Czerwona królowa

Kolejna powieść historyczna Gregory, którą przeczytałam jednym tchem.

Autorka wspaniale przedstawiła portret matki Henryka VII - kobiety ambitnej, dumnej, silnej i konsekwentnej, która jest przekonana, iż jej poczynaniami kieruje Bóg.
Dążąc do zapewnienia swojemu jedynakowi tronu, matka nie waha się nawet przed wydaniem wyroku śmierci na dwóch małych konkurentów do królewskiego tytułu.

Powieść pokazuje mechanizmy władzy i życie dworskie w piętnastowiecznej Anglii. Bezwzględne dążenie do rządzenia krajem jest celem kilku bohaterów, którzy uzurpują sobie prawo do tronu. Rodzi to intrygi, konflikty i wojny, w których udział ma także tytułowa bohaterka.

Całość czyta się szybko i z przyjemnością. Akcja trzyma w napięciu i śledzi się ją z zainteresowaniem nawet wówczas, gdy zna się z historii finał zdarzeń.

W książkach Philippy Gregory dobre jest to, że opowiadają o ludziach zapomnianych przez bieg historii. O "Czerwonej Królowie" można powiedzieć wszystko, ale na pewno nie, że jest przewidywalna. Samo życie Małgorzaty Beaufort, głównej bohaterki było nieco nudne lecz mimo to autorka stworzyła niezwykłą opowieść o Lancasterach, Yorkach i ich intrygach na tle XV-wiecznej Anglii. Wszystkim niezdecydowanym polecam.

Nigdy nie lubiłam historii, a co za tym idzie nie lubiłam też powieści historycznych. Dlatego kiedy w moje ręce trafiła „Czerwona królowa” nie byłam jakoś szczególnie pozytywnie do niej nastawiona. Na szczęście moje nastawienie zmieniało się wraz z każdą kolejną stroną.

Philippa Gregory opowiada nam historię Małgorzaty Beaufort – matki Henryka VII. Poślubiona dużo starszemu mężczyźnie rodzi dziecko w wieku lat czternastu. Po śmierci męża, kiedy krajem targa wojna między domami Lancasterów i Yorków, Małgorzata postanawia, że to jej syn zostanie następnym królem Anglii. Od tego momentu zaczną się jej nieustające spiski i knowania, dzięki którym Małgorzata będzie mogła zostać Królową Matką.

I muszę przyznać, że autorka ukazuje Małgorzatę jako bardzo interesującą postać. Poznajemy ją kiedy jest jeszcze dzieckiem, a już wtedy jest niezwykle religijna i ma w planach życie w czystości, żeby zostać angielską Joanną D’Arc. Niestety nie jest na pozycji, w której mogłaby sama o sobie decydować, toteż musi wyjść za mąż i urodzić dziecko. Życie rzuca jej pod nogi same przeszkody, jej mąż umiera, ona musi zawrzeć kolejne małżeństwo z rozsądku, a jej syn wychowywany jest z dala od niej.
Co ciekawe, każdy swój dobry czy zły uczynek tłumaczy tym, że podczas modlitwy Bóg objawił się jej i powiedział, co powinna zrobić. I w ten sposób potrafi wytłumaczyć wszystko, od morderstwa po wojnę.
Tym sposobem Gregory ukazuje matkę króla jako dość despotyczną i nawiedzoną kobietę, która rozgłasza na wszystkie strony, że chce tylko aby krajem władał prawowity następca tronu, że Bóg tak chce, że tak będzie najlepiej.
A tak naprawdę – mimo, że sama przed sobą tego nie przyznaje – chodzi jej tylko o to, żeby zostać Królową Matką, mieć władzę i pieniądze.

Sama historia pewnie by mnie nie zainteresowała, gdyby nie była napisana świetnym stylem pani Gregory. Fakt, że potrzebowałam trochę czasu, żeby się wczuć w klimat tej książki, ale od pierwszej strony powieść jest tak dobrze napisana, że nie sposób się oderwać. Na plus przemawia też wartka akcja. Raz, że od samego początku jesteśmy ciekawi co będzie dalej, a dwa, że ciągle dzieje się tyle, że nie można się nudzić. Ciężko mi stwierdzić, na ile to była prawdziwa historia Małgorzaty, a na ile wymyślona przez autorkę, ale z tego, co wyczytałam w Internecie to jednak wiele rzeczy się zgadza. Za to czasy i obyczaje są tu opisane z wielką dokładnością, mam wrażenie, że autorka zadbała o najdrobniejszy szczegół, żebyśmy wręcz mogli ujrzeć przed oczami opisywane wydarzenia.

