Tatiasza Aleksiej 
Kobieta, żona, matka pracująca zawodowo. Kocham książki, kocham czytać, kocham je mieć, zawsze tak było. Wieczór z ciekawą książką to jest to co lubię najbardziej... Mój syn nazywa mnie "molem książkowym"... Moje opinie płyną prosto z serca, są uczuciami, emocjami jakich doświadczam podczas czytania... Uwielbiam Freddie'go Mercury... Queen...
kobieta, status: Czytelniczka, dodała: 1 cytat, ostatnio widziana 1 dzień temu
Teraz czytam
  • Historia złych uczynków
    Historia złych uczynków
    Autor:
    Połączyła ich miłość? Pożądanie? Przeznaczenie? A może zło, które wydarzyło się dużo wcześniej? Nina przyjeżdża na studia do Warszawy. Wierzy, że ma szansę na lepsze życie niż jej matka. Jednak dzień...
    czytelników: 717 | opinie: 98 | ocena: 8,53 (191 głosów)
  • I wtedy to się stało
    I wtedy to się stało
    Autor:
    Wzruszająca powieść o miłości wystawionej na ciężką próbę, książka dla fanów „P.S. Kocham Cię” Cecelii Ahern i „Jednego dnia” Davida Nichollsa. Mel Taylor już jako trzynastolatka poznała miłość swojeg...
    czytelników: 642 | opinie: 34 | ocena: 6,95 (165 głosów)

Pokaż biblioteczkę
Aktywności (z ostatnich 3 miesięcy)
2018-08-16 22:11:18
Dodała książkę na półkę: Teraz czytam
Autor:
 
2018-08-16 19:05:05
Ma nowego znajomego: Rocinka
 
2018-08-16 18:43:28
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Przeczytane 2018
Autor:

Lisa Genowa to zawsze strzał w dziesiątkę. Autorka swoimi książkami porywa mnie i nie chce puścić, aż do końca. Nie są to łatwe i przyjemne pozycje. Podczas czytania w "środku aż ściska". Powieści autorki przenoszą nas w świat bardzo chorych, cierpiących, zwykłych ludzi.

Lisa Genowa to amerykańska powieściopisarka oraz doktor nauk w dziedzinie neurobiologii. Jej książki rozchodzą się w...
Lisa Genowa to zawsze strzał w dziesiątkę. Autorka swoimi książkami porywa mnie i nie chce puścić, aż do końca. Nie są to łatwe i przyjemne pozycje. Podczas czytania w "środku aż ściska". Powieści autorki przenoszą nas w świat bardzo chorych, cierpiących, zwykłych ludzi.

Lisa Genowa to amerykańska powieściopisarka oraz doktor nauk w dziedzinie neurobiologii. Jej książki rozchodzą się w milionach egzemplarzy i są tłumaczone na wiele języków.

Główny bohater "Sekretu O'Brienów" - Joe, to czterdziestotrzyletni policjant. Wraz z żoną i czwórką dorosłych dzieci mieszka w jednej z irlandzko - katolickich dzielnic Bostonu. Kocha swoją rodzinę, jest oddanym funkcjonariuszem i dobrym, spokojnym człowiekiem. Ich życie toczy się spokojnie, utartym torem. Joe zaczyna mieć dziwne drgawki, niekontrolowane wybuchy agresji, problemy z koncentracją. Początkowo lekceważy te "dziwne objawy". Do momentu, aż zaczyna być to widoczne. Ludzie patrzący na niego z boku mają wrażenie, że jest on pod wpływem alkoholu. Żona wymusza na nim wizytę u lekarza specjalisty. Diagnoza lekarska jest wyrokiem, nie tylko dla niego, ale i dla jego dzieci, wnuków. Choroba jest dziedziczna i jest śmiertelna...

