Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
adorable 
nieperfekcyjnie.pl, , olx.pl/oferty/uzytkownik/133K
25 lat, kobieta, Białystok, status: bibliotekarka, dodała: 109 książek i 107 cytatów, ostatnio widziana 10 godzin temu
Teraz czytam
  • Dzieci z Bullerbyn
    Dzieci z Bullerbyn
    Autor:
    Lasse, Bosse, Lisa, Olle, Britta i Anna mieszkają w Bullerbyn. To maleńka wioska, ale wcale nie jest tam nudno. Każdy dzień, z pozoru zwyczajny, staje się świetną przygodą. Można łowić raki, spać w st...
    czytelników: 35741 | opinie: 1695 | ocena: 7,39 (22920 głosów) | inne wydania: 1
  • Przekleństwa niewinności
    Przekleństwa niewinności
    Autor:
    Powieść, która stworzyła jednego z najlepszych współczesnych pisarzy. Życie spokojnego miasteczka w pobliżu Detroit toczy się wokół rodziny Lisbon. Pięć pięknych, ekscentrycznych sióstr skupia na sob...
    czytelników: 3122 | opinie: 104 | ocena: 7,19 (1169 głosów) | inne wydania: 3
  • Szósta klepka
    Szósta klepka
    Autor:
    Tytuł należy do popularnego cyklu Jeżycjada. Bohaterką jest Cesia Żakówna, mająca kompleksy na tle własnej urody (...). Trudno ich nie mieć, gdy ma się superatrakcyjną siostrę o romantycznym imieniu J...
    czytelników: 12300 | opinie: 357 | ocena: 7,14 (6984 głosy)

Pokaż biblioteczkę
Aktywności
2017-04-25 10:50:54
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Biblioteczka Jasia, Niebawem na blogu, Rok 2017
 
2017-04-25 10:50:36
Dodała do serwisu książkę: Peter i Lena. Dwa opowiadania
 
2017-04-23 19:44:31
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Moja biblioteczka, Rok 2017, Zrecenzowane
Cykl: Czas tęsknoty (tom 2)

http://www.nieperfekcyjnie.pl/2017/04/czas-burzy-adrian-grzegorzewski.html

Do tej pory pamiętam swoją irytację i złość, kiedy po skończeniu "Czasu tęsknoty" Adriana Grzegorzewskiego pozostałam z dziesiątkami pytań pozbawionych odpowiedzi. Nie mogłam zrozumieć, jak autor mógł pozostawić tyle niezakończonych wątków bez wspomnienia o jakiejkolwiek kontynuacji. W kwietniu tego roku wybaczyłam mu,...
http://www.nieperfekcyjnie.pl/2017/04/czas-burzy-adrian-grzegorzewski.html

Do tej pory pamiętam swoją irytację i złość, kiedy po skończeniu "Czasu tęsknoty" Adriana Grzegorzewskiego pozostałam z dziesiątkami pytań pozbawionych odpowiedzi. Nie mogłam zrozumieć, jak autor mógł pozostawić tyle niezakończonych wątków bez wspomnienia o jakiejkolwiek kontynuacji. W kwietniu tego roku wybaczyłam mu, gdy w zapowiedziach książkowych ujrzałam drugi tom, czyli "Czas burzy", do którego nie trzeba było mnie namawiać.

Wojna nadal trwa. Okazuje się, że Polacy mogą liczyć tylko na siebie, bo wszyscy dookoła wykorzystują ich łatwowierność do własnych celów. Piotr nadal działa w konspiracji, gdzie zostaje namawiany do nawiązania bliższej relacji z Eriką, żoną niemieckiego żandarma, dzięki czemu mógłby dowiedzieć się wielu potrzebnych informacji. Jego związek ze Swietą niejednokrotnie zostaje wystawiony na próbę, jednak podobno prawdziwa miłość przetrwa wszelkie zawieruchy. Czy aby na pewno?

"Wyobrażenie, że teraz będą żyli długo i szczęśliwie, rozsypało się w proch jak zwęglona żagiew. Wojna i to, co przeszli podczas niej, zrobiły swoje. Bagaż doświadczeń wielokrotnie przerastał ich siły. Zamiast zakochanej pary byli przecież zniszczoną emocjonalnie kobietą i zamkniętym w sobie poranionym mężczyzną." *

W czasie wojny nawet ludzie stroniący od agresji i okrucieństwa, zostają zmuszeni do obrony siebie, a także innych osób, w wyniku czego niejednokrotnie muszą zabić wroga, aby ochronić to, co najcenniejsze. Historia stworzona przez Adriana Grzegorzewskiego uświadamia, że zemsta nie zawsze daje oczyszczenie. Nieraz wyrównanie rachunków, o jakim marzyliśmy długi czas, nie daje oczekiwanej radości, ulgi ani nawet satysfakcji. Może czasami lepiej zostawić za sobą przeszłość, co bywa bardzo trudne i bolesne, ale niekiedy nie ma lepszego wyjścia.

