Barbara Bąkowska 
czarnawrona12.blogspot.com
Książki, te czytane sprawiają, że czuję się jak przeniesiona za dotknięciem czarodziejskiej różdżki w inny wymiar świata. Te napisane przeze mnie i wydane zawierają moje emocje, refleksje i wyobraźnię. Bardzo zajmuje mnie literatura dotycząca wnętrza człowieka, jego emocji, odczuć, uczuć. Na LC od 18.02.2018r.
kobieta, Kiełmina (woj. łódzkie), status: Autorka, dodała: 8 książek i 16 cytatów, ostatnio widziana 17 godzin temu
Teraz czytam
  • Chłopiec z Aleppo, który namalował wojnę
    Chłopiec z Aleppo, który namalował wojnę
    Autor:
    Historia rodziny, która stara się przetrwać we współczesnej Syrii ogarniętej wojną domową, opowiedziana oczami czternastoletniego Adama, chłopca o niezwykłym umyśle, który przejawia symptomy zespołu A...
    czytelników: 272 | opinie: 37 | ocena: 8,28 (93 głosy) | inne wydania: 1
  • Na południe od granicy, na zachód od słońca
    Na południe od granicy, na zachód od słońca
    Autor:
    Hajime i Shimamoto przyjaźnili się w dzieciństwie. Shimamoto, kiedy była mała, zachorowała na polio i od tego czasu miała sparaliżowaną jedną nogę. Hajime był jedynakiem, trochę rozpuszczonym i egoist...
    czytelników: 8530 | opinie: 404 | ocena: 6,94 (4788 głosów) | inne wydania: 1
  • Temat na pierwszą stronę
    Temat na pierwszą stronę
    Autor:
    „Kraj groteskowy, zdeformowany, niepotrafiący nawet godnie przyjąć swojego tragicznego losu. Takie właśnie są Włochy opisywane przez Umberto Eco w jego najnowszej powieści i taka jest rzeczywistość, k...
    czytelników: 1380 | opinie: 102 | ocena: 6,14 (713 głosów) | inne wydania: 2

Pokaż biblioteczkę
Aktywności (z ostatnich 3 miesięcy)
2018-08-15 19:33:58
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Dennis Lehane, Posiadam

Przyjemna lektura. Historia Boba, Nadii i Rocco przede wszystkim, plus przedstawione koleje losów innych bohaterów, którzy odgrywali jakieś role w ich życiu.
W trakcie czytania "Brudnego szmalu" nutka tajemniczości podsycała ciekawość.
Moje przemyślenia po przeczytaniu książki:
- Nigdy nie wiadomo, jakie tajemnice kryją się pod dziwnym zachowaniem ludzi.
- Dzieciństwo ma ogromny wpływ na...
Przyjemna lektura. Historia Boba, Nadii i Rocco przede wszystkim, plus przedstawione koleje losów innych bohaterów, którzy odgrywali jakieś role w ich życiu.
W trakcie czytania "Brudnego szmalu" nutka tajemniczości podsycała ciekawość.
Moje przemyślenia po przeczytaniu książki:
- Nigdy nie wiadomo, jakie tajemnice kryją się pod dziwnym zachowaniem ludzi.
- Dzieciństwo ma ogromny wpływ na życie człowieka.
- Są sytuacje, w których trudne wybory muszą być dokonywane.

Dennis Lehane, napisał tę książkę stylem, który przypadł mi do gustu. Sporo w niej metafor, porównań, ale nie użytych przez autora przesadnie lecz ze smakiem. Prosta opowieść, potrafiąca zaciekawić.

pokaż więcej

 
2018-08-12 20:24:04
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Posiadam
Autor:

"Opactwo Northanger" czyta się przyjemnie i dość szybko. Autorka zwraca w powieści uwagę na takie wartości jak przyjaźń, szacunek, zaufanie, dotrzymywanie danego słowa. Pokazuje też jak manipulacja i kłamstwa ludzi mogą kogoś skrzywdzić i postawić w złym świetle w oczach innych. Snute intrygi, powodowane zazdrością i chęcią zrobienia lepszego wrażenia odbiera się niemalże z odrazą.

Jane...
"Opactwo Northanger" czyta się przyjemnie i dość szybko. Autorka zwraca w powieści uwagę na takie wartości jak przyjaźń, szacunek, zaufanie, dotrzymywanie danego słowa. Pokazuje też jak manipulacja i kłamstwa ludzi mogą kogoś skrzywdzić i postawić w złym świetle w oczach innych. Snute intrygi, powodowane zazdrością i chęcią zrobienia lepszego wrażenia odbiera się niemalże z odrazą.