Choroba Huntingtona - mówią o niej, że to najokrutniejsza choroba na jaką może zapaść człowiek. Jest chorobą genetyczną, o której przeciętny człowiek nie ma "zielonego" pojęcia. Objawia się po trzydziestym piątym roku życia i prowadzi do śmierci. Charakteryzuje się stopniową utratą kontroli ruchowej, utratą równowagi, niekontrolowanymi odruchami, pląsawicą, niewyraźną mową, problemami przełykania, wybuchami agresji. W ostatnim stadium choroby, człowiek staje się więźniem własnego ciała.

Opowieść o niezwykłej rodzinie, która potrafiła stawić czoło chorobie, wzajemnie się wspierając, będąc ze sobą. Każdego dnia rodzina O'Briemów walczy o swojego męża i ojca. Bywają chwile załamania, bo któż by ich nie miał w takiej sytuacji. Przejmująca historia, opisana dosadnie i przystępnie. Bardzo bolesna i wstrząsająca. Poruszyła mnie. Jak nie wiele potrzeba by całe życie runęło jak domek z kart. Książka bardzo emocjonalna, pokazuje jak ważna w życiu jest miłość, wiara, szacunek, przywiązanie, wzajemna zależność. Jak ja bym się zachowała w takiej sytuacji, czy znalazłabym w sobie dość siły? Przerażające i bardzo smutne.

pokaż więcej

 
2018-08-16 16:54:10
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Przeczytane 2018
Autor:
Seria: Moondrive
 
2018-08-14 12:15:48
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Przeczytane 2018
 
2018-08-13 17:04:26
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Przeczytane 2018
Autor:
 
2018-08-09 22:56:51
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Przeczytane 2018
Seria: Świadectwa

Obozy koncentracyjne. Obozy zagłady. Czy wiecie, kto spośród jeńców obozów koncentracyjnych musiał nosić różowy trójkąt?

Heinz Heger to pseudonim austriackiego pisarza Johanna "Hansa" Neumanna. Autor wspomnień Josefa Kohouta, byłego więźnia obozów koncentracyjny. Autor sam był gejem, zmarł w 1978 roku.

Historia opisana przez Heinza Hegega to wyjątkowe świadectwo prawdy. Jest to pierwsza...
Obozy koncentracyjne. Obozy zagłady. Czy wiecie, kto spośród jeńców obozów koncentracyjnych musiał nosić różowy trójkąt?

Heinz Heger to pseudonim austriackiego pisarza Johanna "Hansa" Neumanna. Autor wspomnień Josefa Kohouta, byłego więźnia obozów koncentracyjny. Autor sam był gejem, zmarł w 1978 roku.

