostatnio trafiam na książki, które poruszają ważne problemy, ale nie sprawiają, że serce szybciej mi biję i nie mogę otrząsnąć się po lekturze.

Życie bez ciebie to wielowątkowa opowieść poruszająca realne problemy, które mogą spotkać każdego z nas. Choroba, trudne rodzinne relacje. Ta naturalność i prawdziwość to główna zaleta powieści. Lubię czytać historie, które mogę odnieść do siebie, swoich przeżyć i odczuć. Jeśli wywołują przemyślenia i refleksje, które u każdego człowieka mogą być inne to jest to kolejny sukces. Trochę zabrakło mi w niej emocji i lepszej kreacji postaci. Myślę jednak, że mnóstwo osób będzie usatysfakcjonowane tematem i lekkim, płynnym językiem, który sprawia, że czyta się wprost ekspresowo.

pokaż więcej

 
2018-08-08 21:49:13
Ma nowego znajomego: Renax
 
2018-08-03 22:47:34
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, PRZECZYTANE W 2018

moje-ukochane-czytadelka.blogspot.com
Australia. Dziewięcioletnia Alice mieszka na farmie razem ze swoją łagodną, kochaną matką oraz brutalnym i despotycznym ojcem. Niespodziewany wypadek sprawia, że musi przenieść się do babci, której jeszcze nigdy nie poznała. Pamięta tylko pożar i ogromny gorąc co jest dla niej tak traumatycznym przeżyciem, że traci mowę. Uczy się języka kwiatów i za jego...
moje-ukochane-czytadelka.blogspot.com
Australia. Dziewięcioletnia Alice mieszka na farmie razem ze swoją łagodną, kochaną matką oraz brutalnym i despotycznym ojcem. Niespodziewany wypadek sprawia, że musi przenieść się do babci, której jeszcze nigdy nie poznała. Pamięta tylko pożar i ogromny gorąc co jest dla niej tak traumatycznym przeżyciem, że traci mowę. Uczy się języka kwiatów i za jego pomocą porozumiewa się z otoczeniem. Gdy jest już dorosła w dalszym ciągu nie zna wszystkich rodzinnych tajemnic, które ciążą nad nią i utrudniają odnalezienie własnej, życiowej drogi. Czuje się rozgoryczona i zdradzona, postanawia uciec na pustynię i tam rozpocząć nowe życie.

O wiktoriańskiej mowie kwiatów dowiedziałam się już jakiś czas temu za sprawą innej powieści. Kocham rośliny, kwiaty, a więc ogromnie ucieszyłam się, że ten wątek został wykorzystany też tutaj. Odgrywa on naprawdę ogromną rolę. Spaja historię i jednocześnie zajmuje sporą jej część. Nawet cała konstrukcja powieści została oparta na symbolice kwiatów. Każdy rozdział rozpoczyna się opisem konkretnej rośliny, jej znaczeniem, które ściśle współgra z wydarzeniami opisanymi w historii i życiorysem Alice. To z pewnością coś innego niż mamy okazję czytać codziennie, a więc za to nowatorstwo pierwszy i ogromny plus.

Wszystkie kwiaty Alice Hart to wycinek z dzieciństwa dziewczynki oraz jej dorosłości. Pokazuje jakie ważne znaczenie odgrywa w naszym życiu przeszłość, nasza tożsamość i rodzina. Bez poznania historii naszych przodków, bez szczegółowego wniknięcia w nasze dzieciństwo jesteśmy niepełni, wybrakowani. Alice nie potrafiła zacząć normalnie żyć, nie umiała wybrać własnej drogi, którą chce podążać. Kierowała się tylko wyborami i oczekiwaniami innych. Człowiek bez przeszłości nie jest w stanie zbudować przyszłości, zwłaszcza jeśli chodzi o miłość. Jak wiecie ogromnie lubię takie klimaty, rodzinne zagadki, tajemnice, wielka namiętność, która z góry skazana jest na porażkę. Przez to książka musiała mi się spodobać. Mam jednak wrażenie, że autorka trochę tę historię przegadała. Było w niej kilka momentów, które mnie znużyły, a przez to osłabiły moje odczucia względem historii i bohaterów. W takiej powieści zawsze zwracam uwagę na emocje, a tutaj mi ich zabrakło. Przecież poszukiwania własnej drogi, miłości muszą wywoływać w czytelniku drgnienie serca. Przez to po prostu nie mogę dać jej najwyższej oceny.