"Życie składa się z chwil, a pamięć człowieka jest jak pełna regałów biblioteka. Można do niej wejść i sięgnąć po obrazy i filmy, na których te chwile zostały uchwycone. Niektóre z nich wywołują uśmiech, inne salwy śmiechu, a przy kolejnych po raz setny czuje się ból i smak łez. O szczęściu człowieka zadecyduje zaś to, czy na tych półkach więcej będzie kolorów, czy szarości." **

Szczerze podziwiam osoby, które przeżyły wojenną zawieruchę i w miarę normalnie funkcjonowały przez dalsze lata swojego życia. Wydarzenia z jakimi musieli się zmierzyć, a także późniejsza trauma po tym, co ich spotkało, niejednemu człowiekowi mogła doszczętnie zniszczyć psychikę. Mimo tego, ogrom ludzi żył dalej, chociaż odebrano im dosłownie wszystko - rodzinne domy i ziemie, wszelakie pamiątki, ukochanych bliskich oraz zdrowie fizyczne i psychiczne. Mam nieodparte wrażenie, że takie osoby dużo bardziej wszystko doceniały, ponieważ o wiele spraw musiały walczyć, a my mamy niemal wszystko podane na tacy, a i tak nieustannie narzekamy...

"Zło musi być na świecie, żeby człowiek zgodnie z wolną wolą wybrał dobro. Dobro musi mieć alternatywę, żeby było wybieralne. To człowiek decyduje o tym, czy chce podążać ścieżką dobra. Musi zatem odrzucić zło. Musi być mądry. Nie wystarcza wiedzieć, co jest złe, a co dobre. Wiedza to nie mądrość. Różnica między nimi jest wielka. Wiedza to świadomość, że kalafior jest kwiatem. Mądrość to nie oświadczać się z kalafiorem w ręku. Człowiek w swej mądrości musi wybrać dobro." ***

Artur Grzegorzewski pisze tak, że nie sposób oderwać się od słów znajdujących się na kartach powieści. Posługuje się pięknym, nieco wysublimowanym językiem z nutą poetyzmu, który na szczęście jest odpowiednio wyważony. Jego dylogia na długo pozostanie w mojej pamięci, chociaż przyznaję, iż bezapelacyjnie moim faworytem jest "Czas tęsknoty". Salwa emocji, jakie wywarł na mnie pierwszy tom, a także ogrom opisanych okrucieństw zapisały się w moim sercu i tkwią tam nadal. "Czas burzy" jest dużo bardziej stonowaną lekturą, niemal pozbawioną dokładnych opisów tragedii, jakie w tym czasie dotykały ludzi każdego dnia. Niemniej ostatnie pięćdziesiąt stron zrekompensowało mi wcześniejsze niedostatki, w wyniku czego w moich oczach pojawiły się łzy. Generalnie domyśliłam się kierunku, w jakim potoczą się losy Swiety, Marty i Piotra, ale z ekscytacją, wzruszeniem i zarazem smutkiem oczekiwałam finału.

W zasadzie "Czas burzy" można przeczytać bez znajomości pierwszej części, ponieważ autor wspomina o najważniejszych wątkach. Jednak usilnie zachęcam do sięgnięcia najpierw po Czas tęsknoty, bo dopiero wtedy cała historia nabiera należytego sensu. Polecam tę dylogię wszystkim osobom lubiącym powieści obyczajowe z tłem historycznym, a także książki historyczne z rozwiniętym wątkiem obyczajowym. Za Magdaleną Kordel powtórzę, iż "Czas burzy" to "(...) opowieść o miłości, która wcale nie wybierała się na wojnę. I o wojnie, która nie pytając nikogo o zdanie, tę miłość znalazła".