Jane Austen przedstawiła historię bohaterów lekkim stylem, przyjemnym w odbiorze. Nie jest to jednak pozycja wzbudzająca głębokie refleksje i chyba z takim właśnie zamysłem powstała, żeby umilić czas czytelnikowi formą i wymową, nie zaś po to, by wzbudzać w nim silne emocje.

pokaż więcej

 
2018-08-09 19:38:53
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Joseph Conrad, Posiadam

"Smugę cienia" przeczytałam z ogromnym zainteresowaniem. Początkowo akcja książki wydaje się być powolna, ale nie nudna.
Utwór Josepha Conrada ukazuje prawidłowość, z jaką człowiek może się spotkać w swoim życiu, mającą na celu zdobycie trudnych, głębokich, a przede wszystkim hartujących i rzutujących na przyszłość, doświadczeń.
Autor opisuje okoliczności i skutki podejmowanych decyzji.
...
"Smugę cienia" przeczytałam z ogromnym zainteresowaniem. Początkowo akcja książki wydaje się być powolna, ale nie nudna.
Utwór Josepha Conrada ukazuje prawidłowość, z jaką człowiek może się spotkać w swoim życiu, mającą na celu zdobycie trudnych, głębokich, a przede wszystkim hartujących i rzutujących na przyszłość, doświadczeń.
Autor opisuje okoliczności i skutki podejmowanych decyzji.
Przeżycia głównego bohatera przedstawia, jako wspomnienia niezwykłych wydarzeń, jakich doświadczył zmagając się z warunkami i przeciwnościami panującymi na morzu, podczas żeglugi statkiem.
Z prawie całą chorą na febrę załogą i w niesprzyjających warunkach pogodowych odbywa pierwszy tak męczący (zarówno fizycznie jak też psychicznie) rejs, prowadzący go ostatecznie do osiągnięcia dojrzałości. Jak sam zauważa, po tym przeżyciu czuje się starym człowiekiem, pomimo młodego wieku.

W posłowiu Jan Józef Szczepański przybliża nam losy i postać Józefa Teodora Korzeniowskiego, autora "Smugi cienia".

Książkę czyta się szybko. Polecam.

pokaż więcej

 
2018-08-06 19:48:41
Dodała cytat z książki: Dzieci Nowego Tysiąclecia
Niczego nie osiągniemy, promując przemoc, dyscyplinę i porządek. Dzieci potrzebują miłości, a nie jej substytutu.
 
2018-08-06 19:25:10
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Jan van Helsing, Posiadam, Ulubione

W książce "Dzieci nowego tysiąclecia" poruszanych jest wiele kontrowersyjnych tematów. Imponuje mi spojrzenie autora i przedstawianie nietuzinkowych zagadnień, popieranych interesującymi przykładami w fascynujący sposób.
W pierwszej części książki, tłumaczone jest znaczenie spirytyzmu, medialności, jasnowidzenia, reinkarnacji itp.
Jan van Helsing przybliża nam to wszystko po to, żeby łatwiej...
W książce "Dzieci nowego tysiąclecia" poruszanych jest wiele kontrowersyjnych tematów. Imponuje mi spojrzenie autora i przedstawianie nietuzinkowych zagadnień, popieranych interesującymi przykładami w fascynujący sposób.
W pierwszej części książki, tłumaczone jest znaczenie spirytyzmu, medialności, jasnowidzenia, reinkarnacji itp.
Jan van Helsing przybliża nam to wszystko po to, żeby łatwiej było zrozumieć przekaz zawarty w książce. Tę część czyta się najtrudniej, o czym autor uprzedza czytelnika.
Kiedy już się przez nią przebrnie, dalsze rozdziały pochłaniają i czyta się je z ogromnym zaciekawieniem. Wręcz trudno się od nich oderwać.
Rozmowy z dziećmi medialnie uzdolnionymi, takimi które pamiętają fakty z poprzedniego życia, widzą zmarłych, duchy przyrody, anioły, demony i inne niematerialne istoty odbiera się jak, zupełnie inny wymiar życia, świata i wszechświata. Autor zwraca uwagę na to, że światy - materialny i niematerialny istnieją obok siebie, ale nie każdy jest w stanie to dostrzec, poczuć, w jakiś sposób odebrać. Wszystko dlatego, że nie zwraca się uwagi lub nie ma się świadomości tego że, coś chce nam przekazać "tamten świat".
Są jednak ludzie, zwłaszcza dzieci, które mają taki dar i mogą tego doświadczać. Trudno w to uwierzyć, ale przykłady i fakty mówią same za siebie. Podobno takich dzieci rodzi się coraz więcej.
Opisywane historie skłaniają do głębokich refleksji.
Autor porusza wiele tematów związanych z naszą duchowością i cielesnością. Przedstawia związek tego, czego doświadczamy z podejmowanymi przez nas decyzjami. Wspomina o roli anioła stróża i przewodników duchowych w naszym życiu.
Przybliża też znaczenie tego, jaki wpływ na ziemię i ludzi mają zachodzące zmiany na słońcu, o przemianach zachodzących na ziemi, o powstawaniu nowej rasy ludzi w drodze powolnej ewolucji.
Możemy się dowiedzieć czytając "Dzieci nowego tysiąclecia" o stwierdzonych naukowo zmianach ludzkiego DNA, jakie wykazują niektóre dzieci. Wspomina też o supermedialnych dzieciach z Chin i o "Dzieciach Indygo". Wyjaśnia czym się te dzieci charakteryzują.