Historia opisana przez Heinza Hegega to wyjątkowe świadectwo prawdy. Jest to pierwsza relacja osoby homoseksualnej, która była prześladowana w okresie nazistowskim. Każdy człowiek w obozie koncentracyjnym nosił swój trójkąt wraz z numerem. Nasz główny bohater nosił trójkąt różowy.
Od szesnastego roku życia Josef zdawał sobie sprawę, że jest inny, że odczuwa silny pociąg do swojej własnej płci niż do dziewcząt. Miał mądrą matkę, której zwierzył się chcąc pozbyć się tajemnicy.
"Mój drogi chłopcze - powiedziała - to twoje życie, które musisz przeżyć sam. Nie można wyjść ze skóry i zmienić jej na jakąś inną, trzeba się z tym pogodzić. Jeśli sądzisz, że tylko mężczyzna może dać ci szczęście nie jesteś z tego powodu potworem"... .
Został zatrzymany na mocy paragrafu 175, poddany gruntownej rewizji osobistej, przesłuchany i skazany na obóz. Pierwszym obozem do którego został wysłany był w Sachsenhausen, potem był KL Flossenburg. Więźniowie z różowym i brązowym - Cyganie - trójkątem byli najbardziej dręczonymi więźniami przez esesmanów i kapo. Określano ich jako śmieci nie mające prawa do życia. Znęcano się nad nimi, bito, kopano, traktowano jak towar. Byli wykorzystywani na przeróżne sposoby, w tym seksualne. Było to bardzo powszechne. Byli "dupojebcami". Minimalne racje żywnościowe, ciężka, nieludzka praca w kamieniołomach, cegielni. Wyrafinowane tortury, sadyzm na każdym kroku. Krematorium.
"Jedno było dla mnie oczywiście jasne: moja wola przeżycia w obozie była wprawdzie silna, ale przeżycie wśród tych esesmańskich bestii miało wysoką cenę - moralność, przyzwoitość i honor. Zdałem sobie z tego sprawę i cierpiałem z tego powodu, jednak bez przyjaźni z kapo nie byłoby mnie teraz wśród żywych"
W 1943 r. na rozkaz Himmlera urządzono w obozie burdel o którym mówiono "gniazdo rozkoszy". Więźniowie z różowym trójkątem mieliby poprzez regularne, przymusowe wizyty w burdelu zostać wyleczeni ze swoich skłonności. Inny sposób by zwalczać w "różowych" ich skłonności było kastrowanie. Na każdym kroku spotkać było można podwójną moralność. Więźniowie aby przeżyć musieli wchodzić w intymne relacje z kapo czy blokowymi.
Josef po sześciu latach odzyskał wolność, wrócił do domu gdzie czekała na niego matka.

Przez bardzo długi czas już po wojnie, cierpienie tych ludzi nie było uznawane, było tematem tabu. Zastali oni pozostawieniu samym sobie. Książka przerażająca, prawdziwa, porażająca. Zachęcam do zapoznania się z całością. Nie wolno nam zapominać o tych strasznych czasach, zbrodniach, które ludzie zgotowali innym ludziom. Wstrząsające świadectwo historyczne.
Polecam.

pokaż więcej

 
2018-08-09 13:08:08
Dodała książkę na półkę: Teraz czytam, Moje :)
 
2018-08-09 12:45:22
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Moje :), Przeczytane 2018, Ulubione
Cykl: Północna Droga (tom 4)

"Trzy młode pieśni" to czwarta i zarazem ostatnia część cyklu "Północna Droga" Elżbiety Cherezińskiej". Tak samo jak poprzednio, zostałam wciągnięta w ten wspaniały, piękny a zarazem okrutny świat. Ta część jest zdecydowanie bardziej męska i krwawa. Nie brakuje silnych i mądrych kobiet.

Jest opowieścią z perspektywy młodych, to oni dochodzą do głosu. Bjorn, Ragnar i Gudrun. Cofamy się w...
"Trzy młode pieśni" to czwarta i zarazem ostatnia część cyklu "Północna Droga" Elżbiety Cherezińskiej". Tak samo jak poprzednio, zostałam wciągnięta w ten wspaniały, piękny a zarazem okrutny świat. Ta część jest zdecydowanie bardziej męska i krwawa. Nie brakuje silnych i mądrych kobiet.

Jest opowieścią z perspektywy młodych, to oni dochodzą do głosu. Bjorn, Ragnar i Gudrun. Cofamy się w czasie, do ich dzieciństwa, opowieść zaczyna się od nowa. Wyjaśnia się historia Szczury, Olafa i Guny. Przyglądamy się jak dorastają młodzi potomkowie znamienitych i wielkich jarlów Północy. Jak przechodzą kolejne etapy szkolenia, aby stać się prawdziwymi wojami. Bjorn i Ragnar nawiązują braterstwo krwi, które łączy ich nierozerwalnie na całe życie. Razem szukają zemsty, walcząc u boku jomswikingów i razem próbują odnaleźć swoją życiową drogę. Roznosi ich energia, są młodzi, niestrudzeni, dzielni, pełni życia, gotowi na to co przyniesie im los.