Piękne opisy, doskonała sceneria Australijskiej pustyni czy roślinności troszkę zrekompensowały mi brak emocji i zżycia się z bohaterami. Jak wiecie lubię za sprawą działających na wyobraźnię opisów przenosić się do danego miejsca i właśnie to tutaj odnalazłam. Mam nawet wrażenie, że autorka postawiła na motyw kwiatów, ich symboliki i tego jak mogą być ukojeniem w każdym momencie naszego życia. Po przeczytaniu tej książki mam ogromne plany, aby kiedykolwiek w moim życiu pojechać do Australii, zobaczyć te cuda natury. Na razie zwiedzam tylko podczas literackich podróży.


Wszystkie kwiaty Alice Hart to oprócz opowieści o kwiatach, poszukiwaniu tożsamości i tajemnicach książka z silnym wątkiem dotyczącym przemocy domowej. Kobiety z rodu Alice zwykle spotykały na swojej drodze wyjątkowo brutalnych mężczyzn, którzy dla otoczenia wydawali się bardzo mili, grzeczni i nawet szarmanccy. To przerażające, że pod fasadą normalnego związku mogą kryć się lata przemocy, wyzwisk, bicia. Najgorsze jest jednak w tym, że najczęściej maltretowane kobiety całą winę widzą w sobie. To one zwykle zrobiły coś nie tak, że rozgniewały męża i usprawiedliwiają potworne czyny jakich się dokonał.

W podsumowaniu muszę koniecznie napisać, że książka ta to literacki debiut autorki. Dlatego myślę, że warto ją przeczytać i poczekać jak dalej rozwinie się ze swoją twórczością. Wszystkie kwiaty Alice Hart to książka ciekawa, wyjątkowa, po prostu dobra. Holly Ringland nie uniknęła kilku potknięć jak kilka przegadanych momentów czy nienasycenie książki jeszcze większą ilością emocji, tak abyśmy poczuli z bohaterami silniejszą więź. Myślę jednak, że warto po nią sięgnąć. Zwłaszcza wszyscy ci, którzy tak jak ja lubują się w rodzinnych tajemnicach. I kochają kwiaty.

pokaż więcej

 
2018-07-30 22:02:20
Dodała książkę na półkę: Chcę przeczytać
Autor:
Cykl: The Kissing Booth (tom 1)
 
2018-07-30 22:01:31
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, PRZECZYTANE W 2018
 
2018-07-26 21:39:25
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, PRZECZYTANE W 2018

moje-ukochane-czytadelka.blogspot.com
Sara, Ameer, Rebeka i Yousef. Cztery osoby, tyle samo różnych historii. Ameer to chłopak mieszkający w obozie dla uchodźców w Libanie. Jest niezwykle mądry. Chciałby się uczyć i rzeczywiście – udaje mu się wyjechać do Stanów Zjednoczonych i zostać naukowcem.
Sarę poznajemy w 1932 roku, w Rosji. Jej matka zostaje brutalnie zamordowana, a ona wraz z ojcem z...
moje-ukochane-czytadelka.blogspot.com
Sara, Ameer, Rebeka i Yousef. Cztery osoby, tyle samo różnych historii. Ameer to chłopak mieszkający w obozie dla uchodźców w Libanie. Jest niezwykle mądry. Chciałby się uczyć i rzeczywiście – udaje mu się wyjechać do Stanów Zjednoczonych i zostać naukowcem.
Sarę poznajemy w 1932 roku, w Rosji. Jej matka zostaje brutalnie zamordowana, a ona wraz z ojcem z powodu żydowskiego pochodzenia musi uciekać do Palestyny. Tam na jej drodze staje Yousef.
Rebeka ma osiemnaście lat, bogatego narzeczonego i ogromne szanse na przyszłość w dostatku. Dziewczyna żyje jak pod kloszem i nie zauważa jak jej ukochany wraz z żydowskim społeczeństwem brutalnie traktuje Palestyńczyków. Postanawia zakończyć ten związek. Nie wie tylko jak bolesne niesie to ze sobą konsekwencje.