Książka porusza, intryguje i wzbudza zainteresowanie.
Mnie tak, jak inne książki autora, które przeczytałam, urzeka wiedzą, stylem i wielowątkowością tematów.
Uważam, że warto się z nią zapoznać, szczerze polecam każdemu.

pokaż więcej

 
2018-07-24 18:20:33
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Cristina Caboni, Podarowane, Posiadam

Książka Cristiny Caboni "Strażniczka miodu i pszczół" urzekła mnie wyjątkowym klimatem spokoju i ciepła. Pochłonęła mnie wysublimowanym stylem i pięknem zawartego w niej przekazu, bez reszty.

Ta powieść jest delikatna i miękka - jak jedwab.
Płynna, a zarazem krystalizująca - jak miód.
Kolorowa i przepełniona życiem - jak Matka Natura.
Wzruszająca, jak dotyk bryzy morskiej i muśnięcie...
Książka Cristiny Caboni "Strażniczka miodu i pszczół" urzekła mnie wyjątkowym klimatem spokoju i ciepła. Pochłonęła mnie wysublimowanym stylem i pięknem zawartego w niej przekazu, bez reszty.

Ta powieść jest delikatna i miękka - jak jedwab.
Płynna, a zarazem krystalizująca - jak miód.
Kolorowa i przepełniona życiem - jak Matka Natura.
Wzruszająca, jak dotyk bryzy morskiej i muśnięcie promieni słońca.
Pachnąca pyłkiem kwiatów, pszczelim woskiem, marzeniami, wspomnieniami i miłością .

Czytając "Strażniczkę miodu i pszczół" na początku trzeba oswoić się z przemieszczaniem w czasie, od rzeczywistości w przeszłość i na odwrót. Każdy rozdział zaczyna się tytułem, będącym porównaniem rodzaju miodu, któremu autorka przypisała konkretne znaczenie, współgrające z jego treścią. Powieść zakończona jest epilogiem, księgą miodu i notą od autorki.

Miejsce dzieciństwa bohaterki ma w sobie czar i magię, którą czuje się w każdym zapisanym zdaniu.
Nawet nie zauważyłam, kiedy przeniosłam się na piękną plażę, na wzgórza porośnięte wyjątkową roślinnością, do lasu, w którym królowały dzikie pszczoły. Dom, który był domem dzieciństwa bohaterki, to klimatyczne, pełne folkloru miejsce. Każdy przedmiot, każda roślina miała w nim znaczenie.
Czytając opis czuje się zapach tego domu, zapach miodu, cytryn i ziół.

Angelica, jest uosobieniem prawości, odwagi i dobra. Przez wiele lat szukała swojego miejsca na ziemi, miotały nią silne emocje i uczucia. Towarzyszkami jej życia były pszczoły, które kochała, zajmowała się nimi z pasją i oddaniem. W wędrówce, jaką odbyła w poszukiwaniu siebie wsparciem były jej zwierzęta, pies Lorenzo i kotka Pepita.

Czy zdołała odnaleźć siebie, swoje marzenia i urzeczywistnić je?
Czy odnalazła utraconą miłość z dzieciństwa? Czy pokonała lęk, poczuła spokój i przestała uciekać przed wspomnieniami, silnymi emocjami? Czy znalazła swoje miejsce na ziemi?

Szczerze zachęcam do sięgnięcia po "Strażniczkę miodu i pszczół", bo to wg mnie wyjątkowa powieść, którą czyta się jednym tchem i z ogromnym zaciekawieniem.

pokaż więcej

 
2018-07-19 17:30:57
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Posiadam
Autor:

Książkę "Torturowana" przeczytałam kilka dni temu. Musiałam się z nią jednak wewnętrznie poukładać, żeby wyrazić opinię. Czy powinno się opisywać takie doświadczenia i pokazywać światu, z czym przez całe swoje dzieciństwo, aż do osiągnięcia pełnoletności, założenia rodziny trzeba było się mierzyć? Jakich okrucieństw doświadczać? Uważam, że tak, z całą pewnością tak.