* cytat ze str. 121
** cytat ze str. 212
*** cytat ze str. 227

pokaż więcej

 
2017-04-21 16:56:34
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Niebawem na blogu, Rok 2017
 
2017-04-21 16:35:19

http://www.nieperfekcyjnie.pl/2017/04/gorzka-czekolada-i-inne-opowiadania-o.html

Szacunek, życzliwość, uczciwość, odpowiedzialność, odwaga, samodyscyplina, pokojowość, sprawiedliwość, wolność, przyzwoitość, optymizm, przyjaźń, solidarność, piękno, mądrość - wartości, które kształtują charakter, zatem warto doceniać je u innych i pielęgnować u siebie. Nie ma dwóch takich samych osób, co...
http://www.nieperfekcyjnie.pl/2017/04/gorzka-czekolada-i-inne-opowiadania-o.html

Szacunek, życzliwość, uczciwość, odpowiedzialność, odwaga, samodyscyplina, pokojowość, sprawiedliwość, wolność, przyzwoitość, optymizm, przyjaźń, solidarność, piękno, mądrość - wartości, które kształtują charakter, zatem warto doceniać je u innych i pielęgnować u siebie. Nie ma dwóch takich samych osób, co świadczy o naszej niepowtarzalności oraz wyjątkowości, jednak o ile lepiej żyłoby się wszystkim, gdybyśmy dbali o to, co najistotniejsze.

Książka zawiera piętnaście opowiadań dotykających innej tematyki. Utrata szacunku do samego siebie spowodowana strachem przed przeciwstawieniem się człowiekowi, którego uważaliśmy za przyjaciela. Bycie miłym tylko ze względu na własne interesy. Uświadomienie sobie, że szybciej można zjednać sobie ludzi prawdomównością, a nie kłamstwami. Narażenie swojego oraz czyjegoś życia tylko po to, aby zaimponować innym. Odważne i przyzwoite zachowanie kosztem utraty znajomych czy odpowiedzialność za zwierzęta - to tylko niektóre wątki poruszane w tym zbiorze opowiadań.

Najbardziej spodobało mi się opowiadanie "Rajski ptak" Katarzyny Ryrych - opowieść o Rafale, którego ojciec przeżywając swoją drugą młodość, kompletnie zapomina o rodzinie. Skupia się jedynie na własnych egoistycznych potrzebach, co nie kończy się dobrze. Ta trudna sytuacja pozwala chłopakowi uświadomić sobie, iż niekiedy warto dać szansę ludziom, którzy na pierwszy rzut oka nie wydają się być godnymi kompanami do przyjaźni czy nawet miłości. Z kolei najmniej przypadła mi historia zatytułowana "Genialny Pomyl" autorstwa Andrzeja Maleszki - na mój gust zbyt mocno opiera się na fantastyce, a ja nie przepadam za opowieściami zupełnie oderwanymi od rzeczywistości.

"Gorzka czekolada i inne opowiadania o ważnych sprawach" to książka rekomendowana dla młodzieży od 11 lat. W moim przekonaniu powinna spodobać się nastolatkom do mniej więcej 16 lat, chociaż ja mam 10 lat więcej, a książkę czytałam z przyjemnością. Niemniej wspomniany wiek wydaje się najbardziej odpowiednim. Młodzież na pewno niejednokrotnie będzie miała okazję utożsamić się z głównymi bohaterami, których spotykają takie same problemy i wątpliwości, a wszyscy wiemy, iż wiek nastoletni bywa bardzo burzliwy oraz trudny.

Na pewno zupełnie inaczej odebrałabym te opowiadania, gdybym była dużo młodsza. Aktualnie nie wywierają one na mnie takiego wrażenia, jakie powinny, bo przeżyłam więcej niżeli osoby, do których kierowane są słowa Pawła Beręsewicza, Wojciecha Cesarza, Barbary Kosmowskiej, Andrzeja Maleszki, Katarzyny Ryrych oraz Katarzyny Terechowicz. Jednak myślę, że są one idealnymi tekstami do poruszania istotnych tematów w szkole, chociażby na godzinie wychowawczej bądź w domu - tworzą wspaniały wstęp do dyskusji pomiędzy uczniami a nauczycielem, jak również dzieckiem i rodzicem.

Ta lektura daje do myślenia, szczególnie młodym ludziom, którzy dopiero zaczynają wkraczać w dorosłość, zatem mają jeszcze wiele lat przed sobą, aby dojrzeć. Niemniej trzeba od samego początku pamiętać, że zawsze warto należy działać w zgodzie ze sobą, o ile nie przynosi to przykrości innym. Nie warto usilnie zabiegać o uznanie w czyichś oczach, ale należy być uczciwym względem ludzi, ale przede wszystkim siebie - jeden nieprzemyślany krok i całe życie zostaje podporządkowane szybko oraz niemądrze podjętej decyzji.