Oblubienica morza to historia napisana przez Michelle Cohen Corasanti – autorkę słynnego już Drzewa migdałowego i Jamala Kanj – Palestyńczyka, inżyniera, który w dzieciństwie mieszkał w obozie dla uchodźców. Jego życiorys pozwala domyślać się, że niektóre wątki wykorzystane w książce są prawdziwe i fakt ten sprawia, że trudno znaleźć słowa na opisanie tej książki. O takim okrucieństwie i niesprawiedliwości zawsze ciężko się mówi, a toczący się od wielu lat konflikt izraelsko-palestyński to szczególny przypadek. Od tylu lat po obu stronach barykady giną ludzie, każdy ma swoje racje i właściwie nie zanosi się na szybkie rozwiązanie wszystkich problemów. To ważne, że powstają takie książki, gdzie oprócz naprawdę ciekawej historii i wywoływania mocnych emocji poszerzamy także swoje horyzonty i dowiadujemy się jak żyją ludzie w innych krajach.

Sara, Ammer, Youself, Rebeka. Cztery osoby w różnym wieku. Nawet żyjący w innych czasach, ponieważ powieść swobodnie lawiruje między rokiem 1932 czy np. 1990. Gdy zaczynamy czytać wydaje się nam, że życiorysy te nie mają ze sobą żadnego związku. Później zazębiają się coraz mocniej, przenikają, a zakończenie wyjaśnia wszystkie wątki i powiązania i daje nam ogromną siłę i nadzieję. Mimo zawartego w niej cierpienia, smutku i okrucieństwa książka nie dołuje, a ma nawet pozytywny wydźwięk. Jednocześnie przedstawienie przekroju ludzkich losów z tak odmiennych czasów jak te zaraz po II wojnie światowej, a nam współczesnych jest bardzo ciekawym zabiegiem. Pokazuje jak rozległy czasowo to konflikt i jak wiele krzywd już wyrządzono.


Jak już napisałam książka to ma pozytywny wydźwięk, ponieważ opowiada o sile miłości. Związek Żydówki i Palestyńczyka był i w dalszym ciągu jest czymś niedopuszczalnym. Prawdziwa miłość nie zawsze ma dobre zakończenie, ale to ona daje siłę do niepoddawania się losowi. Oblubienica morza to też opowieść o marzeniach. O tym, że trzeba samemu walczyć i ciężko pracować, aby osiągnąć w życiu upragniony cel. Tak jak Ameer, który chciał zostać naukowcem, wynalazcą i miał na swojej drodze naprawdę masę przeszkód do pokonania.

Dzisiaj skupiam się głównie na emocjach, które wywołała we mnie ta powieść, ale muszę wspomnieć wam jeszcze o samej jej konstrukcji i stylistyce. Jest zbudowana z krótkich, kilku stronnicowych rozdziałów, dzięki którym od powieści trudno się oderwać. Dodatkowo ma bardzo lekki, prosty język, który chyba najmocniej odpowiada mi w powieściach traktujących o tak trudnych i ważnych tematach. Nie trzeba poetyckiego języka, aby pisać o wojnie. Proste słowa mają znacznie mocniejszy wydźwięk w takich przypadkach.

Oblubienica morza to przepiękna, mocna, wywołująca emocje opowieść o miłości i marzeniach w czasie konfliktu izraelsko-palestyńskiego, który trwa do dziś. O splątanych ludzkich losach, pokazująca, że miłość i rodzina to coś czym należy się kierować niezależnie od okoliczności. Polecam!