Podziwiam autorkę za...
Książkę "Torturowana" przeczytałam kilka dni temu. Musiałam się z nią jednak wewnętrznie poukładać, żeby wyrazić opinię. Czy powinno się opisywać takie doświadczenia i pokazywać światu, z czym przez całe swoje dzieciństwo, aż do osiągnięcia pełnoletności, założenia rodziny trzeba było się mierzyć? Jakich okrucieństw doświadczać? Uważam, że tak, z całą pewnością tak.

Podziwiam autorkę za odwagę, determinację i znalezienie w sobie wystarczająco dużo wewnętrznej siły, żeby ujawnić cierpienie zarówno fizyczne, jak też psychiczne powodowane nieludzkim, wręcz odrażającym i bezwzględnym zachowaniem wobec niej przez domowego oprawcę. Jestem pełna uznania dla Jane Elliott, która używając tego pseudonimu ujawniła okrucieństwo, jakiemu była poddawana przez 17 lat i w końcu doprowadziła do oskarżenia, osądzenia i ukarania tyrana.
Autorka poruszyła w książce bardzo ważne aspekty społeczne, a mianowicie kompletną znieczulicę na krzywdę ludzką, krzywdę dziecka. Znieczulicę powodowaną strachem i troską o własne bezpieczeństwo.
Nie sposób sobie nawet wyobrazić, co czuje czteroletnie dziecko, któremu przystawia się nóż do gardła i grozi zabiciem go lub jego matki, jeśli nie wykaże bezwzględnego posłuszeństwa. Co może czuć nastoletnia dziewczyna, która jest wielokrotnie podduszona poduszką, czy też ma zakładaną torebkę foliową na głowę tak, by nie mogła złapać oddechu.

Jane była katowana, zastraszana, molestowana i wykorzystywana seksualnie, a mimo to, nie złamała się i przeżyła 17 lat koszmaru zafundowanego przez kogoś, pozbawionego człowieczeństwa.
Mało tego, zdołała się temu przeciwstawić, zawalczyć o własne życie, o sprawiedliwość, powstrzymanie zła, jakiego doświadczyła i dać przykład wszystkim tym, którzy w swoim życiu muszą znosić podobne okrucieństwa. Uświadomić, że warto przerwać milczenia, że warto powiedzieć dość, warto, bo chodzi o ich życie, o lepsze jutro bez poczucia lęku, bólu i cierpienia.

Książka jest wstrząsająca, ale jak najbardziej warta przeczytania.

pokaż więcej

 
2018-06-25 20:19:47
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Posiadam
Autor:

"Powrót z piekła" zawiera historię kobiety i jej rodziny, która poprzez zmagania z bólem, cierpieniem zarówno fizycznym, jak i mentalnym, doświadczając straty bliskich podczas przemian zachodzących w Kambodży od 1975r. przez cztery kolejne, trudne lata, poznaje doświadczalnie "Boga ludzi Zachodu".
Nieludzkie warunki, w jakich przyszło jej i jej najbliższym żyć po przemianie w kraju powodują,...
"Powrót z piekła" zawiera historię kobiety i jej rodziny, która poprzez zmagania z bólem, cierpieniem zarówno fizycznym, jak i mentalnym, doświadczając straty bliskich podczas przemian zachodzących w Kambodży od 1975r. przez cztery kolejne, trudne lata, poznaje doświadczalnie "Boga ludzi Zachodu".
Nieludzkie warunki, w jakich przyszło jej i jej najbliższym żyć po przemianie w kraju powodują, że zaczyna myślami szukać wsparcia w Bogu, o którym niegdyś słyszała, a wątpić w wartości dotychczas wyznawanej wiary.
Kobieta ta, jak i inni mieszkańcy Kambodży wychowana została w buddyzmie. Czytając książkę, spotykamy się z porównaniem dokonanym w bardzo subtelny sposób, chrześcijaństwa i buddyzmu.
Bohaterka nawiązuje do tych różnic podczas opisywania swoich kolei losu, z jakimi przyszło jej się zmierzyć będąc w obozach Czerwonych Khmerów, w drodze do i już w samej Francji.
W "Powrocie z piekła" autorka opisuje trudności, jakie muszą pokonywać uchodźcy, chcąc przystosować się do życia w kraju innego wyznania i innej kultury.
Książka bardzo refleksyjna, skłaniająca do przemyśleń i wciągająca. Uważam, że warta przeczytania.

pokaż więcej

 
Moja biblioteczka
388 76 8163
Porównaj książki w Waszych biblioteczkach.
Sprawdź oceny wspólnych książek.
Tyle książek ma ten użytkownik w swojej biblioteczce.
Tyle opinii dodał ten użytkownik.
Tyle plusów otrzymał ten użytkownik za swoje wypowiedzi.
Znajomi (322)

Ulubieni autorzy (12)
Lista ulubionych autorów
Ulubione cytaty (18)
lista cytatów
zgłoś błąd zgłoś błąd