pokaż więcej

 
2017-04-19 19:12:27
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Rok 2017, Zrecenzowane

http://www.nieperfekcyjnie.pl/2017/04/on-zoska-papuzanka.html

Najczęściej matki zakochują się w swoich dzieciach już wtedy, kiedy maluszki znajdują się jeszcze w ich brzuchach. Jeśli instynkt macierzyński nie jest jeszcze na tyle rozwinięty, to miłość do potomka pojawia się wraz z narodzinami. Kiedy po raz pierwszy matka spogląda na swoje dziecko jest przekonana, że jej maleństwo jest...
http://www.nieperfekcyjnie.pl/2017/04/on-zoska-papuzanka.html

Najczęściej matki zakochują się w swoich dzieciach już wtedy, kiedy maluszki znajdują się jeszcze w ich brzuchach. Jeśli instynkt macierzyński nie jest jeszcze na tyle rozwinięty, to miłość do potomka pojawia się wraz z narodzinami. Kiedy po raz pierwszy matka spogląda na swoje dziecko jest przekonana, że jej maleństwo jest najpiękniejszą i najmądrzejszą istotą na całym świecie. Czasami trwa to przez całe życie, a niekiedy zderzenie z rzeczywistością okazuje się bardzo brutalne - przekonanie o doskonałości swego dziecka runie w gruzach.

ON od zawsze różnił się od swoich rówieśników - już pierwszego dnia swojego życia okazuje się czerwonym, opuchniętym i zbyt dużym dzieckiem, a nie pięknym, gładkim maluszkiem, jakiego życzyła sobie jego matka. Zostaje nazwany Śpikiem w szkole, kiedy z jego nosa zwisa niezbyt przyjemna wydzielina, zatem dostaje ksywkę na jej cześć. Przez całe życie odstaje od reszty - praktycznie nie śpi, jest nieporadny, niewiele rozumie, bardzo wolno się uczy, chociaż zna na pamięć cały rozkład tramwajów, bo marzy o zostaniu motorniczym. Koledzy nieustannie podpuszczają go do robienia głupot, na które Śpik zawsze się zgadza. Tytułowy bohater nie spełnia żadnych standardów przyjętych przez ogół społeczeństwa, więc czy można go kochać?

Opis książki sugeruje historię osobliwego chłopca, który od zawsze był inny. Jednak tak naprawdę po przeczytaniu tej książki nie potrafię jasno określić, co jest jej przewodnim tematem, a także kogo jest w niej najwięcej. W moim odczuciu na wierzch wychodzi tutaj obraz macierzyństwa, które okazuje się zupełnie inne niżeli oczekiwania. Do tej pory targają mną sprzeczne uczucia - przykro było mi czytać o matce, która czuje wstyd, kiedy widzi różnice pomiędzy jej dzieckiem a innymi. Kobietę frustrowała nieporadność, dziecinność i nieodpowiedzialność Śpika, a jednocześnie kiedy ów syn próbował jakkolwiek funkcjonować samodzielnie, to matka pragnęła zdusić to w zarodku. Często rodzice nie radzą sobie z syndromem pustego gniazda, dlatego usilnie próbują zatrzymać swoje dzieci przy sobie. Z jednej strony rozumiem to, od kiedy jestem matką, ale z drugiej zdaję sobie sprawę z tego, iż nie wolno tak robić - dziecko nigdy nie nauczy się niezależności, jeśli nie damy mu takiej możliwości. Pamiętajmy o tym.

"On" to książka bardzo smutna i refleksyjna, chociaż owe przemyślenia zostają nieraz zakłócone chaosem, jaki panoszy się na kartach tej powieści. Autorka pisze w bardzo specyficzny sposób, który przypadł mi do gustu w Szopce, ale w tym tytule już nie do końca pasował. Tak jak nie mam nic przeciwko bardzo długim zdaniom, jakie tworzy, często pozbawionym znaków interpunkcyjnych w odpowiednim miejscach, tak w tej powieści Papużanka skacze od wydarzenia do wydarzenia, w jednym akapicie zawierając przeszłość, teraźniejszość oraz przyszłość. Narracja też budzi moje wątpliwości - czasami już gubiłam się w tym, czy narratorem jest matka Śpika, dziewczyna z jego szkoły czy jeszcze ktoś inny.