pokaż więcej

 
2018-07-23 21:53:14
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, PRZECZYTANE W 2018
Cykl: Verlaque i Bonnet (tom 2)

moje-ukochane-czytadelka.blogspot.com
Uniwersytet Aix-en-Provence. Wydział Teologii. Wszyscy studenci i wykładowcy żyją w gorączkowym podnieceniu, ponieważ dziekan ma wkrótce ogłosić swojego następcę oraz nazwisko laureata prestiżowego stypendium. Oba te zaszczyty niosą ze sobą bogactwo i życie w dostatku, a więc gdy dziekan zostaje znaleziony martwy w swoim gabinecie motyw wydaje się być...
moje-ukochane-czytadelka.blogspot.com
Uniwersytet Aix-en-Provence. Wydział Teologii. Wszyscy studenci i wykładowcy żyją w gorączkowym podnieceniu, ponieważ dziekan ma wkrótce ogłosić swojego następcę oraz nazwisko laureata prestiżowego stypendium. Oba te zaszczyty niosą ze sobą bogactwo i życie w dostatku, a więc gdy dziekan zostaje znaleziony martwy w swoim gabinecie motyw wydaje się być oczywisty. Sędzia Verlaque i jego ukochana Marine mają twardy orzech do zgryzienia – lista podejrzanych jest naprawdę długa.

Podczas czytania tej książki do głowy przyszła mi do głowy myśl, że to idealna lektura na niedzielę. Oczywiście czytałam ją też w inne dni, ale chodzi mi o ten niezwykły klimat jaki można w niej odnaleźć i otulić się nim jak kokonem, chociaż gatunek jakim jest kryminał raczej tego nie zapowiada. Kubek ciepłego napoju, coś słodkiego i ta dobra proza to idealna połączenie i sposób na zrelaksowanie się po całym tygodniu. To się po prostu świetnie czyta i chociaż akcja nie gna na łeb na szyję to w tej opowieści można się rozsmakować. To już kolejne odczucie tego typu związane z powieściami wydawanymi przez Smak Słowa, a więc swoją nazwę noszą oni nie bez powodu.

Zagadka kryminalna dotycząca śmierci dziekana na chwilę przed ogłoszeniem ważnych nazwisk jest intrygująca, ale wolno się rozwija. Kolejne tropy w śledztwie sędziego Verlaque poprzecinane są wstawkami zawierającymi jego życie prywatne i bolesną przeszłość, która nie pozwala mu normalnie żyć. To bardzo ciekawa postać, ma w sobie coś magnetycznego. To już druga część serii Verlaque i Bonnet, ale w żaden sposób nie przeszkadzało mi to w odbiorze powieści. Myślę jednak, że z chęcią zapoznam się z poprzednim tomem i kolejnym, który już został napisany i będzie nosił tytuł Morderstwo w winnicy.

Jednym z ważniejszych aspektów książki Morderstwo przy Rue Dumas jest dobre jedzenie i jeszcze lepsze wino. Zajmuje ono kluczową rolę w życiu bohaterów. Dla jednego czytelnika fragmenty te będą przegadane i niepotrzebne. Dla mnie stworzyły ten charakterystyczny klimat i dzięki nim kryminał ten jest smakowitym wypełniony zapachami i doznaniami. Na tyle wpływającymi na czytelnika, że mam ogromną ochotę wybrać się w zakątki opisane w powieści.

Morderstwo przy Rue Dumas to historia, która mogłaby powstać kilka, kilkadziesiąt lat temu. Niesie ze sobą delikatne i trudne do uchwycenia echo powieści Agathy Christie czy Artura Conan Doyle. To ten aspekt sprawił, że tak mi się spodobało. Nie ma w niej tej szybkości, pędzenia wydarzeń, którą lubię, ale przez to, że znajduję ją praktycznie w każdej książce tego typu staje się już nudna. Powieść Mary Lou Longwort jest miłą odmianą i odskocznią od popularnych obecnie kryminałów i thrillerów.

Czy polecam? Oczywiście! To coś innego niż powieści, które czytacie codziennie. Z ciekawym klimatem, zagadką kryminalną i bohaterami. Dodatkowo czyta się ją ekspresowo, mi zajęła dwa dni.

pokaż więcej

 
Moja biblioteczka
3980 581 5510
Porównaj książki w Waszych biblioteczkach.
Sprawdź oceny wspólnych książek.
Tyle książek ma ten użytkownik w swojej biblioteczce.
Tyle opinii dodał ten użytkownik.
Tyle plusów otrzymał ten użytkownik za swoje wypowiedzi.
Znajomi (320)

Ulubieni autorzy (7)
Lista ulubionych autorów
Ulubione cytaty (8)
lista cytatów
zgłoś błąd zgłoś błąd