Świat męski i żeński oddzielony od siebie, bardzo różny. Gudrun rośnie u boku matki, kobiet, żon. Nie o takim życiu dla siebie marzy. Nie chce być tylko - " Gundrun z Nansen, córką jarla Regina" a potem żoną. Chce od życia więcej, o wiele więcej. Kocha, całym sercem. Wyrasta na piękną kobietę, odrzuca kolejne oświadczyny. Jej życie toczy się zupełnie innym rytmem niż brata.

Ta część jest zdecydowanie bardziej krwawa. Zabijają, ludzie zamieniają się w bestie. Cherezińska bardzo obrazowo pokazuje przebieg bitw, często miałam wrażenie jak bym była w samym środku rozgrywających się wydarzeń. Nie zawsze było to miłe. A obok miłość, pożądanie, cielesność. Autorka z niezwykłym wyczuciem i pięknem oddaje sceny miłości. Nie brakuje rubaszności, sprośnych dowcipów, podtekstów seksualnych. Wszystko pięknie w komponowane, stanowiące całość.

Magia, ofiary. Przez całą książkę przewija się tajemnicza wieszczka Urd, która widzi przyszłość i potrafi leczyć za pomocą ziół. To ona przepowiada przyszłość Norwegii pod panowaniem nowego boga - Chrysta. Świat ludzki łączy się i przeplata z boskim. Przesiąknięty nordycką mitologią. Piękna, urzekająca przyroda, potężne i piękne fiordy. Ogromne dzikie lasy, pełne zwierzyny i tajemnic. Niezbadany daleki świat. Zakończenie całkowicie zaskakujące, idealne, na miarę Elżbiety Cherezińskiej.

Cała "Droga Północna" okazała się niezwykłą przygodą, przez którą przedzierałam się często z wypiekami na policzkach, biciem serca, smutkiem czy radością. Towarzyszyłam wszystkim bohaterom z przyjemnością i wielkimi emocjami. Na koniec wszystko naprało przejrzystości, otrzymaliśmy pełen obraz i wszystko stało się jasne. Niesamowita wyobraźnia, dbałość o szczegóły, wiedza historyczna autorki i lekkie pióro, powoduje, że książki czyta się niesamowicie lekko i z przyjemnością. Został żal, że to koniec, tej długiej i krętej drogi. :)
Serdecznie polecam cały cykl. :)

pokaż więcej

 
2018-08-06 15:54:43
Dodała książkę na półkę: Chcę przeczytać
 
2018-08-04 17:51:44
Dodała książkę na półkę: Chcę przeczytać
 
2018-08-04 16:52:26
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Moje :), Przeczytane 2018

Rewelacyjna książka :) Niesamowicie wciągająca...

Anna H. Niemczynow jest młodą pasjonatką życia. Żona, matka, magister administracji, magister pedagogiki, politolog. Śpiewa mantry, modli się do Boga, medytuje, biega, gra na pianinie. Wierzy w przeznaczenie, stale się uśmiecha i pisze książki.

Stworzyła bardzo dobrą powieść obyczajową, o trudach jakie niesie życie, o przyjaźni, miłości....
Rewelacyjna książka :) Niesamowicie wciągająca...

Anna H. Niemczynow jest młodą pasjonatką życia. Żona, matka, magister administracji, magister pedagogiki, politolog. Śpiewa mantry, modli się do Boga, medytuje, biega, gra na pianinie. Wierzy w przeznaczenie, stale się uśmiecha i pisze książki.

Stworzyła bardzo dobrą powieść obyczajową, o trudach jakie niesie życie, o przyjaźni, miłości. Bardzo emocjonalną, zapadającą w serce... Opowieść o dwóch przyjaciółkach, takich prawdziwych, na całe życie. Julita i Ela. Obie mają "blokady", których nabawiły się w dzieciństwie i które ciążą im przez całe dorosłe życie.