Łatwo jest osądzać innych poprzez pryzmat ich zachowań bądź wyglądu, jednak często nawet nie zadajemy sobie trudu bliższego poznania danej osoby. Do tego lubimy ferować wyroki i oceniać wszystkich dookoła, posługując się utartymi schematami oraz krytykować tych, którzy wyróżniają się pod jakimś względem. Zapominamy, że każdy z nas ma swoje dziwactwa czy dokonuje różnych nie do końca zrozumiałych zachowań. Może oczekując szacunku ze strony ludzi, zaakceptujmy także ich wariactwa?

pokaż więcej

 
2017-04-19 10:17:21
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Biblioteczka Jasia, Niebawem na blogu, Rok 2017
 
2017-04-18 19:11:39
Dodała książkę na półkę: Chcę przeczytać, Moja biblioteczka - e-book
 
2017-04-18 18:39:48
 
2017-04-18 09:44:43
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Rok 2017, Zrecenzowane
Autor:

http://www.nieperfekcyjnie.pl/2017/04/moj-pies-jest-najlepszym-psem-na.html

Wylie to suczka, która jak każdy pies ma swoje lepsze i gorsze dni. Pomimo tego, że ma już na karku kilka lat, nadal zachowuje się jak szczeniaczek, co bywa urocze, aczkolwiek niekiedy krępujące i irytujące dla jej właścicielki. Na szczęście Suzy Becker kocha Wylie tak mocno, że wybacza jej różnorodne wpadki, bo...
http://www.nieperfekcyjnie.pl/2017/04/moj-pies-jest-najlepszym-psem-na.html

Wylie to suczka, która jak każdy pies ma swoje lepsze i gorsze dni. Pomimo tego, że ma już na karku kilka lat, nadal zachowuje się jak szczeniaczek, co bywa urocze, aczkolwiek niekiedy krępujące i irytujące dla jej właścicielki. Na szczęście Suzy Becker kocha Wylie tak mocno, że wybacza jej różnorodne wpadki, bo dokładnie na tym polega miłość.

"Mój pies jest najlepszym psem na świecie" to urocza historia, która skradnie serce niejednego miłośnika zwierząt. Każdy kto ma zwierzaka w domu, nieraz przytaknie podczas przeglądania książki, uśmieje się i zaduma, bo doskonale wie, co czuje Suzy Becker. Posiadanie psa uczy cierpliwości, wytrwałości, trzymania nerwów na wodzy oraz dyscypliny, w zamian oferując morze miłości i ogrom szczęścia.

Książka posiada oryginalny format - jest dość wąska i szeroka, dlatego wygląda inaczej niż większość lektur znajdujących się na rynku wydawniczym. Cała historia przedstawiona jest w formie a'la komiksowej. Zawiera niewiele tekstu, a sporo ilustracji nieco niedbale nakreślonych na kolejnych kartkach. To, co może nie przypaść do gustu maluchom czy dorosłym, na pewno spodoba się dużej liczbie starszaków w wieku szkolnym - mój brat zaśmiewał się do rozpuku.

Autorka dość chaotycznie pokazuje życie Wylie, ale czy czasami nie tak to wygląda? Czasami bywa zabawnie, kiedy psisko łasi się, trąca mokrym nosem czy cieszy się z najmniejszego prezentu. Z kolei niekiedy właściciel psa denerwuje się, gdy jego zwierzak znowu zjadł kartę kredytową i pół drewnianego krzesła, wywalił śmieci bądź otrzepał się po kąpieli w taki sposób, iż całe mieszkanie pływa. Jednak nie ma co kryć, że pies to najlepszy przyjaciel człowieka - kocha nas bezgranicznie oraz bezwarunkowo, dlatego warto odwdzięczyć się tym samym.

pokaż więcej

 
2017-04-15 15:14:53
Dodała książkę na półkę: Chcę przeczytać, Moja biblioteczka - e-book
 
2017-04-15 13:04:22
Dodała książkę na półkę: Teraz czytam, Rok 2017
 
2017-04-13 17:37:00
Dodała książkę na półkę: Teraz czytam, Rok 2017
Cykl: Jeżycjada (tom 1)
 
2017-04-13 15:58:07
Dodała książkę na półkę: Chcę przeczytać
 
2017-04-13 08:55:31
Dodała książkę na półkę: Teraz czytam, Rok 2017
Cykl: Bullerbyn (tom 1-3)
 
Moja biblioteczka
3047 753 10392
Porównaj książki w Waszych biblioteczkach.
Sprawdź oceny wspólnych książek.
Tyle książek ma ten użytkownik w swojej biblioteczce.
Tyle opinii dodał ten użytkownik.
Tyle plusów otrzymał ten użytkownik za swoje wypowiedzi.
Znajomi (369)

Ulubieni autorzy (9)
Lista ulubionych autorów
Ulubione cytaty (443)
lista cytatów
zgłoś błąd zgłoś błąd