Pozostaje mi tylko polecić książkę wszystkim, nie tylko miłośnikom powieści historycznej. Bo jeśli spodobała się mi, to nie wątpię, że spodoba się też innym niezbyt przekonanym do tego gatunku ;)

Kolejna książka opisująca dzieje Wojny Dwóch Róż, tym razem przedstawiając je z perspektywy Małgorzaty Beaufort - przedstawicielki rodu Lancasterów. Jej postać wzbudziła we mnie różne uczucia: niepokój, współczucie, przerażenie. To kobieta, która od dzieciństwa marzy o tym, by na wzór Joanny d'Arc dokonywać rzeczy wielkich, która całe godziny spędza na modlitwie, tak że już w dziesiątym roku życia może poszczycić się zgrubiałymi "kolanami świętej". Wreszcie - to kobieta wierząca, że przemawia do niej sam Bóg, a jego wolą jest aby Małgorzata zasiadła na królewskim tronie. To mocne przekonanie, staje się sensem życia ów dziwnej kobiety łączącej swe żądze na równi z wiarą. Nadaje jej niezwykłą siłę, dzięki której krok po kroku, całymi latami, bezwzględnie i okrutnie realizuje swój plan. Książka godna polecania, jednak wcześniej proponuję przeczytać "Białą królową", świetnie się uzupełniają.

To moje pierwsze ale na pewno nie ostatnie spotkanie z twórczością Philippy Gregory.
Polubiłam jej styl od pierwszych przeczytanych stron. Autorka potrafi stworzyć niepowtarzalny klimat tak odległych czasów, że czytając powoli wnikamy w minioną epokę i stajemy do walki wraz z główną bohaterką.
Książka opowiada o życiu Małgorzaty Beaufort o jej determinacji w dążeniu do celu i o swoistej dwulicowości bohaterki. Więcej nie zdradzę by nie odbierać przyjemności czytania;)
Jak dla mnie książka zdecydowanie godna polecenia, ciekawa i wartka akcja oraz fakt, że z ani jednej strony nie wieje nudą powoduje, że książkę wręcz się „połyka”. Polecam a ja niebawem zabieram się za kolejne książki tej autorki, które już czekają w kolejce na półkach mojej biblioteczki a podobno wcześniejsze powieści są zdecydowanie lepsze. Już nie mogę się doczekać i mam nadzieję, że jak ja polubicie te klimaty:)

Jeśli ktoś lubi czasy Henryka VIII to na pewno z miłą chęcią dowie się co jego babka zrobiła nyle tylko jego ojciec zasiadł na tronie. Małgorzata Beufort to postać wielobarwna i niezwykle ciekawa. Czytając o niej zrozumiałam, że ludzie bardzo zapatrzeni w siebie są niezwykle niebezpieczni. Polecam i życzę miłej lektury :)

Fantastyczna, elektryzująca i trzymająca w napięciu do ostatniej strony. Nie da się jej odłożyć, nic nie jest ważniejsze od jej przeczytania. :)

Tak jak wszystkie książki tej autorki sprawiają mi przyjemność czytania tak i ta mnie nie zawiodła. Philippa Gregory jest moja ulubiona autorką i dlatego kupuje wszystkie jej książki w momencie kiedy one wychodzą."Czerwona królowa" - to losy Małgorzaty Beaufort matki późniejszego króla Henryka Tudora, która wydana za dwukrotnie starszego mężczyznę w wieku czternastu lat rodzi jedyne dziecko Henryka.

Drugie spotkanie z P.Gregory i coraz bardziej wchłonięta przez jej fantastyczny styl, umiejętność zaciekawienia szczególnie mnie, osobę która nigdy historią się nie interesowała, wręcz jej nie lubiła. Rewelacyjnie przedstawiona główna bohaterka, jej historia a szczególnie w jaki sposób wpływały pewne wydarzenia na jej postępowanie. Szczerze polecam.