Życie Julity podporządkowane jest mężowi - Geraldowi, jego dobremu samopoczuciu, wygodzie. Jest on :
"Mistrzem w podcinaniu jej skrzydeł, a ona nie ma sił, aby te skrzydła odbudować".
Mają dwójkę, prawie dorosłych dzieci syna i córkę. Syn bardzo wrażliwy, spokojny młody, mądry chłopak, student. Okazuje się być homoseksualistą i ... Córka jest wspaniałą, zaradną dziewczyną, staje się kobietą. Która widzi i rozumie o wiele więcej niż wydaje się matce. Julita bardzo się stara stworzyć dzieciom bezpieczny dom, robi wszystko by unikać sytuacji konfliktowych, by tylko dzieci nie widziały, nie słyszały, nie dostrzegły "prawdy". Sytuacja Julity jest bardzo tragiczna. Ile jest w stanie unieść i znieść obelg, upokorzeń, poniżenia, zakłamania? Chwilami bardzo mnie irytowała i było mi jej po prostu żal, współczułam jej, chciałam aby nią ktoś wreszcie potrząsną i przemówił do rozumu. Jej pokora, posłuszeństwo i oddanie w stosunku do męża była absolutna i we wszystkich dziedzinach życia. Była bezwolna, bez swojego zdania, pieniędzy, jak marionetka. Obdarta z godności i szacunku. Smutna i nieszczęśliwa, do perfekcji opanowała umiejętność stwarzania pozorów szczęścia.
"Skupiałam całą uwagę, na obmyślaniu strategii, jak go uszczęśliwić. Koncertowałam na tym swoje "wszystko" - swój poranek, popołudnie, wieczór. Cały dzień. Kiedy już wydawało mi się, że jestem blisko... pojawiało się coś, co zamiatało całą moją nadzieję, pozostawiając zgliszcza. Nie poddawałam się - próbowałam dalej".

Ela natomiast jest samotną, bezdzietną, dobrze zarabiającą lekarką. Jej problem jej zupełnie inny, z czasem się rozrasta, i Ela - kobieta mądra, inteligentna, bardzo zaradna nie potrafi sobie z nim poradzić. Jednak zawsze może liczyć na Julitę. Próbuje pokonać swoje "demony" i wierzy, że będzie jeszcze szczęśliwa.

Autorka w książce porusza problem depresji, przemocy psychicznej i fizycznej, homoseksualizmu, uzależnienia. Pokazuje jak można żyć w zgodzie z samym sobą, poprzez afirmacje, wiarę w Boga, aktywność fizyczną. Towarzyszyłam głównym bohaterką w ich przeróżnych rozterkach, niemocy, bólu. I było to bardzo przyjemne towarzystwo.

Pani Anna H. Niemczynow stworzyła książkę mocną, prawdziwą, pełną wspaniałych i mądrych myśli. Tchnącą łagodnością i spokojem. Dającą nadzieję na lepsze jutro, wywołującą uśmiech, budzącą sympatię i wzruszającą. Taką która zostanie ze mną na długo...

Piękna, mądra, prawdziwa, ściskająca za serce, iskrząca nadzieją :)

pokaż więcej

 
2018-07-31 15:59:10
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Przeczytane 2018
 
2018-07-30 20:27:11
Ma nowego znajomego: bro_the_greatest
 
2018-07-30 20:08:02
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Przeczytane 2018
 
Moja biblioteczka
1157 458 30615
Porównaj książki w Waszych biblioteczkach.
Sprawdź oceny wspólnych książek.
Tyle książek ma ten użytkownik w swojej biblioteczce.
Tyle opinii dodał ten użytkownik.
Tyle plusów otrzymał ten użytkownik za swoje wypowiedzi.
Znajomi (245)

Ulubieni autorzy (16)
Lista ulubionych autorów
Ulubione cytaty (48)
lista cytatów
zgłoś błąd zgłoś błąd