Książka mnie wynudziła i nie doczytałam jej do końca. Czułam się trochę tak, jakbym czytałam "Białą królową" po raz drugi. Różnica polegała, przynajmniej dla mnie, że jest "widziana" oczami Małgorzaty Beaufort.

"Czerwona królowa" to przepięknie opisana część niezwykłej historii Anglii w drugiej połowie XV wieku. Dla wielbicieli książek historycznych jest prawdziwą gratką. Dodatkowo, to część angielskiej historii stosunkowo słabo znanej, bowiem to losy Henryka VIII i jego sześciu żon, były przedmiotem najczęstszych adaptacji filmowych. Wprawdzie autorka zastrzega się, że powieść stanowi wytwór wyobraźni, gdyż nie wszystkie wątki historyczne są dokładnie znane (jak choćby śmierć małoletnich braci Edwarda i Ryszarda York), jednakże tło historyczne, walka o tron jest autentyczna i daje czytelnikowi sporą wiedzę na temat tamtych odległych czasów.

Książkę czyta się jak najwyższej jakości powieść sensacyjną, gdzie walka o władzę, intryga, śmierć stanowią jej przewodnią treść.

Szkoda tylko, że w polskiej współczesnej literaturze brakuje naśladownictwa w przekazywaniu nam wiedzy na temat naszej rodzimej intrygującej historii.

Tym razem "wojna dwóch róż"przedstawiona od strony Lancasterów.Historia Małgorzaty Beaufort spiskującej by zdobyć koronę dla swego syna-Henryka Tudora.Kobiety pobożnej,jednocześnie bezlitośnie ambitnej.Opowieść sama w sobie jest interesująca,ale tylko w wypadku gdy wcześniej nie zaznajomiono się z "Białą królową" Philippy Gregory.Ponieważ czytałam ową książkę,w "Czerwonej królowej" nie znalazłam praktycznie żadnych nowych faktów.Nie dowiedziałam się o wiele więcej o Henryku Tudorze i samej lady Małgorzacie.
Bardzo podoba mi się szata graficzna książek Philippy Gregory,lecz mam zastrzeżenia co do opisów znajdujących się na okładkach.Moim zdaniem są zbyt rozbudowane i opisują losy bohaterów od początku do końca,co czytelników niezorientowanych w historii rodów angielskich ,może pozbawić niepewności i ciekawości.Dlatego radzę czytać tylko część okładkowych streszczeń.

Długo czekałam na kolejną powieść tej autorki, bo świetnie pisze o ciekawych, niestety czasem trochę zapomnianych kobietach,które odegrały znaczącą rolę w historii Anglii. Ale niestety - rozczarowałam się. W porównaniu chociażby z "Białą królową" postać Małgorzaty Beaufort Philippa Gregory wykreowała na dość nawiedzoną, żeby nie powiedzieć - fanatyczkę... Sama powieść zapowiadała się ciekawie, próba przedstawienia despotycznej w gruncie rzeczy matki króla Henryka VII w sumie udana ... ale powieść raczej przeciętna. Mimo to czekam na następną;))) i już typuję, która królowa będzie jej bohaterką:))) Stawiam na żonę Henryka VII, Elżbietę York:)))

Niestety czytanie tej książki było dla mnie męczarnią, aż dziwię się, że dotrwałam do końca.
Wcześniej czytałam parę innym książek p. Gregory np kochanek dziewicy i przypadły mi do gustu.
z kolei w tej książce p. Gregory zrobiła z M. Beaufort fanatyczkę religijną, przeświadczoną o swej nieomylności, przeznaczeniu itp.

czytalam w oryginale,nie ma sie czym zachwycac,chociaz autorka w porownaniu z porzednim swoimi powiesciami spedzila troche czasu nad slownikiem wyrazow obcych.jednak posiadam wraz z audio book,

książka dobra, ciekawa tematyka szczególnie dla tych, których interesuje tamten okres.

Powiem tak - bez szału. Spodziewałam sie czegoś ciekawszego.